facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บำเรอรักมาเฟีย [03] ผู้หญิงใจกล้า

ชื่อตอน : บำเรอรักมาเฟีย [03] ผู้หญิงใจกล้า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 34.5k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 14 เม.ย. 2564 12:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
บำเรอรักมาเฟีย [03] ผู้หญิงใจกล้า
แบบอักษร

ตอนที่ 03

 

[Veda Talk]

ฉันทอดสายตามองออกไปที่นอกกระจกรถเมื่อรถเคลื่อนตัวมาจอดที่โรงจอดรถของคลับใหม่ที่ชื่อว่า เอเอ็นคลับ ซึ่งแน่นอนว่าฉันเคยมาที่นี่ เพราะคลับแห่งนี้ตั้งอยู่ที่ใจกลางเมือง

ตอนนั้นฉันมานั่งดื่มฟังเพลงกับเพื่อน มันไม่เหมือนตอนนี้ที่ฉันกำลังมาทำอะไรบางอย่างที่ไม่ได้อยากทำแต่ฉันเลือกไม่ได้

"ของที่ฉันอยากได้อยู่ที่คอนโดมัน"

"..." ฉันสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเสียงของผู้ชายคนนั้นดังขึ้น ฉันจึงดึงสายตาจากคลับหรูมามองหน้าเขา คนที่พวกผู้ชายชุดดำเรียกว่า นาย "ฉันต้องไปที่คอนโดของเขาด้วยเหรอ?"

"เธอคิดว่ายังไง?" เขาเลิกคิ้วขึ้นด้วยท่าทางน่ากลัว "นึกถึงหน้าน้องสาวเธอไว้ เผื่อมันจะทำให้เธอใจกล้าขึ้น"

"..." ฉันได้เพียงแค่เงียบ เพราะฉันทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากเข้าไปเอาของสิ่งนั้นกับผู้ชายที่ชื่อแบล็กเวลล์มาให้เขา

"การเข้าถึงตัวมันไม่ใช่เรื่องง่ายนะครับนาย ยิ่งเข้าไปในห้องมันยิ่งยาก ผมว่านายอย่าเสียเวลาเลย" ผู้ชายที่นั่งในตำแหน่งข้างคนขับเอี้ยวหน้ามามองพร้อมเอ่ยขึ้น ซึ่งคนพวกนี้ฉันคิดว่าเป็นลูกน้องของเขา

"มันไม่แน่" เขาเอ่ยขึ้นแค่นั้นทำให้ผู้ชายคนนั้นเงียบไป เขาจึงหันกลับมามองหน้าฉัน "ฉันเปิดทางให้เธอแล้ว ที่เหลือคือความสามารถของเธอ"

"..." ฉันก้มใบหน้าลงหยิบรูปผู้ชายที่ชื่อแบล็กเวลล์ในซองสีน้ำตาลขึ้นมาดูอีกครั้ง ซึ่งมันทำให้ฉันแทบกลืนน้ำลายไม่ลงคอ เห็นเพียงแค่รูปภาพก็ทำให้รู้แล้วว่าเขาน่าจะ..อันตรายมาก

แต่พอฉันหยิบรูปภาพใบที่สองในซองสีน้ำตาลขึ้นมาดูอีก ก็พบว่ามันเป็นรูปสมุดสีดำเล่มหนึ่ง โดยที่หน้าสมุดเขียนว่า Black devil

ขนาดสมุดยังน่ากลัวเลย มีรูปสัญญาลักษณ์ของหัวกระโหลกด้วย

ว่าแต่สมุดเล่มนี้มันคืออะไรกัน ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงอยากได้มานักหนา หรือคนที่ชื่อแบล็กเวลล์จะขโมยของเขาไป

"ได้เวลาทำหน้าที่ของเธอแล้ว"

"น้องฉันจะปลอดภัยใช่ไหม" ฉันวางรูปลงบนตัก หันไปมองหน้าเขา เพราะสิ่งที่ฉันห่วงมากๆ ในตอนนี้คือ วาวา

"ปลอดภัย...ถ้าเธอทำงานสำเร็จ" เขาว่าจบก็หันไปพยักหน้าให้ลูกน้องของเขา ทำให้ผู้ชายชุดดำที่นั่งอยู่ในตำแหน่งคนขับรีบเปิดประตูรถ เพื่อเดินมาเปิดประตูรถให้ฉัน

แกร๊ก~

"..." ฉันหลับตาลงเรียกความกล้าให้กับตัวเองอยู่นานนับหลายวินาที ก่อนจะวางซองสีน้ำตาลลงบนเบาะรถพร้อมก้าวขาเดินลงไปจากรถ

"อย่าคิดหักหลังฉัน ผู้หญิงฉันก็เคยฆ่ามาก่อน" ฉันเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นเมื่อเจอคำขู่ของผู้ชายตรงหน้า แต่ฉันว่าน้ำเสียงและแววตาของเขามันไม่น่าจะใช่คำขู่ เขาน่าจะทำจริงๆ ถ้าเกิดฉันไม่ทำตามที่เขาสั่ง

"อย่าทำอะไรน้องฉัน"

"หวังว่าฉันจะได้รับข่าวดี" เขาพูดจบลูกน้องของเขาก็ปิดประตูรถ วิ่งไปนั่งในตำแหน่งคนขับเช่นเดิม ซึ่งฉันก็ได้เพียงยืนมองรถที่ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกไป

"เฮ้อ..เป็นไงเป็นกัน" ฉันพึมพำคนเดียวอย่างคนไม่มีทางเลือก พร้อมก้มใบหน้าลงดูสภาพตัวเอง

ตอนนี้ฉันอยู่ในชุดเดรสรัดรูปสายเดี่ยวสีดำ รองเท้าส้นสูงสีดำ เพราะก่อนหน้าที่เขาจะพาฉันมาส่งที่นี่ เขาได้จัดการหาเสื้อผ้าให้ฉันเปลี่ยน

ทำไมฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้นะ แต่ถ้าจะให้ถอยฉันคงทำไม่ได้ เพราะตอนนี้น้องสาวฉันยังถูกพวกเขาจับตัวไว้ และถ้าจะขอให้คนอื่นช่วย ฉันก็มองไม่เห็นเลย ว่าใครที่ไหนจะช่วยฉันได้

ฉันต้องทำจริงๆ สินะ และต้องทำให้มันสำเร็จด้วย...

 

 

อีกด้าน...

"นายจะกลับแล้วเหรอ" ฟร้องเอ่ยถามเจ้านายหนุ่มเมื่อเห็นแบล็กเวลล์ก้าวเดินออกมาจากห้องวีไอพีของคลับหรูอย่างเอเอ็นคลับ

"..." แบล็กเวลล์ไม่ได้ตอบคำถามลูกน้องคนสนิท แต่กลับเบือนสายตาไปมองที่หญิงสาวคนนึงที่ยืนอยู่ที่ด้านหลังของฟร้องด้วยท่าทางเกร็งๆ

"วันนี้เจ้าของคลับมาตรวจงาน และทราบว่านายมาดื่มที่นี่เลยส่งผู้หญิงมาดูแลนายครับ"

"..." แบล็กเวลล์ไล่สายตามองหญิงสาวตรงหน้าตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าด้วยสายตาไร้ความรู้สึก ซึ่งมันทำให้เธอเผลอบีบมือเข้าหากันแน่น

"สะ..สวัสดีค่ะ" หญิงสาวรีบยกมือไหว้ทันทีเมื่อเห็นว่ามาเฟียหนุ่มไม่ยอมละสายตาไปจากเธอ

"ถ้านายจะกลับ ผมจะส่งตัวเธอ..."

"ถ้าคุณไม่สะดวกดื่มต่อที่นี่ ฉันสามารถออกไปดื่มกับคุณที่อื่นได้ค่ะ" ยังไม่ทันที่ฟร้องจะได้พูดจบ หญิงสาวก็รีบเอ่ยออกมาทันที ก่อนจะเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นเพราะเธอไม่คิดว่าจะมาทำอะไรแบบนี้ และไม่คิดว่าจะกล้าพูดอะไรแบบนี้

"ตีหนึ่ง เธอจะไปไหน?" แบล็กเวลล์ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลา ก่อนจะละสายตาไปจ้องหน้าหญิงสาวเช่นเดิม

"คะ..คอนโดคุณก็ได้ค่ะ"

"..." แบล็กเวลล์เงียบ ก้าวขาเดินเข้าไปประชิดตัวเธอ จนเธอต้องรีบก้าวขาถอยหลังหนีอย่างอัตโนมัติพร้อมหัวใจที่เต้นตึกๆ ด้วยความรู้สึกหวาดกลัว "รู้เหรอว่าฉันพักที่ไหน"

"เอ่อ..ฉะ..ฉันไม่ทราบค่ะว่าคุณพักที่ไหน แต่คิดว่าน่าจะมีคอนโด" เธอเอ่ยตอบเสียงตะกุกตะกักพร้อมก้มใบหน้าลงไม่กล้าสบตากับคนตรงหน้า

เธอประหม่า

เธอหวาดกลัว

จนเธอไม่สามารถควบคุมตัวเองให้เป็นปกติได้

"หึ!" มาเฟียหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ ด้วยท่าทางเย้ยหยัน โดยที่แววตาของเขาก็ไม่ได้สื่ออะไรออกมาทั้งสิ้น

"เดี๋ยวผมส่งตัวเธอคืนครับ" ฟร้องเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าเจ้านายหนุ่มเงียบไป

"ถ้าอยากไปฉันก็จะพาไป"

"..." หญิงสาวเงยหน้าขึ้นสบตากับมาเฟียหนุ่มอย่างลืมตัวเมื่อได้ยินประโยคนั้น

"ตามมา" แบล็กเวลล์ว่าจบก็ก้าวขาเดินออกไป

"นายไว้ใจเธอได้เหรอ นายก็รู้..."

"เธอชื่ออะไร" แบล็กเวลล์ไม่ได้สนใจคำร้องห้ามของลูกน้องคนสนิท แต่กลับเอ่ยถามชื่อของหญิงสาวใจกล้าคนนั้น

"วีด้าครับ"

"ใจกล้าดี" แบล็กเวลล์กระตุกยิ้มมุมปาก แหล่สายตามองกลับไปที่ด้านหลังที่มีหญิงสาวและลูกน้องของเขาเดินตามมา

 

_______________________________________

น้องวี พี่มันไม่ได้โง่ ฮืออออ น้องหนีไปปปป 😭

สุดท้ายอย่าลืมพิมพ์คอมเมนต์ทิ้งไว้ก่อนกดออกนะคะ ><

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว