ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 119 ความเป็นจริง

ชื่อตอน : ตอนที่ 119 ความเป็นจริง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ส.ค. 2564 19:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 119 ความเป็นจริง
แบบอักษร

 

สังคมและสภาพแวดล้อมทำให้ผู้คนเปลี่ยนไป คำพูดนี้ไม่ได้เกินจริง..

 

เทปเปอยู่ในหอบลูมาได้ 3 วันแล้ว.. และแม้จะเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆ แต่เขาก็เริ่มจะชินกับการเห็นนักเรียนดูเอลกัน..

 

ช่างน่าตกใจที่เขาปรับตัวได้เร็วขนาดนี้..

 

"นี่.. ฟังอยู่รึเปล่า.."อาสึกะ

 

"แน่นอน เธอแพ้จูไดคนนั้นเพราะมอนสเตอร์ฟิวชั่นตัวใหม่ของเขา.."เทปเป

 

"ไม่รู้ทำไมพอนายเป็นคนพูดแล้วมันทำให้ฉันรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา.."

 

อาสึกะคิ้วกระตุก..

 

ตอนนี้เลิกเรียนแล้ว.. และเธอก็กำลังเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนก่อนให้เขาฟัง..

 

ดูเหมือนโครนอสจะวางแผนให้จูไดเข้าไปในหอหญิงเพราะต้องการจะหาเรื่องไล่เขาออก.. แต่โชกลับเคราะห์ร้ายซวยแทนและโดนพวกอาสึกะจับได้และถูกใช้เป็นตัวประกันเพื่อเรียกจูไดออกไป และทั้งคู่ก็ดวลกัน สุดท้ายจูไดก็ชนะไป..

 

"ดูเหมือนจะไม่ใช่แค่การแกล้งกันปกติ.."

 

เทปเปมองออกไป..

 

"การที่เวลานัดในจดหมายตรงกับเวลาอาบน้ำของหอหญิงมันประจวบเหมาะเกินไปว่างั้นไหม?"

 

เทปเปมองไปที่อาสึกะ และนั่นก็ทำให้อาสึกะคิดได้..

 

แต่เดิมเธอไม่ได้สนใจว่าใครอยากแกล้งจูไดเพราะเรื่องมันผ่านไปแล้ว แต่พอมาคิดดูอีกที..

 

"งั้นก็มีคนอยากให้ โช ถูกไล่ออกงั้นหรอ?"

 

"ไม่หรอก.. บางทีคงเป็นจูได"

 

"ใครกันจะมีความแค้นกับจูไดขนาดนั้น.. เขาพึ่งจะเข้ามาได้แค่ 3 วัน.. หรือว่า"

 

"อย่าคิดให้มากเลย.. ไม่มีหลักฐานอะไรยืนยันทั้งนั้น.. อีกอย่าง คนแบบเขาก็คงไม่เสร็จง่ายๆหรอก"

 

เทปเปว่าพลางหยิบดูเอลดิสก์ขึ้นมาสวมและใส่เด็คเข้าไป.. ซึ่งอาสึกะก็มองเขาอย่างสงสัย..

 

แต่ตอนนั้นเองที่มีชาย 3 คนจากหอบลูโผล่มา..

 

"แกเองสินะ.. เจ้าคนหอเยลโล่ที่มาเข้าใกล้เทพธิดาของหอเรา.. ยกโทษให้ไม่ได้!!"

 

เทปเปมองไปที่อาสึกะแล้วก็ยักไหล่..

 

"ฉันเจอแบบนี้มาตลอดตั้งแต่เช้าแล้วล่ะ ไม่ต้องคิดมากหรอก.."

 

"เห้อ~~ ขอโทษด้วยนะ"

 

"ไม่ใช่ความผิดของเธอนี่ ก็แค่สวยจนทำให้ผู้ชายมากมายหลงไหลมากเกินไปก็เท่านั้น.."

 

"ไม่ต้องมาประชดฉันหรอก"

 

อาสึกะแค่นเสียง..

 

"โทษที.."

 

เทปเปหันกลับมาสนใจคู่ต่อสู้ตรงหน้า..

 

"แต่ที่บอกว่าเธอสวย ฉันไม่ได้โกหกหรอกนะ"

 

 

ดูเอล!!!

 

 

และนั่นก็ทำให้อาสึกะได้แต่ถอนหายใจด้วยรอยยิ้มมุมปาก.. ไม่มีผู้หญิงคนไหนไม่รู้สึกดีเมื่อถูกชมหรอกนะ..

 

แถมเทปเปก็ต่างจากผู้ชายคนอื่นที่มองเธอแต่ไม่กล้ายอมรับ.. พยายามทำให้ตัวเองดูดีและปิดบังเจตนาเมื่อเข้าหาเธอ..

 

เทปเปเขาไม่เคยปิดบังมัน.. หลายครั้งเธอรู้สึกได้ว่าเทปเปมองร่างกายของเธอ และแม้เธอจะรู้ตัวเขาก็ไม่ได้หยุด.. เขากลับยังพูดคุยออกมาและแสดงเจตนาอย่างชัดเจนตรงไปตรงมาไม่ได้ปิดซ่อนมัน..

 

และการดวลก็จบลงในเทิร์นเดียว..

 

แม้อีกฝ่ายจะมาถึง 3 แต่ก็ไม่คณามือ.. แค่จำนวนเทิร์นเพิ่มขึ้นอีกเทิร์นไม่ได้แปลว่าเขาจะพ่ายแพ้ให้พวกตัวประกอบ..

 

"3,170 DP เด็กหอบลูนี่ล่ำซำกันจริงๆนะ.."

 

"วิธีคิดของนายมันผิดต่างหากล่ะ เห้อ~~ ยังไงก็เถอะ อย่าไปท้าดวลกับพวกหอบลูมากจะดีกว่านะ.. พอเอาเข้าจริงพวกนั้นก็ไม่เลือกวิธีการหรอก"

 

"พูดงั้นจะดีหรอ เธอเองก็อยูหอบลูนะ.."

 

"หึ ฉันรู้ตัวเองดีหรอกน่า"

 

พูดจบเธอก็จะเดินจากไป..

 

"อาสึกะ!"

 

"หืม?"

 

"เอานี่ไปสิ"

 

เทปเปยืนการ์ดใบหนึ่งให้เธอ..

 

 

มันไม่ได้เป็นการ์ดที่แข็งแกร่งอะไร.. แต่ว่า..

 

"มันจะช่วยปกป้องเธอจากสิ่งที่ไม่ดี"

 

อาสึกะมองการ์ดใบนั้นก่อนจะเงยหน้ามองเทปเปและเห็นใบหน้าของเขายิ้มบางๆแสดงความเป็นห่วงและต้องการจะให้เธอโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน..

 

"ถ้างั้นฉันจะรับไว้ ขอบใจมากนะ"

 

จากนั้นทั้งคู่ก็แยกกัน.. และเมื่อเทปเปอยู่คนเดียว..

 

'โฮ๊ะโฮ่~~ ดูท่าว่ากำลังไปได้ด้วยดีเลยนี่นา.. อีกไม่นานแม่หนูนั่นคงติดเบ็ดแน่ๆ หนุ่มสาวนี่มันดีจริงๆ..'

 

ร่างเงาของมังกรดำตัวยาวใหญ่ปรากฏขึ้นรอบร่างของเขา..

 

"ฉันน่าจะเอานายไว้ที่ห้อง.."

 

'ฮ่าๆ! ต่อให้เจ้าทำอย่างงั้นข้าก็ยังสามสรถออกมาหาเจ้าได้อยู่ดี!'

 

เทปเปถอนหายใจเบาๆ เขาเริ่มเข้าใจความรู้สึกของ เรียวทาโร่ ที่ต้องอยู่กับพวกโมโมทารอสแล้วล่ะ..

 

"ให้ตายเถอะ ว่าแต่ เจออะไรบ้างรึเปล่า?"

 

'ไม่อะ.. ไม่เจอเลยสักนิด..'

 

เทปเปยิ่งคิ้วกระตุกกว่าเดิม..

 

'วิญญาณบนเกาะนี้มีเยอะจะตาย แถมเกาะนี้ก็ใหญ่มากด้วย ไปหาโดยที่ไม่มีจุดหมายเจ้าคิดว่าจะได้อะไรรึไง?'

 

ยิ่งเหมือนถูกเจ้านี่สอนยิ่งทำให้รู้สึกโมโห..

 

"เห้อ~~"

 

เทปเปต้องใจเย็นเข้าไว้..

 

ไว้เขามีพลังวิญญาณเพิ่มขึ้นเมื่อไหร่ล่ะก็..

 

ว่าแล้วก็รีบจ้ำอ้าวเดินกลับหอ..

 

สิ่งที่น่าสนใจที่นี่นอกจากการดวลก็คือวิญญาณมอนสเตอร์แล้วก็การลุ้นกาชา..

 

ที่นี่จะมีสิ่งที่เรียกว่า เบอร์เกอร์ทองคำ อยู่.. มันเป็นเบอร์เกอร์ที่ด้านในจะมี Rare Card ใส่เอาไว้..

 

ไม่มีใครรู้ว่าในจำนวนเบอร์เกอร์ไข่ดาวหลายร้อยอันอันไหนมี Rare Card อยู่.. บางอันอาจจะมีการ์ด แต่ก็มีสิทธิ์​เกลือสูง..

 

และวันนึงจะขายจำกัดจำนวนและจำกัดคนละแค่ 1 ชิ้นต่อวัน..

 

ตอนนี้เทปเปกำลังพยายามหาทางรวบรวม DP อยู่ ก็นะ จะเปิด Pack แบบเฉพาะระดับสูงทั้งทีก็ต้องทุ่มเงินกันหน่อย..

 

แต่ต้องยอมรับว่า DP บองนักเรียนหอบลูนี่เยอะจริงๆ พวกนั้นไปเอามาจากไหนเยอะแยะขนาดนี้กัน..

 

แต่ก็ดีแล้วล่ะ เพราะด้วยระบบ Rank ทำให้ตอนนี้เทปเปสามารถรับ DP จำนวนมากจากการดวลกับเด็กหอบลู เพราะเมื่ออันดับต่ำชนะอันดับสูงกว่า ตัวคูณ DP ก็จะมากขึ้น..

 

และตอนนี้ยิ่งเขาอยูหอราที่ลำดับต่ำกว่า ทำให้ยิ่งได้แต่คูณเข้าไปอีก..

 

 

เทปเปกลับมาที่ห้องและเริ่มจัดการกับอุปกรณ์​เฉพาะของเขา.. บนโต๊ะมีเครื่องจักรบางอย่างที่เชื่อมต่อกับ Device และมันก็กำลังแสกนการ์ดใบหนึ่งอยู่..

 

"ดูเหมือนจะเป็นไปด้ด้วยดี.."

 

เขาหยิบการ์ดนั้นขึ้นมาและลองใช้มันกับดูเอลดิสก์..

 

การ์ดเวทปรากฏขึ้นก่อนที่เขาจะเริ่มทำตามเงื่อนไข.. และมันก็ทำได้..

 

"ดี.. แต่ต้องแก้ไขเพิ่ม.. ความสามารถนี่เข้าขั้นโกง เพราะงั้นต้องมีค่าใช้จ่าย.."

 

เขาเริ่มแก้และปรับแต่งข้อมูลการ์ด..

 

แน่นอนว่าการ์ดบางใบนั้นเทปเปสร้างจากความทรงจำ ทำให้มีเอฟเฟคเหมือนต้นฉบับจึงไม่ถือว่าโกง.. แต่บางใบก็ต้องปรับเปลี่ยนเมื่อมาอยู่ในโลกนี้ที่ไม่มีการซิงโครหรือเอ็กซี๊ด..

 

เอฟเฟคของการ์ดขาวและการ์ดดำบางใบมันโกงเกินไป.. แค่วิธีเรียกก็ง่ายแล้ว เพราะงั้นเขาไม่คิดจะสร้างการ์ดเอ็กซี๊ดในโลกนี้เลย แต่ที่น่าสนใจคือการ์ดขาวซิงโคร..

 

เงื่อนไขการอัญเชิญซิงโคร คือ ต้องมีมอนสเตอร์ 1 ตัวเป็นจูนเนอะ และต้องรวมดาวมอนสเตอร์วัตถุดิบบนสนามให้เท่ากับหรือมากกว่าตัวที่จะอัญเชิญ..

 

แน่นอนว่ามอนบางตัวก็มีเงื่อนไขยิบย่อยอื่นๆ แต่นี่คือพื้นฐานของซิงโคร..

 

เพราะงั้น ก็แค่เปลี่ยนให้มันเป็นการฟิวชั่นจึงไม่ได้ทำให้ดูโกงมากเกินไป แค่ไม่มีมอนสเตอร์จูนเนอร์..

 

วิธีการก็คือ ต้องให้วัตถุดิบอยู่บนสนามทั้งหมด

 

ถจะอัญเชิญฟิวชั่นมอนตัวนั้นได้..

 

เผลอๆทำแบบนี้จะยากกว่าซะอีก เพราะแต่เดิมฟิวชั่นใช้วัตถุดิบจากบนมือเอาเลยก็ได้.. แถมยังต้องใช้การ์ดฟิวชั่นอีก..

 

ม่า.. ข้อดีข้อเสียก็ต่างกัน..

 

เอาเป็นว่ามาลองดูมอนสเตอร์ที่เขาสร้างจากการ์ดขาวดูกัน..

 

 

อืม.. นอกจากชื่อที่มีคำว่า ฟิวชั่น เพิ่มเข้าไป กับเงื่อนไขการอัญเชิญที่เปลี่ยนเป็นฟิวชั่น ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยน..

 

อ๊ะสีการ์ดเป็นสีม่วง.. อืม..

 

การ์ดเองก็ใช้ได้ ถ้าไม่ได้แข่งลีกก็ไม่จำเป็นต้องลงทะเบียน แถมตอนเอาไปดูเอลระบบมันก็จะบันทึกการแข่งส่งไปเองอยู่แล้วด้วย เพราะงั้นหลังจากการ์ดนี้ปรับปรุงเสร็จก็จะใช้ได้อย่างม่มีปัญหา..

 

มันอาจจะดูโกงในสายตาของคนที่อื่น แต่จริงๆแล้วโลกนี้เองก็พยายามโกงเขาอยู่เหมือนกัน..

 

คุณคงรู้จักไคเซอเรียว เจ้าบ้าไซเบอร์ดราก้อนใช่มั้ย?

 

เจ้านั่นมีการ์ดเวทชื่อ [Future Fusion(ฟิวชั่นแห่งอนาคต)]​ อยู่.. และมันโครต Ultra Rare

 

 

การ์ดโกงฟิวชั่น

 

 

การ์ดใบนี้ในโลกเราเป็นเวทต่อเนื่อง ซึ่งจะใช้แทนการ์ดฟิวชั่นโดยใช้วัตถุดิบจากเด็คได้เลย และมอนสเตอร์ฟิวชั่นที่เราจะเรียกมันจะออกมาในอีก 2 เทิร์นถัดไป.. และถ้าการ์ดฟิวเจอร์ฟิวชั่นถูกทำลาย มอนสเตอร์ฟิวชั่นที่เรียกมาก็จะถูกทำลายด้วย หรือในระหว่างที่รอ 2 เทิร์น หากการ์ดถูกทำลายมอนฟิวชั่นที่จะเรียกก็จะไม่ออกมา.. สมกับเป็นฟิวชั่นแห่งอนาคตแล้ว..

 

แต่.. ในโลกใบนี้ไม่ใช่.. ฟิวเจอร์ฟิวชั่น ของที่นี่เป็นการ์ดเวทปกติ.. และไม่จำเป็นต้องรอ 2 เทิร์น ใช้ปุ๊ปออกปั๊ป ไม่รู้แมร่ง ฟิวเจอร์ตรงไหน แถมมันยังไม่ใช่เวทต่อเนื่องให้ทำลายจึงไม่มีข้อเสีย.. สรุปคือ มันเป็นการ์ดโกงของไคเซอร์.. ขอแค่จั่วได้การ์ดนี้และมีแค่ใบเดียวในมือก็ฟิวชั่นเรียก ไซเบอร์เอ็น Atk 4000 ได้แบบชิวๆ..

 

แล้วเรื่องอะไรที่เขาจะต้องยอมโดนโกงอยู่ฝ่ายเดียว? เขาไม่ใช่พระเอกรักความยุติธรรมซะหน่อย มีสมองก็ต้องใข้สิ มีความสามารถขนาดสร้างการ์ดได้ทำไมเขาจะไม่ทำ?

 

คุณคิดว่าบนโลกนี้มีแค่ KC.corp ที่รู้วิธีสร้างการ์ด?

 

ไม่ ไม่มีทาง! ทั้งการ์ดทั้งดูเอลดิสก์ถูกขายไปทั่วโลก ต้องมีคนเอาไปวิจัยวิเคราะห์​อยู่แล้ว!

 

เทปเปแค่ทำในสิ่งที่สมควรจะทำ..

 

แม้เขาจะเป็นตัวเอกแต่ก็ไม่คิดจะให้ใครมาโกงเขาได้ โกงมาก็โกงกลับ..

 

เมื่ออยู่ในกฏเกณฑ์​แบบเดียวกัน แต่อีกฝ่ายใช้การ์ดขั้นโกงทำไมเขาจะไม่ใช้.. โลกมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น..

 

และที่เขาต้องสร้างมันก็เพราะไอ้ 3 สัตว์มายานั่นแหละ.. ใครจะรู้ว่ามันจะโกงขนาดไหนเมื่ออยู่ในโลกนี้ บางทีเอฟเฟคการ์ดที่เราเห็นกันผ่านเกมมันก็อาจไม่ใช่เรื่องจริงด้วยซ้ำ..

 

อย่าลืมว่าความเป็นจริงมันไม่ได้เขียนอยู่ในแผ่นกระดาษเสมอไป..

 

ถ้าจำเป็น.. เขาก็จะฆ่าเหมือนกัน..

 

หลังจากได้การ์ดใหม่เขาก็คิดว่าจะลองไปหาคู่ดูเอลซะหน่อย..

 

เด็คพืชเขาก็มีเตรรยมเอาไว้แล้ว แม้จะไม่มีการ์ดที่ทรงพลังมากนัก แต่มันก็เป็นรอมโบที่น่าปวดหัวทีเดียว แถมตอนนี้ยังมี Black Rose คงไม่ยากถ้าจะไปดวลให้ชนะ..

 

"หืม.."

 

เทปเปหันไปเห็นการดวลคู่หนึ่งที่ทั้ง 2 ฝ่ายมาจากหอราทั้งคู่..

 

ฝ่ายชายใช้เด็คสัตว์ป่า ส่วนฝ่ายหญิงใช้เด็คพืชซึ่งกำลังตกเป็นรอง..

 

และในที่สุดเธอก็แพ้..

 

เท่าที่ฟัง.. เหมือนนี่จะเป็นกฏ Anti-Rule ทำให้ฝ่ายหญิงต้องเสีย Rare Card ใบเก่งของตัวเองไป.. แต่ฝ่ายชายก็ดูจะไม่อยากรับ.. แต่สุดท้ายเธอคนนั้นก็ยัดเยียดมันให้ฝ่ายชายก่อนจะรีบวิ่งหนีไป..

 

นั่นทำให้เทปเปมองตาม ก่อนจะเดินเข้าไปหาฝ่ายชาย..

 

"เกิดอะไรขึ้นหรอ.."

 

 

 

____________

 

ฮะหรือ!! ฮะหรือว่า!!

 

 

_________________

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว