email-icon facebook-icon

ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน ขอให้มีความสุขกับการอ่านเจ้าค่ะ😊

ทำไมตรงนี้มันเต้นแรง

ชื่อตอน : ทำไมตรงนี้มันเต้นแรง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มี.ค. 2564 09:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทำไมตรงนี้มันเต้นแรง
แบบอักษร

“สืบประวัติเจ้าขามาให้กูด่วน”

“เอาแบบละเอียดที่สุด”

“ครับ”

แกร๊ก!! ผมสั่งไอ้เจเสร็จเปิดประตูเข้าห้องมา เจ้าขาน่าจะอยู่ในห้องน้ำ ผมอยากรู้ความเป็นมาของเธอ ถามเธอคงไม่ยอมตอบง่ายๆแน่

“พี่หมอกอาบต่อเลยมั้ยคะ”

“อืม”

ผมเดินออกมาจากห้องน้ำเจ้าขานั่งมองผม ตาโตเบิกกว้าง

“เอ่อ...”

“เป็นอะไร”

“ทะทำไมพี่หมอกไม่ใส่เสื้อ”

“มันร้อน”

“...” เธอก้มหน้ามองมือตัวเอง แก้มใสสองข้างแดงระเรื่อ

“ทำเหมือนไม่เคยเห็นไม่เคยถ่ายกับผู้ชายรึไง”

“ก็ถ่ายแต่ใส่เสื้อผ้าครบนิ”

“หึ! เดี๋ยวก็ชิน”

ลุคของเธอที่ผมเห็นวันแรกต่างกับตอนนี้ลิบลับ เจ้าขาผู้ร้อนแรงแต่งตัวเปรี้ยวเข็ดฟันกับเจ้าขาตอนนี้ที่ดูไร้เดียงสา เหมือนเด็ก จะมีใครได้เห็นมุมแบบนี้ของเธออีกมั้ย ผมปิดไฟล้มตัวลงนอนข้างๆเธอ แต่คนข้างๆพลิกตัวไปมา ยุกๆยิกๆ

“ทำไมไม่นอน”

“เอ่อ...เจ้านอนไม่หลับ”

“ต้องทำยังไง” เรื่องนี้ผมสงสัยมากที่เห็นเธอไม่หลับมาสองวัน

“เจ้าต้องกินยานอนหลับประจำแต่ว่าที่นี่ไม่มีค่ะ” กินประจำ??

“ทำไมต้องกิน”

“เจ้าหลับเองไม่ได้” ความสงสัยเต็มหัวผมไปหมดอะไรทำให้คนนอนหลับเองไม่ได้ขนาดนั้น

“ทำไมบอกพี่ได้มั้ย”

“จะเจ้า.. เจ้ากอดพี่หมอกได้มั้ย คือพี่หมอกกอดเจ้าแล้วหลับมาสองครั้งแล้วเจ้าคิดว่า.. อื้อออ” ผมรวบเธอมากอดแน่นๆทันที

“ไม่บอกก็ไม่เป็นไร พร้อมแล้วค่อยพูดอย่าเก็บไว้คนเดียว”

“ฮึก! ฮึกๆ!” เธอกลั้นเสียงสะอื้นจนตัวสั่น

“อยากร้องก็ร้องออกมา” ผมลูบหัวเธอเบาๆ

“ฮื่อออๆ!”

“...”

“อย่าทำร้าย ฮึก!เจ้าเลยนะ ฮื่อออๆ”

“พี่ไม่ทำ”

“ฮื่อออๆ!”

“พอได้แล้ว”

“ฮึกๆ”

“ไม่ต้องกลัว”

“อึก!”

“พี่จะกอดเจ้าเอง” แขนเล็กๆค่อยๆสอดเข้ามากอดตอบผมโดยไม่พูดอะไรต่อ การกระทำเล็กๆทำหัวใจผมสั่นไหวแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

“ทำไมตรงนี้มันเต้นแรง..เหมือนของเจ้าเลย” มือเล็กวางทาบที่อกข้างซ้ายของผม

“หึ! มันเต้นแค่กับเจ้า”

“...”

“มันไม่เคยเต้นกับใครมาก่อน”

“พี่หมอกไม่เคยมีแฟนเหรอคะ”

“ไม่”

“เคยรักใครมั้ย”

“ไม่”

“เจ้าก็ไม่เคย”

“...”

“พี่หมอกเคยทำแบบนี้กับใครมั้ย”

“ไม่”

“จริงเหรอ”

“อืม”

“ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนเข้าใกล้พี่ได้มากขนาดนี้”

“ทำไมคะ ปกติผู้ชายเจ้าชู้จะตาย”

“แล้วยังไง”

“แค่สงสัยว่าพี่หมอก..เอ่อ”

“อะไร”

“ทำไมจูบเป็นล่ะ เคยทำมาก่อนเหรอ”

“ไม่เคย”

“แค่ทำตามสัญชาตญาณของผู้ชาย”

“ทำไม..”

“สงสัยอะไรแยอะแยะ”

“อีกคำถาม”

“ทำไมพี่หมอกไม่ชอบเข้าใกล้ผู้หญิง”

“รำคาญ”

“...”

“แต่ไม่รำคาญคนนี้”

“บ้า!”

“หึ! นอนได้แล้ว”

แล้วผมก็ลูบหัวเธอจนหลับ ผมเดินไปดื่มน้ำในตู้เย็นด้านนอก จู่ๆเจ้าขากรี๊ดขึ้นมาเสียงดังลั่นผมรีบวิ่งเข้าไปดู

“กรี๊ดดดดด!! อย่าทำๆๆ ฮื่อออออ อย่าทำเลยนะฉันกลัวแล้ว ฮื่อออๆๆๆ ออกไปนะ ขอร้อง หยุดทีได้โปรด ฮื่ออออ”

“เจ้าๆๆ!!ตื่นก่อน”

“กรี๊ดดดดดด! ปล่อยนะ”

“เจ้า!!นี่พี่เองลืมตาขึ้นมามองก่อน!!”

“ฮื่อออๆ!พี่หมอกเจ้ากลัว”

“ไม่ต้องกลัว”

“อะไอ้ชั่วนั่น..มัน มันจะข่มขืน...”

“พอแล้ว ไม่ต้องกลัว” รู้สึกเหมือนมีอะไรรัดแน่นๆในอกหลังจากได้ยินสิ่งที่เธอพูดออกมา อาการของเธอไม่ปกติแน่ๆมันต้องมีอะไรมากกว่านั้น เธอไปเจออะไรมากันแน่ผมต้องรู้ให้ได้ ความรู้สึกส่วนลึกสั่งให้กอดเธอไว้แน่นๆ

“ฮึกๆ เจ้าเชื่อใจพี่นะ”

“ครับ”

“...”

“นอนได้แล้วพี่ไม่ไปไหน”

จุ๊บ!! ผมจูบหน้าผากเล็กนั่น ลูบหลังเธอจนหลับ หวังว่าเจ้าขาจะเปิดใจรับผมเร็วๆเพราะผมรู้สึกกับเธอขึ้นมาแล้ว

เจ้าขา

อื่ออ!! “พี่หมอกตื่นได้แล้ววันนี้เจ้ามีเรียนนะ”

“อืออ อีกแปป”

ฉันปล่อยเค้านอนไปแล้วไปอาบน้ำแต่งตัว พี่หมอกให้คนไปเอาของใช้จำเป็นฉันมาจากคอนโดแล้ว ผ่านมาหลายอาทิตย์แล้วที่อยู่กับเค้า ฉันเปิดรับเค้ามากขึ้น เค้าคอยรับส่งฉันไปเรียน คืนมือถือให้ฉันแล้ว เพื่อนๆซักถามฉันกันใหญ่ พวกมันรุมทึ้งฉันทันทีที่เห็นพี่หมอกไปส่ง ฉันเล่าให้พวกมันฟังทุกอย่าง พวกมันต่างแนะนำให้ลองเปิดใจให้เค้าไหนๆก็หนีเค้าไม่ได้ ความสัมพันธ์เราดีขึ้นเรื่อยๆ เค้ายังไม่ล่วงเกินฉันหลังจากวันนั้น มากสุดก็จูบ

“พี่หมอก!!!”

“ตื่นแล้วๆ”

“เรียนเสร็จแล้วขอไปห้างกับเพื่อนได้มั้ย”

“...”

“พี่หมอก! นะคะๆๆ” ฉันเรียนรู้ที่จะเริ่มอ้อนเค้า ที่มาจากความรู้สึกอยากทำจริงๆไม่ได้ฝืน

ฟุ่บ!! “...” ไม่ตอบแต่โยนบัตรเครดิตมาให้^^

“ขอบคุณค่ะ^^”

“แค่นี้??”

ฟอด! ฟอด! “พอใจรึยังคะ”

“กลับกี่โมง”

“ยังไม่...”

“แค่เป็นห่วง”

“จะโทรบอกค่ะ”

“อืม”

ฉันยิ้มออกมากับความน่ารักแบบซึนๆของเค้า ต่อหน้าคนอื่นเค้ายังคง เย็นชา ร้ายกาจ บ้าอำนาจ เอิ่ม...เลวสุดๆค่ะบอกเลย ฉันกลับได้รับอีกมุมของเค้า ผู้ชายคนนี้เลวร้ายกับทุกคนยกเว้นฉัน เค้าทำให้ความรู้สึกโดดเดี่ยวเริ่มหายไปทีละนิด ความรู้สึกมีคนรอเรากลับไปหามันดีจริงๆนะ ตอนนี้สถานะของเรายังคงไม่ชัดเจนแต่มันไม่ได้มีผลกระทบกับความสัมพันธ์เลย หวังว่าเค้าจะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง เพราะฉันคงรับไม่ไหวถ้าใจฉันมันเผลอให้เค้าไปหมดแล้ว

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว