email-icon facebook-icon

ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ขอให้มีความสุขกับการอ่านเจ้าค่ะ😊

แค่นี้ก็ดีแล้ว

ชื่อตอน : แค่นี้ก็ดีแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.4k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 01 เม.ย. 2564 23:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แค่นี้ก็ดีแล้ว
แบบอักษร

“ใครมันทำแบบนี้คะ”

“คุณดาหลาครับ”

“แน่ใจใช่มั้ยคะ”

“ครับ”

อีเวร!! อีแม่เลี้ยงอัมหิต! นี่กะจะฆ่ากันเลยใช่มั้ย เดี๋ยวจะได้เห็นดีกัน!!

“นายหญิงจะทำยังไงต่อไปครับ”

“เจ้ายังคิดไม่ออกค่ะ”

“ผมว่ารอนายก่อนนะครับอย่าเพิ่งทำอะไรเลย แต่ถ้านายหญิงอยากทำยังไงแค่บอกพวกผมมาครับ”

“ขอบคุณค่ะ ไว้เจ้าบอกอีกทีแต่ตอนนี้ห่วงแต่พี่หมอก”

“ครับ”

ทำไมมันถึงอยากจะฆ่าฉันขนาดนี้ ทำให้พี่หมอกเจ็บตัวไปด้วย หรือมันจะรู้ว่าพี่หมอกเป็นคนทำลูกชายมัน เห้อ!! ฉันพักเรื่องนี้ไว้ก่อน ตอนนี้หวังให้พี่หมอกฟื้นไวๆ ทุกวันนี้ฉันเริ่มกลับมานอนไม่หลับอีกครั้งเพราะเครียดเรื่องพี่หมอก เลยต้องพึ่งยานอนหลับอีก กว่าจะหลับได้แต่ละวันที่ไม่มีเค้านอนข้างๆมันอ้างว้างมากๆเลย

วันนี้ก็เหมือนเดิม ฉันกำลังไปหาพี่หมอก พอไปถึงเค้าย้ายออกมาอยู่ห้องพักฟื้น VIP ได้แล้วฉันรีบตรงดิ่งไปที่ห้องเค้าทันที สายระโยงระยางได้ถูดถอดออกไปแล้วเหลือเพียงสายน้ำเกลือกับเครื่องช่วยหายใจที่ยังต้องใส่อยู่ หน้าตาเค้าดูซูบไปเลย พยาบาลได้แนะนำแล้วว่าฉันทำอะไรให้เค้าได้บ้าง

“พี่หมอกขา เจ้ามาหาพี่แล้วนะ”

“...”

“รีบตื่นมาหาเจ้านะ”

“...”

“เจ้าคิดถึงพี่จัง ฮึก!”

“...”

“เจ้าจะไม่ร้อง”

“...”

จุ๊บ! จุ๊บ! จุ๊บ! “พี่รีบตื่นนะคะ”

ฉันยังคงนั่งเฝ้าเค้าอยู่แบบนั้นตั้งเช้าจนบ่าย เลยกลับไปเตรียมของเพื่อมานอนเฝ้าเค้า ฉันไม่จ้างพยาบาลพิเศษเลย อะไรที่ทำเองได้ฉันทำให้เค้าหมด

“ญาติจะเช็ดตัวให้คนไข้เองหรือว่าให้พยาบาลเช็ดให้คะ”

“เช็ดเองค่ะ”

“ค่ะ เดี๋ยวพยาบาลจะสอนนะคะ”

“ขอบคุณค่ะ”

แล้วพยาบาลก็มาสอนเช็ดตัวให้ถูกวิธี ฉันเช็ดตัวให้เค้าเสร็จ ตัวเองก็ไปอาบน้ำ คนของพี่หมอกก็เอาข้าวมาส่งฉัน พวกเค้าทุกคนดูแลฉันดีมากๆ ทุกคนเปลี่ยนกันเวียนมาเยี่ยมมาเฝ้าหน้าห้อง เพื่อนฉันๆก็มาเยี่ยมทุกวัน เพื่อนๆพี่หมอกก็มาทุกวันเหมือนกัน ทุกคนต่างบอกให้ฉันเข้มแข็งรอเค้า ฉันจะไม่อ่อนแอให้พี่หมอกต้องเป็นห่วง

ฉันนั่งกุมมือพี่หมอกไว้แทบจะตลอดเวลา มองใบหน้าอันหล่อเหล่าที่ตอนนี้หนวดเคราเริ่มขึ้นประปราย เค้ายังคงนอนนิ่งสนิทไม่กระดิกอะไรเลย ฉันฟุ่บหน้านอนไปกับเตียงเค้า มือก็ยังคงจับมือเค้าไว้ตลอด ไม่รู้ว่าเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ แค่ฉันอยู่กับเค้าฉันก็หลับได้แล้วแค่ได้จับมือก็ดีมากแล้ว ฉันตื่นเพราะพี่เจเอาข้าวมาส่งกับเอกสารมาให้เซ็นต์แทนพี่หมอก เค้าให้สิทธิ์ทุกอย่างกับฉัน ฉันสามารถตัดสินใจหรือทำอะไรแทนเค้าได้ทุกเรื่อง

“พี่หมอกตื่นได้แล้วนะคะ”

“...”

“วันนี้เจ้าทำงานแทนพี่ด้วยนะ”

“...”

“เจ้าเก่งใช่มั้ย”

“...”

“ตื่นมาให้รางวัลเจ้าเลยนะ”

“...”

“นอนนานๆมันเมื่อยนะ”

“...”

“เจ้ารอพี่อยู่ตรงนี้ข้างๆพี่นะ”

“...”

“รีบตื่นะคะ” จุ๊บ! จุ๊บ! จุ๊บ!

จะเป็นแบบนี้ทุกวัน นอน ตื่น คุย เช็ดตัว จูบแก้มเค้า หอมแก้มเค้า วนแบบนี้ทุกวัน พี่หมอกก็ยังคงนอนนิ่งอยู่แบบนั้น ตั้งแต่เกิดอุติเหตุนี่ก็ผ่านมาเกือบเดือนแล้ว หมอก็บอกไม่ได้ว่าเค้าจะตื่นตอนไหน ได้แต่รอไปวันๆ

“พี่หมอกขาเลิกใจร้ายกับเจ้าได้แล้ว”

“...”

“ตื่นมาสักที”

“...”

“เจ้ารอพี่อยู่ตรงนี้ไม่ไปไหนเลย”

“...”

“พี่ไม่คิดถึงเจ้าบ้างเหรอ”

“...”

ฟอด! ฟอด! “เจ้าคิดถึงพี่มากนะคะ”

เห้อ!! ฉันแห้งเหี่ยวมากเลย วันๆนั่งเฝ้าแต่พี่หมอก ไม่อยากขยับไปไหนเลย ไม่มีอารมณ์จะคุยกับใคร ทำอะไร แม้แต่ข้าวยังไม่อยากจะกิน ได้แต่ฝืนกินไปวันๆมันทรมานมากๆเลยนะกับการที่ต้องรอแบบไม่มีจุดหมาย ตอนนี้อุปกรณ์บนตัวเค้ามีแค่สายน้ำเกลือ บาดแผลตามร่างกายเริ่มหายแล้ว เหลือแค่รอเค้าตื่นขึ้นมา

“พี่หมอกขา”

“...”

“ฝันดีมากเลยเหรอคะถึงไม่ยอมตื่นสักที”

“...”

“ในนั้นมีเจ้าอยู่ด้วยมั้ย”

“...”

“เจ้ารักพี่นะรีบตื่นมาสักที เจ้ารออยู่ตรงนี้ ฮึกๆ! ตื่นเถอะขอร้องละ ฮื่อออๆ! กลับมาได้แล้ว คนรอมันทรมานนะ เห็นใจกันบ้างสิ ทิ้งเจ้าไว้คนเดียวได้ยังไง ไหนบอกจะไม่ปล่อยมือกันไง ฮึกๆ!”

สุดท้ายฉันก็ร้องออกมาจนได้ ฉันพยายามกลั้นและหยุดร้อง เผื่อว่าพี่หมอกตื่นมาจะได้ไม่เห็นฉันร้องไห้

แกร๊ก!! “นายหญิงครับ กลับไปพักหน่อยมั้ยครับผมจะเฝ้าให้เอง”

“ไม่ค่ะ เจ้าจะไม่ไปไหนถ้าพี่หมอกตื่นขึ้นมาจะไม่เจอเจ้าเป็นคนแรก เดี๋ยวเค้าจะน้อยใจ พี่เจไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ”

“ทานข้าวให้เยอะหน่อยครับผอมลงมากเลยนะครับถ้านายตื่นมาเห็นจะเป็นห่วงนะครับ”

“จะพยายามค่ะ เค้าใจร้ายมากเลยนะคะที่ทิ้งเจ้าไว้คนเดียว”

“เดี๋ยวนายก็ตื่นครับ อดทนนะครับอย่างน้อยถ้านายตื่นมานายหญิงก็ยังรออยู่”

“ค่ะ”

แล้วพี่เจก็กลับไป เหลือเพียงแค่เราสองคนเหมือนเดิม วันๆได้แต่ภาวนาคำเดิมซ้ำๆว่าให้พี่หมอกรีบตื่นขึ้นมาไวๆ

ถึงเวลาพยาบาลก็จะมาฉีดยาให้พี่หมอกก่อน ฉันค่อยเช็ดตัวให้เค้าต่อ เสร็จแล้วฉันถึงไปอาบน้ำจัดการตัวเอง วันนี้ฉันตื่นมาก็ทำแบบเดิมวนๆอยู่แบบนั้น ฉันเดินเข้าไปในห้องน้ำสักพักใหญ่ๆเพื่ออาบน้ำแต่ฉันเครียด ฉันพยายามผ่อนคลายตัวเองให้ได้ก่อนออกไป กลัวมองหน้าเค้าแล้วร้องไห้ พอฉันเคลียร์ตัวเองเสร็จก็ออกมา

มีคนมองฉันอยู่ พี่หมอกตื่นแล้ว เค้ามองมาที่ฉันที่ยืนอยู่หน้าห้องน้ำ ฉันรีบปรี่เข้าไปหาเค้าทันที

“พี่หมอก!!ตื่นแล้วเหรอคะ :)”

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว