ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น : ประธานยั่วรัก,ท่านประธาน,MyBoss,สองพิชชา

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 390

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ค. 2564 20:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

บทนำ 

 

               Rrrr~ 

 

           สมาร์ตโฟนรุ่นใหม่ล่าสุดสั่นอยู่บนโต๊ะข้างเตียง ปลุก ‘ศรุต’ ที่เพิ่งจะหลับไปได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงให้สะดุ้งตื่น 

 

               ฟุ่บ! 

 

               ทว่าเขากลับไม่แม้แต่จะสนใจที่จะเอื้อมมือไปหยิบมันขึ้นมาดู ตรงกันข้าม เขากลับพลิกตัวหันหลังไปอีกทางก่อนจะซุกใบหน้าลงใต้หมอนเพื่อหลบเลี่ยงแสงสว่างจากหน้าจอโทรศัพท์ 

 

               Rrrr~ 

 

               “ใครวะ!” เขาคำรามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด แต่ก็ยังพยายามข่มตาหลับอีกรอบ 

 

               Rrrr~ 

 

               “ให้ลีรับให้ไหมคะ ขืนปล่อยให้ดังอยู่แบบนี้ คุณคงไม่ได้นอน” 

 

               “ไม่ต้อง” ศรุตบอกเสียงเข้มอย่างยอมแพ้ ก่อนจะจำใจลืมตาขึ้นในความมืด ถอนใจด้วยความหงุดหงิดแล้วพลิกตัวกลับมาทางเดิม ยื่นมือออกไปหยิบสมาร์ตโฟนเจ้าปัญหา ที่ยังคงสั่นและส่งเสียงดังน่ารำคาญไม่หยุด แต่จากที่ตั้งใจจะหยิบมันขึ้นมาเพื่อตัดสายทิ้งแล้วรีบๆ ปิดเครื่องตัดรำคาญ ชื่อของคนที่โชว์อยู่บนหน้าจอกลับทำให้ศรุตขมวดคิ้วพร้อมกับเด้งตัวเองขึ้นจากที่นอนในฉับพลัน 

 

พรึ่บ! 

 

เขาตวัดสายตาหันกลับไปมองนาฬิกาดิจิทัลที่ตั้งอยู่บนหัวเตียงให้แน่ใจ ก่อนจะรีบสไลด์หน้าจอเพื่อรับเมื่อรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี 

 

“ฮัลโหล” 

 

[ริบคิดว่าพี่จะไม่รับสายแล้วเสียอีกค่ะ ริบโทรมาขัดจังหวะกิจกรรมยามดึกของพี่หรือเปล่าคะ น้ำเสียงฟังดูหงุดหงิดเชียว] 

 

คำถามจาก ‘ศริณ’ หรือ ‘ริบบิ้น’ น้องสาวแท้ๆ ของเขาที่นับวันเธอจะยิ่งแก่แดดใส่เขามากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เขาต้องถอนหายใจแล้วถามเข้าประเด็น 

 

“มีอะไร ทำไมโทรมาเสียดึกดื่น” ศรุตถามเสียงเข้มพลางสะบัดผ้าห่มออกจากร่างกาย ก้าวเท้าลงจากเตียงแล้วเดินตรงไปหยิบผ้าขนหนูที่ราวแขวนมาพันรอบเอวด้วยความร้อนใจ เพราะการที่น้องสาวของเขาโทรหาเขาในเวลาเกือบจะตีสองแบบนี้ มันไม่น่าจะใช่เรื่องปกติ และคนอย่างศริณคงไม่แค่ตั้งใจจะโทรมากวนประสาทเขาแน่ๆ 

 

[ริบมีเรื่องให้พี่ช่วยค่ะ ด่วนมาก พี่มา…] 

 

“รุตคะ”  

 

