ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คุณหนูน้ำหนาว

ชื่อตอน : คุณหนูน้ำหนาว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ก.ค. 2564 15:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คุณหนูน้ำหนาว
แบบอักษร

บ้านกิตติไพศาล

 

***ขออนุญาติเจ้าของภาพด้วนะค่ะ***

 

"มอนิ่ง ค๊าาา คุณท่าน เหมราช คุณหญิงลินลนา "

เสียงใสของน้ำหนาวเอ่ยทักทาย พ่อ กับแม่ของเธอขณะที่เธอวิ่งลงบรรใด ลงมาจากชั้นสองของบ้าน

"นี่!! อย่าวิ่ง ซิลูกเดี๋ยวก็ตกลงมาเเข้งขาหักจะทำยังไง"

เสียงของคุณหญิง ลินลนา เอ่ยเตือนลูกสาวเพียงคนเดียวของตน

"ป๊าขาาา ม๊าดุหนาวอ่า :("

น้ำหนาวพอโดน ม๊าลินดุ ก็หันไปอ้อนออน ประมุขใหญ่ของบ้าน กิตติไพศาลทันที

"มาๆ มาหาป๊าซิ จะรีบไปไหนลูก เพิ่งเจ็ดโมงอยู่เลยลูก"

"วันนี้มหาลัยเปิดเทอมวันเเรกค่ะป๊า เรยนัดกะยัย พลอยฟ้ากะยัยชะเอมว่าจะไปเช้าหน่อยค่ะ"

"ลูกสาวของป๊าเป็นพี่ปีสามเเล้วซิเนี่ย"

"ค๊าาา (^^)"

น้ำหนาวทำตาหยี๋ตอบท่าเหมราชด้วยท่าทางหน้ารัก ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีน้ำหนาวก้อยังเป็นเด็กในสายตาพ่อกับแม่และทุกๆคนในบ้านเสมอ ด้วยความที่น้ำหนาวเป็นคนหน้ารัก นิสัยดี เป็นกันเองกับทุกๆคนในบ้านไม่ถือตัวจึงทำให้ใครๆก็รักเเละเอ็นดูเธอ

" ป้า ยาจ๋าาาา มีอะไรให้หนาวทานบ้างค่ะ" น้ำหนาวถาม ป้ายาแม่ครัวประจำบ้านกิตติไพศาล ป้ายาเป็นคนเก่าคนเเก่ ที่ทำงานมาตั่งเเต่น้ำหนาวยังไม่เกิดด้วยซ้ำ

"เช้านี้ป้าทำ ข้าวต้มปลา ของโปรดคุณหนูค่ะ คุณหนูจะรับเรยไหมค่ะ"

"หนูขอ1ชามโตๆเรยค่ะป้ายาขา และขอน้ำส้มคั้นด้วยนะค่ะ"

"ได้เลยค่ะคุณหนู รอสักครู่นะค่ะ เดี๋ยวป้ากับนาง เเก้วจะยกมาเสิร์ฟค่ะ"

"ค๊าาาา"

 

"ม๊าขา วันนี้หนูขอขับรถไปเองนะค่ะม๊า"

น้ำหนาวเอ่ยปากขออนุญาตแม่ของตัวเอง เพราะอยู่ปีสามงานก็ยุ่ง กิจกรรมก็เยอะ เธอไม่อยากให้ลุงสมชาย ตอนมารอรับเธอกลับ

 

"อ้าว ลูก ไม่ให้ลุงสมชายไปส่งล่ะลูก แม่ว่าอีกอย่างสะดวกดีนะค่ะลูก อีกอย่างลูกชอบขับรถเร็ว แม่ไม่ไว้ใจลูกเรย"

"ม๊าขาาา ให้หนูขับไปเองเถอะน๊าาา หนูสัญญาจะไม่ขับรถเร็ว ค่อยๆ คลานไปเหมือนเต่าจะไม่ แซงซ้ายปาดขวา จะไม่เอาไปชนเค้า จะไม่ ........"

"พอล่ะๆ ลูกคนนี้ขับไปเองก็ขับเอง แต่อย่าประมาณเชียวนะลูก รีบๆทานข้าวเร็ว ป้ายาเอามาให้ล่ะ"

"เย้!!! ขอบคุณค่ะม๊าารักม๊าที่สุดเรยยยยย"

 

 

มหาลัย M

น้ำหนาวขับรถแลมโบกินี่สีเหลืองคู่ใจ มาจอดหน้าตึกคณะของตัวเอง พอก้าวเท้าเข้าไปในตึกคณะของเธอก็ มีเสียงเเซวจาก หนุ่นๆอย่างไม่ขาดปาก แต่เธอก็ไม่ได้สนใจ เธอไม่อยากมีความรัก เธอกลัวการผิดหวังกลัวเจ็บ เรยเลือกที่จะไม่เปิดใจให้ใครได้เข้ามา เพื่อเป็นการเซฟตัวเองจะดีกว่า ...

 

"ทางนี้ๆยัยหนาวววววว "

ทันใดนั้นเองก็ได้ยินเสียง สองเพื่อนซี้ เรียกพร้อมกับโบกไม้โบกมือ เรียกเธอ

"โอ้ย ยัยพลอยยัยเอม พวกแกจะเสียงดังทำไมคนมองใหญ่เเล้ว"

"ปล่อยเค้ามองไปดิเเกจะอายทำไม พวกเราสวยซะอย่าง เนาะเอมเนาะ ^_^"

"ค๊าา คุณพลอยฟ้า สวยเเละรวยมาก อย่างเรา อย่าได้เเคร์ ค่ะคุณน้ำหนาว"

"เฮ้อ!! พวกแกนี่นะ ปะไปเข้าคลาสได้ล่ะเดี๋ยวอาจารย์แม่ได้เช็คขาดกันพอดี"

น้ำหนาวถอนหายใจแล้วลากสองเพื่อนซี้ขึ้นตึกไปด้วย ........

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว