ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่8.พี่คริสของชั้นย่ะ

ชื่อตอน : บทที่8.พี่คริสของชั้นย่ะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มิ.ย. 2559 14:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่8.พี่คริสของชั้นย่ะ
แบบอักษร

บทที่8.

พี่คริสของชั้นย่ะ

ภายในห้องนอนคริสเตียน AM:08.35

ชั้นตื่นมาในห้องนอนของพี่คริส มองไปรอบๆห้องนอนก็ไม่เห็นพี่คริสเลย สงสัยพี่คริสจะไปทำงานตั้งแต่เช้าแร้ว ชั้นนี่มันไม่ได้เรื่องเลยว่าจะเป็นภรรยาที่ดีตื่นมาทำกับข้าวเตรียมเสื้อผ้าไห้สามีสักหน่อยดันตื่นสายได้ยังไงเนี้ย ไม่เปฺนไรเดี๋ยวเอาไปส่งพี่คริสที่ทำงานก็ได้ คิดแล้วก็อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าลงไปข้างล่างดีกว่า

นิชาลงมายังห้องครัวของคฤหาสก็เห็นแม่ครัวอยู่

"ป้านีคะ เมื่อเช้าก่อนพี่คริสจะไปทำงานพี่คริสทานอาหารเช้าหรือป่าวคะ"

"เมื่อเช้าคุณคริสทานแต่กาแฟน่ะค่ะ ว่าแต่คุณหนูจะทานอะไรคะเดี๋ยวป้าทำไห้" ว่าแล้วเชียวว่าพี่คริสจะต้องไม่ได้ทานอาหารเช้า

"คือนิชาอยากทำอาหารไปทานกับพี่คริสที่บริษัทอ่ะค่ะ"

"คุณหนูจะทำเองหรอคะ"ป้านีถามด้วยความสงสัย เพราะปกตินิชาจะไม่ค่อยทำอาหารทั้งที่หญิงสาวทำอาหารอร่อยมาก ป้านีเคยชิมสองครั้งตอนที่นิชาขอไห้ป้านีช่วยเป็นลูกมือในงานวันเกิดคุณคริสเตียนและก็งานจบการศึกษาคุณคริสเตียน

"ค่ะ นิชาจะทำไปทานกับพี่คริสและก็ทำไห้ป้านีทานด้วย นิชารู้นะคะว่าป้านีอยากทานฝีมือนิชาอีก"ชั้นพูดกับป้านีพร้อมส่งยิ้มไห้ ชั้นเป็นคนมีพรสวรรค์ในเรื่องการทำอาหาร ชั้นไม่ได้หลงตัวเองนะแต่ทุกคนที่ชิมฝีมือชั้นพูดแบบนี้เสมอ  ถึงจะรู้ว่าตัวเองทำอร่อยก็ไม่ทำไห้ใครทานมากนัก ส่วนใหญ่คนที่ทานจะต้องเป็นคนที่สำคัญจริงๆ  หลังจากนั้นก็เข้าครัวทำอาหาร อาหารที่ทำก็มีแต่ของโปรดพี่คริสทั้งนั้นเเหละอย่างเช่น  ผัดผักใส่กุ้ง  ต้มยำทะเล และหมูอบสมุนไพร

"เสร็จแล้ว"ชั้นบอกด้วยความดีใจอยากไปหาพี่คริสใจจะขาด

"งั้นป้าตักใส่ปิ่นโตให้นะคะ คุณหนูไปเตรียมตัวเถอะค่ะ"ป้านีบอก

"นิชาเตรียมทุกอย่างแล้วค่ะ เหลือแต่บอกกับคุณหญิงป้า เดี๋ยวนิชามานะคะ"จะไปไหนต้องบอกคุณหญิงป้าก่อนเพราะคุณหญิงป้าเป็นห่วงความปลอดภัย

"คุณหญิงป้าคะ" คุณหญิงป้านั่งไห้อาหารปลาคราฟอยู่ก็หันหน้ามา

"มีอะไรหรือป่าวลูก"คุณหญิงป้าพูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

"คือนิชาทำอาหาร กะว่าจะไปทานกับพี่คริสที่บริษัทน่ะค่ะ"

"จ้ะ นิชาไปเถอะ"

"นิชาทำไว้ไห้คุณป้าด้วยนะคะ ป้านีจัดโต๊ะไห้เรียบร้อยแล้ว"

"จร้า"

"ว่าแต่นิชาเตรียมชุดหรือยังลูก"

"ชุดอะไรหรอคะ"

"ชุดที่จะใส่ไปงานครบรอบบริษัทไงลูก นี่ตาคริสยังไม่ได้บอกอีกหรอ ตาคริสนี่หน้าตีจริงๆ"

"เดี๋ยวพี่คริสก็คงบอกมั้งคะ"นิชาพูดอย่างนอยด์นิดๆ

"นิชาไปทานข้าวกับพี่คริสแร้วนะคะ"

"คุณป้าห้ามน้อยใจนะคะ นิชารักคุณป้านะคะ"หญิงสาวพูดพร้อมกับกอดคุณหญิง

"จร้า ป้าจะโกรธยัยเด็กขี้อ้อนคนนี้ได้ยังไงกัน"คุณหญิงดาราพูดอย่างเอ็นดู

"งั้นนิชาไปแล้วนะคะ"หอมแก้มคุณป้าอีกพอดนึงแล้วก็เดินออกมา

"ยัยเด็กคนนี้นี่ น่ารักไม่เคยเปลี่ยน"คำพูดและการกระทำของนิชาจะทำไห้คุณหญิงยิ้มได้เสมอ คุณหญิงคิดอยู่เสมอว่าเธอเป็นคนใจแข็งไม่ค่อยชอบสุงสิงกันคนค่อนข้างจะหยิ่งเลยทีเดียว แต่ก็มีนิชาคนเดียวที่เธอรักและเอ็นดูเหมือนลูกแท้ถึงขนาดเอามาเป็นลูกสะใภ้ ไม่ต้องแปลกใจหรอกเพราะทุกทีที่เธอเหงาและคิดว่าไม่เหลือใครเพราะคนในบ้านไม่มีใครสนใจเธอ ลูกไปทำงานทางสามีไปทำงานทาง ก็จะมีนิชาคนเดียวที่อยู่เป็นเพื่อน นิชาเป็นคนเดียวที่เอาใจใส่เธอแคร์เธอ เรียกได้ว่านิชาเป็นคนเสมอต้นเสมอปลายคิดอย่างไรก็พูดอย่างนั้นเธอรักนิชามาก และจะไม่ยอมเสียนิชาไห้ใครและจะไม่ไห้ใครรังแกนิชาเด็ดขาดแม้ว่าคนคนนั้นจะเป็นลูกชายของเธอก็ตาม ถึงเธอจะจับสองคนนี้ไห้รักกันแต่ถ้าวันใดที่คริสเตียนทำไห้นิชาเสียใจ เธอก็จะไม่ไห้คริสเตียนเข้าใกล้นิชาอีกเลย

---------------------++--++++++++++++++++++++-------------------------

ณ บริษัทของคริสเตียน

"อยากจะบ้าตาย รถติดเป็นบ้าเลยกว่าจะมาถึง"รีบขึ้นไปห้องทำงานพี่คริสดีกว่า นี่ก็ใกล้จะเที่ยงแล้ว

"พี่คริสอยู่ข้างในหรือป่าว"นิชาถามเลขาหน้าห้อง 

"เอ่ออคือ เอ่อ อยู่ค่ะแต่ แต่ว่า อยู่กับคุณโบวี่"เลขาพูดอ้ำๆอึ่งๆ

"งั้นชั้นจะยังไม่รีบเข้าไป ว่าแต่พี่ชื่ออะไรคะ"นิชาถามสาวเลขาที่ก้มหน้าก้มตาอย่างเกร็งๆ ใครก็รู้ว่านิชาเป็นลูก ส.ส.ใหญ่ที่น่าเกรงบารมีแถมคริสเตียนเองก็ยังนับนิชาเป็นน้องอีก

"ชื่อ ปราณีค่ะ"

"ชื่อเล่นล่ะคะ"

"ปลาค่ะ"เธอไม่กล้าสบตากับนิชาเพราะถ้ามีปัญหากับผู้หญิงคนนี้เธอคงจะโดนไล่ออกแน่ๆ

"งั้นนิชาจะเรียกว่าพี่ปลาแร้วกันนะคะ"ปลาหันมาสบตากับนิชาด้วยความไม่เข้าใจ เพราะพวกคนรวยมักจะถือตัว พวกผู้หญิงของคริสตอนเองก็ด้วย คนที่มาหาคริสเตียนแต่ละคนมักจะมองมาด้วยสายตาเหยียดหยาม เพราะเธอเป็นเเค่เลขา แต่นิชาเป็นลูกคนใหญ่คนโตและยังคงเป็นน้องของคริสเตียนมีสิธที่จะเรียกใช้พนักงานทุกคนฐานะเหนือกว่าผู้หญิงของทุกคนแต่กลับไม่ถือตัวเลยสักนิด

"ค่ะ คุณนิชา"

"นิชาขอถามพี่ปลาหน่อยได้มั้ยคะ ยัยโบวี่เป็นคนยังไงหรอคะ"

"คุณนิชาอยากไห้เล่าแบบไหนหรอคะ ถ้าพี่พูดเรื่องจริงคุณนิชาจะว่าพี่มั้ย"ปลาถามอย่างกล้าๆกลัวๆ

"เรียกนิชาก็พอแล้วค่ะ เอาความจริงค่ะ คุยแบบคนกันเองน่ะค่ะ"

นิชายิ้มอย่างเป็นมิตร

"งั้นพี่ไม่เกรงใจแล้วนะคะ ยัยโบวี่น่ะเธอร้ายหน้าดูเลยค่ะ เธอมักจะเข้าออกที่นี่บ่อยๆ แม้ว่าพ่อของเธอจะเป็นหุ้นส่วนเล็กๆแต่เวลาเธอไม่พอใจผู้หญิงคนไหนเธอก็ไล่ออกเลยค่ะเพราะเธอเป็นหัวหน้าแพนกฝ่ายบุคคล เธอไม่เคยทำงานหรอกค่ะอาสัยว่าพ่อเป็นหุ่นส่วนเลยอยุ่ได้ค่ะ ส่วนหุ่นส่วนคนอื่นก็เห็นว่ามันเป็นเรื่องเล็กไม่ได้ทำความเดือดร้อนไห้พวกเค้า ก็ไม่อยากเก้าก่าย แต่พวกพนักงานน่ะค่ะเดือดร้อนและไม่ชอบยัยนี่ แต่ก็ไม่มีใครกล้าพูดหรอกค่ะ พี่เห็นว่าเป็นคุณนิชา และคุณนิชาก็ไม่ถือตัวไม่ดูถูกคนที่จนกว่าถ้าพี่พูดไปแล้วยัยนั่นมาได้ยินพอดี ยัยนั่นคงไม่กล้าไล่พี่ออก"ปรานีพูดพร้อมกับยิ้มแยะๆ

"ร้ายกว่าที่นิชาคิดอีกนะเนี้ย"

"ค่ะ คงเห็นว่าคุณนิชาเป็นน้องคุณคริส เลยดีด้วยน่ะค่ะ"

"นิชาไม่ยอมไห้ยัยนี่จับพี่คริสหรอกค่ะ"

"คุณนิชามีอะไรไห้พี่ช่วยบอกพี่นะคะ"

"งั้นเวลายัยนั่นมาหาพี่คริส นิชาจะไห้พี่ปลาคอยเข้าไปขัดจังหวะยัยนั่น"

"แล้วพี่จะไม่โดนคุณคริสไล่ออกหรอคะ" ปรานีถามเพราะกลัวโดนไล่ออก

"เรื่องนั้นพี่ปลาไม่ต้องห่วงค่ะ นิชาคุยกับพี่คริสเอง"

"ค่ะ. คุณนิชาไม่เข้าไปจริงๆหรอคะยัยโบวี่อยู่กับคุณคริสนานแล้วนะคะ"

"เข้าค่ะ งั้นนิชาเข้าไปเลยนะคะ"

"ค่ะ"

นิชาแอบเดินเข้าไปมองในห้อง ก็เห็นยัยโบวี่นั่งอยู่บนตักคริสเตียนพอดี  พี่คริสพยายามจะปฏิเสธและผลักออกอย่างเบามือ แต่ยัยนั่นก็ยังหน้าด้าน เข้าใจนะว่าพี่คริสเป็นผู้ชายจะไห้ผลักเธอล้มไม่ไห้เธอนั่งก็ทำไม่ได้ แต่ถ้าเธอทำไห้พี่คริสทำได้แบบที่พี่คริสไม่ได้ตั้งใจคงสะใจหน้าดู 

นิชาผลักประตูอีกบานเข้ามาอย่างแรง ด้วยความตกใจคริสเตียนจึงผลักยัยโบวี่ลงก้นกระแทกพื้นกันเลยทีเดียว

"โอ้ย คริสคุณผลักโบวี่ทำไมคะ อ้าวน้องนิชา มาตั้งแต่เมื่อไรคะพี่ไม่ได้ยินเสียงเคาะประตูเลย"ยัยโบวี่หันไปพูดกับพี่คริสหันมาเห็นชั้นที่ยืนมองเลยเหน็บแนมหาว่าชั้นไม่มีมารยาท กล้ามากนะยัยโบวี่เดี๋ยวจะเอาคืนไห้ไปไม่เป็นเลย ฉันเดินไปใกล้โต๊ะส่งมือให้ยัยโบวี่ที่ยัยไม่ได้ลุกจากพื้น ดูท่าจะจุกหน้าดูนะน่ะก็ก้นจ้ำพื้นลงไปอย่างแรงนี่นา สมน้ำหน้า

"มาค่ะนิชาช่วย"พอยัยนั้นส่งมือมาไห้ฉันก็ออกแรงกระชากแต่ตัวชัันเล็กว่ายัยนั่นเลยทำไห้ชั้นเซเกือบจะล้มดีนะที่พี่คริสอยู่ตรงนั้นเลยเซไปบนตักพี่คริส ยัยนี่นิ่ทิ้งน้ำหนักตัวลงมากะจะไห้ชั้นล้มสินะ ร้ายไม่เบาเลยนะเนี้ย

"พี่คริสคะ เมื่อเช้าป้านีบอกว่าพี่คริสไม่ได้ทานอาหารมานิชาเลยทำอาหารมา กะว่าจะมาทานพร้อมกับพี่คริส"

"แปลกใจเหมือนกันนะเนี้ย นานๆเราจะทำอารหารทีงว่าแต่ มีอะไรกินบ้างล่ะ "

"มีแต่ของโปรดพี่คริสทั้งนั้นแหละค่ะ  ผัดผักใส่กุ้ง ต้มยำทะเล หมูอบสมุนไพรค่ะ"นิชาพูดแล้วก็หยิบปิ่นโตออกมา

"เห็นน้องนิชาแบบนี้ไม่คิดเลยนะคะว่าจะทำอาหารเป็น"โบวี่เห็นว่าทั้งสองคนไม่สนใจเธอ เธอเลยพูดขึ้นอย่างดูถูก

"เสน่ห์ปลายจวักไม่รู้จักหรอคะ"ชั้นพูดขึ้นทำไห้ยัยนั่นกำมือแน่น

"พี่คริสคะคือนิชาทำมาเผื่ออีกคนนึงด้วยค่ะ ไห้พี่เค้านั่งทานกับเราด้วยนะคะ "โบวี่ยิ้มออกมายังไงยัยเด็กนี่ก็ต้องชวนเธอเพราะมันเป็นมารยาท โบวี่เลยนั่งลงตรงโซฟาใกล้กับคริสเตียน 

"เอาสิ"คริสเตียนพูด

"งั้นเดี๋ยวนิชามานะคะ ลืมตะกร้ากล่องผลไม้ที่ปลอกแล้วไว่ในรถด้วยค่ะ"นิชาเดินออก

"ไม่คิดเลยนะคะว่าน้องนิชาจะชวนโบวี่ทานด้วย  ว่าแต่จะทานได้จริงเหรอคะคริส ถ้าคริสไม่อยากทานโบวี่พาไปทานร้านพัสตคารข้างบริษัทได้นะคะไม่ต้องผืน"โบวี่พูดอย่างดูถูก และเอาอกเอาใจชายหนุ่ม

แต่คริสเตียนไม่ได้คิดแบบนั้น มองก็รู้ว่านิชาไม่ชอบโบวี่เอามากๆ ไม่มีทางที่นิชาจะไห้คนที่เธอไม่ชอบทานอาหารร่วมโต๊ะกับเธอ ข้อนี้ผมรู้ดีมากกว่าใคร ถ้านิชาชวนโบวี่ร่วมโต๊ะด้วยแสดงว่านิชาต้องมีแผนเเกล้งโบวี่แน่ๆ ไม่อย่างนั้นคนที่นิชาจะชวนก็คงจะไม่ใช่โบวี่อย่างที่ผมคิด ยัยเด็กแสบของผมจะชวนคัยกันแน่

นิชาเปิดประตูเข้ามาในห้องพร้อมกับปรานี

"อ้าวน้องนิชาเรียกยัยปรานีเข้ามาทำไมล่ะคะ ไหนว่าจะมาทานอาหาร" โบวี่ถามด้วยความแปลกใจ

"ก็พี่คริสอนุญาตแล้วนิคะ ทำไมนิชาจะชวนพี่ปลามาทานไม่ได้"

แพร้งๆๆๆ 5555++ยัยโบวี่หน้าแตกหมอไม่รับเย็บ คิดว่าคนอย่างนิชาจะชวนศัตรูกินข้าวหรอ ไม่มีทางอ่ะ

"เอ่อคือ...มันจะดีหรอคะน้องนิชา"ถึงจะขำที่นิชาหักหน้ายัยโบวี่แต่ปรานีก็ถามด้วยความแกรงใจ

"ไม่ต้องแกรงใจนะคะพี่ปลา คนกันเอง"ปรานียิ้มด้วยความทราบซึ้ง

"พี่โบวี่ขยับออกไปหน่อยได้มั้ยคะ ตรงนี้จะทานข้าวค่ะ"โบวี่ทั้งโกรธทั้งอายแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ต้องทนดูคริสทานข้าวยัยเด็กแสบ ยัยเด็กนี่จงใจหักหน้าเธอชัดๆ ไม่เรียกเธอทานด้วยแถมยังเอาเลขาชั้นต่ำมาเย้ยเธออีก เจ็บใจนัก

เมื่อทานอาหารเสร็จปรานีก็รายงานความเรียบร้อยของงานเลี้ยงฉลองบริษัทไห้คริสเตียนฟังทั้งที่นิชากับโบวี่ก็อยู่ด้วย

"เออนิชาพี่จะพาเราไปลองชุดคืนงานเลี้ยงตอนบ่ายนะ กะว่าเคลียย์งานเสร็จจะไปรับเรา แต่เรามาแล้วก็รอพี่อีกสักชั่วโมงนะเดี๋ยวพี่พาไป"นิชาดีใจอย่างมาที่คริสเตียนไม่ลืมเธอ เธอคิดว่าพี่คริสของเธอจะไม่ได้สนเรื่องนี้สะอีก

"คริสคะ โบวี่ยังไม่ได้เตรียมชุดเหมือนกันขอโบวี่ไปด้วยนะคะ"โบวี่พูดอย่างออดอ้อน ชิน่าหมั่นไส้  

"พี่ปลาเองก็ยังไม่ได้เตรียมไม่ใช่หรอคะ พี่คริสให้พี่ปลาไปด้วยนะ"

นิชาพูดอย่างมีแผน 

"งั้นก็ไปด้วยกันหมดนี่แหละ รอพี่ก่อนนะพี่ไปคุยกับลูกค้าสักครึ่งชั่งโมง คุณปลาไม่ต้องตามผมมาหรอกอยู่ดูแลนิชาลูกค้าเดี๋ยวผมดูเลเอง"

"คะบอส"

"อย่าซนนะนิชา"ชายหนุ่มหันมาสั่ง

"พี่คริสนิชาโตแล้วนะคะ"แล้วคิดเตียนก็เดินออกจากห้อง เหลือแค่สาวสามคน

"พี่ปลาคะ นิชาว่าจะมาไห้พี่คริสสอนงานนิชาบ่อยๆพี่ปลาว่าดีมั้ยคะ"

"ดีค่ะ เพราะคุณนิชาจะได้เข้ามาทำงานที่นี่เร็วๆ พี่อยากร่วมงานกับคุณนิชาจังค่ะ"ปรานีพูดออกมาอย่างอารมณ์ดี  แล้วก็มีเสียงที่ไม่ได้รับเชิญแทรกขึ้นมา

"ไม่เห็นจำเป็นต้องไห้คริสสอนเลยนิคะ ไห้พี่โบวี่สอนน้องนิชาเอาก็ได้"โบวี่พูดขึ้น เพราะถ้านิชาอยู่ใกล้คริสเตียนมากขึ้นเธอคงเข้าหาคริสเตียนได้ยาก

"ดูๆแลัวพี่โบวี่เหมือนไม่มีประสบการณ์การทำงานเลยนะคะ นิชาไห้พี่คริสสอนดีกว่าค่ะ"ปรานีที่ได้ยินถึงกับกลั่นขำแทบไม่อยู่

พี่คริสไปพบลูกค้าชั่งโมงนึง ชั้นจะใช่เวลาฟัดฟันกับยัยโบวี่ไห้ไปไม่เป็นเลย ยังงัยยกนี้ชั้นก็ต้องชนะ

"น้องนิชาคิดกับคริสเตียนเค้ามากกว่าพี่ชายหรือป่าวคะ พี่ชักจะสงสัยแล้วสิ เเลดูหวงพี่เวลาอยู่ใกล้คริสเหลือเกิน" จบประโยคนั้นภายในห้องก็เกิดบรรยกาศตึงเคลียดขึ้นมาทันที

....................

มารอดูกันสิ่ว่านิชาจะตอบโบวี่ยังไง

ติดตามตอนต่อไป. 5555+

-----_----------------------------------+-----+++(

ไรท์มาอัพแล้วนะหลังจากไม่ได้อัพมาหลายวัน ตอนแรกว่าจะเลิกอัพแร้วหล่ะ. เพราะไม่ค่อยมีกำลังใจ. คนเข้ามาอ่านเป็นร้อยเป็นพันคนแต่มีคอมเม้นไม่กี่คอมเม้น. เม้นไห้กำลังใจกันหน่อยนะ เพราะว่าอย่างน้อยก็ยังมีคนเม้นอยู่ไรท์ถึงมาอัพต่อ ถ้าวันไหนอัพแร้วไม่มีคนเม้นไรท์ก็ไม่มีกำลังใจอัพ.      T_T

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว