facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : chapter 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 27k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มิ.ย. 2564 21:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 1
แบบอักษร

Chapter 1

 

ณ ผับชื่อดัง ย่านRCA

 

“เฮ้ยไอ้ซีน สาวโต๊ะหลังเขามองมึงว่ะ” เสียงไอ้โต้ง เพื่อนกลุ่มว่าขึ้นก่อนพยักหน้าเป็นเชิงบอกทิศทาง

 

“ไม่ใช่แนวกูวะ” ผมหันไปมอง เห็นหญิงสาวในชุดรัดรูปอวดทรวดทรงสีแสบตา ที่กำลังโบกมือยิ้มทักทายมาที่ผม ถึงเธอจะสวยและน่าดึงดูดขนาดไหน แต่สำหรับผมสาวๆที่แรงๆ แบบนี้ไม่ใช้แบบที่ผมชื่นชอบ

 

“ไม่ชอบก็ไปล่อมาให้กูหน่อยสิวะ ตัวเล็กโคตรเอ็กซ์สเปกกูเลย” ไอ้โต้งว่าขึ้นพร้อมทำหน้าตาหื่นกระหาย

 

“ไม่!” ผมปฏิเสธอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะทิ้งตัวพิงพนักโซฟา ยกแก้วเหล้าสีอำพันขึ้นจิบ

 

เพราะอย่างนี่ไงผมถึงไม่ชอบมานั่งผับถูกๆที่ไม่ว่าจะมองไปทางไหน ก็ไม่สาวที่ดูมีคลาสเลยสักคน ผู้หญิงที่มาที่นี่ทั้งหมดแต่งตัวยั่วยวน โชว์ทุกอย่างจนแทบจะไม่มีอะไรเหลือไว้ให้ลุ้น ไม่ว่าจะดูยังไงก็คงผ่านมือคนอื่นมานับไม่ถ้วน

 

ของมือสองแบบนี้ไม่ใช้สเปคผมหรอก

 

“มึงอย่าไปพูดให้เสียเวลาเลยไอ้โต้ง อย่างคุณชายซีนเขาไม่ลดตัวลงไปคั่วกับผู้หญิงแบบนั้นหรอก มันชอบของมือหนึ่ง ชอบเจาะไข่แดง หึหึ” ไอ้นนท์ เพื่อนในกลุ่มอีกคนว่าขึ้นอย่างรู้ทัน เพราะคบกันมาตั้งแต่ม.1มันจึงเป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่ผมมีอยู่ ส่วนคนที่เหลือที่นั่งล้อมวงร่วมโต๊ะนั้น เพิ่งรู้จักกันตอนเข้ามหาลัย

 

“โอ๊ย ยุคนี้ยังจะเหลือให้เจาะไข่แดงอยู่หรอวะ เด็กสมัยนี้แค่ม.ต้นก็โดนเจาะหมดแล้ว จะเหลือให้มึงได้เจาะหรอ สัสซีน” ไอ้โต้งโอดครวญอย่างไม่เข้าใจใน สเปคมาตรฐานที่ผมตั้งไว้

 

ใช่ครับผมชอบผู้หญิงที่ยังบริสุทธิ์ และชอบผู้หญิงที่ดูมีคลาส ดูมีการศึกษา ไม่ปล่อยเนื้อปล่อยตัวไปตามสังคม ไม่ใช่ ไม่ใช่เพราะผมหัวสูงถึงได้ชอบอะไรแบบนั้น แต่เพราะผมรู้สึกขยะแขยงหากต้องใช้ของต่อจากใคร

 

ดังนั้นผมจึงมักจะมองหาผู้หญิงที่ท่าทางไร้เดียงสา เรียบร้อย และดูมีระดับ เพราะผู้หญิงแบบนี้เธอมักจะเก็บกดความต้องการของตัวเองอยู่เสมอ และเมื่อยามที่พวกเธอได้ปลดปล่อย เธอจะกลายเป็นนางพญา และความรู้สึกที่ได้ครอบครองนางพญา มันจะทำให้คุณกลายเป็นราชาในทันที

 

แต่เดี๋ยวนี้ผู้หญิงแบบที่ผมว่า แล้วบรรลุนิติภาวะ มันหายากเหลือเกิน

 

“เพราะมันหายากสิวะ ตอนได้มามันถึงคุ้มค่า” ผมหันไปตอบพร้อมยกยิ้มที่มุมปาก เมื่อสายตาเหลือบไปเห็น สาวสวยคนหนึ่งในชุดเดรสสีขาวลายดอกไม้ที่ยาวจนคลุมเข่า กำลังนั่งตัวตรงที่โต๊ะข้างๆ พร้อมหันมองรอบกายด้วยความไม่คุ้นชิน

 

“อย่าบอกนะมึง!” ยังไม่ทันที่ไอ้นนท์จะได้พูดจบ ผมก็ลุกพรวดขึ้น พร้อมถือแก้วเหล้าเดินไปหาเธอคนนั้น

 

พลั่ก!

 

“อ่ะ ขอโทษครับ” ผมแกล้งเดินไปชนเธอ ก่อนจะบอกขอโทษเมื่อเครื่องดื่มในแก้วหกไปโดนชุดของเธอ “เดี๋ยวผมเช็ดให้” ผมบอกอย่างร้อนใจ ก่อนจะดึงกระดาษทิชชูจากแก้วบนโต๊ะ เข้าไปช่วยเช็ด

 

“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันเช็ดเอง” เธอขยับตัวหนีมือผมอย่างหวงตัว ก่อนจะเอากระดาษทิชชูซับตามเสื้อผ้าที่เหล้าผมหกใส่

 

“ผมจะชดใช้ให้ครับ “ผมแกล้งบอกออกไปอย่างสำนึกผิด

 

“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวกลับไปซักก็หาย” เธอเงยหน้าขึ้นมาระบายยิ้มอ่อนโยนให้อย่างไม่ถือโทษ

 

“ไม่ได้หรอกครับ ผมรู้สึกไม่ดี ยังไงผมขอไลน์ติดต่อได้ไหมครับไว้ผมจะขอชดใช้ให้วันหลัง” ผมล้วงมือถือราคาครึ่งแสนออกมา ก่อนจะส่งให้เธอเพื่อเป็นการบังคับกลายๆ

 

“เอ่อคือ…ไม่เป็นไรจริงๆค่ะ เรื่องแค่นี้ไม่ต้องชดใช้อะไรหรอก” เธอปฏิเสธอย่างลำบากใจ แต่นั่นก็ไม่ใช้อุปสรรคสำหรับผม

 

“ไม่ได้ครับ ผมรู้สึกไม่ดี พอดีวันนี้ผมต้องรีบกลับ เลยชดใช้ให้วันนี้ไม่ได้ ยังไงผมขอไลน์ วันหลังผมจะได้ติดต่อไปขอชดเชยให้ นะครับ” ผมยื่นมือถือไปใกล้เธอกว่าเดิม พร้อมแสร้งทำหน้าตาลำบากใจ

 

“ก็ได้ค่ะ แต่จริงๆไม่ต้องชดใช้ก็ได้นะคะ” เธอหยิบมือถือผมไปแอดเฟรนด์ ก่อนจะส่งคืนให้ผมอย่างเกรงใจ

 

“ขอบคุณนะครับคุณ…” ผมเว้นช่องไฟเพื่อให้เธอเอ่ยบอกชื่อของเธอ

 

“ปรีค่ะ” และก็เป็นไปตามแผน

 

“ส่วนผมซีนนะครับ ยินดีที่ได้รู้จัก”

 

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

 

หลังจากคืนนั้นผมก็เริ่มแผนการเขาตีสนิทกับเธอ ในตอนแรกเธอก็ดูระแวง แต่หลังจากจบมื้อทานอาหารไถ่โทษ เธอก็ดูเปิดใจให้ผมมาก และทุกอย่างหลังจากนั้นมันก็ง่ายสำหรับผม ผมพาเธอไปทานข้าวที่ร้านอาหารสุดหรู พาไปช้อปปิ้ง พาไปดูหนัง และหนึ่งเดือนหลังจากนั้น…แผนการทั้งหมดของผมก็สำเร็จ

 

“อือ อื้มมม” เสียงครางหวานและเสียงชื้นแฉะดังระงมในห้องพักสุดหรูของโรงแรมห้าดาวที่ผมลงทุนเปิดห้องเพื่อใช้เป็นสถานที่ลองลิ้มชิมรสร่างกายอันหอมหวานของเธอ

 

“ดะ…เดี๋ยวค่ะ” ในขณะที่ผมกำลังแลกน้ำลายกับเธอ จู่ๆ เธอก็ผลักตัวผมออกห่าง

 

“ครับ?” ผมเลยคิ้วถามอย่างหัวเสียที่ถูกขัดจังหวะ

 

“คือว่า…” เธอทำสีหน้าลำบากใจ มองไปที่เท้าตัวเอง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองผมอย่างสับสน “ความจริงแล้ว ปรี มะ…มีแฟ…!” ผมไม่รอให้เธอได้พูดจนจบ พุ่งเข้าไปจูบเธอเพื่อกลืนคำพูดของเธอลงไป

 

“สำหรับผมเรื่องนั้นไม่สำคัญ” ผมบอก ก่อนจะเริ่มภารกิจร้อนฉ่าอีกครั้ง

 

ใช่ครับเรื่องนั้น มันไม่สำคัญสำหรับผม ไม่ว่าเธอจะมีแฟน หรือมีใคร แต่การที่เธอยอมเดินตามเข้ามาในห้องนี้ทั้งๆ ที่รู้ความหมาย นั่นก็เท่ากับคนสำคัญของเธอไม่มีความหมายสำหรับเธออีกต่อไป

 

และตราบใดที่ตอนนี้ผมเป็นคนที่เธอต้องการ เรื่องอื่นยังไงก็ชั่ง

 

หลังจากเสร็จกิจ ผมก็หยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบอย่างระบายความไม่พอใจ

 

“ซีนคะ ปรีรักซีนค่ะ ปรีจะเลิกกับแฟน แล้วปรีจะเป็นของซีนคนเดียว” หญิงสาวที่ร่างกายเปลือยเปล่า ลุกขึ้นจากเตียง ก่อนจะโถมตัวเข้ามากอดผมจากทางด้านหลัง ก่อนจะเอ่ยปากพูดเรื่องไร้สาระออกมา

 

“ผมมีแฟนแล้ว” ผมบอก อัดควันเข้าไปในปอด ก่อนจะพ่นออกมาอย่างไม่ใส่ใจสิ่งที่เธอพูด

 

“ว่ายังไงนะคะ!” เธอตัวแข็งทื่อ ก่อนจะผละออกจากตัวผมแล้วร้องถามเสียงหลง

 

“…” ผมไม่ตอบ เพราะคิดว่าสิ่งที่ตัวเองพูดออกไปนั้นขัดเจนพอ

 

“คุณทำแบบนี้กับปรีได้ยังไงคะ คุณมีแฟนอยู่แล้ว แล้วคุณมาจีบปรีทำไม!” เธอกรีดร้องอย่างรับความจริงไม่ได้

 

“มีแฟนแล้วยังไง เธอเองก็มีแฟนอยู่แล้วยังมานอนกับฉันเลย แล้วมันสำคัญตรงไหนกัน” ผมหันไปบอกอย่างไร้เยื่อใย ความจริงผมไม่มีหรอกครับแฟนอะไรนั่น ผมถือคติไม่ผูกพัน ไม่ว่าจะกลับใคร โดยเฉพาะผู้หญิงมือสองแบบเธอคนนี้

 

ยอมรับเลยว่าแอบผิดหวัง เพราะท่าทีที่ดูไร้เดียงสาของเธอทำให้ผมเผลอเข้าใจว่าเธอยังบริสุทธิ์ แต่เมื่อครู่ผมก็ได้รู้ความจริง ว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ของมือหนึ่งอย่างที่ผมคิด และผมก็ไม่คิดจะเอาของมือสองแบบเธอมาเป็นแม่ของลูกตัวเองเด็ดขาด

 

“แต่…!”

 

“อย่าทำเป็นเรื่องใหญ่โตไปเลย ยังไงเราก็ได้ผลประโยชน์กันทั้งสองฝ่าย ฉันไม่เอาเรื่องที่เธอนอนกับฉันไปฟ้องแฟนของเธอหรอก กลับไปใช้ชีวิตของเธอแบบเดิม ทำเหมือนเรื่องทั้งหมดไม่เคยเกิดขึ้น ส่วนกระเป๋านั่นถือว่าเป็นค่าตอบแทนจากฉันแล้วกัน “ผมหันไปบอก ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปเข้าห้องน้ำ เพื่ออาบน้ำชำระร่างกาย ปล่อยให้หญิงสาวบนเตียงกรีดร้องเพื่อรับความเป็นจริง

 

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

 

อีกด้าน

 

“พี่สิงห์ๆ ทางนี้พี่” เสียงรุ่นน้องคนสนิทร้องเรียกชื่อพี่รหัสด้วยความร้อนใจ

 

“มันอยู่ไหนวะไอ้เจ!!” พี่รหัสตัวใหญ่วิ่งเข้ามาหารุ่นน้องด้วยความร้อนใจ ก่อนจะมองซ้ายมองขวาหาคนที่เขาต้องการเจอตัว

 

“ข้างบนพี่ ห้อง805” คนเป็นน้องรหัสเอ่ยบอก ก่อนจะวิ่งตามหลังรุ่นพี่ไปที่ลิฟต์ เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนเขามาส่งของที่โรงแรม แล้วบังเอิญเห็นแฟนสาวของรุ่นพี่เดินกอดกับผู้ชายอีกคนขึ้นไปชั้นบนของโรงแรม ด้วยความสนิทสนมของคนสองคน ทำให้เขารู้ทันทีว่า แฟนสาวของรุ่นพี่กับผู้ชายคนนั้นมีความสัมพันธ์กันแบบไหน เขาจึงรีบโทรไปบอกรุ่นพี่ของตัวเอง แต่เพราะที่นี่อยู่ห่างจากมหาวิทยาลัยของพวกเขามาก กว่ารุ่นพี่จะมาถึงก็ใช้เวลาเป็นชั่วโมง แต่โชคดีที่เขาแอบได้ยินหมายเลขห้องที่ทั้งคู่เข้าพัก เลยสามารถนำทางรุ่นพี่ของเขาได้อย่างง่ายดาย

 

ลิฟต์หรูทะยานขึ้นชั้นบนสุดของอาคาร 

 

“พี่สิงห์ใจเย็นๆ นะพี่ ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าแฟนพี่มากับใคร อาจจะเป็นน้องชายเขาก็ได้นะพี่” แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าท่าทีสนิทสนมนั่นมันมากเกินกว่าพี่น้อง แต่เขาเองก็ยังไม่แน่ใจร้องเปอร์เซ็นต์ เลยต้องขอพูดเพื่อๆไว้ก่อน

 

เพราะถ้าขืนเขาคิดผิดขึ้นมา คนที่จะถูกเล่นงานคงจะเป็นเขา ยิ่งกิตติศัพท์ของพี่สิงห์ พี่รหัสของเขานั่นเรื่องลือถึงความโหด เขายิ่งต้องรีบหาทางหนีทีไล่ไว้

 

เพราะครั้งก่อนไอ้คนที่ทำพี่สิงห์ไม่พอใจ จนป่านนี้มันยังนอนหยดน้ำข้าวต้มอยู่เลย แค่คิดก็สยอง ไอ้โง่ที่ไหนมันกล้าลองดีเล่นชู้กับแฟนที่คบกับมา7ปีของพี่สิงห์กัน มันไม่เสียดายชีวิตสักนิดเลยหรือไง

 

"มันไม่มีพี่น้อง!"สรรพนามที่ใช้เรียกคนรักเปลี่ยนไปทันที เมื่อได้รู้ถึงสิ่งที่เธอทำ

 

“ถึงแล้วพี่ ห้องนี้แหละ” ทันทีที่ลิฟต์เปิดออก เขาก็รีบวิ่งนำไปยังห้องหมายเลข805

 

ปังๆๆๆ!

 

เสียงทุบประตูดังลั่น เมื่อทันทีที่เดินมาถึงห้องเป้าหมาย สิงห์ก็ทุบประตูห้องรัวๆ เพื่อให้คนด้านในยอมเปิดประตูออกมา

 

“มีอะไร…” ยังไม่ทันที่คนที่มาเปิดประตูจะได้เอ่ยถามจบประโยค ทันทีที่ประตูเปิดออก หมัดหนักๆ ก็สวนเข้าที่ใบหน้าอ่อนทันที เพราะพละกำลังมหาศาลทำให้คนคนนั้นลงไปกองกับพื้นทันที

 

“มึงกล้าดียังไงมานอนกับแฟนกูห๊ะไอ้สัส!” แม้อีกฝ่ายจะล่วงลงไปกองกับพื้น แต่สิงห์ก็ไม่คิดจะหยุดโทสะของตัวเองไว้ เขาตรงเข้าไปกระชากคอไอ้หน้าอ่อนขึ้นมาจากพื้น ก่อนจะตะโกนถามอย่างเดือดดาล

 

“โรงแรมที่นี่ระบบรักษาความปลอดภัยต่ำ จนปล่อยให้พวกกุ๊ยข้างถนนเข้ามาทำร้ายแขกถึงห้องพักได้เลยหรือไง” แต่คนถูกกระทำกลับไม่สะทกสะท้าน เขาตำหนิมาตรการรักษาความปลอดภัยของโรงแรมหรู ที่ปล่อยให้คนที่แต่งตัวสกปรกไม่ต่างจากขอทานเข้ามาเหยียบถึงที่นี่

 

ผลั่ก!

 

“มึงอยากตายใช้ไหมไอ้เหี้ย!” คนถูกหลอกด่า เดือดจนถึงขีดสุด เขาปล่อยหมัดเข้าไปที่ใบหน้าอ่อนอีกครั้ง จนเลือดมันไหลออกจากมุมปาก

 

“สิงห์! หยุดก่อนใจเย็นๆ เรื่องทั้งหมดมันไม่ใช่อย่างที่สิงห์คิดนะ” สาวสวยเพียงหนึ่งเดียว ใช้พาขนหนูห่อตัวลวกๆ ก่อนจะตรงเข้าไปห้ามแฟนหนุ่มที่กำลังก่อคดีทำร้ายร่างกาย

 

กำปั้นใหญ่ที่กำลังจะพุ่งเข้าสู่ใบหน้าชายชู้หยุดชะงัก สิงห์มองสำรวจร่างกายแฟนสาวที่คบกับมา7ปีด้วยความรู้สึกปวดร้าว

 

สภาพของคนรักตอนนี้ ไม่ต่างอะไรกับผู้หญิงที่เพิ่งขายบริการเสร็จ  เธอสวมใส่ผ้าขนหนูที่พันรอบตัว ผมยาวที่เขาเคยสัมผัสยุ่งเยิงไม่เป็นทรง ลำคอระหงมีรอยสีกุหลาบประทับอย่างเด่นชัด

 

ความรู้สึกดีๆตลอด7ปีพังทลาย หัวใจของชายหนุ่มวัย23แตกละเอียดไม่มีชิ้นดี ความผิดหวัง ความเสียใจถาโถมเข้ามาใส่ จนดวงตาดุดันแดงก่ำใกล้ปล่อยน้ำตา  เขาปล่อยมือออกจากไอ้หน้าอ่อนอย่างคนหมดเรี่ยวแรง มองดูผู้หญิงที่รักที่เข้าไปพยุง ชายชู้ตรงหน้าด้วยความร้อนใจ วินาทีนั้นความรักตลอด7ปีที่เคยมี ก็แปรเปลี่ยนเป็นเกลียดชัง ความโกรธมากมายเกินบรรยายพุ่งขึ้นสูงจนหยุดไม่ได้ เขาจับอดีตคนรักเหวี่ยงหลบให้พ้นทาง ก่อนจะเข้าไปกระหน่ำชกร่างชายชู้หวังจะฆ่าให้ตาย

 

“นี่คุณทำอะไรน่ะ หยุดเดี๋ยวนี้นะ!” แต่ก่อนที่โทสะที่มีจะได้ระบาย พนักงานของโรงแรมก็วิ่งเข้ามาจับตัวเขา

 

“ปล่อย กูจะฆ่ามัน กูจะฆ่ามัน!” แม้เขาจะตัวโตผิดมนุษย์มนาแค่ไหน แต่หากโดนรปภ.สามคนเข้ามาล็อกตัว เขาก็ไม่อาจสู้แรงของเหล่านั้นได้ สิงห์ดิ้นรนด้วยความเดือดดาล เข้าจ้องไปที่ไอ้หน้าอ่อนที่ถูกพนักงานของโรงแรมคนหนึ่งเข้าไปพยุงตัวลุกขึ้นด้วยความแค้นใจ

 

“พวกคุณทำงานประสาอะไรถึงได้ปล่อยให้ไอ้บ้าข้างถนนมันเข้ามาทำร้ายแขกถึงห้องแบบนี้” แต่แทนที่ชายหนุ่มผู้ถูกทำร้ายจะเอ่ยขอบคุณเหล่าพนักงานที่มาช่วยชีวิต แต่เขากลับเอ่ยตำหนิอย่างเดือดดาล

 

“…” พนักงานโรงแรมที่เขามาช่วยลูกค้าหลังจากที่ได้รับแจ้งหน้าเสีย เขารู้ดีว่าลูกค้าvipท่านนี้คือใคร และไม่แปลกใจที่จะถูกตำหนิในเรื่องมาตรฐานการบริการ

 

“ปล่อยผม ไอ้เหี้ยนี่มันนอนกับแฟนผม ผมจะฆ่ามัน!” คนถูกหักหลังเอ่ยบอก ดิ้นรนขัดขืนหมายจะพุ่งเข้าใส่ชายชู้ที่เป็นต้นเหตุ

 

คนถูกกล่าวหาหันมามองคนพาลอย่างไม่พอใจ

 

“หึ อย่าพูดเหมือนกูเป็นคนผิดฝ่ายเดียวสิ ของแบบนี้ ตบมือข้างเดียวมันไม่ดังหรอก จริงไหม?” เขายกยิ้มมุมปาก ก่อนจะหันไปถามความเห็นหญิงสาวสภาพกึ่งเปลือยบนพื้น

 

ก็ใช่ที่ผมนอนกับแฟนของมัน ก็แล้วยัง ผมไม่ได้บังคับลากเธอขึ้นเตียงซะหน่อย คนที่ยอมพลีกายเดินเข้ามาที่นี่ ก็แฟนของมันเองไม่ใช่หรือยังไง

 

“ไอ้เหี้ยมึง!” คนถูกเหยียดหยามโกรธจนตัวสั่น แต่เพราะถูกล็อกตัวจึงทำอะไรไม่ได้

 

“เอาตัวไป แล้วจัดการให้เรียบร้อย ถ้ายังไม่อยากโดนไล่ออก ก็อย่าให้เรื่องนี้ถึงหูคุณปู่ฉันเด็ดขาด!” ว่าจบ เขาก็คว้ามือถือ เดินออกไปจากที่นี่ ไม่แม้จะหันกลับมาสนใจคนที่ถูกทำร้ายให้ตายทั้งเป็นที่ถูกล็อกตัวอยู่อย่างนั้น

 

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

 

หลังจากเหตุการณ์วุ่นวายวันนั้นผมก็ต้องหลบไปพักรักษาตัวที่คอนโดร่วมสัปดาห์ แต่เพราะหยุดเรียนมาร่วมหนึ่งสัปดาห์เต็ม เพื่อนๆ ของเขาจึงตามหาบังคับขู่เข็ญให้ไปมหาวิทยาลัยเขาจึงต้องแบกหน้าที่ยังมีรอยช้ำไปเรียน

 

“ไอ้ซีนหน้ามึงไปโดนตีนใครมาวะ” เสียงของไอ้โต้งเห่าขึ้นมาเป็นคนแรก ทันทีที่ผมเดินไปทิ้งตัวนั่งที่ม้าหินอ่อนใต้ถุนคณะ

 

ผมเรียนคณะนิเทศศาสตร์ ปี2 สาขาโฆษณาที่มหาวิทยาลัยรัฐชื่อดังแห่งหนึ่ง ที่เลือกเรียนสายนี้ก็ไม่ใช่เพราะชอบหรืออะไร ผมก็สุ่มเลือกไปงั้นๆ เพราะบ้านผมทำธุรกิจโรงแรม และการท่องเที่ยวขนาดใหญ่ทั้งในและต่างประเทศ เรียกว่าเป็นบริษัทท่องเที่ยวอันดับต้นๆของเอเชียเลยก็ว่าได้ ผมจึงไม่จำเป็นต้องเรียนอะไรเป็นพิเศษ เพราะถึงไม่ทำงานก็มีเงินกินเงินใช้ไปทั้งชาติอยู่แล้ว

 

“ตีนใครก็เรื่องของกู ถ้ามึงไม่หุบปากมึงนี่แหละจะโดนตีนกู” ผมหันไปด่าอย่างไม่สบอารมณ์ ถ้าไม่ใช่เพราะเงื่อนไขของคุณปู่ที่บอกว่าหากไม่มีใบปริญญาจะไม่ให้มรดกผมสักบาท ผมคงไม่มาเรียนให้เสียเวลาแบบนี้หรอก

 

“หูย รมเสียด้วยว่ะ” ไอ้นนท์ยิ้มล้อ “เออว่าแต่ สาวคนนั้นของมึงล่ะไปไหน กูเห็นหายเงียบไปเป็นอาทิตย์ ไม่ใช่ไปนอนกกเขาจนไม่มาเรียนหลอกใช่ไหม”

 

“กกเหี้ยอะไรล่ะมึงดูหน้ากู แม่งเสือกมีแฟนอยู่แล้ว แล้วดันมาขึ้นเตียงกับกู ไอ้แฟนก็ดันเป็นกุ๊ยข้างถนน บุกมาต่อยกูถึงโรงแรม” ผมเล่า พูดแล้วยังอารมณ์เสียไม่หาย เพราะไอ้บ้านั่นหน้าผมถึงได้เสียโฉมแบบนี้

 

“จริงดิ แล้วมึงทำไววะ” ไอ้โต้งทำท่าทางตกใจ ก่อนจะถามเหตุการณ์หลังจากนั้น

 

“กูก็ให้พนักงานที่โรงแรมลากมันไปจัดการดิ โชคดีที่วันนั้นกูไปโรงแรมในเครือบ้านกู เรื่องเลยไม่ถึงหูคุณปู่” ถ้าเรื่องที่ผมมีเรื่องเพราะผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้าถึงหูคุณปู่ มีหวังผมถูกจำกัดวงเงินในบัตรแน่

 

“เชี่ยซีนมึงนี่มันไม่กลัวเหี้ยอะไรเลยจริงๆ” ไอ้นนท์ส่ายหัวอย่างอ่อนใจ

 

“ว่าแต่มึงรู้หรือเปล่าว่าไอ้คนที่มากระทืบมึงเป็นใคร” ไอ้โต้งถามอย่างอยากรู้ รู้สึกมันจะสนุกกับเรื่องนี้เป็นพิเศษ

 

ก็แน่ล่ะ เพราะที่ผ่านมาถึงผมจะนอนกับคนมีเจ้าของ แต่เพราะนามสกุลที่ใช้เลยไม่มีใครกล้ามาเอาเรื่อง มีก็แต่ไอ้บ้านั่น

 

อย่าให้กูเจอนะ พ่อจะทำให้บ้านล้มละลายเลย

 

“ไม่รู้ และกูก็ไม่สนใจที่อยากจะรู้ด้วย” ผมตอบอย่างไม่ใส่ใจ แต่พอมานึกดูดีๆแล้ว ไอ้กุ๊ยนั่นมันใส่เสื้อช้อปของที่ไหนสักแห่ง ผมเห็นแค่เสื้อช้อปมันสีเข้มๆ จำได้แค่นั้น แต่ก็ช่างเถอะ เพราะไม่ว่ามันจะเป็นใคร ถ้ามันกล้ามาทำร้ายร่างกายผมแม้แต่ปลายเล็บอีก มันจะได้เจอดีแน่

 

“ระวังเหอะมึง มั่วไปทั่วคั่วไม่เลือก เจอคนจริงๆเข้นสักวัน ไอ้นามสกุล ณ ตัวเป้งๆ ของมึงก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก” ไอ้นนท์ว่าเตือน

 

“หึ กูลองมาซิ กูจะทำให้แม่งต้องกราบแทบเท้าขอโทษกูเลย” ไม่ว่ามันจะเป็นใครหน้าไหน จะใหญ่โตมายังไงผมก็ไม่มีวันยอมให้มันทำอะไรผมได้แดดขาด

 

ในตอนนั้นผมเชื่อแบบนั้นจริงๆ เชื่อว่าไม่มีไอ้โง่ที่ไหนจะกล้ามาทำร้ายผมแน่นอน แต่ผมดันคิดผิด เพราะบนโลกใบนี้มีคนที่โง่เสียยิ่งกว่าโง่อยู่จริงๆ

 

ซ่า!

 

ของเหลวเย็นเฉียบถูกสาดเข้าใส่ร่างกายผม ทำให้ผมที่ไม่ได้สติต้องลืมตาตื่นขึ้นมา

 

“อ่ะ” พอได้สติถึงได้รู้ว่าความปวดที่คอมันมากขนาดไหน ผมมองสำรวจรอบตัวอย่างมึงงง จำได้ว่าตัวเองกำลังจะขับรถกลับบ้านหลังเลิกเรียน แล้วทำไมตัวผมถึงมาตกอยู่ในสภาพนี้ ในสภาพที่มือสองข้างถูกมัดไขว้หลังกับเก้าอี้ เนื้อตัวเปียกโชกเพราะน้ำเย็นๆที่ถูกสาดเข้าใส่เมื่อครู่

 

“ที่นี่ที่ไหน พวกมึงจับกูมาทำเหี้ยอะไร!” พอเข้าใจสถานการณ์ว่าตัวเองถูกอุ้มมา ผมก็ร้องโวยวายทันที

 

เบื้องหน้าผมตอนนี้มีผู้ชายสามสี่คนที่สวมหมวกไหมพรมปิดบังใบหน้า ยืนอยู่ ก่อนที่หนึ่งในสี่คนนั้นจะเดินเข้ามาหา พร้อมถอดหมวกไหมพรมออกจากหัว

 

“ไง จำกูได้หรือเปล่า ไอ้ชู้!”

 

TBC.

 

มาแล้ว ได้ฤกษ์งามยามดีเปิดเรื่องใหม่ ต้อนรับเดือนใหม่ หึหึ 

 

หลังจากที่หลายเรื่องที่ผ่านมาพระเอกเราเป็นฝ่ายชั่ว เรื่องนี้เลยเปลี่ยนมาให้นายเอกเราชั่วบ้าง555555

 

นี่เปลี่ยนเรื่องลงกะทันหันเพราะอยากได้พระเอกเถื่อนๆ หึหึ

 

เรื่องนี้ไม่รู้จะมีกี่ตอน แต่ตั้งใจจะให้มี30นะ แต่ดูแล้วอาจจะเกิน เพราะวางพ้อตไว้มันยาวมากอ่ะ  

 

กฎระเบียบก็เหมือนเช่นทุกเรื่องที่ผ่านมา คือจะลงให้อ่านฟรี5ตอน และหลังจากนั้นก็จะมีการติดเหรียญ จำนวนเหรียญก็แล้วแต่เนื้อหาในตอนนั้นๆ สั้นยาว มีฉากสำคัญอะไรบ้างไหมบราๆ แต่ก็ไม่เกิน300-400เหรียญหรอกคิดว่า  ยังไงฝากทุกคนติดตามด้วยนะ

 

ปล.เรื่องที่แล้วกำลังซุ่มเขียนตอนพิเศษอยู่ถ้าเสร็จแล้วจะแจ้งเนอะ 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว