facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บำเรอรักมาเฟีย [02] แบล็กเวลล์

ชื่อตอน : บำเรอรักมาเฟีย [02] แบล็กเวลล์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 36.7k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 13 เม.ย. 2564 19:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 700
× 0
× 0
แชร์ :
บำเรอรักมาเฟีย [02] แบล็กเวลล์
แบบอักษร

ตอนที่ 02

 

@บริษัทไบรโอกรุ๊ป

แกร๊ก~

"นาย..."

"ถ้ามีมือแล้วไม่รู้จักเคาะ ก็ตัดทิ้งซะ" มาเฟียหนุ่มละสายตาจากเอกสารกองโตเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของการกระทำไร้มารยาทด้วยท่าทางนิ่งเรียบ

"ขอโทษครับ" ฟร้องที่เป็นเจ้าของการกระทำดังกล่าวรีบก้มศีรษะขอโทษเจ้านายหนุ่ม ก่อนที่เขาจะปิดประตูห้องก้าวขาเดินมายืนอยู่ข้างหน้าโต๊ะทำงานส่วนตัวของแบล็กเวลล์

"มีไร"

"สิ่งที่นายสงสัยเป็นเรื่องจริงครับ"

"เหอะ!" มาเฟียหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคอด้วยท่าทางเย้ยหยันอย่างไม่ได้ตกใจมากนัก มือหนาควงปากกาในมือเล่น โดยที่มุมปากยังคงแสยะยิ้มร้ายกาจ

"มันแฝงตัวเข้ามาเมื่อสองวันก่อน มันยังไม่ทันได้อะไรเพราะคนของเราจับได้ซะก่อน"

"มันเป็นคนของใคร"

"ผมคิดว่าน่าจะเป็นคนที่นายสงสัย"

ตุ้บ!

"แผนการโง่ๆ" มาเฟียหนุ่มโยนปากกาลงบนโต๊ะอย่างไม่ได้ใส่ใจนัก พร้อมดันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

"นายจะจัดการมันเองไหม"

"เลือดสกปรกกูไม่อยากแตะต้อง"

"ครับ" ฟร้องพยักหน้าอย่างเข้าใจ ซึ่งมาเฟียหนุ่มก็ก้าวขาหมายจะเดินออกไปจากห้องทำงาน "ให้ผมส่งร่างกายไร้วิญญาณไปให้นายมันเชยชมด้วยไหม"

"..." แบล็กเวลล์หยุดชะงักฝีเท้าหมุนตัวหันกลับมาจ้องหน้าลูกน้องคนสนิท "ก็ดี"

"แล้วนายจะไปไหนครับ ผมจะขับรถให้"

"เสร็จงานแล้วตามกูไปที่เอเอ็นคลับ"

"ครับ" ฟร้องก้มศีรษะให้เจ้านายหนุ่ม ซึ่งแบล็กเวลล์ก็ก้าวขาเดินออกไปจากห้องทำงานทันที

ครืนนนน~ ครืนนนน~

เสียงโทรศัพท์มือถือส่งเสียงร้องดังขึ้นขณะที่มาเฟียหนุ่มก้าวขาเดินออกมาจากลิฟต์เพื่อมุ่งหน้าเดินไปที่โรงจอดรถของบริษัท

มือหนาล้วงลงไปในกระเป๋ากางเกงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสายเมื่อเห็นรายชื่อของแม็กซ์เครย์ปรากฎอยู่บนหน้าจอ

"ว่า" แบล็กเวลล์ขานรับในลำคอเบาๆ เปิดประตูเข้าไปนั่งในรถสปอร์ตหรู

(มีหมาลักลอบเข้ามาขโมยอาหารกินเหรอ)

"เหอะ! หมาโง่ๆ"

(คนที่ปล่อยให้มันเข้ามาถึงถิ่นนี่ควรเรียกว่าอะไรดี?)

"ให้ความหวังหัวหน้าหมามันน่าสนุกดี"

(หึ เอกสารกูถึงไหนแล้ว?)

"พรุ่งนี้เช้าคนของกูจะนำไปให้"

(ชักช้า)

"ไปดื่มกับกูไหม"

(ไม่ว่างมีหน้าที่ต้องทำ)

"ทาสเมียทาสลูกจริงๆ"

(ปากดีไปเหอะ ถ้าเมียกูไม่ท้องกูอุ้มมิกซ์คลินไปดื่มกับมึงแล้ว)

"..." แบล็กเวลล์ส่ายหน้าไปมา ก่อนจะกดวางสายทิ้งโทรศัพท์ลงบนเบาะรถข้างๆ จากนั้นเขาก็ขับรถออกไป

 

 

@ทีทีคลับ

"คงถูกแหละ" หญิงสาวพึมพำออกมาเบาๆ เมื่อขับรถมาตามแผนที่ที่น้องสาวส่งให้ผ่านทางข้อความ จนเธอขับมาถึงหน้าทีทีคลับ

สถานที่แห่งนี้ตั้งอยู่ที่นอกเมือง ห่างไกลจากคอนโดที่หญิงสาวพักอาศัยเป็นอย่างมาก ซึ่งที่นี่เป็นที่นิยมสำหรับนักศึกษาของมหาวิทยาลัยแถวนี้มากกว่า

"ใช่แหละ" เธอพึมพำออกมาอีกครั้ง ก่อนจะเลี้ยวรถเข้าไปจอดที่โรงจอดรถของคลับ มือเล็กหยิบโทรศัพท์มือถือบนตักขึ้นมากดส่งข้อความหาน้องสาว

LINE -VaVa-

Veda : วาอยู่ไหน พี่อยู่หน้าคลับแล้วนะ

Veda : กลับได้แล้ว เที่ยงคืนแล้ว

"ทำไมไม่ตอบเนี่ย" วีด้าบ่นอุบอิบเมื่อรอการตอบกลับมาของน้องสาวนานหลายนาที แต่ก็ไร้วี่แววเธอจึงจัดการเลื่อนไปที่รายชื่อของวาวาพร้อมกดโทรออกอย่างไม่รีรอ

ตู้ดดดด~ ตู้ดดดด~

"ปล่อยให้เที่ยวหน่อย ซนใหญ่เลย" หญิงสาวตัดสินใจเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าสะพายข้าง เปิดประตูก้าวขาเดินลงจากรถเมื่อน้องสาวเธอไม่ยอมรับสาย

ดวงตากลมโตกวาดสายตามองไปรอบๆ บริเวณคลับเมื่อเธอเดินเข้ามาถึง ก่อนจะรีบก้าวเดินไปที่ลิฟต์เพื่อขึ้นไปที่ชั้นสองของคลับ ที่เธอรู้เพราะก่อนหน้านี้น้องสาวได้ส่งข้อความบอกเธอแล้ว

ติ๊ง~

"สองหนึ่งศูนย์ศูนย์" วีด้าก้าวขาเดินออกมาจากลิฟต์เมื่อลิฟต์เคลื่อนตัวมาถึงชั้นสอง โดยที่เธอก็ก้มใบหน้าลงอ่านหมายเลขห้องที่น้องสาวส่งให้

"จับมัน!"

"กรี๊ดดดด!"

"..." สองขาที่กำลังก้าวเดินหยุดชะงักพร้อมหันขวับไปมองตามเสียงกรีดร้องที่ดังขึ้นอย่างอัตโนมัติ "วะ..วาวา" วีด้าเอ่ยขึ้นอย่างตกใจเมื่อเห็นว่าเสียงนั้นเป็นเสียงของน้องสาว

"หยุดนะ" ร่างกายของหญิงสาวทำงานอย่างอัตโนมัติโดยการวิ่งเข้าไปหาน้องสาวของเธอ พร้อมตะโกนขึ้นทำให้ชายฉกรรจ์ที่กำลังลากตัววาวาเข้าไปในห้องหยุดชะงัก

"พี่วี ช่วยวา..อื้อ!" วาวายังพูดไม่ทันจบประโยคก็โดนฝ่ามือหนาของชายฉกรรจ์เลื่อนไปปิดปากเธอไว้

"นั่นมันน้องฉัน ปล่อยน้องฉันนะ"

"น้อง?" มาเฟียหนุ่มเจ้าของชื่อพาริชเอ่ยขึ้นพร้อมก้าวเดินออกมาจากห้องแห่งนั้น เดินมาหยุดอยู่ข้างหน้าหญิงสาว จนเธอต้องก้าวขาถอยหลังหนีด้วยความหวาดกลัว ซึ่งผู้ชายอีกคนที่เดินตามหลังพาริชออกมาก็ก้าวเดินแยกตัวออกไป

"พวกคุณเป็นใคร มาจับตัวน้องฉันแบบนี้ได้ยังไง" ถึงแม้จะหวาดกลัวมากแค่ไหนก็ต้องสู้ เพราะคนที่พวกเขาจับตัวไว้คือน้องสาวคนเดียวของเธอ

"ฉันจะไม่ทำแบบนี้ ถ้าน้องเธอไม่แส่หาเรื่อง"

"น้องฉันทำอะไร"

"..." มาเฟียหนุ่มไม่ตอบคำถามของหญิงสาว เขาเบือนสายตาหันไปมองเหล่าลูกน้องของเขา "มึงปล่อยตัวผู้หญิงคนนี้เข้ามาได้ยังไง"

"พวกผมขอโทษครับนาย"

"กูจะคิดบัญชีทีหลัง" พาริชทิ้งท้ายเอาไว้แค่นั้นก่อนจะเบือนสายตามามองหน้าหญิงสาวอีกครั้ง "ฉันปล่อยตัวน้องเธอไม่ได้"

"ทำไมจะไม่ได้"

"นายครับ" เสียงหนึ่งดังขึ้นขัดจังหวะก่อนจะปรากฎร่างผู้ชายคนนึงที่วิ่งเข้ามาด้วยท่าทางไม่สู้ดีนัก

"มีไรอีก"

"..." เทรย์ลูกน้องคนสนิทของมาเฟียหนุ่มเบือนสายตามามองหน้าหญิงสาวข้างๆ เพียงแวบ ก่อนจะก้าวขาเดินไปกระซิบกระซาบเจ้านายของตน "คนของเรากลับมาแล้วครับ กลับมาแต่ร่างไม่มีวิญญาณ"

"..." พาริชขบกรามแน่นเมื่อได้ยินคำรายงานจากปากลูกน้องคนสนิท โดยที่ไม่มีคำใดๆ หลุดออกจากปากของเขา

"ปล่อยตัวน้องสาวฉันได้แล้ว"

"..." พาริสเบือนสายตามามองหน้าหญิงสาวตรงหน้า ก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากเมื่อนึกอะไรบางอย่างออก "ฉันจะปล่อยก็ต่อเมื่อเธอทำงานให้ฉันสำเร็จ"

"งะ..งานอะไร" วีด้าเอ่ยถามเสียงหวาดหวั่น

"นายคิดจะทำอะไร ผมว่าเธอไม่มีปัญญา..." เทรย์เงียบไปเมื่อพาริสยกมือขึ้นห้าม

"งานง่ายๆ" มาเฟียหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปาก ก้าวขาเดินไปหยิบซองสีน้ำตาลที่วางอยู่บนโต๊ะในห้องวีไอพี เดินกลับออกมายื่นให้หญิงสาว "รายละเอียดอยู่ในนี้"

"ถ้าฉัน..."

"เธอไม่มีสิทธิ์เลือก"

"..." วีด้าเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นเมื่อพาริชเอ่ยขึ้น ซึ่งเธอก็เบือนสายตามองไปที่น้องสาวของเธอที่ถูกชายฉกรรจ์ใช้ปืนจี้ที่ข้างเอว "อะ..เอาปืนลงไม่ได้เหรอ"

"เอาลง" พาริชยอมหันไปออกคำสั่งกับลูกน้องของเขา

"ฉันขอคุยกับน้องหน่อยได้ไหม"

"..." พาริชเงียบไปครู่หนึ่ง ยอมเบี่ยงตัวหลบให้หญิงสาวได้เดินเข้าไปหาน้องสาวของเธอ ซึ่งชายฉกรรจ์ก็เลื่อนมือที่ปิดปากวาวาออก

"พี่วี ช่วยวาด้วย วากลัว" วาวาเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเทา พร้อมกับหยาดน้ำตาที่ไหลออกมาอาบแก้มทั้งสองข้าง

"มันเกิดอะไรขึ้น"

"วาไปเข้าห้องน้ำพอจะเดินกลับห้อง วาดันเข้าห้องผิด วาไม่เคยมาที่นี่ หมายเลขห้องมันคล้ายๆ กัน วาดูผิด..ฮืออ พี่วีวากลัว"

"ไม่ต้องร้อง" เธอเลื่อนมือไปเช็ดน้ำตาออกให้น้องสาวของตัวเองอย่างแผ่วเบา

ฟรึ่บ!

"อ๊ะ!" วีด้าอุทานออกมาเบาๆ เมื่อโดนมาเฟียหนุ่มกระชากตัวออก พร้อมยื่นซองสีน้ำตาลให้เธอ

"งานสำเร็จ น้องสาวเธอปลอดภัย"

"..." วีด้ายอมเอื้อมมือไปหยิบซองสีน้ำตาลมาเปิดดูอย่างจำยอม

"แบล็กเวลล์ ชื่อมัน"

 

__________________________________________

น้องสาวโดนพาริชจับตัว ส่วนพี่สาวก็คาดว่าน่าจะโดนพี่แบล็กกักตัว 😂

ไทมไลน์เรื่องนี้คือหลังจากฉากแต่งงานของเรื่อง มาเฟียตามรัก นะคะ ในเรื่องนี้น้องมิกซ์คลินอายุ 1 ปี กว่าๆ ส่วนเมเบล ยังอยู่ในท้องนะคะ

คอมเมนต์มาหน่อยนะคับ ฝากกดใจด้วยน๊า 🖤

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว