ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่9.เปิดศึก(อย่าโชว์เหนือ)

ชื่อตอน : บทที่9.เปิดศึก(อย่าโชว์เหนือ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มิ.ย. 2559 22:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่9.เปิดศึก(อย่าโชว์เหนือ)
แบบอักษร

บทที่9.

เปิดศึก(อย่าโชว์เหนือ)

"น้องนิชาคิดกับคริสเตียนเค้ามากกว่าพี่ชายหรือป่าวคะ พี่ชักจะสงสัยสะแล้วสิ แลดูหวงพี่เวลาอยู่ใกล้คริสเหลือเกิน"จบประโยคนั้นภายในห้องก็เกิดบรรยกาศตึงเคลียดขึ้นมาทันที

"นิชาจะคิดกับพี่คริสในฐานะไหน มันก็ไม่ใช่เรื่องของพี่ไม่ใช่เหรอคะ"นิชาพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ เธอไม่ชอบให้คัยมาวุ่นวายเรื่องส่วนตัวอยู่แล้ว

"เกี่ยวสิคะ น้องนิชาลืมไปแล้วหรอคะว่าพี่กับคริสเป็นอะไรกัน"

"ก็แค่คู่ควงงัยคะ นิชาไม่ลืมหรอค่ะ"นิชาพูดออกมาจงใจเน้นคำว่าคู่ควงจนโบวี่ทนไม่ไหว

"แล้วถ้าชั้นบอกเรื่องนี้กับคริส ความสัมพันของเธอก็คงขาดสะบั่นลง อย่าลืมสิว่าตัวเองก็แค่น้องสาวนอกไส้"โบวี่พูดออกมาอย่สงมั่นใจว่าตัวเองถือไพ่เหนือกว่า

"คิดจะขู่กันหรอคะ มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอ"ชั้นตัดสินใจเล่นตามน้ำไป ลองเชิงดูสักครั้ง จะบอกกับพี่คริสว่าชั้นคิดกับพี่คริสเกินพี่น้อง แล้วไห้พี่คริสตัดความสัมพันกับชั่นหรือทำไห้ความสัมพันลดน้อยลงน่ะหรอเป็นไปไม่ได้ย่ะ เพราะชั้นชิงบอกพี่คริสก่อนหล่อนตั้งนานแล้วยัยมนุษย์ป้า

"ไม่ได้ขู่ค่ะ พูดจริงทำจริง พี่อยากได้อะไรพี่ก็ทำทุกอย่างเพื่อที่จะไห้ได้มันมา"โบวี่ยังคงคิดว่าตัวเองจะชนะ เพราะคริสเคยบอกเธอว่าไม่ชอบความสัมพันที่คุมเคือ ไม่ชอบไห้ความหวังใคร อยากไห้อยู่ในฐานะไหนก็ต้องอยู่ในฐานะนั้น  เหมือนแบบเธอที่ตอนนี้เป็นได้แค่คู่ควงแบบที่เค้าให้เป็น แต่เธอก็ไม่คิดจะหยุดอยู่แค่นี้หรอก คริสเตียนทั้งหล่อทั้งรวยมีครบทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นภายนอกหรือภายในอย่างเช่น ลีลาที่เร้าร้อนของเค้า ถึงยังไม่ได้เข้าไปสัมผัสข้างในแต่ก็ทำไห้เธอติดใจได้มากขนาดนี้

"หึ  สุดท้ายก็แสดงธาตุแท้ออกมาสินะ ตัดจริสเสแสร้งตั้งนาน คิดจะเปิดศึกกับชั้นเตรียมตัวให้มากกว่านี้หน่อยนะ"

"ก็ลองดู  เด็กอย่างเธอจะสู้อะไรชั้นได้ ก็แค่น้องสาวนอกไส้ ลูกเต้าเหล่าใครก็ไม่รู้ " ปรานีที่ฟังทั้นสองฟาดฟันกันอย่างสงบมาตั้งนานแทบจะหัวเราะออกมา คิดจะสู้กับนิชาแต่ก็ไม่รู้ว่านิชาเป็นลูกคัยแถมยัยโบวี่ยังมองนิชาด้วยสายตาดูถูกอีก ถ้าวันใดที่ยัยนี่รู้ว่านิชาเป็นลูกใครคงหงายหลังตกเก้าอี้เลยล่ะ

"555คิดจะสู้แต่ไม่รู้ประวัติศัตรูเลยเนี้ยนะ  อย่าโชว์เหนือดีกว่ามั้ยป้า"ยัยโบวี่นี่โง่กว่าที่เธอคิดอีกนะเนี้ย แต่ก็ไม่แปลกหรอกที่ไม่รู้ว่าเธอลูกใครเพราะบิดาของเธออยู่ต่างประเทศมีแต่ข่าววงในเท่านั้นที่รู้ว่าลูกสาวคนเดียวของ ส.ส.อำนาจ กลับมาแล้ว แล้วเธอก็ไม่เคยให้สัมภาษกับนักข่าวคนไหนด้วย เพราะเธอจะไปไหนมาไหนลำบาก

"ก็เธอเป็นลูกพวกกะโหลกกะลาที่ไหนก็ไม่รู้  ไม่แปลกที่ชั้นจะไม่รู้จัก"ถึงจะโมโหที่นิชาสบประมาทแต่ก็ต้องวางมาดไว้ว่าว่าเธอถึงไพ่เหนือกว่า

"ก็บอกแล้วงัยคะ อย่าโชว์เหนือ"นิชาพูกออกมาแล้วส่งยิ้มกวนประสาทไปไห้ ยัยปลิงนี่จะมาชนะเธอได้งัย ชั้นกับพี่คริสน่ะได้เสียเป็นผัวเมียกันแล้วย่ะ

ยกนี้ชั้นชนะ

"น้องนิชาคะ ยามเอารถบอสมาจอดหน้าบริษัทแล้ว เราลงไปข้างล่างกันดีกว่าค่ะ"ปรานีไม่อยากอยู่บนห้องที่แสนมาคุอีต่อไปก็กล่าวขึ้นมาชวนนิชา

"ค่ะ"และสองสาวก็เดินออกมา ปล่อยไห้โบวี่ยืนเจ็บใจเล่นๆ

"คริสจะต้องเป็นของชั้น. นังนิชาชั้นเกลียดแก"ไม่ว่ายังงัยโบวี่ก็จะไม่ยอมแพ้นิชาเด็ดขาด

ชั้นหนึ่งของบริษัท

"พี่ปลาเห็นมั้ยคะ ยัยโบวี่แพ้นิชาเห็นๆ ว่าแต่พี่ปลาชวนนิชาลงมาข้างล่างทำไมคะ ไมไม่ไห้นิชาไปรอพี่คริสที่หน้าห้องดูแลลูกค้าอ่ะ"นิชาถามอย่างงงๆ

""ก็คุณคริสบอกว่าจะขับไปส่งเพราะฉะนั้นน้องนิชาคงรู้นะคะว่าจะต้องเลือกนั่งส่วนไหนของรถ"ปรานีพูดออกมาอย่างยิ้มๆ

"อ๋อค่ะ งั้นนิชาไปนั่งรอบนรถนะคะ  พี่ปลาไปตามพี่คริสเถอะค่ะ"

เมื่อปรานีเดินออกไปนิชาก็คิดอะไรเพลินๆ. พี่ปลาดูท่าจะเป็นคนดี เป็นผู้หญิงเรียบร้อย ดูจากชุดที่พี่ปลาใส่ก็รู้ ครั่งที่แล้วที่มาหาพี่คริสก็เห็นพี่ปลาใส่ชุดแบบนี้ แบบไหนน่ะหรอชั้นจะอธิบายให้ฟัง แบบใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวติดกระดุมเกือบถึงคอ ใส่ประโปรงยาวเกือบถึงตาตุ่ม ใส่แว่นสายตาสั้นหนาประมาณหนึ่งแต่ไม่หนามาก ตัวเล็กน่ารักในแบบของแก แบบนี้ถ้าไม่เรียบร้อยก็ต้องไปเป็นแม่ชีแล้ว ดูท่าจะเป็นคนฉลาดในการทำงาน ถ้าให้ทายนะคุณหญิงป้าจะต้องเป็นคนเลือกและสัมภาษงานเองแน่ๆ เพราะเธอดูจะมีบุคลิคคล้ายกับเลขาคนสนิทของคุณหญิงป้า ชั้นรู้สึกถูกชะตากับพี่ปลามากแม้จะพึ่งรู้จักกันได้แค่วันเดียวก็ตามชั้นกลับสัมผัสได้ถึงความจิงใจ

ประมานห้านาทีก็เห็นพี่ปลาเดินออกมาหน้าบริษัทเดินตรงมาที่รถและก็มีพี่คริสเดินออกมาพร้อมกับยัยโบวี่ที่เกาะแขนมาอย่างกับปลิง รถพี่คริสติดฟิล์มกรองแสงหนาดำถึบทำไห้มองไม่เห็นคนข้างในแต่คนข้างในมองเห็นคนข้างนอกได้ชัดเจน พี่ปลาถึงก่อนก็เปิดประตูเบาะหลังเข้ามานั่งเบาะหลัง พี่คริสเปิดประตูฝังคนขับเข้ามานั่ง ยัยโบวี่เดินอ้อมมาเปิดเบาะข้างคนขับ พอหล่อนเห็นชั้นนั่งอยู่ก็ชะงักไปนิดๆ

"ตรงนี้นิชานั่งแล้ว คุณไปนั่งเบาะหลังกับพี่ปลาแล้วกันนะคะ"ชั้นพูดพร้องส่งรอยยิ้มอาบยาพิษให้หล่อน แน่นอนว่าหล่อนก็ต้องเดินไปนั่งอย่างไม่เต็มใจนัก

ตลอดทางยัยโบวี่ชวนคุยโน้นคุยนี่จนน่ารำคาญถามพี่คริสทีถามชั้นทีชั่นกับพี่คริสก็ตอบมั่งไม่ตอบมั่ง พอไม่มีใครคุยด้วยหล่อนก็คุยอวดเรื่องของตัวเองแต่มันก็ยังน่ารำคาญอยู่ดี

"พอดีพี่ไปเรียนเมืองนอกมาจบแล้วก็เข้ามาทำงานในบริษัททันที ขอโทษนะคะพอดีพี่รู้แค่ว่าคริสเข้านับน้องนิชาเหมือนน้องสาวแท้ๆ เอ่อจริงๆแล้วน้องนิชาเป็นลูกใครหรอคะ พี่ยังไม่เคยเห็นพ่อแม่น้องนิชาเลยล่ะคะ"นิชาแทบจะทนไม่ไหว

"มันเป็นเรื่องส่วนตัวชั้นไม่จำเป็นต้องบอกคุณมั้งคะ"นิชาพูด

"นิชา"คริสเตียนกล่าวเตือนเสียงเข้ม เค้ารู้ว่าตอนนี้นิชาเองก็เหมือนจะหมดความอดทนเต็มที เค้าเองก็รู้สึกรำคาญไม่น้อยที่จะต้องทนฟังอะไรไร้สาระแบบนี้แต่เลือกที่จะไม่พูด เค้าไม่อยากไห้นิชาดูเหมือนเป็นเด็กไม่ดีในสายตาคนอื่นเพราะคำพูดเมื่อกี๊มันก็ดูจะแรงเกินไป

แต่โบวี่ไม่ได้คิดแบบนั้น เธอกลับคิดว่าที่นิชาไม่อยากบอกเรื่องทางบ้านของเธอเพราะทางบ้านของนิชาไม่ได้มีฐานะหรือทางบ้านของนิชาอาจจะต่ำต้อยก็เป็นได้ ยิ่งทำไห้เธออยากพูดจี้จุดต่อ

"พี่ขอโทษค่ะ พี่ก็แค่อยากรู้เพราะพี่ไม่เคยได้ยินชื่อเสียงหรือข่าวของนิชาเลย ถ้าเป็นคนในสังคมแบบนี้น่ะค่ะก็หน้าจะเห็นข่าวมั่ง หรือว่าไม่ได้มีหน้ามีตาในสังคมคะ"โบวี่พูดขึ้นมาหวังจะให้นิชาเจ็บใจเล่น นิชาคิดว่าไม่จำเป็นต้องบอกฐานะของเธอไห้ยัยนี่รู้เพราะมันไม่มีประโยชน์แต่ยัยนี่ก็ยังไม่หยุดพูดสักที นิชาระงับความโกรธโดยการกำมือแน่น. คริสเตียนเห็นแบบนี้เค้าก็ยังคงเลือกที่จะไม่พูดแต่กลับเอามือกุมมือเล็กที่กำไว้เผื่ออารมณ์จะเย็นลง แต่ปล่าวเลยนิชาคิดไว้แล้วถ้าภายในห้านาทียัยนี่ยังไม่หยุดพูดเธออาจจะพลั้งมือหันไปตบยัยนี่จนเงียบไปเองก็ได้  ปรานีเห็นท่าทางโกรธของนิชาเลยพูดเพื่อแก้ไขสถานะการณ์

"ไม่แปลกหรอกค่ะที่คุณจะไม่เคยเห็นคุณนิชาตามข่าวหรือวงสังคมเพราะคุณนิชาพึ่งกลับจากต่างประเทศได้ไม่ถึงครึ่งเดือนเลย"

"ถ้าเป็นลูกคนมีชื่อเค้าก็ต้องเปิดตัวสิคะ "เมื่อเห็นว่าปรานีพูดเพื่อช่วยนิชาเลยหาเรื่องอีกคน นิชาเองรู้ว่าปรานีพูดเพื่อช่วยเธอก็พยายามอย่างเต็มที่ที่จะระงับอารมณ์ ภวะนาให้พี่ปลาทำไห้ยัยนั่นหุบปลาภายในห้านาทีด้วย เพราะเธอจะไม่ทนอีกถ้าเลยจากนี้จะตบยัยนี่บนรถพี่คริสเนี้ยแหละ

"งั้นเธอรู้เหรอว่านิชาเป็นลูกใคร"โบวี่หันไปถามปรานีอย่างเย้ยหยัน ปรานีทนยัยนี่ไม่ไหวแร้วเหมือนกัน ถ้านิชาไม่บอกเธอจะบอกเอง

"อยากรู้ขนาดนั้นเลยหรอคะ"

"ค่ะ"โบวี่ตอบไปตามความจิง จะได้เอาปมด้อยของยัยเด็กนี่ไปล้อไห้กระอักเลือดร้องไห้เลย

"น้องนิชาก็ นิชาพัช เพชรพรรณี  ลูกสาวคนเดียวของ ส.ส.อำนาจ กับ คุณหญิงรำภา งัยคะ คนระดับนี้คุณโบวี่ไม่รู้จักก็ไม่แปลกหรอกค่ะ ปลาเองก็เคยเห็นแค่ในข่าวไม่เคยเห็นตัวจริงเลยค่ะ และคงไม่ทีโอกาสได้เห็น"ปรานีพูดออกมาเพราะอยากให้โบวี่คิดตามว่าตอนนี้เธอเล่นอยู่กับคัย ส.ส.อำนาจ ใครได้ยินชื่อก็ต้องเกรงบารมีกันทั้งนั้นเพราะไม่ได้เป็นแค่ส.ส.อย่างเดียวยังเป็นหุ่นส่วนธุระกิจใหญ่ๆของประเทศรวมถึงหุ่นส่วนบริษัทของคริสเตียนเองด้วย โบวี่เองเมื่อได้ยินอย่างนั้นถึงกับหน้าถอดสีนิ่งเงียบลงทันที

"พี่ปลาไปเที่ยวบ้านนิชาสิคะ เดี๋ยวอีกสองสามวันคุณพ่อก็กลับมาแล้ว"นิชาพูดออกมาอย่างยิ้มๆเห็นยัยปลิงนั้นหน้าเสียก็ยิ้มได้ขึ้นมาทันที

"คนแบบพี่เข้าไปได้ด้วยหรอคะ"

"ไปได้สิคะ"

"ชวนคนอื่นเค้าไปบ้านอ่ะตัวเองอยู่บ้านหรือป่าว"คริสเตียนพูดขึ้นมา

"โอ๊ นิชาลืม ขอโทษนะคะพี่ปลาตอนนี้นิชาอยุ่บ้านพี่คริสน่ะค่ะ อีกสักอาทิตค่อยไปเนอะ"คำพูดของนิชาแทบทำไห้คนนั่งเบาะหลังทั้งสองคนอึ่งกันไปเลย เเต่ปลาก็ไม่กล้าถามเพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัว ส่วนโบวี่ตอนนีัอยู่ในสถานะพูดอะไรมากไม่ได้(นี่ขนาดพูดอะไรมากไม่ได้นะเนี้ย)

"พี่คริสคะ นิชาขอโทรชวนยัยวิอีกคนนะคะ"

"แล้วแต่เราเลย"คริสเตียนตอบอย่างสบายๆ เมื่อคริสเตียนอนุญาตแลัวนิชาก็ต่อสายหาเพื่อนสนิททันที รอสายไม่นานก็มีคนกดรับ

(ฮัลโหล)อุ๊ยเสียงผู้ชาย

"คุณเป็นคัยคะ มารีบโทรสัพเพื่อนชั้นได้ยังไง แล้วเพื่อนชั้นไปไหน"นิชาถามออกมาอย่างข้องใจ  คริสเตียนได้ยินแบบนั้นก็นั่งฟังเงียบๆ

(ถามออกมาเป็นชุดเลย จะไห้ตอบข้อไหนก่อนล่ะ)ปลายสายพูดขึ้นมาอย่างกวน...ิน

"คุณเป็นคัย"

(พี่เอง เลโอ)

"อ้าวพี่เลเองหรอคะ แล้วโทรสัพยัยวิมาอยุ่ที่พี่ได้ไง แล้วยัยวิไปไหน"

(วิไปห้องน้ำ ฝากกระเป๋าไว้ที่พี่  วิมาพอดีคุยกับวินะ)

(ฮัลโหล ว่างัยยัยนิ มีไรหรอ)ปลายสายถามออกมาอย่างสงสัง

"ชั้นจะชวนแกมาลองชุดที่ห้าง  แกอยุ่ไหน"

(ชั้นอยุ่ห้าง แกล่ะถึงไหนแล้ว)

"ถึงแล้วอยุ่ที่ลานจอดรถ แกล่ะอยู่ส่วนไหน"เมื่อจอดรถนิชาก็เปิดประตูเดินลงมาจากรถพร้อมคุยโทรสัพไปด้วย โดยลืมไปว่าโบวี่ก็มาด้วย และตอนนี้โบวี่ก็ควงแขนคริสเตียนเรียบร้อยแล้ว

(ก็อยุ่ชันสาม ห้องลองชุดร้านเจ้กีวี่น่ะแหละ พอดีพี่เลโอพาชั้นมา)

"ได้งั้นเดี๋ยวเจอกัน"เมื่อนิชาหันไปเห็นโบวี่ควงแขนคริสเตียนอยุ่เลยพูดต่อ

"ยัยวิแกเตรียมรับมือนะ เป้าหมายก็มา"

(ได้)พูดแค่นี้วิดาก็รู้ว่าเป็นใครมีไม่กี่คนหรอกที่ตอนนี้ตกเป็นเป้าหมาย. แล้วนิชาก็ตัดสายไป

 

 

 

 

วิดา

ชั้นเดินมาหาเจ๊กีวี่เพื่อช่วยยัยนิชาโดยการเตรียมชุดที่สวยและเจิดจรัสที่สุดในร้านมาเตรียมไว้ไห้ ร้านเจ๊กีวี่เป็นร้านที่ได้รับความนิยมที่สุดในเรื่องชุดราตีที่ใส่ออกงาน

"เจ๊กีวี่คะ"

"ว่าไงคะน้องวิดา"

"เอาชุดราตีที่สวยและเจิดจรัสที่สุดในร้านมาไห้วิชุดนึงค่ะ"

"แต่น้องวิดาเลือกไปแล้วชุดนึงนิ่คะ"เจ้กีวี่ถามด้ายความแปลกใจ

"จะเลือกสองชุดเลยหรอชุดที่ซื้อไปเมื่อกี๊ก็แสนสองแล้วนะ"พี่เลโอหันมาถามชั้น ก็พี่เลโออ่ะเป็นคนประหยัดและไม่ชอบคนฟุ่มเฟือย วันนี้ที่ยอมมาเพราะชั้นลากมาตางหาก วันๆพี่เลโอทำแต่งานชั้นก็เลยตัดสินใจไปลากออกมา

"ชุดนี้เลือกไว้ไห้นิชาค่ะ"

"มาแล้วค่ะชุด ชุดนี้เป็นชุดที่ออกแบบพิเศษมีชุดเดียวในร้านเหมือนของน้องวิแหละค่ะ "เจ๊กีวี่หยิบมาไห้ชั้นดู มันเป็นชุดคริสตัลสีน้ำเงินทั้งชุด เป็นชุดราตีลากยาวบนพื้นพรมข้างหน้าดูเรียบหรูส่วนข้างหลังเว้าเปิดโชว์แผ่นหลังจนเกือบถึงสะโพกชุดนี้แหละเหมาะกับนิชาข้างหน้าเรียบร้อยดูหรูหราแต่ข้างหลังเซ็กซี่มีสไตล์

"เอาชุดนี้ค่ะ เท่าไรคะ เดี๋ยวไห้นิชามาลอง"

"แสนห้าค่ะคุณน้อง ว่าแต่ว่าคุนน้องนิชาจะมาลองเมื่อไรคะ"

"เดี๋ยวก็มาแล้วค่ะ โชว์หน้าร้านไปก่อนเดี๋ยวนิชามาก็เห็นค่ะ"

"พี่เลโอคะนั่งรอนิชาเป๊ปนึงนะคะเดี๋ยวก็มาแล้ว พี่คริสก็มาด้วยนะ"

"ก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว หลวมตัวมากับเราไปแล้วนิ่"เลโอพูดออกมาพร้อมยิ้มอย่างอ่อนโยนมาไห้ พี่เลโอยิ้มไห้ทีไรชั้นเเทบละลายทุดทีเลย ชั้นรู้นะว่าพี่เลโอแอบชอบชั้นและชั้นก็แอบชอบพี่เลโอเหมือนกัน และรู้อีกด้วยที่เค้าไม่ยอมไห้ความสัมพันเรามากไปฝ่าพี่น้องเพราะพี่เลโอคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกันชั้น ทำไมต้องคิดแบบนั้นชั้นไม่เข้าใจ ชั้นก็แค่ลูกนายกไม่คู่ควรตรงไหน ยัยนิชามาพอดีมาพอดี  นี่สินะยัยปลิงโบวี่เกาะเเขนพี่คริสติดเลย แล้วคนใส่แว่นนี่คัยอ่ะ

 

 

 

นิชา

ชั้นเริ่มจะทนไม่ไหวกับยัยปลิงทะเลนี่แล้วนะ เริ่มโกรธพี่คริสแล้วด้วยปล่อยไห้ยัยปลิงนี่มาเกาะอยู่ได้

"นิชาทางนี้"เมื่อเห็นว่ายัยวิเรียกฉันก็เดินมาหาโดยไม่สนใจคนข้างหลังอีก

"ว่าไงอ่ะเเก ชุดชั้นอ่ะ"ชั้นหันไปถามยัยวิที่ข้างมีพี่เลโอยืนอยู่

"อ้าวไม่คิดจะทักพี่เลยเหรอนี่ ยัยแสบ"พี่เลโอหันมาถามชั้นพร้อมแกล้งทำหน้างอล

"นิชาตางหากที่ต้องงอล มาไม่มีชวน"

"อย่างอลสิคะพี่เล วิว่านิชาคงต้องมีเรื่องไห้พี่ช่วย"ยัยวิพูดขึ้นมาอย่างรู้ใจชั้น

"ว่าแล้วไง เจอคุณหนูนิชากับคุณหนูวิดาที่ไหนมีเรื่องที่นั่น"พี่เลโอทำหน้าจำใจ  แต่ก็ต้องช่วย

"มีไรไห้ช่วยล่ะ"

"พี่เลลากพี่คริสไปห้องลองชุดผู้ชาย เดี๋ยวที่เหลือวิกับนิจัดการเอง"ชั้นพูดเสร็จพี่เลโอกันวิดาก็เดินไปหาพี่คริสทันที

"พี่คริสครับผมว่าทางนี้ปล่อยไห้สาวๆเค้าลองชุดกันเองดีกว่า เราไปลองสูทกันดีกว่าครับ"

"นิชาลองชุดเสร็จแล้วให้พี่ดูด้วยล่ะ เลือกแบบเรียบร้อยนะ"

"คร้า พี่คริสไปลองชุดในห้องผู้ชายเถอะค่ะ เดี๋ยวนิชาเลือกเสร็จแล้วจะเปลี่ยนไห้พี่คริสดู"แล้วพี่คริสกับพี่เลโอก็เดินไปยังห้องลองชุดผู้ชาย ยัยโบวี่ทำท่าจะเดินไปตามพี่คริสไป เเต่ถูกยัยวิขัดไว้ก่อน แน่นอนว่าไม่มีใครไม่รู้จักยัยวิ เพราะเป็นถึงลูกนายกแถมยังเรียนในประเทศไทยมีข่าวมากมายอีกตางหาก ยัยไงยัยโบวี่เองก็ต้องแกรงบารมียัยวิอยู่แล้ว

"เธอน่ะจะไปไหน นั่นมันห้องลองชุดชายนะเธอตามไปเพื่ออะไร"

"อ่าวแล้วคนนี้ใครล่ะยัยนิชา"ยัยวิเห็นพี่ปลาก็เลยหันมาถามชั้น หน้ายัยวิตอนนี้พร้อมเหวี่ยงตลอดเวลา  ซึ้งยัยวิเป็นคนอารมณ์เสียง่ายมาก. และก็อารมณ์ดีง่ายมากเหมือนกัน เรียกได้ว่าอารมณ์แปรปรวนโครตๆก็ได้

"นี่พี่ปลา เลขาพี่คริสเอง"

"อ๋อพี่ชื่อปลาหรอคะ เดี๋ยววิพาไปเลือกชุด"

"เอ่อคือ ไปร้านอื่นได้มั้ยคะพี่กลัวไม่มีปัญญาจ่าย"

"มากับวิกลัวอะไร แม่วิเป็นเจ้าของห้างนะคะ"วิดายิ้มไห้ปรานีและเดินเข้ามาในร้านยัยโบวี่เดินมาทำถ้าอยากตีสนิทกับยัยวิเพราะได้ยินด้วยว่าแม่ยัยวิเป็นเจ้าของห้าง แต่คงต้องเสียใจด้วยเพราะคนอย่างยัยวิอ่ะตีสนิทยากถ้านางอยากสนิทกับใครนางจะเข้าหาเอง อย่างพี่ปลาไง ดูจริงใจขนาดยัยวิยังคิดแบบเดียวกับชั้นเลยชั้นยังไม่รีบร้อนลองชุดตัวเองหรอก ชุดของชั้นอยู่ในตู้โชว์

ยัยวิเดินไปเลือกชุดไห้พี่ปลาลอง พี่ปลาลองออกมาสวยมาก

"ชุดนี้เเหละค่ะเหมาะกับพี่ปลาที่สุดแร้ว"ยัยวิพูด

"ใช่ค่ะพี่ปลา นิชาเห็นด้วย พี่ปลาชอบมั้ยคะ"ชั้นถามออกไป พี่ปรามีสีหน้าลำบากใจ

"ชอบค่ะแต่ว่า  ราคาชุดเท่ากับเงินเดือนพี่ทั้งเดินเลยนะคะ"

ชั้นมองป้ายราคา 50,000 บาท 

"ไม่เป็นไรค่ะ นิชาซื้อไห้พี่ปลาจะได้มีชุดราตีเป็นของตัวเอง เวลาออกงานจะได้ไม่ต้องเช่า ห้ามปฎิเสธห้ามมีแต่โอเคนะคะ"

"พี่ปลามีชุดแล้ว. แกล่ะนิชา ไปลองชุดตัวเองได้แล้ว"วิดาพูด แล้วสามคนเดินมาที่ตู้กระจกโชว์ชุด. ก็ได้ยินเสียงคนทะเลาะกับพนักงาน นั่นไม่ใช่ใครยัยโบวี่นี่เอง

"ชั้นจะเอาชุดนี้ ใครจะทำไมไปเรียกเจ้าของร้านมา"

"ไม่ได้ค่ะคุณลูกค้า ชุดนี้มีคนจองแล้ว" แล้วเจ๊กีวี่ก็ออกมา

"ขอโทษนะคะ ชุดนี้มีคนจองแล้วค่ะ"

"ชั้นจะเอา ชั้นจ่ายตังเลย"แล้วชั้นกับยัยวิก็เดินเข้ามา

"คงจะไม่ได้เพราะชุดนั้นชั้นจองแล้ว แล้วก็พึ่งลูดบัตรที่เค้าเตอร์เมื่อกี๊นี้เอง"ยัยวิพูดออกมา ชั้นทำหน้ายิ้มๆก็ชุดเนี้ยมันของชั้นคิดถูกนะเนี้ยที่ให้ยัยวิเลือกไห้ดูเหมือนจะสวยที่สุดในร้านด้วย

"แต่พี่เห็นชุดของน้องวิดาวางอยู่ทางโน้นไม่ใช่เหรอคะ แร้วชุดนี้ชุดใคร"ยัยโบวี่ถาม

"ชุดชั้นเอง"ชั้นพูดพร้อมรับชุดจากพนักงานที่ยื่นมาไห้

 "เคลียแล้วนะ. งั้นชันไปลองชุดก่อนจะได้ไห้พี่คริสดู"เย้ยยัยโบวีีนิดหน่อย

ในห้องลองชุด

ชุดที่ยัยวิเลือกสวยละพอดีดับตัวชั้นเลย ข้างหน้าเรียบหรูแต่ดูเหมือนว่าข้างหลังจะโชว์แผ่นหลังผ่ายาวจนเกือบถึงก้น ถ้าพี่คริสเห็นชั้นต้องโดนว่าแน่ๆ

"ไปเปลี่ยนเดี๋ยวนี้"ชั้นสะดุ้งด้วยความตกใจพี่คริสเข้ามาได้ยังไง

"เข้ามาได้ยังไงคะ"ชัันถามพร้อมเดินถอยหลัง ดูพี่คริสตอนนี้สิ ทำหน้าดุแถมยังเดินมาประชิดตัวชั้นอีก

"ไปเปลี่ยนชุดเดี๋ยวนี้"พูดเสียงเข้มขึ้น พี่คริสก้มลงมาหาชั้น. หน้าชั้นกับหน้าพี่คริสห่างกันไม่ถึงเซน

"ไม่เปลี่ยนค่ะ เปลี่ยนไม่ได้ด้วยจ่ายตังไปแล้ว"ชั้นพูดด้วยเสียงสั้นๆ กลัวก็กลัวแต่ต้องทำใจดีสู้เสือ

"โอกาสครั้งสุดท้าย จะเปลี่ยนหรือไม่"พี่คริสยื่นหน้าเข้ามาใกล้อีก

"ไม่....อื้มมม.  ยังไม่ทันที่ชั้นจะพูดจบ พี่คริสก็ประกบปากจูบชั้นทันที มันชั่งเร้าร้อนและรุนแรงในคราวเดียวกัน. 

พี่คริสดันลิ้นเข้ามาไล่เลียดูดลิ้นเล็กของชั้น ลิ้นร้อนๆของพี่คริสดูดกินน้ำหวานอย่างหื่นกระหาย. ขบเม้นกลีบปากล่างของชั้นจนมันได้กลิ่นคาวเลือด แต่มันกลับทำไห้ชั้นเกิดอารมณ์และจูบตอบพี่คริสกลับอย่างดูดดื่ม. รสจูบที่เร้าร้อนค่อยๆเปลี่ยนเป็นความอ่อนหวาน เมื่อเห็นว่าชั้นเริ่มหมดอากาสหายใจพี่คริสก็ผละออกอย่างอ้อยอิ่ง แล้วกระซิบข้างหูชั้น

"รีบกลับบ้าน เด็กดื่อต้องโดนลงโทษ"

 

 

 

------------+++------------+++-------++++++++++

ตอนหน้า. NC แน่ๆจร้าดูซิว่าพี่คริสจะลงโทษนิชาหนักขนาดไหน

อ่านแล้วอย่าลืมเม้นไห้ไรเตอร์ด้วยนะ เม้นมากอัพมาก เม้นน้อยก็อัพน้อย ไม่เม้นก็ไม่อัพจร้า. ฮือๆๆคนอ่านเป็นพันคนเม้นมีไม่ถึงสามสิบคนมันน้อยใจจิงๆนะ

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว