email-icon facebook-icon

ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ขอให้มีความสุขกับการอ่านเจ้าค่ะ😊

อ้อมกอดอันอบอุ่น

ชื่อตอน : อ้อมกอดอันอบอุ่น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.7k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 19 มี.ค. 2564 09:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อ้อมกอดอันอบอุ่น
แบบอักษร

ผมลืมตาตื่นขึ้นมาอยู่ที่ไหนสักที่ผมไม่รู้จัก นอนมองไปรอบๆน่าจะเป็นโรงพยาบาล

แกร๊ก!! มีผู้หญิงคนหนึ่งเปิดประตูออกมาจากห้องน้ำ เธอยืนมองผมอยู่ แล้วรีบวิ่งมาหาผมที่นอนมองเธอ

“พี่หมอก!!ตื่นแล้วเหรอคะ :)” เธอดูดีใจมากที่ผมตื่น

“ผมชื่อหมอกเหรอ”

“...” เธอเงียบไปเลยเมื่อผมถามออกไป ในหัวผมมันว่างเปล่า ผมไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร แม้แต่เธอคนนี้ แต่เธอรู้จักผมแน่ๆเพราะเรียกผม แล้วดูดีใจมากๆ

“พะพี่...หมอกเจ้าไม่เล่นนะ” เจ้าเหรอ เธอชื่อเจ้าสินะ

“เล่นอะไร”

“พี่หมอกนั่นแหละถามชื่อตัวเองทำไม แล้วพี่เป็นยังไงบ้างเจ็บตรงไหนมั้ย เดี๋ยวเจ้าเรียกหมอก่อนนะ”

แล้วเธอก็กดปุ่มข้างเตียง พยาบาลกับหมอก็เข้ามา ตรวจร่างกาย ซักไซร้มากมายแล้วหันไปพูดกับคนที่ชื่อเจ้า

“คนไข้มีภาวะความจำเสื่อมชั่วคราวครับ เนื่องจากศรีษะได้รับการกระทบกระเทือนอย่างหนัก”

“ฮึก! แล้วเค้าจะหายใช่มั้ยคะ”

“หายครับ แต่ช้าหรือเร็วอันนี้หมอบอกไม่ได้ครับ คนรอบข้างต้องช่วยด้วยครับ เดี๋ยวหมอจะแจ้งวิธีการดูแลอีกทีนะครับ”

“ขอบคุณค่ะ”

เธอมองหน้าผมไม่พูดอะไร แววตาเสียใจน้อยใจถูกส่งมา

“พี่หมอกเจ็บตรงไหนมั้ยคะ”

“ไม่”

“จำเจ้าไม่ได้เลยเหรอ” สายตาเธอตัดพ้อผมมาก ทำไมผมรู้สึกผิด เธอเป็นอะไรกับผมกันแน่

“ไม่ได้”

“แล้วจำอะไรได้บ้างคะ”

“ไม่ได้”

“เห้อ!!ไม่เป็นไรค่ะ”

“ผมชื่ออะไร หมอก!เหรอ”

“ชื่อไอหมอกค่ะ”

“อืม แล้วคุณล่ะชื่ออะไร”

“เจ้าขาค่ะ”

“แล้วเราเป็นอะไรกันคุณดูน้อยใจผมนะ”

“เจ้าเป็นภรรยาพี่หมอกค่ะ”

“...” ภรรยาผมงั้นเหรอ?

“ทำไมคะไม่เชื่อเหรอ”

“ป่าว! แค่แปลกใจ”

“เจ้ากอดพี่ได้มั้ยคะ ฮึกๆ!” ผมไม่ชอบที่เธอร้องไห้เลย

“...”

หมับ!! “เจ้าจะกอด ฮื่อออๆ!” เธอพุ่งเข้ามากอดผมทันที ผมไม่ได้ตอบโต้อะไรไป แค่อยากให้เธอหยุดร้อง

“...”

“ทำไมพี่ใจร้ายแบบนี้!!ทิ้งเจ้าไว้คนเดียวไม่ยอมตื่นสักที พอตื่นมาก็จำกันไม่ได้อีก ฮึก!”

“...” ผมยังคงนิ่งไม่ ไม่ได้กอดตอบเธอ

แกร๊ก!! “นายตื่นแล้วเหรอครับ”

“...” ผมมองผู้ชายที่เข้ามาใหม่โดยไม่ตอบอะไร

“เค้าจำเราไม่ได้ค่ะพี่เจ เค้าจำอะไรไม่ได้เลยแม้กระทั่งเจ้าเค้าก็จำไม่ได้”

“เอ่อ..ผมชื่อเจครับ เป็นลูกน้องคนสนิทของนาย”

“ลูกน้อง??”

“ครับ”

“ผมเป็นนักเลงเหรอถึงมีลูกน้อง?”

“เอิ่ม..ยิ่งกว่านักเลงอีกครับ”

“คืออะไร?ยิ่งกว่านักเลง”

“เป็นเจ้าของคาสิโนครับ”

“ผมเนี่ยนะ??”

“ใช่ครับ แล้วนี่ก็นายหญิงไงครับ”

“ผมนึกอะไรไม่ออกเลย”

“ไม่เป็นไรครับนาย ค่อยๆนึกครับ”

“พี่หมอกหิวมั้ย”

“อืม”

ทันทีที่ผมตอบ เธอก็รีบไปหยิบกล่องในตู้เย็นมาอุ่นแล้วเอามาป้อนผม

“เจ้าป้อนค่ะ”

“เอ่อ...

“อย่าดื้อค่ะ!”

ผมยอมให้เธอป้อนจนอิ่ม เธอหยิบทิสชู่มาเช็ดปากให้ เอาน่ำมาให้ดื่ม

“คุณสาโกนหนวดมั้ยคะ”

“คุณสา??” ผมมีอีกชื่อเหรอเธอถึงเรียกแบบนั้น

“ลืมตัวค่ะ พอดีปกติเจ้าจะเรียกพี่หมอก หรือไม่ก็คุณสาค่ะ คุณสามี”

“อ๋อ”

“ขอโทษนะที่ผมจำอะไรไม่ได้”

“ไม่เป็นไรค่ะ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่พี่ขอโทษเจ้า”

“ทำไม”

“พี่ไม่เคยพูดคำว่าขอโทษให้ใครสักครั้ง”

“ทำไมล่ะ ผมไม่เคยทำผิดเลยเหรอ”

“ทำบ่อยค่ะ แต่ไม่เคยคิดจะรู้สึกผิดหรือขอโทษใคร”

“ฟังดูเลว”

“ค่ะพี่เลว” ผมเลวจริงเหรอ ผมเป็นคนไม่ดีเหรอ

“งั้นเหรอ”

“เปลี่ยนเรื่องดีกว่าค่ะ”

“ทำไมผมถึงเป็นแบบนี้”

“พี่ไปรับเจ้าค่ะกำลังขับรถกลับบ้านมีรถพุ่งมาชนเราค่ะ แล้วพี่เอาตัวเองกอดบังเจ้าไว้ค่ะเลยเจ็บหนักกว่าเจ้า”

“ผมดูรักคุณมากเลยนะ”

“ค่ะ เรามีกันแค่นี้”

“เราไม่มีครอบครัวเหรอ”

“ไม่ค่ะ เจ้าเป็นครอบครัวพี่ส่วนพี่ก็เป็นครอบครัวเจ้า เรามีกันแค่สองคนค่ะ” ผมคงรักเธอมากสินะถึงขั้นตายแทนเธอได้ขนาดนั้น

“อืม”

“เดี๋ยวเจ้ามานะคะ ต้องไปคุยกับหมอค่ะ”

ฟอด! ฟอด! “0.0”

“คิกๆ!หน้าพี่หมอกตลกมากเลยค่ะ เวลาเจ้าไม่หอมแก้มพี่ พี่จะชอบงอนค่ะ^^”

แล้วเธอก็เดินออกไป เธอสดใสจริงๆเป็นผู้หญิงที่สวยมากๆ ท่าทางคงจะขี้อ้อน แต่ก็คงแสบน่าดูเลย

แกร๊ก!! “กลับมาแล้วค่ะ”

“อือ”

“เดี๋ยวเจ้าเช็ดตัวให้ค่ะ” แล้วเธอก็ไปเอาอุปกรณ์มาเช็ดตัวให้ผม แต่...

“ตะตรงนี้ไม่ต้องก็ได้มั้ง”

“ทำไมคะ”

“กล้าเช็ดเหรอ”

“ปกติก็เช็ดให้ค่ะ”

“อ้อ” แล้วเธอก็เช็ดจนเสร็จ

“เจ้าไปอาบน้ำก่อนนะ”

“อืม”

พอเธอออกมาจากห้องน้ำก็มายืนอยู่ข้างเตียงเงียบๆเหมือนจะพูดอะไรสักอย่าง

“มีอะไร”

“ขอนอนด้วยค่ะไม่กอดพี่เจ้านอนไม่หลับ”

ฟุ่บ! หมับ! ไม่รอให้ผมตอบอะไรเธอโดดขึ้นเตียงมานอนกอดผมทันที ผมไม่ได้ผลักไสเธอออก แล้วก็ไม่ได้รังเกียจหรือรำคาญเธอด้วย ได้แต่นอนนิ่งๆให้เธอกอด แต่อ้อมกอดเล็กๆนี่มันอบอุ่นดีนะ รู้สึกคุ้นเคย

“พี่หมอกขา”

“อือ”

“เจ้ารักพี่นะ”

“...” ได้ยินแล้วรู้สึกดี ใจฟูแปลกๆ

“หลับยังคะ” ผมหันหลังให้เธออยู่ เธอเลยไม่เห็น

“ยัง”

“หันมาหาเจ้าหน่อย”

พรึ่บ! ไม่รู้ทำไมต้องมำตามที่เธอขอแต่ทำไปแล้ว เรามองหน้ากันอยู่แบบนั้นไม่มีใครเอ่ยอะไรออกมา

จุ๊บ!! “ฝันดีนะคะพี่หมอกของหนู” เธอจูบที่ปลายคางผม

“อืม ฝันดี”

ผมนอนมองหน้าเธอคนนี้จนหลับตามเธอไป

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว