ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP. 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.9k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 07 เม.ย. 2564 15:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP. 1
แบบอักษร

คุณเชื่อเรื่องพรหมลิขิตไหมคะ?

ส่วนฉันเชื่อนะ เชื่อว่าพรหมลิขิต...มันลิขิตได้

____________________________

“เจ้”

“ว่า”

“คนนั้นใครอ่ะ”

“คนไหน”

“คนนั้นไง”

“เพื่อนเฮีย”

“หล่อเนอะ”

ขวับ!

“...อย่ายุ่งเชียวนะปีใหม่”

“ทำไมล่ะ ปีว่าหล่อเหมาะเป็นน้องเขยเจ้มากเลยนะ”

“ปีใหม่ เจ้เตือนก็ต้องฟัง”

“...ไม่เห็นต้องทำหน้าซีเรียสขนาดนี้เลยก็แค่พูดเล่นเฉย ๆ หรอกน่า”

ฉันเบะปากแล้วย่นจมูกใส่เจ้พิงค์ที่แค่ถามแค่นี้ก็ต้องทำหน้าเครียดใส่ก่อนที่จะเดินไปหาเพื่อน ๆ ในปาร์ตี้สละโสดของเจ้พิงค์กับเฮียฟลุ๊คทันที

-หนึ่งเดือนต่อมา- 

“สวัสดีค่ะ”

“...ครับ”

“มาคนเดียวเหรอคะ”

“เปล่า ผมมากับเพื่อน”

“ผู้หญิง?”

“หึ ๆๆ ผู้ชายครับ”

“ถ้างั้น...นั่งด้วยคนคงไม่มีใครว่าใช่ไหมคะ”  

“ถ้าไม่มีใครว่าคุณเหมือนกันก็...ได้” ผมยิ้มมุมปากให้ผู้หญิงตรงหน้า 

สวยดี สวยแบบพิมพ์นิยมเหมือนที่เจออยู่ทุกคืนความสวยของเธอเลยทำให้ผมเฉย ๆ แต่ก็ไม่ได้ผลักไสก่อนที่สายตาของผมจะหันไปมองบาร์เทนเดอร์ข้างหน้าที่กำลังทำงานอย่างขมักเขม้น

“มาร์กี้นะคะ”

“ผมเซนส์ครับ”

“ชื่อเพราะจังเลยค่ะ มาบ่อยไหมกี้ไม่เคยเห็นหน้าเลย”

“ไม่เท่าไหร่ คุณล่ะ”

“ก็...ไม่เท่าไหร่เหมือนกันค่ะ”

“อื้ม” ผมคุยกับผู้หญิงตรงหน้าที่ชวนคุยแทบตลอดเวลา ถามอะไรมาผมก็ตอบ ปากตอบแต่สายตามองตรงไปข้างหน้ามากกว่ามีบ้างที่หันมาสบตาคู่สนทนา

“น้อง”

“คะ”

“ดรายมาร์ตินี่ที่นึงจ้ะ”

“ได้ค่ะ สักครู่นะคะ” บาร์เทนเดอร์ผู้หญิงคนเดียวของผับนี้หันมารับออเดอร์จากคนข้าง ๆ ผมก่อนที่เธอจะขมักเขม้นกับการชงเหล้าที่ชงได้รสชาติโคตรดีแต่คนชงกลับ...ดื่มเหล้าไม่เป็น

“ผับใกล้ปิดแล้วเซนส์ไปไหนต่อคะ” อ่าส์~ มาแล้วสินะช่วงเวลาของการดีล

“ผมเหรอ ผมก็... / มาร์กี้~” ยังไม่ได้พูดอะไรให้จบก็มีเสียงดังมาจากข้างหลังขัดจังหวะการสนทนาของผมกับเธอ

“ปี~ แกมีอะไร” ผมกับเธอยังไม่ได้หันไปมองแต่ดูเหมือนเธอจะรู้ว่าเป็นใครที่เรียกเธอถึงได้เอ่ยขึ้นด้วยเสียงเซ็ง ๆ แล้วค่อยหันไป

“เพื่อนจะไปต่อกันที่มอร์แกนแกจะไป...เฮ้ย! พี่เซนส์!”

“อ้าว ปีใหม่น้องสาวพิงค์ใช่ไหม” ผมจำได้แต่ก็ถามเพื่อให้แน่ใจ จะจำไม่ได้ได้ยังไงน้องเมียไอ้ฟลุ๊คสวยไม่แพ้ใครเลย สวยพอ ๆ กับพี่สาวจนเลือกไม่ได้ว่าใครสวยกว่ากันด้วยซ้ำ

“ค่ะ หวัดดีค่ะพี่เซนส์”

“ครับ มาเที่ยวเหรอ”

“ใช่ค่ะ มาฉลองกับเพื่อน ๆ ค่ะ แล้วนี่...รู้จักกันเหรอ” ปีใหม่ลูกพี่ลูกน้องของพิงค์เมียไอ้ฟลุ๊คเพื่อนผมที่เป็นเจ้าของผับนี้ถามด้วยสีหน้ามึนงง

“ก็...อืม แกรู้จักเซนส์เหรอ”

“อื้อ พี่เซนส์เป็นเพื่อนเฮียฟลุ๊คพี่เขยฉันเจ้าของผับนี้ไง”

“...อ่อ แล้วเมื่อกี้แกว่าไงนะ”

“เพื่อนจะไปต่อที่มอร์แกนกัน แกไปเปล่า” ปีใหม่ถามมาร์กี้ก็ปลายตามามองผม 

เอาล่ะผมรู้ว่าเธอกำลังชั่งใจดูว่าผมจะไปต่อกับเธอไหม แต่เห็นเป็นเพื่อนของน้องสาวพิงค์ผมว่าไม่ไปดีกว่าว่ะ ไม่อยากมีปัญหาตามมาทีหลัง รู้จักกับคนใกล้ตัวถ้าผู้หญิงอยากสานต่อเดี๋ยวจะตามตัวผมง่าย

“คือ...”

“ว่าไงแก ไปหรือไม่ไป ไปเหอะเพื่อนไปต่อกันทุกคน”

“ก็...อือ ไปก็ไป เดี๋ยวตามไปแล้วกัน” มาร์กี้ดูไม่ค่อยเต็มใจจะไปกับเพื่อนเท่าไหร่ผมดูออก เป็นเรื่องธรรมดาคงเซ็งเพื่อนตัวเองด้วยที่มาไม่รู้สถานการณ์

“เยส! ดีมากค่ะมาร์กี้คนสวย แต่อีกเกือบชั่วโมงเลยกว่าผับจะปิด ถ้างั้นฉันนั่งด้วยแล้วกันนะขี้เกียจมุดกลับไปที่โต๊ะ” ปีใหม่บอกแล้วก็เดินมานั่งข้างเพื่อนทันที ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรไม่ได้จ้องจะกินเพื่อนเธออยู่แล้ว ความจริงเมื่อกี้ตั้งใจจะปฏิเสธมาร์กี้อยู่แล้วด้วยซ้ำ

-10 นาทีต่อมา- 

“พี่เซนส์”

“ครับ” มาร์กี้เดินไปเข้าห้องน้ำปีใหม่เลยหันมาชวนผมคุยหลังจากที่เธอนั่งโยกดูคนอื่นไม่ได้สนใจผมกับเพื่อนของเธอตั้งแต่แรกที่ขอนั่งด้วย

“พี่เซนส์เคยดูดวงไหมคะ”

“ดูดวง?”

“อื้อ” พยักหน้ารับแล้วก็กระตือรือร้นด้วย นี่สายมูเหรอวะ

“ไม่นะ”

“ปีก็ว่างั้นแหละ หน้าแบบนี้ไม่เคยดูแน่นอน”

“หึ ๆๆ แล้วถามพี่ทำไม”

“ก็...อยากดูดวงให้”

“ดูดวง?”

“ค่ะ ปีดูดวงเป็นนะสนไหม” เธอดูสดใสกระตือรือร้นมากตอนที่เสนอ ผมไม่เคยสนใจเรื่องดูดวงหรอกผู้ชายบ้าที่ไหนมันจะไปสนใจวะแต่เห็นท่าทางกระตือรือร้นของเธอผมก็เลยนึกสนุก

“แล้วถ้าพี่อยากดูกับแม่หมอคนนี้ต้องทำยังไง”

“ไม่ต้องทำอะไรเลยค่ะแค่ยื่นมือมาก็พอ”

“โอเค” ดูง่ายดีไม่ต้องให้วันเดือนปีเกิดไม่ต้องเปิดไพ่ อารมณ์คนที่กำลังดื่มเลยนึกสนุกยื่นมือให้เธอ

มือเรียวแถมนุ่มมากของปีใหม่วางลงมาบนฝ่ามือผมประมาณ 10 วินาทีแล้วค่อยจับมือผมไว้จากนั้นก็จ้องมองที่ฝ่ามือผมส่วนผมเองก็ปล่อยให้เธอดูไปไม่ได้กวนอะไรเพราะหน้าตาเธอดูเครียดดี

“พี่เซนส์” ปีใหม่เงยหน้าขึ้นมาหลังจากที่ดูฝ่ามือผมพักใหญ่

“ครับ”

“อยู่ใกล้ ๆ นะคะ”

“อะไรนะ?” อะไรวะ อยู่ ๆ ก็พูดว่าอยู่ใกล้ ๆ นะคะ 

“เนื้อคู่...อยู่ใกล้ ๆ นะคะ” เสียงจริงจังไม่มีแววล้อเล่นทำให้ผมขมวดคิ้ว

“จริง?”​

“ค่ะ เนื้อคู่พี่เซนส์อยู่ใกล้ ๆ ใกล้ตัวมาก ๆ”

“...” ผมได้ยินก็ไม่พูดอะไรเพราะไม่เคยเชื่อเรื่องดวงก่อนจะหันไปอีกด้านแล้วจ้องที่ใครบางคน

...ทั้งชีวิตไม่เคยคิดจะดูดวง แต่วันนี้เวลานี้อยู่ ๆ ก็อยากให้คำทำนายของแม่หมอที่ยังจับมือผมไว้เป็นจริงขึ้นมา ขอให้เนื้อคู่ของผม...เป็นคนตรงหน้าอย่างคำทำนายของน้องเมียเพื่อนเถอะนะ

__________________________________________________

มาแล้วค่า ขอโทษที่หายไปนานน้า ฝากกดไลค์ กดติดตาม คอมเม้นท์ติชมให้กำลังใจกันด้วยนะคะ

หนึ่งคอมเม้นท์หนึ่งไลค์ = หนึ่งล้านกำลังใจของไรท์ค่ะ 😊

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว