พันธะรักหวนคืน
1 | เตรียมตัวเตรียมใจ
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

1 | เตรียมตัวเตรียมใจ

เรื่อง

 

พันธะรักหวนคืน

 

โดย หลิวจินจิง (Liu Jin Jing)

 

ตอนที่1 เตรียมตัวเตรียมใจ

 

 

 

 

 

ณ เมืองแห่งหนึ่งตั้งอยู่กลางหุบเขาล้อมรอบ มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่นานาชนิด อุดมสมบูรณ์ไปด้วยพฤกษาเล็กใหญ่หลากหลายพันธุ์ ในลำธารใสมีสัตว์น้ำแหวกว่ายดูสวยงาม เหล่าผู้พักอาศัยในเมืองนี้อยู่อย่างสงบสุขมาจากรุ่นสู่รุ่น

 

ในเมืองห่างไกลนี้ เหล่าชาวบ้านมีความเชื่อว่าที่แห่งนี้อุดมสมบูรณ์เช่นนี้ เป็นเพราะเทพแห่งภูเขาที่โอบล้อมรอบเมืองนี้ไว้ ได้คอยรักษาสมดุลของธรรมชาติ และ ปกปักษ์รักษาให้ที่แห่งนี้มีแต่ความอุดมสมบูรณ์ สงบร่มเย็นเสมอมา

 

จึงมีการบูชาเทพภูเขา โดยมีตำนานเล่าต่อกันมาว่า เทพภูเขานามซานกู่เคยตกหลุมรักบุรุษหรือหญิงงามผู้หนึ่ง ที่อยู่ในตระกูลหยาง เทพองค์นั้นตกหลุมรักด้วยใจที่มั่นคง แต่คนที่ได้หัวใจเทพแห่งขุนเขาไปครองจากไปด้วยโรคที่ไม่อาจหาทางรักษาสิ้นลมหายใจไปก่อนที่จะได้เข้าพิธีเป็นบรรณาการ ทำให้เทพภูเขาเศร้าโศกเสียใจเป็นอย่างมาก เทพท่านนี้จึงเฝ้าบำเพ็ญอยู่เดียวดายมานับพันปี เพื่อปกปักษ์รักษาบ้านเกิดของผู้เป็นที่รัก เพื่อรอคอยให้ดวงจิตวิญญาณของผู้เป็นที่รักที่จากไปเวียนว่ายมาจุติอีกคราเพื่อครองคู่กันอีกครั้ง

 

ระหว่างที่บำเพ็ญอยู่เทพผู้เดียวดายตนนี้ อธิฐานละกายหยาบในร่างคล้ายคลึงบุรุษรูปงามที่หลับใหลในห้วงนิทราไว้ ในหอเทพ สถานที่อันศักสิทธิ์ที่ไม่มีใครเคยย่างกรายเข้าไป เมื่อได้เลือกละกายหยาบเอาไว้

 

แต่พลังแห่งจิตวิญญาณที่ไม่สามารถจับต้องได้ยังคงดูแลรักษาชาวบ้าน รวมถึงสิ่งมีชีวิตต่างๆ ที่อยู่ในภูเขาแถบนี้ทั้งหมด ด้วยความศักดิ์สิทธิ์แห่งพลังเทพที่คอยปกปักรักษา แม้ไม่เคยมีใครเห็นร่างจริงของท่านเทพภูเขา แต่ชาวบ้านก็เซ่นไหว้บูชาด้วยความนับถือเสมอมา เพราะเชื่อในพลังอำนาจของเทพแห่งขุนเขา นามว่า ซานกู่

 

เวลาหมุนผ่านมาเกือบพันปีแล้ว เรื่องเล่าที่เป็นตำนานนี้ จึงไม่มีผู้ใดกล่าวได้ว่าเป็นเรื่องจริงแท้อย่างใด แต่ก็เล่าขานกันจากรุ่นสู่รุ่นมาเช่นนั้นด้วยความศรัทธา

 

 

 

เหล่าชาวบ้าน มีพิธีการหนึ่งที่จัดขึ้นในเวลาที่สมควรในทุกช่วงเวลาเดิมของทุกหนาว เพื่อตอบแทนท่านเทพภูเขา ประเพณีนั้นคือการถวายบรรณาการเทพ โดยการส่งผู้ที่กำเนิดในตระกูลหยาง มิว่าจักเป็นหญิงหรือชาย เมื่ออายุก้าวสู่วัย 20 หนาว ก็จะถูกส่งตัวไปยังหอศักดิ์สิทธิ์ ถวายตัวต่อท่านเทพ "ซานกู่ " เป็นเวลา 3 เดือน เพื่อตอบแทนท่านเทพภูเขาองค์นี้ ที่บำเพ็ญอยู่อย่างเดียวดายปกป้องเมืองแห่งนี้มานานับพันปี

 

 

 

ประเพณีนี้สืบทอดกันมานาน ผู้ที่กำเนิดในตระกูลหยาง ไม่ว่าหญิงหรือชาย จึงจักต้องดูแลตนเองให้เรียนกายสะอาดบริสุทธิ์ผ่องใส ไร้ร่องรอยของแผลเป็นตามร่างกาย อีกทั้งต้องรักษาพรหมจรรย์จนกว่าจะได้ไปพบท่านเทพภูเขา

 

เหล่าคนตระกูลหยางที่ถูกส่งตัวไปยังหอศักสิทธิ์จากรุ่นสู่รุ่น ไม่เคยมีผู้ใดก้าวล้ำเข้าไปในอาณาเขตห้องศักสิทธิ์ที่เบ่าขานว่าเป็นที่พักกายหยาบคล้ายคลึงบุรุษงามของท่านเทพแห่งขุนเขาได้เลย ว่ากันว่าผู้ที่จะสามารถเปิดประตูหอศักสิทธิ์ได้นั้น

 

มีเพียงผู้ที่มีจิตวิญญาณเดียวกับอดีตคนรักของท่านเทพ ซานกู่ กลับชาติมาเกิดเท่านั้น จึงจักสามารถก้าวผ่านประตูบานใหญ่ที่ปิดมานานนับพันปีด้วยแรงพันธะผูกพันได้

 

ดังนั้นทุกคนที่เคยถูกส่งไปเป็นบรรณาการ  จึงทำได้เพียงภาวนาหน้าห้องศักสิทธิ์ให้ครบสามเดือน เพื่อเป็นการบูชา เมื่อครบกำหนดจะถือว่าเป็นอันจบพิธี สามารถกลับไปใช้ชีวิตมีครอบครัว เพื่อสร้างทายาทสืบทอดตระกูลหยางรุ่นต่อไป

 

และในปีนี้ ตระกูลหยางมีบุตรชายที่อายุครบรอบ จะต้องถวายบรรณาการ จึงมีการจัดเตรียมพิธีการเพื่อส่งตัวถวายบรรณาการต่อท่านเทพซานกู่

 

 

 

บรรณาการหนุ่มผู้นี้ มีนามว่า

 

หยาง เฉินอัน หรือที่ชาวบ้านเรียกเขาว่า "เฉินอัน"

 

ชายหนุ่มวัย 19 หนาวผู้นี้ มีรูปร่างงดงามราวภาพวาดที่จรดพู่กันด้วยนักเขียนภาพล้ำฝีมือ ผิวพรรณของเขาขาวละมุนดั่งหิมะแรก แก้มเนียนใสอมชมพูมีเลือดฝาดราวกับผิวเด็กก็มีปาน เกิดจากการที่ถูกดูแลมาอย่างดี ปรนนิบัติผิวกายด้วยการอาบน้ำแร่บริสุทธิ์ ประทินผิวด้วยเครื่องหอมที่สรรพคุณเลิศล้ำ เพราะเขาคนนี้คือความหวังของเมืองนี้ 

 

 

 

วันส่งตัวใกล้จักมีขึ้น ในรุ่งเช้าของวันรุ่งขึ้นที่บุรุษหนุ่มจะอายุครบ 20 ปี

 

เพลานี้ชาวบ้านต่างเตรียมงานกันอย่างตั้งใจ บรรยากาศทั่วเมืองประดับประดาดอกไม้ดูงามตา ไล่ตั้งแต่ในหมู่บ้านจนถึงหน้าหอศักสิทธิ์ จนทำให้ดอกไม้เหล่านั้นส่งกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วบริเวณ มองดูงดงามน่าชื่นชมเหมาะสมแก่พิธีถวายบรรณาการ

 

และยังมีสิ่งหนึ่งที่ขาดไม่ได้ คือกล่องไม้โบราณใบหนึ่ง ที่จะมีผู้สืบทอดดูแลเพียงตระกูลเดียวเท่านั้น

 

กล่องใบนี้ จะต้องใช้ในพิธีการถวายบรรณาการทุกครั้ง ซึ่งไม่มีใครล่วงรู้ได้เลยว่าในกล่องนั้นคือสิ่งใด รู้เพียงแต่ว่ามันสำคัญเป็นอย่างมากจึงต้องดูแลไว้เป็นอย่างดี เพื่อจัดเตรียมเข้าถวายทุกครั้ง เมื่อจัดพิธีบรรณาการ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันรุ่งขึ้น

 

เฉินอัน ที่ถูไถล้างคราบไคลตามร่างเนียน ขัดถูเนื้อจนสะอาดสะอ้าน เพื่อตระเตรียมประทินผิวด้วยเครื่องหอม

 

แต่งองค์ทรงเครื่องด้วยอาภรณ์ผ้าใหมสีชาดหายาก ปักประดับตกแต่งงดงามจากช่างผ้ามีฝีมือ สวมใส่แล้วช่างขับผิวสีขาวอมพูของเขาให้น่ามองยิ่งขึ้นกว่าเดิม

 

 

 

เขานั่งทำตัวเหมือนดั่งคนใกล้ออกเรือน ที่ยอมให้ผู้คนขัดถูเนื้อตัว ประทินเครื่องหอม ตกแต่งร่างกายด้วยเสื้อผ้าอาภรณ์งดงามอย่างเบื่อหน่าย เพราะเขาเคยได้ยินคำบอกเล่าของบรรดาเหล่าญาติในตระกูลหยางว่าพิธีนี้ก็เป็นเพียงการนั่งภาวนา เพื่อบูชาเทพหน้าห้องเพียงเพื่อแลกกับอิสระภาพในการใช้ชีวิตหลังจากนี้เท่านั้น มิได้มีความพิเศษอันใดเลย

 

เขาจึงไม่ได้ใส่ใจมากนัก อยากทำให้ผ่านพ้นไป จะได้ใช้ชีวิตของตัวเองเสียที เพราะที่ผ่านมาต้องคอยระวังตัวเสมอ ไม่เคยได้ออกไปเล่นสนุกเหมือนบุรุษอื่น

 

เมื่อการตระเตรียมทุกอย่างเสร็จสมบูรณ์ เฉินอัน ได้ถูกพาไปยังหอศักสิทธิ์

 

 

หอศักสิทธิ์

 

เฉินอัน เดินถือโคมไฟไปตามทางเดินของหอศักสิทธิ์ เพียงลำพังอยากกล้าๆ กลัวๆ เพราะในชีวิตที่ผ่านมาทั้งพ่อแม่และเหล่าญาติในตระกูลหยาง ไม่เคยปล่อยให้เขาต้องไปไหนมาไหนเพียงลำพัง เขาจึงไม่คุ้นชินกับสถานการณ์เช่นนี้สักเท่าไหร่ ร่างกายงดงามเดินมาเรื่อยๆแล้วหยุดลงที่หน้าประตูบานใหญ่ที่มิเคยขยับเปิดมานับพันปี แต่ยังคงมีความสวยงามสะอาดสะอ้านดั่งถูกเช็ดถูอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน มือเรียวยกขึ้นเคาะประตูสามครั้งตามพิธีการ ไม่มีเสียงตอบรับใดๆกลับ เขาจึงวางโคมไฟเพื่อที่จะนั่งบนลงบนแท่นภาวนา แต่แล้วเสียงประตูก็ดังขึ้น

 

 

 

 

 

แอ๊ดดดด ~

 

ประตูบานใหญ่ค่อยๆเปิดออกช้าๆ เสียงประตูเปิดออกเอี๊ยดอ๊าดในบรรยากาศมืดสลัวเช่นนี้ ทำให้เขาตกใจเล็กน้อย เพราะมันชวนขนลุกเสียเหลือเกิน

 

บุรุษรูปงามทำหน้าฉงนแปลกใจที่ประตูที่ไม่เคยมีผู้ใดเคยเปิดได้กลับเปิดออกเสียเองอย่างง่ายดาย เพราะจากคำบอกเล่าของเหล่าญาติที่เคยเข้าพิธีถวายบรรณาการมาก่อนต่างบอกว่าประตูไม่เคยเปิดออกนี่

 

หรือเวลาล่วงเลยมาเนิ่นนานจนประตูพังไปแล้วหรืออย่างไรกัน

 

เขาครุ่นคิดด้วยความสงสัย และทำใจอยู่นาน จึงตัดสินใจว่าเมื่อประตูเปิดแล้ว แสดงว่าท่านเทพต้อนรับดังนั้นตนควรจักเข้าไป

 

.

 

.

 

.

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

***********************

 

สวัสดีค่าา ตอนแรกมาแล้ว

 

ตอนหน้ามาดูกันว่าพอเปิดประตูเข้าไปเฉินอันจะเจออะไรนะ

 

 

 

ตอนหน้าแอบกระซิบว่ามีnc นะจ้ะ อิอิ

 

ตอนนี้เบาๆ ไปก่อนเนอะ

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น