ยังไม่ทันที่ศริณจะพูดจบ นาตาลี นางแบบสาวลูกครึ่งนัยน์ตาสีฟ้าที่ยังคงนอนเปลือยกายอยู่บนเตียง ก็ส่งเสียงเรียก ทั้งยังมองเขาด้วยสายตายั่วยวน ซึ่งหากเป็นเมื่อสองสามชั่วโมงก่อน ท่าทีที่เธอกัดริมฝีปากล่างพร้อมขยิบตาให้คงทำให้เขากระโจนใส่เธอไปแล้ว แต่ในเวลานี้ ต่อให้เธอจะยั่วเขาด้วยท่าทีที่ร้อนแรงกว่านี้อีกสักสิบเท่า เขาก็ไม่มีอารมณ์ เพราะคนปลายสายที่เขากำลังคุยด้วยมีสถานะไม่ต่างจากแม่คนที่สอง ซึ่งเขาไม่เคยคิดอยากจะมีปัญหากับเธอ  

 

[ถ้าพี่ไม่ว่างก็ไม่เป็นไรค่ะ] 

 

“เดี๋ยวสิยัยริบ มีอะไรก็ว่ามา แต่จะโทรมาปลุกพี่ตอนดึกๆ แล้ววางสายใส่แบบนี้ไม่ได้” ศรุตทำเสียงเข้มใส่ 

 

ในขณะเดียวกัน สายตาของเขาก็ยังคงจดจ้องไปที่แม่นางแบบสาวสุดร้อนแรงที่เขาเพิ่งจะควงเธอออกมาจากงานเลี้ยงเครื่องเพชรที่จัดขึ้นเมื่อช่วงหัวค่ำ และพาเธอขึ้นคอนโดฯ มาด้วยกันเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน เวลานี้เธอกำลังลูบไล้ร่างกายเปลือยเปล่าของตัวเองต่อหน้าเขา สองมือเล็กที่เค้นหน้าอกอวบอิ่มและดันมันเข้าหากันทำเอาเขาต้องลอบกลืนน้ำลาย ก่อนจะรีบดึงสติกลับมา จากนั้นตัดสินใจเดินกลับไปใกล้เตียง เอื้อมมือดึงผ้าห่มโยนใส่เธอแล้วหันหน้าหนีออกมาเสียให้สิ้นเรื่อง 

                

[พี่นอนต่อเถอะค่ะ เดี๋ยวริบเรียกแท็กซี่กลับเอง] 

                

“อยู่ที่ไหน” 

                

[ร้านเหล้าแถวมหา’ลัยค่ะ ยัยอิงค์มันเมา ริบแบกมันกลับไม่ไหว ขามามากับเพื่อน แต่ให้เพื่อนกลับไปก่อนแล้วเพราะยัยอิงค์มันไม่ยอมกลับ] 

                

“ว่าไงนะ” 

               

 [ประโยคไหนที่พี่ได้ยินไม่ชัดเหรอคะ] ศริณแกล้งย้อนถามทั้งที่เธอมั่นใจมากทีเดียวว่าศรุตสนใจอะไรในประโยคบอกเล่าก่อนหน้านี้ของเธอ 

                

“จะรีบไปเดี๋ยวนี้” ศรุตตัดบทก่อนจะกดวางสาย สองเท้าก้าวตรงไปที่ตู้เสื้อผ้า สไลด์บานประตูเพื่อเปิดออกอย่างรวดเร็ว กวาดสายตามองหาเสื้อดีๆ สักตัวมาสวม แม้อยากจะรีบไปให้เร็ว แต่ก็อดจะพิถีพิถันสักหน่อยไม่ได้ 

                

“คุณจะรีบไปไหนเหรอคะ”  

 

คำถามจากหญิงสาวที่ศรุตเผลอลืมเธอไปชั่วขณะดึงสติของเขากลับมา แต่เขาไม่คิดที่จะหันกลับไปมอง 

                

“ผมต้องไปรับน้องสาวน่ะ” 

                

“แล้ว…” 

                

“คุณกลับไปก่อนก็แล้วกัน พรุ่งนี้ผมจะโอนเงินให้” 

                

“แต่ว่า…” 

                

“ผมรีบน่ะ ขอบคุณสำหรับคืนนี้” ศรุตตัดบทเพียงสั้นๆ พลางหันไปสบตาเธอพร้อมกับยกมุมปากขึ้นยิ้มเพียงเล็กน้อยอย่างต้องการจะรักษามารยาท ก่อนจะรีบเดินออกมาจากห้องหลังจากที่เลือกเสื้อและกางเกงยีนที่คิดว่าดูดีที่สุดเท่าที่พอจะหาได้ในเวลานี้มาสวม  

                

“เดี๋ยวสิคะรุต” 

                

“เอาเป็นว่าผมให้คุณพักที่นี่คืนหนึ่งก็แล้วกัน พรุ่งนี้เช้าค่อยไปก็ได้ แต่มีข้อแม้ ช่วยเก็บของทุกอย่างของคุณออกจากห้องผมไปให้หมด เพราะผมไม่อยากรับผิดชอบอะไร อ้อ ที่สำคัญ เอาไปได้เฉพาะของของคุณ ช่วงสายๆ จะมีคนของผมขึ้นมาทำความสะอาด และผมไม่อยากได้ยินว่ามีอะไรหายไปจากห้องของผมแม้แต่ที่เขี่ยบุหรี่” ศรุตย้ำอย่างคนเจ้าระเบียบ พูดจบเขาก็หุนหันพลันแล่นออกจากห้อง โดยไม่หันกลับไปสนใจผู้หญิงที่เขาเพิ่งจะทำเย็นชาใส่ด้วยอีกเลย 

                

ก้อนเนื้อในอกของศรุตเต้นแรงนับตั้งแต่วินาทีที่ได้ยินชื่อของ ‘อิงค์’ เพื่อนสนิทของริบบิ้น  

 

อิงค์ หรือ ‘อาณดา’ คือหญิงสาวที่เขาตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกพบ ใบหน้าที่สวยหวานกับรอยยิ้มที่สดใสของเธอทำให้เขาหลงจ้องมองเธออยู่ครู่ใหญ่ในวันแรกที่ได้เจอกัน จำได้ว่าตอนนั้นเธอกับศริณเองก็เพิ่งจะรู้จักกันที่คณะได้ไม่นาน วันนั้นเธอมาทำรายงานคู่กับศริณที่บ้านของเขา แม้กระทั่งตอนนี้ เธอก็ยังคงแวะเวียนมาอยู่เสมอๆ 

 

แต่เพราะเธอคือเพื่อนสนิทที่น้องสาวของเขาหวงนักหวงหนาและออกคำสั่งห้ามไม่ให้เขาจีบเด็ดขาด เพราะกลัวว่าเขาจะไม่จริงใจและทำให้เพื่อนของเธอเสียใจ หลายปีที่ผ่านมา อาณดาจึงกลายเป็นของหวานต้องห้ามสำหรับเขามาตลอด  

 

ติ๊ดๆ 

 

สัญญาณแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง ศรุตล้วงมันออกมาจากกระเป๋ากางเกงพร้อมกับกดรีโมตปลดล็อกประตูรถ เปิดประตูแล้วก้าวเข้าไปนั่งด้านในอย่างรวดเร็ว 

  

‘Ribbon >>> ยัยอิงค์มันเพิ่งถูกเท นี่เป็นโอกาสเดียวของพี่แล้วค่ะ ครั้งเดียวที่ริบจะยอม’ 

  

ศรุตเบิกตาโพลงเมื่ออ่านข้อความจบ มุมปากยกขึ้นยิ้มโดยอัตโนมัติ พร้อมกับสัญชาตญาณของนักล่าที่สั่งให้เขาสตาร์ตรถแล้วเหยียบคันเร่งออกตัวทันที 

 

บรื้นนน~ 

 

“รับรองว่าพี่จะไม่ทำให้น้องสาวคนเดียวของพี่ผิดหวังแน่นอน ยัยริบน้องรัก” 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว