ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 12 เหมือนจะมีบางอย่างแปลกไป?

ชื่อตอน : ตอนที่ 12 เหมือนจะมีบางอย่างแปลกไป?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ค. 2564 16:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12 เหมือนจะมีบางอย่างแปลกไป?
แบบอักษร

 

 

“แล้ว.. คิดว่าไงล่ะ ข้อเสนอของฉัน..”

ตอนนี้เทปเปกำลังยืนอยู่บนหลังคาบ้านของนาโนฮะ โดยที่ข้างๆมียูโนในร่างสัตว์ยืน 2 ขาก้มหน้าครุ่นคิดอยู่..

ข้อเสนอนั้นเรียบง่าย เขาจะช่วยปกป้องยูโนและนาโนฮะในการปิดผนึกจูเวลซี๊ดแลกกับการที่ยูโนต้องให้ข้อมูลของเวทมนต์มิดชิลด้าพื้นฐานทุกแขนงที่ยูโนรู้จัก แน่นอน.. ในเงื่อนไขพวกนี้รวมไปถึงเหล่าคนรู้จักของนาโนฮะด้วย..

เพราะยังไงซะ คนที่จะผนึกจูเวลซี๊ดได้ ก็มีแค่คนที่รู้จักเวทมนต์มิดชิลด้าและต้องครอบครอง Device ระดับ Intelligent ด้วย ซึ่งเขาไม่มีทางทำได้ อย่างน้อยๆก็ไม่ใช่ตอนนี้..

“คิดให้ดีล่ะ สำหรับโลกนี้นายเป็นสิ่งแปลกปลอมที่นำภัยพิบัติมา ส่วนเด็กคนนั้นก็เป็นแค่คนที่หลงมาตามเสียงเรียกของนายเท่านั้น..”

ได้ยินแบบนั้นยูโนก็อดจะรู้สึกหดหู่ไม่ได้ ยังไงซะเขาก็ยังเด็กอยู่..

“แต่ก็อย่าดูถูกเด็กคนนั้นเชียวล่ะ..”

พูดจบ เทปเปก็กระโดดไปยืนบนเสาไฟฟ้า..

“เด็กคนนั้น แข็งแกร่งมากกว่าที่นายคิด..”

“เดี๋ยวก่อน! นายเป็นใครกันแน่!”

จู่ๆเมื่อโดนถามแบบนี้ เทปเปก็ถึงกับนิ่งไป..

ในช่วงเวลาพริบตานั้น สมองของเขาพลังหลั่งสารเคมีออกมามากมายพลันครุ่นคิดไปถึงความจริงในข้อนี้..

‘นี่ฉัน.. ควรจะตอบกลับไปว่ายังไงดี..’

การสร้างคาแรคเตอร์แบบลับๆมันก็เท่ดีอยู่หรอก แต่เขาจะเรียกตัวเองว่ายังไงดีกันล่ะ! องเมียวจิชุดดำหน้ากากจิ้งจอก? ไม่ๆๆ มันต้องมีอะไรที่ดีกว่านี้สิ!!

.!!!.

วิ้ว~~

ตอนนั้นเองที่สายลมเย็นๆพัดผ่านชายผ้าสีดำขอบแดงพลันปลิวไสวพร้อมกับเสียงกระดิ่งที่ดังสะท้อนก้องไปทั่วโดยไม่รู้ว่าใครเป็นคนสั่นทั้งๆที่ก็ดึกซะขนาดนี้..

“ไรเดอร์.. ก็แค่ไรเดอร์ ที่ผ่านทางมาเท่านั้นแหละ..”

ฟุ่บ..

สิ้นเสียง.. ร่างของเขาก็ทิ้งภาพติดตาที่ไม่มีวันลืมไว้ให้ยูโนก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็ว!

“ไรเดอร์.. หรอ..”

ยูโนกลับไปครุ่นคิดถึงเรื่องราวต่อจากนี้ การรวบรวมจูเวลซี๊ดและปิดผนึกมันมีแค่นาโนฮะที่ถือครองเรสซิ่งฮาร์ตเท่านั้นที่ทำได้ แต่เขาจะดึงเธอเข้ามาเกี่ยวข้องแบบนี้จะดีหรอ? ข้อเสนอของเทปเปก็ไม่ได้เลวร้าย แม้จะไม่รู้เป้าหมายจริงๆของอีกฝ่าย แต่จากการคาดเดาก็น่าจะเป็นจอมเวทของโลกนี้ อย่างน้อยๆหากรับประกันความปลอดภัยของนาโนฮะได้มันก็ดีกว่า..

ยูโนหลับตาลงและตัดสินใจจะคุยกับนาโนฮะในวันพรุ่งนี้แทน..

 

 

อีกฟากด้านเทปเป

ตอนนี้เขากำลังยืนอยู่ในห้องน้ำของร้านเน็ตอย่างหดหู่..

‘น น่าอายโคตร..’

ตอนนั้นสมองมันแล่นเกินไป พอแค่ลมเย็นๆพัดผ่านเขาก็สะดุ้งและหลุดปากพูดคำว่าไรเดอร์ออกไปแล้ว!! เพราะงั้นจะให้หยุดกลางทางมันก็ใช่ที่! ไหนๆไปแล้วก็ต้องไปให้สุด!!

“เห้อ~~”

เขาได้แต่ถอนหายใจก่อนจะลงไประบายอารมณ์กับตลาดหุ้น ใครจะขาดทุนจะล้มละลายก็ช่างหัวมันแล้ว!!

.

.

.

ดิ้งด่อง!!

“มีของมาส่งครับ!!”

เสียงตะโกนดังขึ้นที่หน้าอาพาร์ทเมนต์ ไม่สิ หรือต้องเรียกว่าคอนโด?

“ครับ..”

เด็กหนุ่มเปิดประตูออกมารับของและเซ็นรับแทนผู้ปกครองโดยที่พนักงานส่งของไม่ได้สงสัยอะไร ยังไงคนที่จะอยู่ในคอนโดหรูแบบนี้ได้ก็มีแต่พวกมีเงินเท่านั้นแหละ..

เด็กหนุ่มหรือเทปเป ยกกล่องมาแกะที่กลางห้องนั่งเล่นที่ซึ่งทางด้านขวามือมีเครื่อง PC ตั้งเรียงกันเป็นแถบ กับหน้าจอ LCD สุดล้ำเรียงต่อกันเป็น 10 จนกลายเป็นหน้าจอขนาดใหญ่!!

ด้านข้างมีสายไฟมากมายที่ถูกโยงไปต่อกับอุปกรณ์บางอย่างที่ตอนนี้กำลังส่องแสงสีรุ้งวิ่งไปมา..

ปลายทางของมันคือแท่นโลหะบางอย่างที่ปล่อยคลื่นพลังเวทออกมาอย่างต่อเนื่องเพื่อทำปฏิกิริยาบางอย่างกับแผ่นยันต์สีขาวที่มีอักขระสีดำ..

“นี่นายกำลังทำอะไรอยู่น่ะ”

ยูโนในร่างสัตว์เอ่ยถามเขา

ตั้งแต่ที่พวกเขารู้จักกันนี่ก็ผ่านมาอาทิตย์นึงแล้ว เทปเปเลือกที่จะเปิดเผยที่อยู่และติดต่อกับยูโนเพื่อความสะดวกในหลายๆเรื่อง..

“ก็สร้างอะไรนิดหน่อย.. ว่าแต่ทางฝั่งนายเถอะ เด็กคนนั้นเก่งกว่าที่คิดใช่มั้ยล่ะ..”

“อืม นาโนฮะมีคุณสมบัติในฐานะจอมเวทมากกว่าฉันซะอีก.. ว่าแต่นายเถอะ ไม่เห็นจะไปช่วยนาโนฮะตามข้อตกลงเลยนี่!”

“อะไรกันเล่า ที่อุตส่าห์จูเวลซี๊ดเจอก่อนมันจะทำงานนั่นเป็นเพราะใครกันล่ะ แล้วตอนนี้ได้มากี่อันแล้วล่ะ”

“เมื่อคืนนี้เป็นอันที่ 5 พอดีน่ะ..”

“แสดงว่าเบรเซอร์(กำไล)ของฉันมันก็ใช้ได้ดีสินะ..”

บนคอของยูโนมีปลอกคอสายสีแดงที่มีหน้าปัดอยู่ สำหรับมนุษย์มันคือกำไล แต่กับยูโนในร่างนี้มันดูเหมือนปลอกคอมากกว่า..

เบรเซอร์(กำไล) อันนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้ตรวจจับปฏิกิริยาของคลื่นที่แผ่ออกมาจากจูเวลซี๊ดโดยเฉพาะ ทำให้สามารถตรวจจับมันได้ในรัศมี 15 กิโลเมตร แต่มันก็ยังมีข้อบกพร่องอยู่ เพราะคลื่นที่ว่าจะแผ่ออกมาตอนที่มันทำปฏิกิริยากับอะไรบางอย่างเท่านั้น

แม้จะเมื่อว่าไม่ค่อยช่วยอะไร แต่ก็ดีกว่าปล่อยให้มันกลายร่างไปแล้วล่ะนะ..

“ฉันล่ะสงสัยขริงๆว่านายเป็นใครกันแน่ เวทมนต์นั่นฉันไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน ไม่มีทั้งวงเวทและแหล่งกักเก็บ ยันต์นั่นถึงจะคล้าย Device แต่ก็ไม่ใช่ มันเหมือนเป็นผนึกมากกว่า..”

“นายเป็นคนฉลาดนะ แต่.. มาอยู่นี่จะดีหรอ”

“เห้อ~~ ฉันจะกลับแล้วล่ะ ว่าแต่ นายคิดจะทำยังไงถ้าหน่วยควบคุมมิติเวลาเข้ามาแทรกแซง พวกนั้นไม่ใช่อะไรที่จะจัดการได้ง่ายๆหรอกนะ”

“มนุษย์ที่ตั้งตนขึ้นมาควบคุมคนอื่น มันก็ไม่ได้แตกต่างกันมากนักหรอก.. เชื่อเถอะ ฉันรู้จักอะไรที่อันตรายกว่าพวกนั้นเยอะ..”

“เห้อ~~ งั้นก็ตามใจนายเถอะ”

พูดจบ ยูโนก็จากไปโดยใช้เครื่องร่อนเวทมนต์ที่เขาเป็นคนออกแบบเองโดยอ้างอิงจาก Device ในรูปแบบปกติมันก็แค่ผ้าพันคอสีแดง แต่ถ้าใส่พลังเวทเข้าไป ตัวผ้าจะกางออกและมีเหล็กยื่นออกมาเป็นปีกและที่จับ แถมด้านหลังยังมีใบพัดทำให้เคลื่อนที่ได้แม้จะไม่มีแรงลม สุดยอดอุปกรณ์เคลื่อนที่ทางกาศสำหรับสัตว์เวทตัวจิ๋ว!

“เจ้านั่น.. ทั้งที่มาบ่นแท้ๆ แต่ก็เอาของเราไปใช้ไม่ใช่รึไง..”

ถึงมันจะเป็นแค่ของทดลองก็เถอะ แต่ก็ถือว่าได้ข้อมูลดีๆมาจากทั้งยูโนและนาโนฮะแล้วล่ะนะ..

เทปเปยังคงวุ่นอยู่กับการสร้างอุปกรณ์ในการพัฒนาชุดของเขาและยันต์ในรูปแบบต่างๆ ต้องขอบคุณเวทมนต์ของมิดชิลด้าจริงๆ ขนาดเขาเป็นคนจากต่างโลกก็ยังเรียนรู้ได้ การพัฒนายันต์เบียกโกะคืบหน้าไปมากกว่า 20% ถ้าเขามีวัตถุดิบดีๆและทฤษฎีเวทขั้นสูงล่ะก็ คงสามารถทำอะไรๆได้มากกว่านี้แน่..

“โอะ.. ต้องทำให้คุโรเนโกะด้วยนี่นะ.. อืม.. ถ้าเป็นยัยนั่น คงมีอาวุธไม่กี่แบบที่ถูกใจ.. ที่แน่ๆต้องโทนสีดำกับม่วง.. คทา ปลายเคียว อืมๆๆ..”

เทปเปไม่ได้รู้เลยว่าหลังจากนี้เขาจะกลายเป็นผู้สนับสนุนอุปกรณ์ให้กับกลุ่มแชท..

เขาใช้เวลาช่วงเช้าทั้งหมดไปกับการประกอบอุปกรณ์สังเคราะห์พลังเวท มันเป็นหัวข้อที่น่าสนใจในกรณีที่ตัวเขาไม่มีพลังงานจะใช้..

ติ๊ดๆๆๆ!!

เสียงแจ้งเตือนของการปรากฏจูเวลซี๊ดดังขึ้น มันอยู่ใกล้ๆ ห่างจากที่เขาอยู่ไม่เกิน 1 กิโล

แต่จากตำแหน่งนั้น เขารับรู้ถึงนาโนฮะและยูโนที่อยู่ใกล้ๆเขาจึงไม่คิดจะเคลื่อนไหว แต่สิ่งที่น่าสนใจคราวนี้ก็คือ สิ่งที่ทำปฏิกิริยากับจูเวลซี๊ดก็คือมนุษย์..

เทปเปจึงเตรียมตัวออกไปเพื่อสังเกตการ..

ไม่นานเกินรอ มวลพลังเวทระเบิดออกกลายเป็นเสาแสงพุ่งขึ้นสูงเสียดฟ้า! ชั่วพริบตาแผ่นดินก็สั่นสะเทือนก่อนจะปรากฏรากไม้ยักษ์ผุดออกมา!!

‘โฮ่ยๆ แบบนี้มัน..’

เทปคว้ายันต์ออกมาจากข้างเข็มขัด! เขาโยนแผ่นยันต์ทั้ง 4 ออกไปและขึ้นอินด้วยมือขวา!

วิ้ง!!

เส้นแสงสีชมพูเชื่อมต่อกันกลายเป็นเขตแดนปิดกั้นไม่ให้รากไม้ลุกลามออกไปด้านนอก! ขณะเดียวกัน เขตแดนลวงตาอีกชั้นก็ทำหน้าที่ปิดกั้นไม่ให้ใครมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น!

ที่เขาลงมือไม่ใช่เพราะมันจะทำให้เกิดความเสียหายขนาดใหญ่ แต่เพราะรากไม้พวกนี้มันจะพุ่งไปที่คอนโดของเขาต่างหาก..

“นี่มัน.. เขตแดน”

เสียงคุ้นหูดังอยู่ด้านล่าง

ยูโนกับนาโนฮะที่พึ่งมาถึงจ้องมองไปยังม่านพลังแสงสีชมพูที่เชื่อมต่อกันเป็นกล่อง 4 เหลี่ยมขนาดใหญ่ด้วยใบหน้าที่ตกใจปนงุนงง

แต่ตอนนั้นเองที่เสียงของใครคนอื่นดังขึ้น!

“รีบๆจัดการได้แล้ว เขตแดนของฉันอยู่ได้ไม่นานหรอกนะ..”

นาโนฮะมองขึ้นมาด้วยสีหน้าที่ตกใจไม่น้อย ผิดกับยูโนที่รู้ดีอยู่แล้ว..

“นาโนฮะ!”

“เข้าใจแล้วจ๊ะ..”

เธอสวมบาเรียแจ็คเก็ตและขึ้นมายังดาดฟ้าของตึกที่อยู่ใกล้ที่สุดเพื่อค้นหาต้นตอของจูเวลซี๊ด..

“เอ่อคือ.. ช่วยปลดเขตแดนหน่อยได้มั้ยคะ..”

เทปเปพยักหน้าตอบกลับส่วนหนึ่งของม่านพลังถูกเปิดออกเป็นช่องว่างให้นาโนฮะยิงเวทค้นหาออกไป เมื่อเธอรู้ตำแหน่งก็เตรียมการปิดผนึกจากระยะไกลด้วย Shooting Mode!

ทว่า!!

ในชั่วพริบตาน้นเอง! ก็มีการโจมตีพุ่งเข้าใส่เธอจากด้านข้าง!!

ฟิ้ว!!

ตึ้ม!!!

กรี๊ดด!!

แรงระเบิดทำให้นาโนฮะหลับตาลง! ทว่า เธอกลับไม่รู้สึกถึงแรงกระแทก และเมื่อมองกลับไป ก็เห็นเป็นร่างในชุดสีดำยืนอยู่แทน!

“เธอ..”

“ทำต่อไป.. รีบผนึกมันก่อน..”

“จ จ๊ะ..”

นาโนฮะกลับไปตั้งสมาธิเพื่อปิดผนึกจูเวลซี๊ด! ส่วนทางเทปเป เขากำลังจ้องมองไปยังเนินเขาที่อยู่ห่างออกไปเกือบ 10 กิโลด้วยแววตาเรียวคม! พลังวิญญาณไหลบ่าเข้าสู่หน้ากากเพื่อเพิ่มระยะและความคมชัดในการมองเห็น!

มือขวาของเขาพลันหยิบยันต์ออกมา 1 ใบอัดพลังวิญญาณเข้าใส่จนมันส่องแสงก่อนจะขว้างออกไปยังเป้าหมายในทันที!!

ฟิ้ว!!

 

 

อีกฟาก ที่เนินเขา

ชายคนหนึ่งที่สวมเครื่องแบบของกรมควบคุมมิติเวลากำลังมีสีหน้ามืดมน นั่นเพราะการลอบสังหารของเขาล้มเหลว!

“เจ้านั่น เป็นใครกัน”

แต่ก่อนที่มันจะได้คิดอะไรไปมากกว่านี้! บางอย่างก็พุ่งแหวกอากาศมาด้วยความเร็วสูงจนมันไม่อาจตอบสนองทัน!!

สึ่บบ!! ตุ้มม!!

หัวของมันระเบิดกระจุยจากแรงปะทะ!

ที่พื้นด้านหลังของมันปรากฏมีดสั้น 2 คมสีเงินที่มีประกายสายฟ้าวิ่งแล่นไปมาปักอยู่กับพื้นดิน!

ดิ้ง!!

[กำจัดสิ่งผิดปกติ ได้รับแต้ม 300]

[คุณได้รับรู้ถึงการมีตัวตนของสิ่งผิดปกติ ระบบจะทำการอัปเดตหลังจากภารกิจเสร็จสิ้น]

 

 

———————

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว