ไพลิน!

แกเป็นอะไร

นี่แก..

แกฝันอีกแล้วหรอวะ

ฉันว่ามันไม่ปกติแล้วนะเว้ย

เดือนที่แล้วแกก็ฝันติดกัน 3 ครั้ง

เดือนนี้แกก็ฝันตั้ง 2 ครั้งแล้วอะ

นี่มันอะไรกันวะ

แกใจเย็นๆก่อนนะ

เดี๋ยวฉันโทรหาแม่แกก่อน

เอองั้น...ฉันโทรหาให้ทับทิมกับบัวมาละกัน

หยุด!

แกหุบปากเลย

คอนโดอยู่ใกล้กันแค่นี้เอง

ไม่มีอะไรหรอกน่าา

เออๆ แปป

สงสัยคงมาแล้วหละ

เดี๋ยวฉันไปเปิดประตูให้พวกมันก่อนนะ

เออ

ใครอะ?

ทับทิมกับบัวหรือเปล่า

ก็ไม่มีใครนี่หว่า..

พะ..ไพลิน....

ไม่มีใครอยู่หน้าห้องเลยหวะ

ฉันก็ไม่รู้ (ส่ายหัว)

กรี๊ดดดด

พวกแกเป็นอะไรเนี่ย

ทำไมกอดกันกลมขนาดนั้น

ที่โทรตามพวกฉันมาเนี่ย..

เพื่อมาดูพวกแกกอดกันรึไง..ห้ะ?

ใจเย็นๆก่อนทับทิม

นะ..นั่นดิ

ก็ประตูไม่ได้ล็อกอะ

พวกฉัน 2 คนก็เลยเข้ามาเลย

ฉันก็ไม่รู้..

ว่าแต่พวกแกมีไรวะ

โทรตามพวกฉันมาเวลานี้อะ

พรุ่งนี้ฉันต้องทำงานแต่เช้าด้วย

แกเลิกบ่นก่อนได้ปะ

เออ

ไหน..มีอะไร เล่ามาสิ

ก็ไพลินอ่ะดิ ฝันอีกแล้วหวะ

ทีแท้ก็เรื่องฝัน

แกจะคิดมากทำไมวะ

มันแปลกๆนะ

ทำไมหลังๆแกฝันบ่อยจัง

แกก็อีกคน

เลอะเทอะ

งมงาย

นี่ทับทิม

ถ้าแกไม่เชื่อแกก็เงียบปากไปเลย

ฟังอย่างเดียวอะเป็นปะ

เออขอโทษ

เห้อ...

เอ้อลืมไปเลย

ไพลิน..พรุ่งนี้วันเกิดแกไม่ใช่หรอ

มันอาจจะไม่มีอะไรก็ได้นะ

ก็ฉันบอกแล้วว่าอย่าเอามาคิด

น่าเบื่อจริงๆเลย

คือ..ยังไง?

อะไรนะ

??

แล้วแก..

ฝันเรื่องอะไรวะ

ฝาแฝด?

ฝาแฝดเนี่ยนะ

แต่แกเป็นลูกคนเดียวไม่ใช่หรอวะ

ฝันอะไรวะ เลอะเทอะชิบหาย

หุบปากดิ!

ก็มันจริง

นี่ตี่4ละ

ฉันกลับก่อนนะ

ไร้สาระวะ

ช่างมันเถอะ

ฉันไม่อยากเอาเรื่องมันมาปวดหัว

ใจเย็นก่อนอิน

แกอะอย่าใจร้อน

ใครจะไปใจเย็นเหมือนแกวะ

เออๆ

ฉันขอโทษ

ไหนแกเล่ามาสิ

แบบไหน

แบบไหน

นี่มันบ้าอะไรกันวะ

น่ากลัวชิบหาย

เออนั่นดิ

ไพลินฉันว่าวันเกิดแกพรุ่งนี้เราไปทำบุญที่วัดกันไหม

เขาอาจจะเป็นเจ้ากรรมนายเวรแกก็ได้นะ

งั้นฉันนอนนี่นะ

พอดีฉันยังไม่ได้งานอะ

แล้วก็ไม่กล้ากลับด้วย..

เออก็ดีนะ

นอนกันหลายๆคนอุ่นใจดี

เออ

ให้ไปเป็นเพื่อนไหม..

ไม่มีอะไร..งั้นหรอ

หึๆ

ไม่สนุกหรอ

ไม่รู้จักฉันจริงๆหรอ

จุ้ๆๆ

ไม่ต้องกลัว

พี่ไม่ทำร้ายเธอหรอกน้องสาว

มาหาฉันที่กระจกสิ

นี่ไง..ฉันเอง

ฉัน....ก็คือเธอ

ก็หมายความตามนั้นแหละจ้ะ...

ฉันอยู่กับเธอ

มา..ตลอด....

หึ!

ทำไมหรอ..

ฉันตายก็เพราะเธอ

แล้วฉัน..ก็ต้องคอยช่วยเธอ

ดูแลเธอ

ทั้งๆฉันต้องมารับเคราะห์แทนเธอ..!

หึๆ

ถ้าเธอตาย..

ฉันก็จะได้ใช้ร่างของเธอ...

หึๆ..หึๆๆ

แกไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันเป็นพี่แก!!!

เชี่ย!!

ไพลิน..ตื่นสิวะ

ไพลินเป็นไรอะ

ฉันก็ไม่รู้

แกโทรเรียกรถพยาบาลมาก่อนเร็ว

เออๆ

นี่มันเกิดอะไรขึ้น!

ทำไมพึ่งโทรบอกน้า!?

นี่ไพลินสลบไปตั้งแต่เช้าแล้วหรอ

พวกหนูขอโทษค่ะคุณน้า

ช่างมันเถอะ

ไหนเล่ามาซิ..มันเกิดอะไรขึ้น

คือว่า

พวกเราเห็นไพลินสลบอยู่ในห้องน้ำอะคะ

แค่นี้หรอ

ก่อนหน้านั้นหละ

มันเกิดอะไรขึ้น

นี่ใบบัวปิดบังอะไรน้าหรือเปล่า

เปล่า..นะคะ

อิน...

ถึงเวลาอะไรอิน

บอกน้ามา

มีอะไร

เกิดอะไรขึ้นกันแน่

ก็มีไพลินคนเดียว

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเรื่องที่ไพลินสลบไปหละ

อินหมายความว่าไง

นี่มัน..

เพ้อเจ้อแล้วนะพวกเธอ!!!

น้ามีไพลินคนเดียว ไพลินจะมีพี่สาวได้ยังไง!?

แต่ไพลินจะไปทำให้แพรวาตายได้ยังไง

แพรวา..

แพรวาไหนคะคุณน้า

ทับทิมแกมาตั้งแต่เมื่อไหร่

สักพักละ

สวัสดีค่ะคุณน้า

ว่าแต่เมื่อกี้นี้..คุณน้าหมายถึงใครคะ

แพรวา?

น้าเปล่า..แต่เรื่องนี้มันผ่านมานานแล้วอิน

แพรวาคือพี่สาวฝาแฝดของไพลิน

แต่เธอเสียไปตอนอายุ 23 วัน

นั่นสิ

ความผิดน้าเอง

น้ามัวแต่ยุ่งกับงานจนไม่มีเวลาดูเขา

มีวันนึงที่โจรปล้นบ้าน เกิดอุบัติเหตุทำให้แพรวาที่นอนในเปลของไพลินเสียชีวิต

แต่ไพลินถูกคุณพ่อเขาช่วยไว้ทัน

เคราะห์ร้ายเลยตกไปที่แพรวา

เชี่ยย

เรื่องจริงหรอวะเนี่ย

ฉันก็ไม่อยากจะเชื่อวะ

หมายความว่าไง..ทำไมอินถึงถามแบบนี้..?