ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 37 ความจริง 1

ชื่อตอน : ตอนที่ 37 ความจริง 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 31 พ.ค. 2564 19:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 37 ความจริง 1
แบบอักษร

 

 

เมื่อ 1,800 ปีก่อน ได้มีสงครามใหญ่เกิดขึ้นระหว่างดินแดนทั้ง 3 เหล่านักรบมากมายล้มตายกันมากมาย ทุกสิ่งทุกอย่างสูญสิ้นไปตามกาลเวลา..

ทว่า.. มันก็แค่ชั่วคราว.. เหล่าดวงวิญญาณของนักรบยังคงคลั่งแค้นและต้องการทำเป้าหมายของตนให้สำเร็จ พวกเขาจึงได้กลับมาจุติอีกครั้งยังยุคปัจจุบันเพื่อสานต่อชะตากรรมและเป้าหมายของตนเองให้บรรลุ..

"นั่นคือเรื่องเล่า และสิ่งที่พวกคุณทั้งหมดยึดถือและคิดว่าตนเองจะต้องทำมัน.. แต่.. ทำไมล่ะ? ทำไมพวกคุณถึงได้เป็นร่างจุติของพวกเขา? ทำไมถึงต้องทำตามชะตากรรม? ทำไมถึงต้องทำตามเจตจำนง? เคยคิดกันบ้างรึเปล่า?"

"เมื่อมนุษย์มีสิ่งที่ไม่เข้าใจ ปกติแล้วพวกเขาจะตั้งคำถาม ทว่าหากสิ่งนั้นยิ่งใหญ่เกินความรู้ความเข้าใจ หากไม่ปฏิเสธมันก็จะเคารพและบูชามัน.. นั่นแหละธรรมชาติของมนุษย​์"

"ดูเหมือนพวกคุณเองก็คงจะมีสิ่งที่สงสัยกันอยู่นะ.."

เทปเปมองไปทั้ง 3 ที่มีสีหน้าครุ่นคิด แต่ว่า คันอูดูจะทำให้เขาผิดหวัง เพราะดูเหมือนเธอจะไม่พยายามตั้งคำถามกับมัน..

"ส่วนคำถามของคำพูดของผมก่อนหน้านี้ คงต้องย้อนกลับไปที่คำถามนี้ก่อน.."

น้ำเสียงของเทปเปจริงจังขึ้นมาเรียกความสนใจของพวกเขา..

"ทำไม.. ดวงวิญญาณของเหล่านักรบ จึงได้มาจุติในยุคนี้.."

"จากยุคสมัยมากมาย ทำไมพวกเขาจึงมาจุติยังยุคนี้ ทำไมถึงต้องเป็นเหล่านักรบในสงคราม 3 ก๊ก ทำไมไม่เป็นเหล่านักรบในดินแดนอื่นหรือยุคอื่น?"

"จากการสืบค้น มีตัวแปรสำคัญบางอย่างที่ขาดหายไป ในช่วงท้ายของสงคราม ซึ่งสามารถสรุปได้ว่ามีใครบางคนที่มีอำนาจควบคุมดวงวิญญาณได้ใช้พลังนั้นดึงเอาดวงวิญญาณเหล่านั้นมาเกิดใหม่ตามยุคสมัยต่างๆเพื่อให้ต่อสู้กัน.."

พวกเขาทั้ง 3 มีสีหน้าแปลกๆเมื่อได้ยินสิ่งนี้..

"อะไรกัน ทั้งที่มีพลังเหนือธรรมชาติอย่าง Ki(คิ)​ แต่กลับไม่เชื่อเรื่องวิญญาณงั้นหรอ?"

เขามองด้วยแววตาเฉยชา

"คิ?"ชิริว

"อ่อ มันเป็นคำที่ใช้เรียก Shi(ชี่)​ ของเหล่าผู้ใช้มนตราในญี่ปุ่นน่ะ"

"มนตรา? หมายถึงเวทมนต์?" ชิริว

เทปเปไม่ได้ตอบ แต่กลับยกมือขวาขึ้นก่อนจะปรากฏวงเวทแสงสีชมพูขึ้นกลางอากาศ..

ทุกคนสะดุ้ง.. เขายื่นมือเข้าไปในวงเวท มือของเขาหายไปก่อนปรากฏวงเวทขึ้นบนโต๊ะและมีมือยื่นออกมาหยิบเอาแก้วชาของเก็นโตคุเข้าไป สุดท้ายมือของเทปเปก็ถือถ้วยชาที่ว่างเปล่าของเก็นโตคุอยู่แบะรินชาจากกาก่อนตะส่งให้เธอ..

ทุกคนปากอ้าค้างไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง.. แม้แต่ชายชราก็ยังเก็บอาการไม่อยู่ เขามีชีวิตมาจนอายุเลข 5 ก็ยังไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน..

"อ๊ะ ขอบคุณค่ะ"

เก็นโตคุรับถ้วยชามาจิบเบาๆ..

"ก็อย่างที่เห็น เมื่อมีความรู้และความเข้าใจเพียงพอ การจะทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ให้เป็นไปได้จึงไม่ใช่เรื่องที่เกินจริง.."

"ดูเหมือนข้าจะแก่แล้วจริงๆสินะ"ชายชรา

"กลับมาเข้าเรื่องกันต่อ.. ก็อย่างที่เห็น บนโลกนี้ยังมีผู้ที่เชี่ยวชาญการใช้คิในระดับสูงอยู่ แม้พวกเขาจะไม่ใช่นักสู้ แต่ก็สามารถประยุกต์​ใช้พลังนั้นได้ดี ซึ่งในตะวันตก จะเรียกคนพวกนี้ว่า จอมเวท"

"จอมเวท"คันอู

"เหล่าจอมเวทนั้นมีพลังที่เหนือสามัญสำนึก พวกเขาสามารถเรียกลมฝน พยากรณ์​ หรือแม้แต่ปลดปล่อยการโจมตีที่รุนแรงได้.. และแน่นอนว่าจอมเวทก็ยังคงเป็นมนุษ​ย์ พวกเขาจึงมีความโลภมีสิ่งที่ต้องการและแสวงหาสิ่งที่สมบูรณ์แบบ.."

"ในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาในตะวันตกได้กล่าวไว้ว่า พระเจ้าได้สร้างมนุษย์​ขึ้นจากดินเหนียว.. แล้วจะเกิดอะไรขึ้น ถ้ามนุษย์​ต้องการสร้างมนุษย์?"

"ความอยากรู้อยากเห็นของมนุษย​์นั้นน่ากลัว ในชาติตะวันตกมีจอมเวทคนหนึ่งพยายามจะสร้างสิ่งที่พระเจ้าเคยสร้าง.. เขาใฝ่ฝันถึงมันและต้องการทำเป้าหมายนั้นให้สำเร็จ.. รู้รึเปล่าว่าเขาต้องการสร้างอะไร?"

"อะไร?"คันอู

"อดัม นั่นคือชื่อของมนุษย​์คนแรกที่พระเจ้าแห่งไบเบิลได้สร้างขึ้น และจอมเวทคนนั้นก็พยายามจะสร้างอดัมขึ้นจากดินเหนียวเหมือนพระเจ้า แต่แน่นอนว่าเขาทำไม่สำเร็จ แต่ถึงอย่างงั้น ก็ยังมีผู้สานต่อเจตจำนงค์ของเขา.."

"ในขณะเดียวกัน ผู้สานต่อเจตจำนงค์ของเขาก็มากขึ้น และมีจอมเวทที่สนใจในศาสตร์การสร้างมนุษย์​นี่มากขึ้น.. แต่ไม่ว่าจะทำยังไง พวกเขาก็ยังไม่อาจสร้างมนุษย์​จากดินได้.. ดังนั้น.. พวกเขาจึงได้เริ่มทำในสิ่งที่ต่างออกไป.."

เทปเปเผยแววตาเรียวคมออกมา..

"วิญญาณ พวกเขาเริ่มศึกษาสิ่งที่เกี่ยวข้องกับวิญญาณและเริ่มการทดลองกับสัตว์.. แต่ว่า มันก็ไม่มีอะไรคืบหน้า ดังนั้น จึงมีจอมเวทคนหนึ่งเริ่มใช้มนุษย์​ในการทดลอง.."

ทุกคนเหมือนจะรู้สึกไม่ดีกับสิ่งนี้..

"และมันก็ได้ผล เขาได้รับความรู้มากมายจากการทดลอง แต่แน่นอน ย่อมมีมนุษย์​มากมายที่ต้องตายเพื่อแลกกับความรู้ของเขา.. และสิ่งนั้นก็ได้สืบทอดต่อมาเรื่อยๆกลายเป็นศาสตร์เวทเกี่ยวกับวิญญาณ.."

"และแม้จะไม่มีอะไรยืนยัน แต่จากการคาดเดาและความเป็นไปได้ทั้งหมด ผมจึงสรุปได้ว่า ในช่วงท้ายของสงครามในยุคของเหล่านักรบ 3 ก๊ก ได้มีจอมเวทที่เชี่ยวชาญศาสตร์วิญญาณดึงเอาดวงวิญญาณคนตายของเหล่านักรบมาสร้างบางสิ่ง"

!!!

"จอมเวทแต่ละคนก็มีเป้าหมายที่แตกต่างกัน.. และจอมเวทคนนี้ก็ได้รวบรวมเหล่าดวงวิญญาณของนักรบทั้งหลายที่ตายในสงครามมา.. เขาพยายามที่จะสร้างบางสิ่ง.. บางสิ่งที่ยิ่งใหญ่มากกว่ามนุษย์​คนแรกอย่างอดัม.."

เทปเปเผยแววตาคมและบรรยากาศที่กดดันออกมา..

"พระเจ้า.."

!!!!!

"นี่มัน.."ชิริว

"บ้า.. ใช่ เป็นอะไรที่บ้ามาก แต่ว่า พระเจ้าสร้างมนุษย์​ได้ แล้วทำไมมนุษย์​จะสร้างพระเจ้าไม่ได้? พวกเขาคิดอย่างงั้น.."

"ข้าชักจะเริ่มเกลียดความคิดของพวกจอมเวทแล้วสิ"ชายชรา

เทปเปยักไหล่..

"จะเกิดอะไรขึ้นถ้าพวกเขาทำมันได้สำเร็จ? อำนาจ เงินตรา ชื่อเสียง เกียรติยศ​ แต่.. ถึงจะวาดฝันไว้สวยหรูแค่ไหน แต่มันก็ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น.."

"แม้จะมีดวงวิญญาณมากมายนับแสนดวง แต่ก็ยังไม่เพียงพอที่จะสร้างสิ่งที่มีอำนาจระดับนั้นได้.. นั่นคือเหตุผลที่จอมเวทคนนั้นได้สร้างพันธะบางอย่างขึ้นกับเหล่าดวงวิญญาณพวกนั้น.. ให้เดาสิ ว่าคืออะไร?"

ชายชราที่ดูเหมือนจะเข้าใจมากที่สุดก็ถึงกับดวงตาเบิกกว้าง!

"การ.. จุติ.. ไม่จริงน่า.."

"โอ ดูเหมือนจะมีคนที่ตามทันอยู่สินะ"

"หมายความว่ายังไงหรอคะ?"ชิริว

"ดวงวิญญาณของมนุษย​์ก็เหมือนกับก้อนพลังงาน ยิ่งมีพลังงานมากก็สามารถใช้งานได้ดีขึ้น ยิ่งเป็นดวงวิญญาณของนักรบก็ยิ่งมีพลังมากมาย.. แต่ว่าถึงจะใช้ดวงวิญญาณนักรบที่มีพลังมากมายนับแสนดวงก็ยังไม่เพียงพอจะสร้างตัวตนระดับที่พวกเขาหวัง.. แต่จะไปหาดวงวิญญาณที่แข็งแกร่งระดับนี้อีกก็คงไม่ง่าย ดังนั้น พวกเขาจึงต้องหาทางเพิ่มพลังงาน.. และในที่สุดพวกเขาก็ได้วิธีการนั้นมา.."

"พวกเขา ได้สร้างพันธะกับเหล่าดวงวิญญาณนักรบก่อนจะส่งพวกมันไปเกิดใหม่ยังยุคสมัยต่างๆเพื่อให้ดวงวิญญาณได้เติบโตและมีพลังมากยิ่งขึ้น.. แต่มันก็ไม่ง่าย ร่างกายของมนุษย​์ธรรมดาไม่อาจทนรับดวงวิญญาณของนักรบได้ พวกเขาตายก่อนจะโตซะอีก.."

"แต่พวกจอมเวทก็ยังไม่หยุด พวกเขายังคงหาวิธีจนในท้ายที่สุดก็ค้นพบมัน.. ในเมื่อร่างมนุษย์​ไม่อาจทนรับดวงวิญญาณนักรบทั้งดวงได้ งั้นก็แค่ใส่เข้าไปเท่าที่รับได้ก็พอ.."

!!!!

พอได้เห็นสีหน้าตกใจพวกนั้นแล้วเทปเปก็เข้าใจ..

"แต่การดึงวิญญาณของนักรบออกมาแม้ส่วนเล็กๆ ก็จะทำให้ดวงวิญญาณเสียหายได้ พวกเขาจึงได้คัดลอกข้อมูลของดวงวิญญาณนั้นออกมาก่อนจะส่งมันไปเกิดใหม่"

"ก็เหมือนกับการก็อปปี้ข้อมูลจากไฟล์ในคอมพิวเตอร์นั่นแหละ คงเข้าใจใช่มั้ย"

"จะบอกว่าพวกเราเป็นแค่ข้อมูลก็อปปี้หรอคะ"

ชิริวมีท่าทีไม่พอใจ..

"เปล่าเลย.. พวกคุณเองก็มีดวงวิญญาณของพวกคุณ ก็แค่ส่วนหนึ่งของพวกคุณถูกข้อมูลก็อปปี้พวกนั้นเกาะติดเท่านั้นเอง.. นั่นจึงเป็นเหตุผลที่พวกคุณสามารถรับรู้ถึงเรื่องราวในอดีต มีความทรงจำที่ไม่ใช่ของตัวเอง และแม้แต่รู้สึกผูกพันกับใครบางคน.. ไม่คิดหรอว่ามันแปลก ทั้งที่ไม่รู้จักกันแท้ๆ ทั้งที่ไม่เคยเจอกัน แค่เคยเจอในความฝันแต่ทำไมถึงรู้สึกผูกพันกัน.."

"เป็นเพราะทั้งเราและอีกฝ่ายมีส่วนคัดลอกที่มีความผูกพันกัน.."

ชิริวกัดฟันแน่นเธอไม่ชอบสิ่งนี้ ในขณะที่คันอูยังคงไม่เข้าใจแต่ก็ทำหน้านิ่ง.. แต่เทปเปก็ไม่ได้สนใจ

"ใช่.. ความสัมพันที่เกิดขึ้น ความรู้สึกที่เกิดขึ้น ความเชื่อมโยงกับตัวตนต่างๆ หน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ แม้แต่ความสามารถบางอย่าง หรือสิ่งที่พวกคุณเชื่อว่าเป็นชะตากรรม ก็ล้วนเกิดจากข้อมูลคัดลอกเท่านั้น.."

สิ้นเสียงของเขา.. ชิริวกับชายชราก็มีสีหน้าน่าเกลียด.. แม้แต่คันอูเองก็รู้สึกไม่พอใจกับสิ่งที่เขาพูดออกมา..

"จะบอกว่าสิ่งที่พวกเราเชื่อ และทำต่อกันมา จะบอกว่าความพยายามของพวกเรา พวกพ้องและมิตรสหายหรือแม้แต่สงครามครั้งนี้! เป็นเพียงสิ่งจอมปลอม เป็นแค่ของปลอมที่ถูกสร้างขึ้นงั้นหรอคะ!!"

ชิริวไม่อาจทนได้อีกต่อไป.. แต่เทปเปก็ยังมีใบหน้าที่เย็นชา

"นั่นก็ขึ้นอยู่กับมุมมองของคุณ.. แม้ว่าคุณจะพยายามปฏิเสธยังไง แต่ความจริงที่ว่าในตัวของคุณและเพื่อนของคุณหรือแม้แต่ศัตรูก็มี [เศษเสี้ยวของข้อมูลคัดลอก]​ พวกนั้นอยู่ในตัว.. และมันก็มีอิธิพลต่อพวกคุณ.."

นั่นเป็นสิ่งที่ไม่สามารถปฏิเสธได้ ชิริวขบกรามแน่น..

"แต่ถ้าคุณถามความเห็นของผม.. ความสัมพันธ์​ของคนเราแม้จะเปราะบาง แต่มันก็มีค่า.. ไม่ว่ามันจะเป็นของจริงหรือของปลอม แต่ในเมื่อมันเกิดขึ้นแล้วยังไงมันก็เป็นสิ่งที่เชื่อมโยงพวกคุณ.. สิ่งสำคัญก็คือ คุณจะทำยังไงต่อไปต่างหาก? คุณจะเลิกเป็นเพื่อนกับพวกเขา? จะตัดขาดกับพวกเขา?"

"ไม่มีทางค่ะ!!"

ชิริวตอบกลับอย่างมุ่งมั่น..

และนั่น ก็ทำให้เทปเปยิ้มออกมาบางๆ ซึ่งมัน ก็ทำให้เด็กชายผู้เย็นชา มีเสน่ห์และน่าดึงดูดมากยิ่งขึ้น..

"งั้นนั่น ก็เป็นคำตอบคุณครับ"

(ยิ้ม)

 

 

———————-

หล่อมะ เจ้าเด็กนี่ มันร้าย!!

ชิริว โจอึน (หลับตา)

เปิดตา

 

——————

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว