ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP. 7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 08 เม.ย. 2564 00:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP. 7
แบบอักษร

“หึ ๆๆ ทำไมต้องทำหน้างง นี่เราคิดว่าพี่ชวนเราไปกินข้าวสองต่อสองเพราะเหตุผลอะไร อย่าบอกนะครับว่าไม่รู้ว่าพี่เพราะอยากอยากเดทกับเรา”

“...” ฉัน ไม่ได้ฝันไปใช่ไหมคะ

“ว่าไงครับปีใหม่” พี่เซนส์ถามแล้วก็ขยับมาใกล้พร้อมกับรอยยิ้มที่ละมุนมาก ๆ

อยากเดทกับฉันงั้นเหรอ แล้ว...บาร์เทนเดอร์คนสวยคนนั้นล่ะ หรือว่าที่จริงแล้วพี่เขาแค่บังเอิญหันสายตาไปมองทางนั้นตอนที่พูดโดยที่ไม่ได้คิดอะไรอย่างที่แกเคยเดาจริง ๆ

“คือ...”

“ถ้าอึดอัดบอกพี่ได้นะ”

“ปะ เปล่าค่ะ ไปชุดนี้ได้ใช่ไหมคะ” เปลี่ยนเรื่องดีกว่าปีใหม่

“ได้สิทำไมจะไม่ได้ล่ะครับ”

“เห็นพี่เซนส์ถามนึกว่าไม่โอเคนี่คะ”

“เปล่าพี่แค่รู้สึกว่ามัน...”

“คะ?” สายตาที่เขามองตอนที่หยุดพูดไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกแย่แต่กลับทำให้เขินมากกว่า ไม่เคยรู้สึกเขินเวลาผู้ชายมองเสื้อผ้าการแต่งตัวของตัวเองมาก่อน แล้วนี่ยิ่งเป็นชุดนักศึกษามันยิ่งไม่ควรเขินแต่ก็เขินได้ไงคะ สายตาพี่เซนส์ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ นะ

“ไม่มีอะไรหรอก” พูดแล้วยิ้มบาง ๆ ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกว่าไม่มีอะไรอย่างที่เขาพูดเลยสักนิด

“ไม่มีได้ไงคะก็เมื่อกี้พี่เซนส์พูดเองว่าพี่เซนส์รู้สึกว่ามันอะไรก็ไม่รู้”

“พี่ไม่พูดดีกว่า”

“ได้ไงคะ พูดเลยนะ” เขินกับสายตาแต่ก็อยากรู้อยู่ดีนั่นแหละ

“หึ ๆๆ เอาไว้เดี๋ยวบอกแต่ไม่ใช่ตอนนี้”

“อ้าว” ฉันก็เขินนะแต่การได้คุยกันมากขึ้นก็ทำให้บรรยากาศผ่อนคลายมากกว่าไม่พูดอะไรกันเลย

“ไปหาอะไรกินกันก่อนดีกว่าไหม คุยบนรถก็ได้พี่อยากพาเราไปกินข้าวแล้ว”

“ก็ได้ค่ะ” ฉันตกลงพี่เซนส์ก็ยิ้มแล้วขยับมาใกล้

“...คะ?” ฉันมองพี่เขาที่มาหยุดตรงหน้าด้วยความงง 

หมับ!

“พี่จะพาไปขึ้นรถ”

“...” -///- เสือมือไวชัด ๆ ไม่แปลกหรอกได้ยินเรื่องผู้หญิงมาพอสมควร แต่ทำไงได้ใจมันชอบไปแล้ว คนเราก็แบบนี้ล่ะค่ะถ้าลองได้รู้สึกไปแล้วต่อให้รู้ว่ากำลังเอื้อมมือไปคว้าไฟก็ยอมที่จะเอาของร้อนมาไว้ในมือ

แต่ก็ไม่แน่หรอกบางคนเจ้าชู้มากแต่พอได้เจอคนที่ใช่แล้วก็ยอมหยุดชนิดที่เรียกว่าทั้งชีวิตนี้เพื่อเธอมีเยอะแยะ และฉันอาจจะเป็นคนที่ทำให้พี่เซนส์กลายเป็นแบบนั้นก็ได้ใครจะไปรู้ 

ลองดู ใช้ใจก็พอปีใหม่ ถ้าได้ก็ดีมาก ๆ แต่ถ้าไม่ได้ก็...เจ็บและทำใจ 

พี่เซนส์จูงมือฉันเดินอ้อมมาขึ้นรถ เปิดประตูให้แล้วก็รอปิดเล่นเอาฉันใจเต้นขาสั่นเกิดอาการขึ้นรถด้วยอาการงกเงิ่นเหมือนคนไม่เคยขึ้นรถซะงั้น

“อยากกินไรครับ”

“...อะไรก็ได้ค่ะ” อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่เมนูเส้นหรืออะไรที่กินแล้วดูไม่สวย ปีกลัวไม่สวยในสายตาพี่เซนส์ แหะ ๆ

“พี่ขอกลัวคำว่าอะไรก็ได้ของผู้หญิงเหมือนผู้ชายคนอื่นได้ไหม” พี่เซนส์พูดติดตลกทำเอาฉันหลุดขำ

“ฮ่า ๆๆ ไม่หรอกค่ะสำหรับปีถ้าพูดว่าอะไรก็ได้ก็คือตามนั้นค่ะไม่ต้องกังวลนะคะ

“หึ ๆๆ ครับ ความจริงพี่เลือกไว้แล้วล่ะแต่อยากให้เราเลือกก่อน”

“ถ้างั้นเอาร้านที่พี่เซนส์เลือกได้เลยค่ะ” ฉันหันไปยิ้มให้ ก็คิดไว้แล้วล่ะว่าผู้ชายแบบพี่เซนส์ถ้าถึงขั้นบอกว่านี่คือการเดทคงไม่มีทางที่จะไม่เลือกร้านอาหารเอาไว้หรอก

พี่เขาชวนคุยตลอดทาง คุยเก่ง มีเสน่ห์ ที่สำคัญ...หล่อ ตรงสเปคทุกอย่าง

ใช้เวลาไม่นานพี่เซนส์ก็พามาถึงร้านอาหาร ร้านดังบรรยากาศดีเลยนะคะแต่การใส่ชุดนักศึกษามาก็ไม่ได้ถือว่าแย่เท่าไหร่ ฉันว่าฉันดูน่ารักน่าทะนุถนอมดี อิอิ

“ทานไรดีปีใหม่”

“อืม...อันนี้ก็ได้ค่ะ” ฉันชี้เมนูตรงหน้าแล้วพี่เซนส์ก็จัดการสั่งอาหารให้

“พิงค์กับไอ้ฟลุ๊ครู้รึเปล่าว่ามาเดทกับพี่”

“คะ? ไม่รู้หรอกค่ะ ปีไม่ได้บอก” อย่าว่าแต่เดทเลยค่ะพี่เซนส์แค่เห็นปีกับพี่เซนส์เดินขึ้นไปชั้นบนของผับด้วยกับเฮียกับเจ้ก็เครียดแล้วค่ะ -_-!

“หึ ๆๆ ถ้ารู้สองคนนั้นเครียดแย่”

“ทำไมล่ะคะ” ฉันแกล้งทำเป็นไม่รู้แล้วถามออกไป

“เฮียกับเจ้เราไม่ได้บอกรึไงว่าพี่เป็นตัวอันตราย พี่ว่าน่าจะบอกแล้วนะ”

“ก็...นิดหน่อยค่ะ”​ คำพูดกับสายตารู้ทันเล่นเอาคนสวยอย่างฉันไปไม่เป็นต้องยอมรับแต่โดยดี

“หึ ๆๆ พี่นึกแล้ว เราว่าไงล่ะ”

“คะ?”​

“เราว่าไง รู้สึกว่าพี่เป็นตัวอันตรายไหม”​

“แล้วพี่เซนส์ชวนเดทเพราะอะไรล่ะคะ ปีเดาใจใครไม่ได้หรอกค่ะ ได้แต่คิดว่าพี่เซนส์คงไม่ใจร้ายกับปีที่เป็นน้องของ เฮียฟลุ๊คกับเจ้พิงค์ด้วยการเข้ามาหลอกปีจริงไหมคะ” สติเท่านั้นที่จะทำให้ฉันคุยกับเขารู้เรื่องและดูไม่เป็นผู้หญิงหัวอ่อน​

“หึ ๆๆ เล่นเอาพี่ไปไม่เป็นเลย”

“ยังไงคะพูดแบบนี้ตกลงตั้งใจจะเข้ามาหลอกปีรึไง ถ้าจะหลอกขอร้องให้จบแค่อาหารมื้อนี้นะคะ ไม่มีใครอยากเสียใจเพราะความสนุกของคนแค่คนเดียวหรอก” ฉันพูดไปยิ้มไปไม่ให้ดูเครียดเท่าไหร่แต่ที่จริงก็เครียดนั่นแหละ 

ไม่เคยมีใครอยากโดนหลอก ไม่มีใครอยากเจ็บ ไม่มีใครอยากเป็นของเล่นหรือตัวตลกของใครอยู่แล้ว 

“เปล่า พี่ล้อเล่นครับ”

“โล่งอกไปทีนะคะ แต่ของแบบนี้คงต้องดูกันยาวหน่อย”

“ต้องดูยาว ๆ เลยเหรอ” พี่เซนส์ทำหน้าฉงนใส่แต่ดูรู้ว่าแค่ทำเพื่อล้อเล่น

“ฮ่า ๆๆ จะดูสั้น ๆ ก็ได้ค่ะ ปีไม่บังคับใครอยู่แล้ว” พี่เซนส์ต้องเข้าใจสิว่าฉันต้องการสื่ออะไร แค่กำลังจะสื่อว่าฉันไม่ได้แคร์ไม่ชอบก็ไม่เป็นไรก็เลิกเดทกันแค่นั้น

ความจริงไม่อยากดูสั้น ๆ หรอกนะอยากดูยาว ๆ แต่ไม่อยากเป็นลูกไก่ในกำมือใครโดยเฉพาะผู้ชายที่ได้ชื่อว่าโคตรร้ายกาจเรื่องผู้หญิงอย่างคนตรงหน้า

“อ่าส์~ ท่าทางพี่จะเจอแม่เสือมากกว่าลูกแมวแล้วสิ”

“ฮ่า ๆๆ ไม่ใช่แม่เสือหรอกค่ะอย่าทำร้ายปีก็พอถ้าไม่มีใครมาร้ายใส่ปีก็แค่ลูกแมวตัวเล็ก ๆ นี่แหละ”

“หึ ๆๆ โอเคครับ พี่อยากเห็นปีใหม่เวอร์ชั่นลูกแมวมากกว่า แต่ต้องเป็นลูกแมวของพี่คนเดียวนะ”

“...” บ้าจริง! ทั้งที่พยายามจะให้เขารู้ว่าฉันไม่ใช่ลูกไก่หรือลูกแมวแต่พอโดนหยอดด้วยคำนี้เข้าไปปีใหม่คนนี้ก็อยากกลายร่างเป็นลูกแมวกระโดดไปอ้อนบนตักพี่เซนส์ทันทีเลย >///<

เราคุยกันไปเรื่อย ๆ ระหว่างมื้ออาหาร บรรยากาศไม่อึดอัดแม้แต่นิดเดียวพี่เซนส์คุยเก่งแล้วก็มีเสน่ห์มากทำฉันคุยเพลินไม่อยากหยุดคุยเลยล่ะ

-เวลาต่อมา- 

“ขอบคุณนะที่ไปเดทกับพี่”

“ขอบคุณที่พาไปกินอะไรอร่อย ๆ เหมือนกันค่ะ” พี่เขามาส่งถึงหน้าหอแล้วค่ะ ใช้เวลาทั้งเดินทาง กินข้าวจนถึงตอนนี้ก็เกือบ 4 ชั่วโมง แต่ช่วงเวลาของความสุขมันมักสั้นเสมอเลยรู้สึกเหมือนฉันได้เดทกับพี่เซนส์แค่ครึ่งชั่วโมง

“ครับผม เอาไว้เดี๋ยวพี่พาไปกินอะไรอร่อย ๆ อีกดีไหม”

“อืม~ ถ้าพี่เซนส์เลี้ยงนะคะ”

“หึ ๆๆ เลี้ยงสิทำไมจะไม่เลี้ยงล่ะ”

“โอเคค่ะ ถ้างั้นปีไปดีกว่า พี่เซนส์ขับรถดี ๆ นะคะ” จะจากกันแล้วก็เริ่มใจหายไม่รู้ว่าพี่เซนส์ประทับใจอะไรในตัวฉันบ้างรึเปล่าแต่ฉันประทับใจทุกอย่างที่เป็นเขาเลยล่ะ

“ครับผม”​ รอยยิ้มหล่อละมุนทำฉันไม่อยยากลงจากรถ แต่ต้องลงใช่ไหมเดี๋ยวดูหิวเขาเกินไป แหะ ๆ

ฉันหันไปเปิดประตูรถช้า ๆ แต่ก่อนที่จะลงรถก็มีเสียงที่ฉันรอคอยดังขึ้น

“ปีใหม่”

“คะ”

“วันนี้...พี่มีความสุขมาก”​ เสียงก็ละมุนหน้าตาก็หล่อเกินความจำเป็น ยิ่งคำพูดอย่าให้พูดถึงเลย คำพูดแค่นิดเดียวแต่อิทธิพลโคตรยิ่งใหญ่

“...ค่ะ ปีก็มีความสุขเหมือนกันค่ะ” ฉันตอบด้วยใจที่เต้นแรงมากแล้วเราก็ยิ้มให้กินก่อนที่ฉันจะลงจากรถ พี่เซนส์เปิดกระจกมองหน้าฉันแล้วก็เอาแต่ยิ้มบาง ๆ 

“ไม่ไปเหรอคะ” ถามออกไปก็เขินไป แต่ถ้าไม่ไปจะพาขึ้นห้องแล้วนะ >///<

“ไปครับ แต่รอเราขึ้นห้องก่อน”

“ค่ะ”

“เราเข้าไปข้างในหอก่อนพี่จะได้แน่ใจว่าปลอดภัย”

“ค่ะ” ฉันพยักหน้ารับแต่ก็รู้ตัวว่ายังยิ้มแล้วก็ยังไม่หันหลังให้พี่เซนส์เพื่อเดินเข้าไปในหอ

“เดี๋ยวพี่โทรหานะครับ”

“...ค่ะ” เขินมาก~ >///<

“เข้าหอได้แล้วครับปีใหม่” น้ำเสียงเอ็นดูดังออกจากปากน่าจูบทำให้ฉันยิ้มพยักหน้ารับแล้วโบกมือลาเขาเบา ๆ อีกครั้งก่อนจะหันหลังเดินยิ้มเข้าไปในหออย่างที่ว่าที่คุณแฟนสั่ง >///<

#PEEMAI END

#SENSE TALK

ผมมองปีใหม่ที่เดินเข้าไปในหอด้วยรอยยิ้มจนเธอเดินเข้าไปในประตูของหอพักแล้วหันมามองผมนิดหน่อยก่อนจะเดินเข้าไปข้างในจนผมมองไม่เห็นเธอแล้วถึงได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

ติ๊ด!

Sense : วันนี้ไม่ได้ไปเข้าไปดื่มแต่พี่จะเข้าไปรับ รอก่อนนะ

__________________________________________________________

อ้าว! ไอ้พี่เซนส์!!

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว