ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 1 จิตที่ไม่ได้เชื่อมต่อกับร่างกาย มันก็เหมือนโอริโอ้ที่ไม่มีครีมนมด้านในนั่นแหละ!!

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 จิตที่ไม่ได้เชื่อมต่อกับร่างกาย มันก็เหมือนโอริโอ้ที่ไม่มีครีมนมด้านในนั่นแหละ!!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.7k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2564 16:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 จิตที่ไม่ได้เชื่อมต่อกับร่างกาย มันก็เหมือนโอริโอ้ที่ไม่มีครีมนมด้านในนั่นแหละ!!
แบบอักษร

 

ตอนที่ 1 จิตที่ไม่ได้เชื่อมต่อกับร่างกาย มันก็เหมือนโอริโอ้ที่ไม่มีครีมนมด้านในนั่นแหละ!!

 

 

ชีวิตมักมีจุดพลิกผันเสมอ

ไม่รู้เหมือนกันว่ามีใครเคยกล่าวเอาไว้ บางทีอาจจะไม่มี แต่ [โมโตฮารุ] ก็เชื่อว่ามันจะต้องมีสักคนแหละที่เคยพูดเรื่องนี้..

อย่างน้อยๆไอ้สิ่งที่เกิดขึ้นกับเขานี่มันก็เรียกว่า [พลิกผัน] ได้แน่ๆ..

เออ.. พลิกผันจริงๆ พลิกแบบ 369 องศาเซลเซียสเคลวินฟาเรนไฮต์เลยไอ้บ้าเอ้ย!!

จากหัวหน้าแผนกพัฒนาเกมของบริษัทยักษ์ใหญ่อายุใกล้เลข 4 กลับกลายเป็นหนูทดลองขององค์กรมืดที่พยายามจะสร้างสุดยอดอาวุธในการทำสงคราม!!

เยี่ยม! พวกแกหาหนูทดลองดีๆไม่ได้แล้วใช่มั้ย!! พวกวัยรุ่นที่อยู่ตามฟิตเนสกล้ามแน่นๆสุขภาพแข็งแรงมีอยู่ถมเถไม่ใช่รึไง!! แล้วมาจับคุณลุงที่วันๆเอาแต่นั่งทำงานอยู่ในออฟฟิศที่แทบไม่มีเวลาออกกำลังกายจนพุงพลุ้ยทำเพื่อ!!

WTF!!!

พอคิดแล้วก็แค้น! แค่เลิกงานดึกนิดหน่อยก็โดนอุ้มขึ้นรถ! รู้สึกตัวอีกทีก็นอนแผ่อยู่บนเตียงเหล็กเย็นๆกับหลอดนีออนสีขาวที่สว่างแสบตาที่กระแทกเบ้าหน้า กับโรคจิตในชุดคุณหมอที่กำลังเล่นเข็มฉีดยาที่มีน้ำสีเขียวที่ดูไม่น่าไว้ใจอยู่ด้านใน!

ไร้รสนิยม!!

อย่างน้อยถ้าจะจับฉีดยากลายพันธุ์ก็ของเป็นสาวสวยสุดอึ๊มในชุดพยาบาลที่แหวกอกไม่ได้รึไง!!

ทั้งแขนทั้งขาก็ถูกล็อคกับเตียงตามฉบับและความคลาสสิคของสถานการณ์ เพราะงั้นจะดิ้นให้เสียพลังงานให้มันได้อะไร? สู้ให้พยายามรวบรวมพลังจิตเตรียมต่อต้านยาที่ถูกฉีดเข้ามาจะดีกว่า..

‘คอยดูเถอะ ถ้าฉันปรับตัวกับยาของพวกแกได้เมื่อไหร่—‘

 

- - -

 

ก็นะ.. อย่างน้อยๆนั่นก็เป็นความคิดสุดท้ายก่อนที่จะรู้สึกว่าร่างกายมันไม่ยอมฟังคำสั่งหลังจากที่ตื่นขึ้นมา..

อืม.. ความรู้สึกเหมือนกับโอรีโอ้ที่ไม่มีครีมนมด้านใน

ใช่.. อะไรประมาณนั้น..

ทั้งที่มองเห็นผ่านสายตาแต่กลับบังคับร่างกายไม่ได้.. ทั้งที่ร่างกายกรีดร้องและเจ็บปวดจากกิจกรรมที่เหมือนกับได้ดูจุดเริ่มต้นของ เดดพูล

อ่ะ.. แต่หน้าตาไม่ได้น่าเกลียดหรอกนะ ผมก็ยังมีอยู่.. แถมโดนฉีดไอ้ของเหลวหลากสีไปเป็น 10 เข็ม รู้ตัวอีกทีเจ้าร่างกายมันก็ไม่แสดงปฏิกิริยาอะไรแล้ว..

พวกโรคจิตนั่นก็เหมือนจะพอใจกับผลลัพธ์ เพราะนอกจากจะไม่แสดงอารมณ์แล้ว ร่างกายโอรีโอ้นี่ก็ทำตามคำสั่งของพวกมันทุกอย่าง ช่างทำให้ครีมนมอย่างเขาขัดใจเสียจริง..

แต่ไม่ว่าจะตะโกนไปเท่าไหร่ ก็ดูเหมือนเสียงของครีมนมจะไปไม่ถึงโอรีโอ้ ทำได้แค่มองดูและรับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นเท่านั้น..

พวกนั้นเริ่มทำการทดสอบกับร่างโอรีโอ้หลายอย่าง ทั้งสมรรถภาพทางกาย ความรู้ และพลังจิต..

ใช่.. น่าตกใจใช่มั้ยล่ะ เจ้าร่างโอรีโอ้ของเขามันมีพลังจิต!! บ้าเอ้ย!! ก็ไม่ได้อิจฉาหรอกนะ! แต่ว่าสำหรับผู้ที่อยู่ในวงการของเกมและอนิเมะ พลังเหนือธรรมชาติน่ะมัน..

อร้ากกก!!!

ทำไมร่างเปล่าๆโอรีโอ้ถึงมีพลังจิต แต่จิตวิญญาณและสติของครีมนมอย่างเขาถึงไม่รู้สึกอะไรเลยล่ะ!!

Noooo!!!!

โลกนี้มันไม่ยุติธรรม! ทั้งที่โอริโอ้นั้นเป็นหนึ่งเดียวแท้ๆ!! แล้วทำไม!! ทำไมถึงมีแต่ส่วนของคุ๊กกี้สีดำที่ได้รับพลังไปล่ะ!!

“หึ.. ดูเหมือนว่าโชคชะตาจะไม่ได้อยู่ข้างฉันสินะ..”

ครีมนมได้แต่ยิ้มมุมปากให้กับโชคชะตาของตนเอง.. ในเมื่อเขาไม่สามารถทำอะไรๆได้ เขาก็จะเฝ้าดูเจ้าคุ๊กกี้จากในนี้และรอวันที่เจ้านั่นจะเข้ามาที่นี่เพื่อรับรู้พลังที่แท้จริงของตัวเองในสักวัน..

“หึ.. ชื่อที่แท้จริงของดาบฟันวิญญาณน่ะ อย่าคิดว่าฉันจะบอกง่ายๆเชียวล่ะ..”

ในวันนั้นเอง ที่ครีมนม(จิตวิญญาณของ โมโตฮารุ) ได้พยายามหนีความจริงอย่างสุดชีวิต..

“ว่าแต่.. ฉันนี่มันหล่อขนาดนี้เลยหรอเนี่ย..”

 

 

 

————————-

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว