email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 3 สหายสนิท

ชื่อตอน : บทที่ 3 สหายสนิท

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 665

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ส.ค. 2564 01:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3 สหายสนิท
แบบอักษร

บทที่ 3

สหายสนิท

วันนี้หรงเล่อขอบิดาออกจากจวนไปซื้อผ้ามาตัดชุดที่จะใช้ในงานเลี้ยงอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า นางเป็นถึงบุตรสาวราชเลขา คงจะต้องเปลี่ยนการแต่งตัวใหม่ทั้งหมด

แต่ก่อนนางเชื่อคำอันลี่ ที่บอกว่านางไม่ควรใส่ชุดที่งดงามมีสีสัน ด้วยมันไม่ใช่ตัวตน เพราะนางเป็นคนมีเมตตาใสซื่อ ชุดที่ใส่ส่วนใหญ่จึงเป็นสีขาวเรียบง่าย เรียบจนไม่มีลวดลายใด ๆ

หน้าตาก็ไม่แต่งเติม ด้วยอันลี่และสหายรอบตัวบอกว่ามันทำให้นางดูแย่ ไม่ใช่ดูดี

คิด ๆ ดูแล้ว รอบกายของนางมีแต่สหายดี ๆ ทั้งนั้น

แนะนำมาแต่ละอย่างช่างใช้ไม่ได้ แต่นางกลับเห็นดีเห็นงามทำตามที่สหายเอ่ย นางใส่ชุดเรียบง่าย แต่งหน้าอ่อน ๆ ไร้สีสัน ไม่กระทำตัวโดดเด่น เป็นตัวตลกที่เชื่อฟังสหายรอบกายที่แต่ก่อนคิดว่าทุกคนหวังดี

เชื่อคำอันลี่ถึงขนาดยอมรับปิ่นจากม่อเหยียน

อ่า ที่ผ่านมา ข้าโง่มากจริง ๆ ทำอะไรเพียงเพื่อให้สหายที่ไม่จริงใจพอใจเท่านั้น

ทั้งที่นางรูปร่างดี หน้าตางดงามจัดว่าไม่เป็นรองใคร ยิ่งชาติตระกูลยิ่งสูงส่ง เป็นบุตรภรรยาเอก มีบิดารักใคร่ อำนาจตระกูล

เงินทองถือว่ามากกว่าจวนอื่น

แต่เป็นนางเองที่ทำให้ตนเองตกต่ำ ทำให้คนอื่นหัวเราะเยาะต่อว่ามากมาย ว่านางเป็นสตรีจืดชืดไร้สีสัน โง่งมไม่น่าคบหา

กลายเป็นคุณหนูตระกูลสูงที่ไร้คนใส่ใจ แทนที่นางจะเป็นสตรีที่โดดเด่น กลับกลายเป็นถูกมองข้าม ส่วนสหายของนางคน

อื่น ๆ โดยเฉพาะอันลี่ กลับมีคนชื่นชมว่างดงามน่ารักสดใส ส่วนนางที่เดินข้าง ๆ กลายเป็นจุดเปรียบเทียบทันที

“คุณหนู ถึงร้านผ้าแล้วเจ้าค่ะ”

หรงเล่อลงจากรถม้า มีหยางมี่ประคองร่างด้านข้าง นางมาเพราะว่าต้องการความเปลี่ยนแปลง ต้องการชุดใหม่ทั้งหมด ด้วยนางเบื่อที่จะเป็นคนเรียบง่ายแล้ว แต่ถ้าจะเรียบนางต้องหรูเอาให้สมกับหน้าตาชาติตระกูลของตนเอง

วันนี้นางแต่งหน้าแปลกออกไป นางใช้วิธีการแต่งหน้าในชาติก่อนมาใช้ ทำให้ใบหน้างดงามมากกว่าเดิมหลายเท่าเพราะว่ามันส่งเสริมให้นางงามสง่า

เรียวปากสีแดงสด แก้มที่ออกโทนสีส้มแดง ปลายจมูกที่แดงเล็กน้อย ดวงตากลมโตที่เฉี่ยวมากขึ้นเพราะเขียนหางตา เปลือกตาสีส้มอิฐ คิ้วที่เขียนให้ปลายคมเข้มส่วนหัวคิ้วเบาบาง

นางชอบการแต่งหน้าโทนนี้มาก หลังจากแต่งเสร็จ หยางมี่ที่เห็นถึงกับตกใจเพราะนางเปลี่ยนไปราวคนละคน ตอนนี้นางรู้จักที่จะใช้ความงามให้เป็นประโยชน์แล้ว ยิ่งไม่กังวลเรื่องถูกบีบแต่งงาน นางยิ่งรู้สึกสบายใจ จะทำอะไรก็ง่ายมากขึ้น

ในร้านมีคุณหนูหลายจวน เพราะแต่ละคนต้องการชุดใหม่เตรียมออกงาน ที่เดือนหน้ามีกว่าสามงาน เป็นงานสำคัญทั้งสิ้น

อีกอย่างงานพวกนี้ยังสร้างชื่อให้ได้ ใครจะไม่อยากโดดเด่น

ที่ผ่านมาคงมีแต่หรงเล่อที่ทำตัวกลมกลืนไปกับทุกสิ่งจนผู้คนหลงลืมไม่รู้ว่านางมีตัวตนไปร่วมงาน

เพราะแต่ละครั้ง นางอยากนั่งกับสหายอย่างอันลี่และคนอื่น ที่ได้นั่งแถวที่สอง ส่วนที่นั่งตนเองที่แถวหน้าก็ว่างเปล่า บิดานางถาม นางก็บอกว่าอยากคุยกับสหายนางถึงได้ถูกลืม ส่วนสหายนางแต่ละคนทั้งชุด หน้า ผม เครื่องประดับ ทำให้โดดเด่นจนองค์ชายยังหันมาสนใจ

ทันทีที่หรงเล่อปรากฏตัว ทุกคนก็ให้ความสนใจ ด้วยไม่คุ้นหน้า นางมาในรูปลักษณ์ใหม่ที่งดงามเสียจนสตรีบางคนในร้านยังมองด้วยความริษยา หันไปพูดคุยว่านางคือใคร

“ไม่ทราบว่าคุณหนูต้องการสิ่งใด ข้าจะได้แนะนำให้”

พนักงานที่เดินมารับหน้าเอ่ยเสียงนอบน้อม

หรงเล่อเห็นว่าตั้งแต่นางก้าวเข้ามา นางก็เป็นจุดรวมสายตา หรงเล่อได้แต่ยิ้มอ่อนหวาน นี้สิคือสิ่งที่ควรจะเป็นของข้า ถึงชุดจะยังเป็นสีขาวแต่ว่ามีหลายกุ้ยฮวาสีเหลือง มันจึงไม่ดูเรียบเกินไป ถือว่าชุดนี้ดีที่สุดในตู้นางแล้ว

“คุณหนูของข้าต้องการสั่งตัดชุดและเลือกซื้อชุดใหม่”

“เช่นนั้นเชิญด้านในห้องรับลองพิเศษ ข้าจะนำออกมาให้คุณหนูได้เลือกหา”

หรงเล่อเดินไปด้านในร้าน นางใช้เวลากับการสั่งชุดออกงานกว่าสิบชุด โดยที่เร่งให้ทันเพียงสาม นอกนั้นจะทยอยส่งมอบได้

ส่วนชุดที่ใช้ในแต่ละวัน นางไม่อยากเสียเวลารอการตัดเย็บที่มีคิวสั่งตัดนาน นางจึงเลือกชุดสำเร็จที่ตัดแล้ว เพียงแต่ให้ช่างแก้สัดส่วนให้เขากับรูปร่าง

ได้ชุดที่พอใจมากว่ายี่สิบชุด

มีทุกสีสัน ไม่ให้นางรู้สึกเบื่อ แต่ที่ชอบที่สุดคือสีแดงและส้ม มันให้ความรู้สึกมีพลัง ร้อนแรงสดใสมีชีวิตชีวา

ส่วนเครื่องประดับที่จวนมีมากแล้ว ที่มารดาทิ้งไว้ให้ก็หลายสิบหีบ เป็นนางเองที่ไม่สนใจ ใช้เพียงปิ่นด้ามเดียวมาโดยตลอดนางช่างเป็นสตรีที่ไม่รู้จักใช้ประโยชน์จากสิ่งทีตัวเองมี

“คุณหนูจะกลับจวนเลยหรือไม่เจ้าคะ”

“ข้าอยากสั่งทำรองเท้าใหม่ เจ้าคิดว่าร้านไหนดี”

“หากเป็นรองเท้า บ่าวคิดว่าร้านรองเท้าตระกูลหวงเหมาะสมที่สุด”

“ได้เช่นนั้นเราไปที่ร้านตระกูลหวง ข้าอยากได้ผ้าเช็ดหน้าเพิ่มด้วย ที่นั่นขายทั้งรองเท้า ผ้าเช็ดหน้าและเครื่องประดับ คงได้ติดมือกลับจวนหลายอย่าง”

สองนายบ่าวหัวเราะให้กันพลางเดินออกจากร้าน ส่วนที่สั่งไว้ก็ให้คนจัดส่งไปที่จวน

ชิวิตนี้ถือว่าเกิดมาสุขสบาย ดีที่นางคิดได้แต่ที่คิดได้เพราะโชคช่วยหากไม่ตายจนวิญญาณไปอีกสถานที่นางคงยังโง่งม นางจะไม่ทำให้ชีวิตนี้เสียเปล่า

ร้านรองเท้าตระกูลหวงขึ้นชื่อมาก เพราะเจ้านายวังหลังส่วนมาก ใช้รองเท้าที่สั่งตัดจากที่นี่ เป็นร้านที่มีชื่อเสียง อีกอย่างงานก็รอไม่นาน งดงามประณีต ปักออกมาได้สมจริง

หรงเล่อจัดการให้ช่างมาวัดเท้าและจ่ายเงินซื้อใหม่ไปถึงสิบคู่ นับว่าสิ้นเปลืองอย่างมาก แต่สำหรับนางที่มากเงินทอง เพียงเท่านี้ไม่มากมาย ตระกูลมารดาเป็นตระกูลร่ำรวย กิจการที่ทำคือกิจการค้าอาวุธ ดาบ กระบี่ ธนู มีดสั้นหรือทุกสิ่งที่อันตราย เงินทองจึงมาก ไหนจะหอข่าวอีก ส่วนบิดาเป็นถึงราชเลขาของฝ่าบาท เดือนหนึ่งได้เงินมากมาย

ที่นางใช้ไปวันนี้ยังถือว่าน้อย แต่หากคนอื่น คงรู้สึกว่าหมดตัวได้เลย

หรงเล่อกำลังเดินเลือกเครื่องประดับอื่น ๆ กับผ้าเช็ดหน้าที่มีสีสัน ลวดลายแปลกใหม่แทนที่มีอยู่จะได้เข้ากับชุดที่สั่งตัด

เสียงจากด้านหน้าร้านก็ทำให้นางหันไปสนใจ แต่เมื่อเห็นว่าใคร นางก็ยิ้มแล้วเลิกสนใจทันที

ร่างบอบบางของอันลี่ลงจากรถม้าเดินเข้ามาในร้าน นางกำลังอารมณ์ดี ด้วยนางจะได้รองเท้าคู่ใหม่ แต่ว่าเมื่อมองเห็นแผ่นหลังที่คุ้นเคย นางก็หุบยิ้ม นั่นมันหรงเล่อ นางมาทำอะไร ออกจากจวนได้แล้วหรือ

อันลี่เดินตรงมาที่สหาย

“หรงเล่อ เจ้าออกมาไยไม่ชวนข้ากัน”

หรงเล่อหันกลับมา มองอันลี่ด้วยสายตาสงสัย ส่วนอันลี่แสดงสีหน้าเหมือนโดนผีหลอก นี่มันหรงเล่อจริงหรือ ไยเปลี่ยนไปเช่นนี้ หรงเล่อไม่มีทางงดงามขนาดนี้ งามกว่านางหลายเท่า ไหนจะสีหน้าแววตาเช่นนี้อีก เป็นไปได้อย่างไรกัน

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว