email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ยอมให้ตาม

คำค้น : นางเอกรุก, พระเอกรับ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 734

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ย. 2564 07:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ยอมให้ตาม
แบบอักษร

หลังจากอ่านข้อความของผู้หญิงปริศนาและตอบกลับเรียบร้อยแล้ว ชุมพลก็รีบเช็คให้แน่ใจว่าเขาได้ใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยก่อนเดินออกไปข้างนอก คนอื่นต่างกําลังนั่งเรียนกขวัญกําลังใจกันอยู่ในห้องนั่งเล่น เคนมองมาทางเขาเป็นคนแรก ตามด้วยแอนนาที่ถามเขาว่า “เธอทําอะไรนายหรือเปล่า? นายเจ็บตรงไหนมั้ย?” คําถามของหญิงสาวทําเขารู้สึกเขินอายมาดกจนตอบไม่ถูก จะให้บอกว่าโดนปลํ้าก็คงไม่ดี เพราะว่ามันเป็นเรื่องระหว่างเขากับผู้หญิงลึกลับคนนนั้น และยังเป็นคนที่บอกว่าจับเธอกับอีกสองคนมัดไว้ด้วย 

เขายืนนิ่งแบบไม่พูดอะไรไปสักพักใหญ่ๆ ชายหนุ่มคิดไม่ออกว่าจะอธิบายเรื่องทั้งหมดยังไงดี มันทําให้เขาลําบากใจมากที่ผู้หญิงที่เขารักไปสร้างความเดือดร้อนให้คนที่ดีกับเขาอย่างสามคนนี้ แม้แต่พิมที่ชอบแควะเขาเบาๆก็ดูเป็นห่วงชุมพลจากใจจริง “ผมโอเคครับ ไม่ได้เป็นอะไรหรอก” เขาเลือกที่จะตอบแบบนี้เพราะไม่รู้แล้วว่าจะตอบยังไงได้อีก “ขอบคุณที่เป็นห่วง แล้วพวกคุณเป็นยังไงกันบ้าง? มันเกิดอะไรขึ้นกับพวกคุณครับ?” เขาถามกลับด้วยความเป็นห่วง บวกกับผู้หญิงลึกลับไม่ได้บอกทุกอย่างกับเขาด้วย 

แอนนาถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อชุมพลบอกว่าเขาไม่เป็นอะไร นักกีฬาสาวเดินมามองดูร่างกายเขาตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าเพื่อหาร่องรอยบาดเจ็บ เธอมีสีหน้าดีใจที่พบว่าเขาไม่มีร่องรอยเช่นนั้นเลยแม้แต่จุดเดียว ก่อนจะตอบไปว่า “มีผู้หญิงคนนึงนําคนหลายๆคนวิ่งเข้ามาในบ้านน่ะ ตอนนั้นนายหลับอยู่เลยไม่ได้ยินเสียงอะไร พวกเขาขู่ให้เราเงียบๆไว้แล้วก็อุ้มนายเข้าห้องนอน เราสามคนอยากช่วยแต่ก็ถูกล้อมไว้และโดนมัดด้วยเชือก นายไม่เป็นอะไรฉันก็ดีใจแล้ว” 

คําพูดสุดท้ายของอีกฝ่ายทําเอาชายหนุ่มตัวเล็กรู้สึกผิดอย่างมาก เพราะระหว่างที่แอนนากําลังเป็นห่วงเขาเขากลับฟินอยู่กับการโดนเอาแรงๆ ถึงแม้ว่าชุมพลจะถามไปแล้วก็ตามว่าเธอกับคนอื่นๆปลอดภัยมั้ย พวกเพื่อนๆของเขาดีกับเขามาก แม้จะเพิ่งเป็นเพื่อนกันไม่นานก็ตามที จู่ๆพิมก็ถามเขาขึ้นมาว่า “ว่าแต่ยัยนั้นมันทําอะไรนายเหรอ? ฉันได้ยินเสียงนายร้องดังลั่นเลย” เมื่อเห็นฝ่ายชายหนุ่มหน้าแดงกํ่าเธอก็ยิ้มขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ “หรือว่านายโดนเธอ....ล่วงเกินทางเพศ?” 

แอนนาลอบมองเพื่อนรักด้วยสายตาเชิงตําหนิ ก่อนจะหันหน้ากลับไปมองที่ชุมพล เวลานี้ชายหนุ่มใบหน้าแดงระเรื่อเป็นมะเขือเทศเลยทีเดียว เขาพูดอะไรไม่ออกสักคําก่อนที่แอนนาจะเอ่ยขึ้น “ถ้านายยังไม่พร้อมที่จะพูดถึงเรื่องนั้น พวกเราก็จะไม่บังคับหรอกนะ อย่างที่ฉันบอกไป ขอแค่นายปลอดภัยก็พอ” หญิงสาวที่แข็งแรงยืดแขนที่มีกล้ามเนื้อแล้วเอาผมยาวของเธอมาถักเปียให้เรียบร้อย “แต่ว่าต่อจากนี้นายต้องให้เราสามคนคอยตามคุ้มกันนายนะ นายจะได้ไม่โดนเขาทําอะไรอีก ฉันเป็นห่วงนาย” 

เขาอึ้งกับคําพูดของอีกฝ่ายไปพักหนึ่ง จะให้บอกเธอว่าอย่างไรล่ะ? บอกว่าเขาชอบถูกผู้หญิงคนนั้นปล้ำเหรอ? ไม่ได้เด็ดขาด เขาไม่เพียงจะรับปากสตรีที่ไม่เคยเห็นหน้าแล้วว่าจะไม่บอกใครเรื่องความรักของเขาทั้งสอง ซํ้ายังกลัวว่าถ้าแอนนาและคนอื่นเข้าจะโกรธที่เขาไปรักคนที่จับพวกเขาสามคนไว้ “คือว่า....เอ่อ....แบบว่า ผมว่าเขาคงไม่ทําร้ายผมหรอกครับ ถ้าจะทําคงทําไปแล้ว” ชุมพลได้แต่พึมพำเบาๆ “เพราะงั้นก็ไม่ต้องตามคุ้มกันผมอย่างงั้นหรอก” เขาพูดต่ออย่างช้าๆ 

แต่คนอื่นๆกลับไม่เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง เคนส่ายหัวแล้วบอกกับเขาว่า “ไม่ได้ นายเป็นเพื่อนพวกเรานะ ฉันไม่ปล่อยให้นายไปเสี่ยงหรอก” พอชุมพลมีทีท่าจะขัดเขาก็ยกมือขึ้นแล้วทําท่าบอกให้เขาหยุดก่อนแล้วค่อยพูดกับร่างบางต่อว่า “เสียดายที่ช่วงหลังๆนี้ฉันมีการซ้อมว่ายน้ำมากขึ้นเพราะจะต้องแข่งในอีกสองอาทิตย์ แต่ว่าทีมบาสเกตบอลไม่ได้มีแข่งนัดไหนอีกเป็นเดือน เพราะงั้นแอนนากับพิมคงมีเวลาช่วยดูแลนายมากกว่าฉัน” เขาเสนอก่อนหันไปมองหน้าแอนนาที่ยืนอยู่ด้านหลังข้างๆพิม 

ชุมพลหันกลับไปมองที่หน้าแอนนากับพิมที่ยังยืนนิ่งอยู่ข้างๆ เขาหวังว่าแอนนาจะเห็นใจและช่วยเขาโดยการบอกว่าชายหนุ่มสามารถไปไหนมาเองได้ แต่ทว่าอักฝ่ายกลับเห็นด้วยที่คอยประกบชุมพลติดๆ "มันเพื่อความปลอดภัยของตัวนายเองนะ เราไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นต้องการอะไรจากนายกันแน่ เพราะฉะนั้นนายต้องอยู่ใกล้ๆฉันตลอดเวลา เข้าใจหรือเปล่า?" เธอพูด ชุมพลเองก็จนปัญญาที่จะเถียงเพราะไม่สามารถบอกอีกฝ่ายได้ว่ารักคนที่จับพวกเขาเอาไว้เมื่อครู่  

เขาหวังได้แต่เพียงว่าการใกล้ชิดกับแอนนาจะไม่ทําให้ผู้หญิงที่เขารักเข้าใจผิด ชายหนุ่มถอนหายใจเล็กน้อยก่อนพยักหน้าเห็นด้วยกับข้อเสนอที่อีกสามคนแทบจะเรียกได้ว่าบังคับให้เขายอมรับ "ถ้าอย่างงั้นก็โอเคครับ แต่ไม่ต้องประกบติดตัวผมตลอดเวลาขนาดนั้นก็ได้นะ เพราะเวลาอยู่โรงเรียนก็มีคนมากมาย เธอคงไม่กล้าลงมือทําอะไรหรอก" ตอนนี้ก็ยังพูดได้แค่นี้อยู่ เขาต้องไปหาทางเปิดดอกาสให้สตรีลึกลับลอบมาหาเขาได้อีก โดยที่รอบนี้ต้องไม่มีใครรู้ 

แอนนาพยักหน้าตอบอย่างพึงพอใจ เธอหันไปแลกเปลี่ยนรอยยิ้มกับพิม พวกเขาทั้งสองคนคงตัดสินใจก่อนหน้าที่เขาจะออกมาจากห้องนอนแล้วล่ะซิ ว่าจะคอยตามป้องกันไม่ให้เขาโดนจับตัวไว้อีกน่ะ "ดีแล้ว นายไม่ต้องกลัวนะชุมพล ฉันให้สัญญา ฉันจะปกป้องนายจากผู้หญิงคนนั้นเอง" เธอพูดโดยหาได้รู้ไม่ว่าเขาไม่ได้ต้องการให้คนมาปกป้องเขาจากผู้หญิงลึกลับ หากแต่เขากลับอยากเป็นของเธออีก หลังจากที่เพิ่งเสียตัวให้มาสดๆร้อนๆ 

ในเวลาสองวันหลังจากนั้นพวกเพื่อนทั้งสามคนต่างก็คอยตามติดชุมพลเหมือนที่รับปากไว้แล้ว เคนเองก็ยุ่งเรื่องว่ายนํ้าเหมือนที่เจ้าตัวเตือนไว้เลยได้คอยช่วยแค่ตอนเช้าก่อนเข้าเรียน เพราะหลังจากนั้นก็ต้องเข้าซ้อมตลอดเวลาว่างที่มี เลยมีแอนนากับพิมเท่านั้นที่ตามดูแลชุมพลอยู่ติดๆ จนชุมพลปลีกตัวออกมาไม่ได้ พิมเองก็ไม่ได้ว่างตลอดเหมือนกันเพราะว่าติดเรียนพิเศษเป็นบางวัน ในที่สุดก็มีแค่แอนนาที่คอยตามเขาไปมาได้ตลอดเวลาเพราะนอกจากการซ้อมบาสที่พักไว้ก่อนด้วยเหตุที่ยังไม่มีแข่งเร็วๆนี้ ตารางเธอก็ว่างหมด 

เขารู้สึกผิดที่ทําให้เธอต้องเสียเวลาพยายามปกป้องเขาจากคนที่เขาอยากเห็นหน้าอีก แต่จะให้ชุมพลบอกไล่เธอไปก็เป็นการหักหาญน้ำใจและน่าสงสัย อีกคนเองก็เป็นเพื่อนที่ดีคนหนึ่งที่ชายหนุ่มไม่อยากทําให้เสียใจ เขาเลยไม่ได้บ่นเลยสักคําเดียวเวลาเธอคอยประกบ ซํ้ายังขอบคุณอีกด้วย “มีคุณอยู่ด้วยทําให้ผมอุ่นใจขึ้นนะ แต่เย็นนี้ไม่ต้องเฝ้าบ้านผมก็ได้” ชุมพลบอก ความจริงเขาไม่ได้กลัวผู้ผญิงลึกลับตั้งแต่เจอกันครั้งแรกแล้ว และยังอยากเจอหน้าอีกด้วย แต่ความเป็นห่วงเป็นใยจากเพื่อนก็รู้สึกดีไม่น้อย ถึงแม้ว่าจะเป็นแค่เพื่อนกันก็ตาม 

แอนนาฉีกยิ้มบานกว้างด้วยความยินดี เธอแกล้งลูบหัวเขาเบาๆทีหนึ่งและหัวเราะเมื่อเขาแกล้งเบ้ปากให้ “ไม่ต้องเกรงใจหรอกนะจ๊ะ ยัไงไงเดี๋ยวคืนนี้ฉันกับพิมจะไปนั่งเฝ้าอยู่ในรถอยู่หน้าบ้านนายนะ ถึงนายห้ามฉันก็จะตามไปปกป้องนายอยู่ดี” หญิงสาวพูดแล้วค่อยเดินไปเรียนต่อ เขาเองก็เข้าเรียนวิชาอื่นๆตลอดทั้งวันก่อนกลับบ้าน ร่างบางรู้สึกเหนื่อยมาตลอดทั้งวันเลยรีบกลับไปถึงบ้านเพื่อจะได้พักผ่อน เขานั่งลงแล้วโทรไปคุยกับเบลอย่างเพลิดเพลินได้ประมาณยี่สิบนาทีก่อนจะไปอาบนํ้าแล้วออกมากินข้าวเย็น  

หลังออกมาจากห้องนํ้าแล้วเขาชายหนุ่มก็ได้ยินเสียงดังมาจากมือถือ ชายหนุ่มจึงรีบเดินเข้าไปดู เขาหยิบมือถือขึ้นมาแล้วก็เห็นมัน มันคือข้อความใหม่ที่มาจากผู้หญิงปริศนาคนนั้น ชุมพลรู้สึกตื่นเต้นมากเมื่อเขาได้เปิดโทรศัพย์มือถือดูว่าเธอเขียนอะไรมาหา ชุมพลค่อยๆอ่านข้อความใหม่แล้วยิ้มออกมาทันทีด้วยความดีใจ เพียงแค่เจอกันสองครั้งเขาก็ตื่นเต้นทุกทีที่คิดถึงและได้รับข้อความจากเธอ เธอช่างมีอิทธิพลต่อหัวใจเขาจริงๆนะเนี่ย 

unknown : คืนนี้ฉันจะเข้าห้องนอนนายนะคนดี 

ชุมพลดีใจมากจนแทบจะกระโดดโลดเต้นไปมา แต่แ้วเขาก็คิดขึ้นได้ถึงปัญหาข้อหนึ่ง 

me : แต่คุณแอนนากับคุณพิมเฝ้าอยู่ข้างนอกนะครับ เดี๋ยวผมจะลองหาทางบอกให้เขากลับไปก่อนดีกว่า เราจะได้นอนกอดกันทั้งคืนอย่างสบายๆ 

unknown : ไม่จําเป็นหรอก ฉันมีวิธีเข้าไปได้ 

me : คุณจะทําร้ายเขาเหรอ? อย่าทําเลยนะ 

unknown : วางใจเถอะ แอนนากับพิมจะไม่เป็นไรหรอก ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำร้ายพวกเขา 

เขายังคงไม่มั่นใจเท่าไหร่ว่าที่จะทํามันถูกต้อง แต่พอนึกๆดูแล้ว ที่ผ่านมาผู้หญิงที่เขารักก็ไม่เคยโกหกเขาเลยสักครั้ง คราก่อนเธอเองก็ไม่ได้ทําร้ายแอนนาจริงๆ นอกจากจับเธอไปมัดไว้ เขาได้ขอให้เธอสัญญาว่าจะไม่ทําอะไรแอนนาและเธอก็รับปากแล้ว บวกกับสองวันที่ผ่านมาชุมพลก็รู้สึกคิดถึงเธออยู่ไม่น้อย และอยากที่จะกลับไปอยู่ในอ้อมแขนอันอบอุ่นของอีกฝ่ายเต็มทีแล้ว ชายหนุ่มร่างบางจึงตัดสินใจถอดเสื้อผ้าออกจนหมดแล้วขึ้นไปนอนรอบนเตียงในสภาพเปลือยเปล่าทั้งตัว 

..................................................................................................................................................................................................................................... 

มาต่อให้แล้วนะครับ ตอนต่อไปก็ยังไม่เห็นหน้านางเอกหรอก แต่ว่าใกล้แล้ว รู้สึกยังไงกับตอนนี้กันบ้างครับ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว