ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่1.กลับไทยในรอบห้าปี

ชื่อตอน : บทที่1.กลับไทยในรอบห้าปี

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 18 มิ.ย. 2559 00:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่1.กลับไทยในรอบห้าปี
แบบอักษร

บทที่1

กลับไทยในรอบห้าปี

 

ณ  สนามบินสุวรรณภูมิ

สาวสายคนหนึ่งเดินลงมาจากเครื่องบิน ด้วยท่าทีที่สง่าผ่าเผย  เธอคือสาวน้อยนิชาพัช ด้วยความที่ไม่ได้กลับมาที่ประเทศไทยเป็นเวลาห้าปี จึงทำให้เธอไม่สามารถเดินทางกลับบ้านเองได้ เธอจึงต้องใช้ตัวช่วย

คิดแล้วก็หยิบโทรสัพเครื่องหรูออกมาเพื่อต่อสายหาใครบางคน "ฮัลโหลวววว วิดาแกอยู่ไหน ชั้นลงเครื่องแล้วเมื่อไรแกจะมารับชั้นซักที"  วิดาคือเพื่อนสนิทของเธอ เราสองคนติดต่อกันตลอดเวลาที่ชั้นเรียนอยู่ต่างประเทศ

(แกจะใจร้อนไปไหนชั้นมาแล้ว)

"แล้วแกอยู่ตรงไหนล่ะ"

(หันหลังมาสิยะ)

เมื่อหันมาเจอกัน สองสาวก็โผเข้ากอดกันทันทีด้วยความคิดถึง

"ชั้นคิดถึงแกมากเลย ยัยวิ". ด้วยความดีใจที่ได้เจอกันสองสาวเลยกอดกันนานไปหน่อย

"ชั้นก้อคิดถึงแกเหมือนกันแหละย่ะ ว่าแต่แกเถอะคิดไงกลับมาเร็วไม่อยู่เที่ยวที่นู้นก่อนเหรอ"

วิดาถามด้วยความสงสัย  เพราะปรกตินิชานั้นชอบเที่ยวเป็นชีวิตจิตใจ

"ตอนแรกชั้นก็กะจะอยู่เที่ยวสักเดือนนึงนั่นเเหละ แต่ได้ข่าวมาว่ามียัยปลิงที่ไหนก้อไม่รู้มายุ่งกับพี่คริสเตียนของชั้น ชั้นก็เลยรีบบินมากำจัดยัยนั่นทิ้ง" นิชาบอกกับวิดาด้วยความหงุดหงิดใจ

"พูดได้เต็มปากเต็มคำเลยนะ ว่าพี่คริสเตียนของชั้น" วิดาพูดแซวนิชาด้วยความหมั่นไส้

"เอาเหอะน่า อีกหน่อยพี่คริสเตียนก็เป็นของชั้นอยู่ดี"

"แล้วแกกลับมาเนี้ย แกบอกพี่คริสเตียนของแกแล้วยั้ง"

"ยังอะ ชั้นกะจะไปเซอร์ไพรพี่คริสพรุ่งนี้"นิชาพูดออกมายิ้มพร้อมกับแผนการ

"ไปส่งชั้นที่บ้านหน่อยนะยัยวิ นั่งเครื่องมาตั่งหกชั่งโมง คิดถึงบ้านใจจะขาด" แล้วหญิงสาวทั้งสองก็ขับมาจนถึง

 

ณ คฤหาสน์เพชรพรรณณี

"สวัสดีคร้า คุณแม่ คิดถึงคุณเเม่ที่สุดเลย"นิชาพูดพร้อมกับกอดคุณหญิงคนสวยตรงหน้าอย่างแนบแน่น

"แม่ก็คิดถึงนิที่สุดเลยลูก ว่าแต่แม่ฝันไปหรือป่าวเนี้ยลูกสาวแม่กลับมาเร็ว"พร้อมทั้งหันไปถามวิดา

"ตอนที่เห็นยัยนิตอนแรกวิดาเองก้อคิดเหมือนกับคุณน้าเลยค่ะ" แล้วทั้งสองก็หัวเราะชอบใจ

"โถคุณแม่ขา คุณแม่ไม่ได้ฝันหรอค่ะ นิกลับมาเพราะนิมีธุระที่ต้องจัดการ"

"แม่รู้นะว่านิคิดจะทำอะไร อย่าทำให้พี่คริสเค้าปวดหัวกับความดื่อด้านของเราแล้วกัน"

"เดี๋ยวแม่เข้าครัวก่อนนะคุยกันไปนะลูก" เมื่อคุณหญิงเดินออกไป นิชาก็เปิดประเด็นถามเพื่อนสาวทันที

"ยัยวิ แกเคยบอกชั้นว่ารุ่นพี่เเกเปิดบริษัทนักสืบใช่ป๊ะ"

"ใช่ นี่แกอย่าบอกนะว่าจะให้ชั้นติดต่อให้อ่ะ"

"แกเป็นเพื่อนที่รักที่รู้ใจชั้นที่สุดเลย"  พูดไปพร้อมกับส่งยิ้มหวานๆให้หนึ่งที

"แล้วแกมีไรที่พอจะสืบได้มั่งอ่ะ"วิถาม

"มี ชั้นมีเฟรชบุคยัยนั่นเดี๋ยวส่งให้ ขอแบบละเอียดเลยนะแก พรุ่งนี้ก่อนเที่ยงนะ"

"เออ..ย่ะ" วิดาตอบแบบไม่เต็มใจนะ

"อย่าทำหน้าแบบนั้นสิแก นะๆ ช่วยชั้นนะ เดี๋ยวชั้นพาไปเลี้ยง"ทำตาปริบๆ

"โอเค.คร้า"แล้วสองสาวก้อหัวเราะ 

นั้งคุยกันได้สักพักวิดาก็ขอตัวกลับ เพราะมีธุระ คุณแม่ก็เลยไล่นิชามาพักผ่อนในห้อง แต่ก็ดีเหมือนกัน

เธอจะได้คิดแผนป่วนยัยปลิงที่เกาะพี่คริสวันพรุ่งนี้

 

 

 

 

 

.....................................................

ต้องขออภัยด้วยนะคะถ้าอัพนิยายช้า หรืออัพไม่จบเรื่อง เพราะอาจจะไม่มีเวลามากนัก อนาคตเป็นสิ่งไม่แน่นนอนค่ะ ออกตัวพูดไว้ก่อนเลยนะคะ กลัวผู้อ่านจะผิดหวัง

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว