ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 13 เงื่อนไขลับ เคลียร์!(ในหลายๆความหมายน่ะนะ)

ชื่อตอน : ตอนที่ 13 เงื่อนไขลับ เคลียร์!(ในหลายๆความหมายน่ะนะ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ค. 2564 20:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 13 เงื่อนไขลับ เคลียร์!(ในหลายๆความหมายน่ะนะ)
แบบอักษร

 

 

การปิดผนึกจูเวลซี๊ดเสร็จสิ้นไปได้ด้วยดี.. ทว่านาโนฮะก็ยังคงมีความสงสัยในตัวตนของคนชุดดำ..

“ขอบใจนะ ไรเดอร์..” ยูโน

“ยูโนคุง รู้จักด้วยหรอ?”

“ก็นิดหน่อยน่ะ”

เทปเปไม่ได้ตอบอะไร เขาแค่เดินจากไปก่อนจะหายตัวไป..

“หายไปแล้ว..”

“เห้อ~ อะไรของหมอนั่นกันนะ”

“นี่ เขาเป็นใครหรอยูโนคุง”

“เป็นจอมเวทของโลกนี้น่ะ จะเรียกว่าเป็นพันธมิตรก็คงได้”

“พันธมิตร..”

.

.

.

“การติดต่อจากเจ้าหน้าที่เซเลสขาดหายไปแล้วครับ”

“ไม่มีการตอบสนองทั้งสัญญาณชีวิตและพลังเวท คาดว่าคงถูกจัดการไปแล้วครับ”

“ชิ ไร้ประโยชน์ชะมัด.. ทั้งที่เด็กนั่นมี Lost Logia ตั้ง 6 ชิ้นแล้วแท้ๆ”

ชายร่างใหญ่ในชุดเครื่องแบบสีขาวของกรมควบคุมมิติเวลากล่าวออกมาด้วยความหงุดหงิด

“ติดต่อเบลสกับมีช่ายังไงก็ต้องเอาลอสโลเกียมาให้ได้!”

“ทีมซิกม่า เตรียมตัวรับคำสั่ง”

...

“ทีมซิกม่า นี่ฐานบัญชาการ เตรียมตัวรับคำสั่ง”

แม้จะเรียกถึง 2 ครั้งแต่ก็ไม่มีการตอบกลับ..

“ท่านครับ ไม่มีการตอบกลับ—“

สึ่บบ!

เจ้าหน้าที่ผู้รายงานถึงกับชะงักนิ่งค้างกับภาพที่ได้เห็น..

ไม่ใช่ว่าเมื่อครู่นี่ หัวหน้าของเขายังนั่งทำหน้าเครียดอยู่ตรงนั้น?

แล้ว.. ภาพที่เขากำลังเห็นนี่คืออะไร..

เอ๊ะ.. เด็กชุดดำนั่นเป็นใคร แล้วนั่นหัวหน้าโดนดาบปักกลางอก?

เอ๊ะ.. ทำไมมุมมองมันเอียงๆกัน—

ตุ่บ..

“ให้หาตั้งนาน.. หวังว่าจะมีข้อมูลดีๆให้ฉันนะ..”

เทปเปที่ตอนนี้กำลังยืนอยู่ต่อหน้าหัวหน้า— ไม่สิศพของ— ช่างมันเถอะ ยังไงมันก็ตายแล้วนี่นะ..

เขาเริ่มรัวนิ้วลงบนแป้นแต่ก็อดจะขมวดคิ้วไม่ได้เพราะภาษาที่แสดงอยู่มันไม่ใช่ภาษาญี่ปุ่น..

แต่โชคดีที่เขามีพื้นฐานจากอักขระเวทของยูโน บางคำก็เลยพออ่านออกได้ แต่ถ้าจะให้เข้าใจประโยคยาวๆตอนนี้คงยาก..

เขาเสียบไดร์ฟและดาวโหลดข้อมูลทั้งหมดเท่าที่หาได้ จากนั้นเริ่มสำรวจเครื่องค้นหาที่ไม่ได้ลิ้งข้อมูลเพื่อหาเป้าหมายและหน่วยของพวกมัน..

‘พวกมันเป็นหน่วยควบคุมมิติเวลาแน่ๆ แต่ทำไมถึงจ้องจะฆ่านาโนฮะ ไม่สิ เหตุผลคงเป็น Lost Logia แต่ในอนิเมะไม่เห็นมีเหตุการณ์นี้นี่นา..’

บางทีนี่อาจเป็นสิ่งผิดปกติจริงๆ เพราะงั้นทุกครั้งที่เขาฆ่าพวกมันจึงได้รับแต้มมา..

พวกตัวเล็กๆ(ไม่ค่อยมีพลังเวท)จะได้ 10~50 แต้ม พวกจอมเวทได้ 80~300 ตามระดับ ส่วนเจ้าตัวหัวหน้าได้มา 400 รวมๆแล้วเขาได้แต้มมา 2,800 กว่าๆ ถ้าคุโรเนโกะรู้เรื่องนี้เธอต้องระเบิดลงแน่..

ดิ้ง!!

[กวาดล้างสิ่งผิดปกติ สำเร็จ]

[เงื่อนไขลับ เคลียร์]

[ประเมินระดับของสิ่งผิดปกติ C]

[ได้รับ : ตั๋วอัพเกรดระดับกลาง]

โอยะ..

เทปเปชะงักไปเล็กน้อยกับการแจ้งเตือนที่ได้รับ เขายังมีหลายอย่างที่สงสัยอยู่กับเจ้า [สิ่งผิดปกติ] แต่ตอนนี้ เขาได้ข้อมูลมาเพียงพอแล้ว ส่วนของที่พวกนี้มีก็ถูกโด้เข้าเวทมนต์เก็บของไปเรียบร้อย ในฐานทัพนี้ก็ไม่เหลืออะไรแล้วนอกจากศพล่ะนะ..

“หยุด! อย่าขยับ! นี่เจ้าหน้าที่ โครโน่ ฮาราวด์ ยอมจำนนแล้วมอบตัวแต่โดยดี!”

ซะเมื่อไหร่ล่ะ..

พอเดินออกมาก็เจอกับเจ้าหนุ่มอายุสัก 14-15 ที่เป็นตัวละครชายหลักๆเพียงไม่กี่ตัวของซีรี่นี่ในชุดพร้อมรบเต็มสูบแสดงความเป็นศัตรูอย่างเด่นชัด..

เทปเปถอนหายใจเบาๆ มันก็น่าชื่นชมนะที่กล้ามายืนขวางทางเขา แต่ว่า..

“อ่อนแอ..”

.!!!!.

เสียงที่สั่นเครือดังขึ้นข้างหูของโครโน่โดยที่เขาไม่รู้สึกถึงการปรากฏตัวของอีกฝ่ายเลยด้วยซ้ำ!!

หนำซ้ำยังถูกเอาดาบจ่อคอหอยตั้งแต่เมื่อไหน่ก็ไม่รู้อีก! ทั้งที่ดูยังไงก็น่าจะเป็นเด็กไม่เกิน 10 ขวบแท้ๆ!

อึ่ก..

เป็นครั้งแรกที่โครโน่รู้สึกกลัวจนหลั่งเหงื่อเย็นยะเยียบออกมาเต็มแผ่นหลัง! บรรยากาศและแรงกดดันบางอย่างทำให้เขาร่างกายสั่นเกร็งจนไม่อาจขยับเขยื้อนได้!

“สัญชาตญาณดีนี่.. ถ้าเมื่อกี้แกใช้งาน Device ล่ะก็ โดนฉันฟันคอขาดไปแล้ว..”

โครโน่ได้แต่กลืนน้ำลายและเบนสายตาไปมองร่างที่สูงเพียงอกของเขาด้วยแววตาที่สั่นระริก สัญชาตญาณของเขาบอกว่าอีกฝ่ายไม่ได้ล้อเล่น

“แก.. เป็นใคร ต้องการอะไรกันแน่”

“หึ นั่นเป็นคำพูดของผู้ที่มาแทรกแซงโลกนี้งั้นหรอ? น่าขำแกจะบอกว่าฉันไม่มีสิทธิ์ตอบโต้?”

โครโน่เงียบไป เขาไม่มีข้อมูลของอีกฝ่าย แต่อย่างน้อยตอนนี้ก็เดาได้แล้วว่าอีกฝ่ายคือคนของโลกนี้เกินกว่าครึ่ง

“เอาเถอะ ฉันจะเห็นแก่ที่แกไม่เหมือนพวกมัน..”

พูดจบ ดาบที่ถูกจ่อคอก็ได้ถูกถอนออกไป..

โครโน่กระโจนออกไปเพื่อเว้นระยะห่าง! ทว่าเมื่อหันกลับมาก็ไม่พบร่างในชุดสีดำแล้ว..

“เจ้านั่นเป็นใครกัน..”

แม้จะสงสัย แต่เขาก็อดโล่งใจไม่ได้ อีกฝ่ายสามารถฆ่าเขาได้ง่ายๆถ้าต้องการ..

โครโน่ละความสนใจและเข้าไปตรวจสอบภายในฐานทัพ แต่ว่า สภาพด้านในก็ทำเอาเขาหน้าซีดและเกือบจะอ้วกออกมา..

แต่ละศพนั้นไร้หัวนอนเรียงรายตามทางเข้า ด้านในห้องสั่งการก็มีสภาพไม่ต่างกัน มีแค่หัวหน้าเท่านั้นที่มีแผลถูกของมีคมขนาดใหญ่แทงที่กลางอกและตายคาที่..

ตอนนั้นเองที่หน้าจอแสงได้ถูกฉายขึ้นมา มันเป็นภาพของคนในหน่วยนี้ที่ได้รับคำสั่งให้นำ Lost Logia กลับมา แม้จะต้องฆ่าเด็กสาวคนนั้นก็ตาม..

“นี่มัน..”

โครโน่ถึงกับเอามือกุมปาก นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นคำเตือนจากเด็กชุดดำคนนั้น?

ยังไงก็ตาม เขาต้องรวบรวมข้อมูลให้ได้มากที่สุดเพื่อแจ้งไปยังซินดี้ แม่ของเขาที่เป็นผู้บัญชาการกองยานของหน่วยที่เดินทางมายังโลกนี้!!

.

.

.

ฟุ่ส..

ซี่~~~

ฝ่าของโหลทดลองถูกเปิดออกพร้อมกับควันสีขาวที่พุ่งออกมา..

“โอ้~~!!”

เทปเปเข้าไปดูมันด้วยแววตาที่เปล่งประกายก่อนจะหยิบสิ่งที่อยู่ในนั้นออกมาด้วยพลังวิญญาณ!

มันคือแผ่นยันต์สีขาวที่มีการลงอักขระสีดำ ทั่วทั้งแผ่นยันต์เต็มไปด้วยพลังวิญญาณที่อัดแน่นจนส่องแสงสีรุ้ง นี่ถ้าเป็นเกมกาชาเขาคงได้ตัว SSR จากการเปิดยันต์แผ่นนี้แน่ๆ!!

เขานำมันไปวางไว้ที่แท่นเพื่อวิเคราะห์และตรวจสอบมันในทันที!

“ไหนๆๆ อืมๆๆ หุๆๆ ฮิๆๆ”

อาการสติแตกเริ่มเผยออกมาแสดงว่ามันเป็นอะไรที่ดี ละมั้งนะ..

เขาใช้เวลาอยู่กับมันนานพอดู รู้ตัวอีกทีก็ท้องร้อง..

แต่พอเปิดตู้เย็นกลับพบแต่ความว่างเปล่า..

“ช่วยไม่ได้..”

ในใจก็อยากจะสั่งข้าวมากิน แต่พอนึกขึ้นได้ว่าการหมกตัวอยู่แต่ในห้องนานเกินไปอาจทำให้ไม่เกิดแรงบันดาลใจ เพราะฉะนั้นครั้งนี้เขาจึงออกไปซื้อของมันทำกับข้าวด้วยตัวเอง..

“หืม.. เย็นแล้วหรอ..”

ตอนนี้พระอาทิตย์กำลังจะตกแล้ว แต่นั่นก็ไม่สำคัญเท่าไหร่..

เทปเปลงลิฟต์ไปจ่ายตลาดพร้อมกับถุงผ้าสีม่วงขาวของเขา.. ตั้งแต่สำเร็จวิชาปิดกั้นตัวตนด้วยพลังจิต การโจมตีจากเหล่าแม่บ้านในช่วงเวลาครึ่งราคาของวันหยุดสุดสัปดาห์ก็ไม่เป็นปัญหากับเขาอีกต่อไป..

และจากการคำนวน อีกไม่นานเขาก็จะบรรลุ Lv.4 พอถึงตอนนั้นเขาก็จะสามารถปลดปล่อยพลังจิตออกไปเป็นมวลพลัฃฃานได้แล้ว ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ!!

หืม..

ในขณะที่กำลังเดินรับลมชมทิวทัศน์ของทะเลก่อนกลับบ้าน สายตาก็พลันเหลือนไปเห็นร่างของเด็กสาวรุ่นราวคราวเดียวกันมัดผมแกละในชุดนักเรียนสีขาวกำลังนั่งอยู่ที่ม้านั่งอยู่เพียงลำพังด้วยใบหน้าที่กลุ้มใจ..

‘นาโนฮะ.. ไหงมาอยู่นี่?’

ตามปกติเจ้าหล่อนจะต้องกลับบ้านพร้อมเพื่อนสนิทที่เป็นลูกคุณหนูทั้ง 2 ด้วยกันเป็นประจำนี่..

‘นี่ฉันพลาดอะไรไป?’

เขาก็แค่ยุ่งอยู่กับการวิเคราะห์และทดสอบยันต์ใหม่ไม่กี่ชั่วโมงไม่ใช่หรอ? มันเกิดอะไรขึ้นกันล่ะเนี่ย..

ไม่รู้ทำไม ความรู้สึกบางอย่างกลับบอกว่าเขาไม่ควรปล่อยเธอไว้อย่างงั้น..

พอเหลือบไปมองในมือของตัวเอง ก็มีเครปที่พึ่งซื้อจากร้านที่มีรีวิวยอดนิยมเพื่อหวังจะชิมมันและขโมยสูตรหากมันอร่อยจริงๆ..

 

เห้อ~~

นาโนฮะนั่งถอนหายใจอยู่เพียงลำพัง

ในหัวของเธอตอนนี้มีแต่เรื่องที่พึ่งได้พบเจอและปะทะกับเด็กสาวชุดดำผมสีทองที่เป็นจอมเวทเหมือนเธอคนนั้น..

เป้าหมายของอีกฝ่ายคือรวบรวมจูเวลซี๊ดเหมือนกัน เพราะงั้นคงหลีกเลี่ยงที่จะปะทะกันไม่ได้ แต่ว่า..

“เอ๊ะ..”

พอลืมตาขึ้นมา ก็กลับเห็นเครปครีมกลิ่นเบอร์รี่อยู่ตรงหน้าซะงั้น!!

“เอาไปสิ..”

“เอ๊ะ..”

น้ำเสียงของเด็กหนุ่มทำให้เธอเหลียวขึ้นไปมองยังเจ้าของร่างที่ตอนนี้ยืนอยู่ตรงหน้า..

ผมสีดำน้ำเงิน ผิวขาว ดวงตานุ่มลึกน่าดึงดูด หน้าตาน่ารัก? กำลังยื่นเครปให้กับเธอ เขากำลังมองเธอด้วยสายตาที่ทำให้รู้สึกอบอุ่น?

“เครปมิกซ์เบอร์รี่ ว่ากันว่าถ้าได้กินมันจะทำให้สมปรารถนานะ..”

เขายิ้มออกมาหลังพูดจบ แต่นั่นก็เพียงพอแล้วที่จะสะกดนาโนฮะให้จ้องมองและคล้อยตาม.. ในหัวของเธอตอนนั้นมันรู้สึกว่างเปล่าและเหมือนจะลืมสิ่งที่กำลังคิดอยู่..

เธอเอื้อมมือไปรับมันมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้..

“เอาแต่ทำหน้าเศร้า มันไม่ช่วยอะไรหรอกนะ..”

พูดจบเขาก็ยิ้มอีกที ทำเอานาโนฮะรู้สึกเหมือนมีสายลมพัดผ่านพร้อมกับบรรยากาศสีชมพู..

.!!!.

“อ๊ะ!”

พอรู้สึกตัวแล้วหันไปมองก็เห็นแผ่นหลังของเด็กคนนั้นเดินไปไกลแล้ว..

“อะไรของเค้ากันนะ..”

เธอกำมือขวาแน่นก่อนจะเอามาวางไว้ที่อก.. ความรู้สึกบางอย่างก่อตัวขึ้นโดยที่เธอไม่รู้ตัว..

เมื่อเหลือบมองมือซ้ายก็มีเครปมิกซ์เบอร์รี่ที่ได้มาจากเขาส่งกลิ่นหอมชวนกิน..

“เอาแต่ทำหน้าเศร้า.. มันไม่ช่วยอะไร สินะ..”

นาโนฮะยิ้มออกมาบางๆ แม้เรืองของเด็กผมทองคนนั้นจะกลับมาในหัว แต่เธอก็รู้สึกสบายใจขึ้น และเหมือนจะตัดสินใจอะไรบางอย่างได้..

ง่ำ..

อื้ม~~ อร่อยจัง!

 

.

.

.

“เห้อ~~ เครปมิกซ์เบอร์รี่คงต้องเอาไว้คราวหน้าสินะ..” เทปเป

 

 

————————

เคลียร์เงื่อนไขลับ!!

ในหลายๆความหมายน่ะนะ.. 😏

 

—————

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว