email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : วางแผนการ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 495

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ย. 2564 15:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
วางแผนการ
แบบอักษร

17 ปีต่อมา  

มีเสียงดังมากมาจากนาฬิกาปลุกที่อยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียง สาวหน้าคมเอื้อมแขนที่มีกล้ามเป็นมัดๆไปทุกปุ่มปิดอย่างรำคาญ เธอลุกขึ้นมานั่งสางผมยาวออกจากกัน มันช่างน่าเบื่อเหลือเกินเวลาที่เส้นผมแต่บะเส้นมาพันปนกันแบบนี้ จนหญิงสาวต้องมาคอยตามสางให้มันเรียบร้อยตั้งแต่ตื่นนอน สาวร่างกํายําค่อยๆตะเกียกตะกายออกจากเตียงแล้วพับผ้าห่มก่อนเดินไปที่ห้องน้ำ ลิลลี่ถอนหายใจเมื่อคิดถึงเรื่องที่ว่าวันนี้เธอจะต้องไปเข้าซ้อมกับคนอื่นในทีมบาสเกตบอลหลังเลิกเรียน แต่หล่อยเองก็มีความสุขอยู่เหมือนกันเพราะอีกแค่สี่วันก็ถึงวันเกิดของเธอแล้ว 

เธอยืนใต้นํ้าจากฝักบัวอยู่แล้วค่อยๆเอานิ้วคลําตามกลีบกุหลาบหน้าช่องทาง ลิลลี่กําลังนึกถึงใบหน้าชายหนุ่มคนหนึ่งอยู่ สาวหุ่นลํ่าคิดถึงภาคิน ลูกชายของน้าเคนกับอาพิมที่เป็นเพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยเรียนของแม่เธอทั้งคู่ แค่คิดถึงชายหนุ่มที่เธอแอบรักมาตั้งแต่เด็กก็ทําให้ร่องสวาทของลิลลี่เปียกชุ่มชื่นไปด้วยนํ้าหล่อลื่นแล้ว เธอกัดริมฝีปากเบาๆตอนบีบเม็ดเสียวของตัวเอง หญิงสาวขยี้แตดไปพลางเสียบนิ้วมืออีกข้างเข้ารูหอยของเธอ เธอแหย่นิ้วเข้าไปลึกๆข้างในช่องทางร้อนผ่าวแล้วครางชื่อของเขาออกมาเบาๆ 

”อ่าาา เป็นของพี่เถอะนะภาคิน” ลิลลี่ครางพลางแยงนิ้วมือเข้าออกในร่องจิ๋มของเธอ 

เธอแทงลึกข้างไปข้างในช่องทางที่กระตุกรอบนิ้วมือแล้วครางไปกับความเสียวซ่าน 

หญิงสาวกระแทกเอวใส่นิ้วมือที่เสียบเข้าออกในโพรงรักอย่างต่อเนื่อง จนแรงเบียดเสียดทําให้เธอเข้าใกล้จุดสุดยอดอย่างรวดเร็ว 

ลิลลี่นึกภาพภาคินคุกเข่าตวัดลิ้นไปมาข้างในร่องสวาทอันชุ่มชื่นของเธอ เธอนึกภาพว่าช่องทางอันคับกําลังรัดแน่นรอบลิ้นเขาแล้วปล่อยนํ้าเมือกออกมาท่วมในปากชายหนุ่ม 

เธอดันสะโพกอย่างแรงเพื่อสวนกลับใส่มือที่เสียบน้องสาวเธออยู่ หญิงสาวรู้สึกได้ว่าร่องของเธอกําลังกระตุกถี่ขึ้นพร้อมหลั่งนํ้าหล่อลื่นมากมายออกมา 

ลิลลี่ขมิบรูหอยรอบนิ้วมือที่เปียกแฉะด้วยนํ้ารักสาวของเธอเอง เธอเริ่มครางชื่อเขาดังขึ้นก่อนจะร้องออกมาเมื่อแตก “ภาคิน!” หญิงกดห่อสาวร้องเสียงดังแล้วกระตุกทั้งตัวพลางปล่อยนํ้าเมือกใสทะลักออกมามากมายเต็มพื้นห้องอาบนํ้าของเธอ 

”คอยดูเถอะภาคิน อีกไม่นานฉันจะต้องได้นายมานอนกอด และก็ได้แก่นกายนายมาอยู่ในร่องฉันด้วย ต่อให้ฉันต้องข่มขืนนายก็ตาม” ลิลลี่พึมพํากับตัวเองก่อนจะอาบนํ้าให้เสร็จ เธอก้าวเท้าออกไปแล้วหยิบผ้าเช็ดตัวมาเช็ดตามร่างกายบึกบึนให้แห้งสะอาด เธอคว้าเสื้อผ้าที่วางเตรียมเอาไว้มาใส่แล้วยืนแผรงฟันหวีผมในสภาพ เมื่อเสร็จลิลลี่ค่อยเดินออกจาห้องแล้วลงไปกินข้าวกับพ่อแม่ที่กําลังนั่งรอหญิงสาวอยู่ในห้องนั่งเล่น 

ชุมพลมองขึ้นจากหนังสือนิยายปกแข็งอยู่ ชายหนุ่มมองขึ้นจากหน้าที่กําลังอ่านแล้วยิ้มอย่างอบอุ่นให้กับลูกเพียงคนเดียว เขาวางหนังสือลงบนชั้นข้างๆเก้าอี้แล้วถามว่า “เป็นยังไงบ้างลูก? วันนี้กลับสี่โมงใช่มั้ย? พ่อจะได้ไปรับถูกเวลา” หลังจากลิลลี่เกิดมาประมาณปีหนึ่งเขาก็ทําตามที่แอนนาต้องการ คือลาออกแล้วทําหน้าที่พ่อศรีเรือน คอยทําหน้าที่ต่างๆอย่างเช่นทําอาหารแล้วก็ซักผ้าถูบ้าน และดูแลลูกสาวเป็นอย่างดีระหว่างที่เธอไปทํางานที่บริษัทประกันเหมือนเดิม 

ลิลลี่ยิ้มแล้วพยักหน้าก่อนนั่งลงแล้วเริ่มตักข้าวหน้าหมูเทอริยากิโปรดของเธอกิน พ่อของเธอช่างทํากับข้าวเก่งเสียจริงๆ ฝีมือเขายังสุดยอดเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน ทันใดนั้นหญิงสาวก็คิดอะไรขึ้นมาได้ “คุณพ่อคะ คุณแม่คะ วันนี้ลิลลี่จะขอไปนอนค้างที่บ้านของน้องภาคินได้มั้ยคะ ลิลลี่คิดถึงเขาค่ะ ช่วงหลังๆมาไม่ค่อยได้ไปเจอเขาเลย” นี่ไม่ถือว่าจริงซะทีเดียว เพราะว่าเขาอาจจะไม่เห็นเธอ แต่ว่าสาวเจ้ากลับแอบยืนส่องเข้าไปในห้องนอนเขาด้วยกล้องส่องทางไกลที่แม่หล่อนซื้อให้เป็นของขวัญในวันปีใหม่เมื่อปีที่แล้วเอง 

ชุมพลที่เสียรู้ภรรยาตั้งแต่ตอนเป็นนักเรียนก็ยังคงไร้เดียงสา ตามความคิดอ่านของลูกสาวที่ได้ความเจ้าเล่ห์มาจากแอนนาไม่ทัน ไม่รู้ว่าเธอจะคิดไปทํามิดีมิร้ายกับลูกชายของเพื่อนๆ เขาจึงพยักหน้าตอบไป “ลูกไปได้แต่ต้องขออนุญาตพ่อแม่เขาด้วยนะ เชื่อฟังคุณน้ากับคุณอาด้วยล่ะ เดี๋ยวพอพ่อไปรับแล้วจะไปส่ง” หากเป็นบ้านอื่นเขาจะไม่ไว้ใจ แต่นี่เป็นเพื่อนสนิททั้งสองของภรรยา และยังเป็นเพื่อนเขาอีกด้วย บวกกับภาคินก็เป็นเด็กชายเรียบร้อยที่ไม่มีปากมีเสียง ไม่เคยไปหาเรื่องใครหรือทําอะไรไม่ดี ชุมพลเคยเห็นเด็กคนนั้นมาแต่เล็กและตอนนี้ก็มองออกว่าเขามีบุคลิกนิสัยไม่ต่างจากตัวเองตอนหนุ่ม ไม่มีทางคิดทําอะไรลิลลี่แน่ๆ ต่อให้จะทําลูกสาวเขาก็เรียนมวยไทยมาห้าปี ต่างจากอีกฝ่ายที่เป็นแค่หนอนหนังสือร่างบางเหมือนชุมพล 

แอนนาที่กําลังจิบกาแฟจากแก้วอยู่ก็วางแก้วในมือลงก่อนหันมามองหน้าลูกสาวชั่วครู่ เธอมีสีหน้าราวกับกําลังจะคิดอะไรอยู่ ก่อนจะบอกว่า “ลูกมาช่วยแม่เลือกเสื้อผ้าสําหรับไปงานแต่งของเพื่อนแม่คนนึงได้มั้ย?“ สามีของเธอไม่ได้สนใจเรื่องเครื่องแต่งกายเท่าไหร่ก็เลยนั่งกินข้าวเช้าอยู่ต่อไปตอนลิลลี่เดินตามเธอเข้าไปในห้องนอนพวกเขา แต่ว่าลิลลี่เองกลับแปลกใจอยู่ไม่น้อย เพราะเธอไม่ได้มีรสนิยมเรื่องเสื้อผ้าที่ดีนัก สาวร่างสูงโปร่งจึงได้แต่เดินตามแม่อย่างลอบสงสัยว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไรกับนางตามลําพัง 

เมื่อเธอเดินเข้ามาในห้องนอนแล้วแอนนาจึงค่อยๆปิดประตูอย่างบราจงพร้อมทั้งล็อคไว้ด้วยเพื่อความแน่ใจ ลิลลี่เห็นท่าทีผู้เป็นแม่ก็ยิ่งสงสัยเจตนาอีกคนเข้าไปอีก เธอจึงถามว่า “คุณแม่มีอะไรจะพูดกับหนูหรือเปล่าคะ?” ทําให้แอนนาต้องมองหน้าเธอตรงๆ ลิลลี่ช่างเป็นคนฉลาดเหมือนกับเธอจริงๆ คาดการณ์ออกอย่างง่ายดายว่าที่เธอเรียกมาในห้องต้องไม่ใช่เพราะจะให้เลือกเสื้อผ้าแน่ๆ ว่าแล้วแม่ของหญิงสาวก็เดินไปเปิดกล่องขนาดใหญ่ใบหนึ่งแล้วหยิบห่อๆหนึ่งออกมาให้กับเธอ “นั้นอะไรน่ะคะคุณแม่?” ลิลลี่ถามแอนนา 

แอนนายื่นให้กับเธอแล้วหยักไหล่ให้ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนคราหนึ่ง เธอกําลังพยายามฮุบรอยยิ้มเจ้าเล่ห์อยู่แต่ก็ไม่ค่อยสําเร็จนัก หลังจากยื่นมันให้กับลิลลี่แล้วเธอก็บอกกับลูกว่า “แม่เคยใช้ของแบบนี้ตอนอายุเท่าลูกน่ะ ตอนนี้แม่ก็ให้ลูกเป็นของขวัญวันเกิดล่วงหน้า เพื่อว่าอีกไม่นานลูกก็อาจจะได้ใช้มัน เหมือนแบบที่แม่เคยใช้” ลิลลี่เพ่งสํารวจมองดูที่ห่อกระดาษ สภาพมันเหมือนกับห่อของที่มีนํ้าหนักพอตัวไว้ข้างใน แต่เธอก็ยังยกได้สบายๆ เธอรีบแกะเทปใสที่แปะไว้อยู่ออกอย่างใจร้อน อยากรู้ว่าของข้างในคืออะไร 

มันเป็นสิ่งที่สางหุ่นลํ้าไม่ได้คาดคิดว่าจะเจอ ข้างในห่อมีเชือกอยู่สี่เส้น แต่ละเส้นล้วนยาวและหนามาก ชนิดที่ดิ้นยังไงก็ไม่มีทางหลุดได้ เธอยกขึ้นมามองดูรอบๆด้วยความสงสัยว่าทําไมแม่ถึงได้ให้ของแบบนี้เป็นของขวัญ “คุณแม่ให้หนู่ใช้ทําอะไรเหรอคะ?”ลิลลี่ถามแอนนาเสียงเรียบ แต่ผู้หญิงอีกคนมีแต่รอยยิ้มแทนคำตอบ จนเธองุนงงไปหมดแล้ว ว่าแล้วก็เดินออกไป ทิ้งให้ลิลลี่ยืนนิ่งอยู่กับที่คนเดียว เชือกเส้นนี้ถ้าใช้มัดภาคินแล้วข่มขืนก็คงจะเป็นประโยชน์ดี..... เพี๊ยะ! หญิงสาวตบหน้าผากตัวเองเบาๆเป็นการเตือนสติ ต้องตั้งใจเรียนและซ้อมกีฬาก่อน เรื่องวางแผนข่มขืนผู้ชายเอาไว้ทีหลัง 

เมื่อคิดได้แล้วเธอจึงรีบเอาเชือกทุกเส้นที่ได้มาไปเก็บไว้ในห้องตัวเองก่อนออกไปหาพ่อที่รออยู่ “เร็วเข้าลูก เดี๋ยวจะไปสายนะ” ชุมพลพูดเตือนเบาๆก่อนขึ้นรถ เขารอให้ลูกสาวคาดเข็มขัดนิรภัยให้เรียบร้อยแล้วค่อยสตาร์ทรถและออกเดินทาง “คืนนี้ก็ทําตัวดีๆและอย่าไปกลั่นแกล้งน้องนะรู้มั้ย ภาคินเขาเป็นเด็กดี ลูกอย่าแกล้งเขาเหมือนที่เคยตอนเด็กๆนะ เมื่อก่อนพอเขาเล่นกับคนอื่นทีไรลูกก็เข้าไปโวยวายใหญ่โตทุกทีเลย” ถ้าเล่นกับเด็กผู้ชายเฉยๆเธอไม่ว่าหรอก แต่พอเห็นเขาอยู่ใกล้เด็กผู้หญิงคนอื่นก็อดหึงหวงไม่ได้นิ  

คอยดูเถอะภาคิน พี่จะทําให้นายมาเป็นของพี่ให้ได้ ลิลลี่คิดในใจด้วยรอยยิ้มร้ายกาจ 

....................................................................................................................................................................................................................................

เปิดตัวนางเอกภาคสองแล้วนะครับ ลิลลี่คนนี้ไรท์รับรองได้ว่าต้องไม่ธรรมดา เรียกได้ง่ายๆว่าเชื้อไม่ทิ้งแถว เดี๋ยวตอนหน้าเจอพระเอกภาคนี้ครับ ถึงจะดูดําเนินเร็วแต่เดี๋ยวจะมีเนื้อเรื่องตรงกลางครับ จะเหมือนภาคแรกตรงไม่มีดราม่า เน้นอ่านสบายๆเพลินๆไม่มีเรื่องเครียดครับ ขอขอบคุณอีกครั้งที่ติดตามนะครับ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว