email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่5 ผู้ชายโง่ ๆ 2

ชื่อตอน : บทที่5 ผู้ชายโง่ ๆ 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.ค. 2564 20:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่5 ผู้ชายโง่ ๆ 2
แบบอักษร

“ทำไรกิน” ผมถามระหว่างเดินลงจากชั้นสอง

“กะเพราไก่ค่ะ ง่ายดี”

“เผ็ดหรือเปล่า”

“เผ็ดค่ะ ไปรท์เผลอทำเผ็ด ไปรท์ก็เลยทอดไข่ดาวไม่สุก แต่กรอบนอกให้เฮียแกล้มแล้ว”

“ออ” เสียงใจผมมันดัง ตึก ตึก ตึก เพียงเพราะได้ยินว่าเธอจำเรื่องราวของผมได้ แม่ของสไปรท์เปิดร้านขายอาหารตามสั่ง ทำให้สไปรท์ทำกับข้าวอร่อย เธอชอบกินเผ็ดส่วนผมกินเผ็ดไม่ได้แต่ก็พยายามกินเหมือนเธอเพราะไม่อยากเรื่องมาก

“ทำไมตาช้ำ” ผมถามในตอนที่กำลังนั่งกินข้าวและมองหน้าเธอ ก็เธอนั่งตรงข้ามผมนี่ครับ โดนผมรังแกยังไม่ช้ำขนาดนี้นะ

“…” สไปรท์ไม่ตอบ ก้มหน้ากินข้าวเงียบ ๆ กับข้าวฝีมือเธอยังอร่อยเหมือนเดิม เมื่อก่อนสไปรท์ทำให้ผมกินตลอด มาถึงวันนี้พอได้กินอีกครั้ง น้ำตาผมแทบไหลแล้วก็ต้องรีบกลั้นไว้

“ร้องไห้ เสียใจที่ทำแบบนี้เหรอ”

“ไม่ใช่ค่ะ ไปรท์แค่มีเรื่องให้คิด” คงเป็นเรื่องที่น้องสาวของผมบอกว่ามาโวยวายที่นี่ สไปรท์ที่ผมรู้จักเป็นคนที่แคร์เพื่อนมาก

“ไม่ต้องคิดเรื่องอื่นได้ไหม คิดแค่เรื่องร้าน เรื่องลูก เรื่องเฮียแค่นั้นก็พอ”

“…” ประโยคที่ผมพูดทำให้สไปรท์เงยหน้าขึ้นมามองผม

“ทำไมอะ เฮียพูดอะไรผิด” ผมแค่ทนเห็นเธอเศร้าไม่ได้ เห็นแล้วเจ็บที่หัวใจ ผมโง่ไง ก็แค่ผู้ชายโง่ ๆ ที่รักผู้หญิงคนหนึ่งมาก ๆ

“ผิดที่แทนตัวว่าเฮีย”

“เมื่อก่อนก็แบบนี้ไง”

“แต่…”

“แค่ช่วงนี้ ช่วงที่เรากลับมาอยู่ด้วยกัน ช่วยทำให้เวลาที่หยุดเดินกลับมาเดินอีกครั้งทีนะ” ผมตัดสินใจแล้ว ช่วงนี้ขอเอาความสุขที่หายไปกลับมาแล้วกัน ผมอยากมีผู้หญิงคนนี้ในชีวิต สักนิดก็ยังดี

“…” สไปรท์นั่งมองหน้าผมนิ่ง ๆ

“เฮียมันโง่มั้ง ต่อให้โดนทิ้ง โดนทำร้ายขนาดนั้นก็ยังรักไปรท์ ยังอยากอยู่กับไปรท์”

“ถ้ายังรักไปรท์ เดี๋ยวเฮียจะเสียใจอีก”

“ก็อย่าทำให้เฮียเสียใจสิ แกล้งทำเหมือนว่ารักเฮียก็ได้”

“ไปรท์ไปรับลูกก่อนนะคะ” เธอตัดบทและลุกจากเก้าอี้ถือจานข้าวไปเก็บ

ผมก็เลยลุกตาม และเดินมาสวมกอดเธอจากด้านหลัง “เฮียพูดจริงนะไปรท์ เฮียรักไปรท์จริง ๆ เฮียก็ไม่ได้อยากให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้ วันวานความเจ็บปวดที่ไปรท์ไปแต่งงานกับคนอื่น ทิ้งให้เฮียที่พิการต้องเจ็บปวดทุกข์ทรมาน เฮียอยากเกลียด แต่พอได้เจอ ได้กลับมาอยู่ใกล้เฮียก็ไม่อยากไปไหน อยากรั้งไปรท์ไว้ตลอด บางทีพอนึกถึงสิ่งที่ไปรท์ทำกับเฮีย มันก็โกรธ เกลียดโมโห แต่สุดท้ายก็จบที่คำว่า ‘รัก’ อยู่ดี ถ้าไม่รักกันแล้ว ก็ช่วยชดใช้ด้วยการทำเหมือนรักสัก 7 เดือนทีนะ ถือว่าผู้ชายโง่ ๆ คนนี้ขอร้องแล้วกัน” หมดกันฟอร์มที่สร้างมา เฮ้อ…น่าอายชะมัด คนอย่างผมต้องมาตกม้าตายเพราะผู้หญิงสารเลวที่ทิ้งผมไปแต่งงานกับคนอื่น แล้วยังมีลูกติดกลับมาอีก ช่างเถอะผมไม่ถือ ได้รักเธอไปแล้วจะให้ทำไง เธอเป็นอะไรผมรับได้ทั้งนั้น

เหมือนทุกอย่างจะไม่ได้แย่ครับ เมื่อไปรท์หันหน้ากลับมามองผมขณะที่เธอยังอยู่ในอ้อมกอด

“ถ้าสิ่งที่เฮียเฟยพูด ออกมาจากใจจริง ไปรท์ก็ขอบคุณมากนะคะที่รักไปรท์มากขนาดนี้ ทั้งที่ไปรท์โคตรจะเลวกับเฮียเลย ชาตินี้คงหาคนที่รักไปรท์ขนาดนี้ไม่ได้อีกแล้ว แต่ถึงคำพูดเฮียจะพูดแค่ลมผ่านปาก ไปรท์ก็ยินดีรับค่ะ อะไรที่เฮียทำ เฮียพูดแล้วมันทำให้เฮียมีความสุข อะไรที่จะชดใช้กับช่วงชีวิตที่เฮียเสียไป ไปรท์ยินดีรับ”

“ไปรท์ก็รู้เฮียไม่ใช่คนโกหก เฮียรักไปรท์จริง ๆ ไปรท์รู้ไม่ใช่เหรอว่าเฮียเป็นคนยังไง”

“ค่ะ เฮียเฟยไม่ใช่คนชอบโกหก และไม่ชอบคนโกหก”

“แล้วน้องไปรท์เชื่อเฮียใช่ไหมว่าเฮียรักน้องไปรท์”

“เชื่อค่ะ แต่ไปรท์ขอนะคะ อย่าให้ใครรู้เรื่องที่เราทำอยู่ ที่บ้านเฮียคงพากันเกลียดไปรท์ไปแล้ว ให้เรื่องของเรามันเป็นความลับนะคะ”

“ได้สิ” จริงอย่างที่สไปรท์พูด ครอบครัวผมรังเกียจสไปรท์ตั้งแต่ที่เธอทิ้งผมไปแต่งงานกับคนอื่น ยิ่งอาม่าที่เลี้ยงผมมานั้น ท่านเกลียดชังสไปรท์มาก ถึงขั้นพร้อมตัดขาดกับผม ถ้าจับได้ว่าผมกลับมายุ่งกับสไปรท์

‘อีนังผู้หญิงสารเลว หลานชายม่าเจ็บหนักขนาดนี้ยังทิ้งกันได้ อย่าให้เจอนะม่าจะตบให้สำนึกในบุญคุณที่อาเฟยช่วยชีวิตไว้จนอาเฟยต้องมาเป็นแบบนี้’

‘จำไว้นะอาเฟย ลื้ออย่าได้ไปยุ่งกับมันอีก ถ้ายุ่งกับมันก็ไม่ต้องมาเรียกอาม่าอีกเลย’

ขอโทษนะครับอาม่า แต่เฟยรักน้อง รักน้องทั้งที่น้องใจร้ายกับเฟย

-END FOEI-

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว