email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทพิเศษ นายท่าน(sm)(❁´◡`❁) 

ชื่อตอน : บทพิเศษ นายท่าน(sm)(❁´◡`❁) 

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.พ. 2564 22:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทพิเศษ นายท่าน(sm)(❁´◡`❁) 
แบบอักษร

บทพิเศษ

 

นายท่าน(sm) (❁´◡`❁)

 

...ณ เวลา 23:43 น. ของคืนหนึ่ง

 

"อึก....อื้อ~...อะ....ฮ๊า~"

 

"จุ๊บ...จ๊วบๆ "

 

บัดดี้นอนหลับตาระสับระส่ายไปมาโดยไม่รู้สึกตัวเลยว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง ร่างกายรุ่มร้อน หอบหายใจอย่างรุนแรง รู้สึกเสียวซ่านไปหมด บนหน้าผากเริ่มมีเหงื่อฝุดขึ้นมาเป็นเม็ดๆ ดวงตาคล้ายจะลืมตาตื่น แต่ลืมเท่าไหร่ก็ลืมไม่ขึ้น

 

"อ๊า~...อื้อ"

 

บัดดี้ครางกระเซ้ารู้สึกเปียกแฉะบริเวณกลาง ลำตัว สัมผัสอุ่นร้อนนุ่มนิ่มเข้าครอบงำตัวตนของเขาเอาไว้ พร้อมกับดูดคลึงจนรู้สึกเสียวซ่านไปหมด มือบางกำผ้าปูที่นอนไว้แน่น ร่างกายเกร็งไปแทบทุกส่วน 

 

"อื้อ....ฮ๊าๆ ..อะ..อ๊า~"

 

ผมอ้าปากครางเสียงแหบพร่ารู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างรุกล้ำเข้ามาภายใน ก่อนที่ความอุ่นร้อนที่ครอบงำตัวตนของผมเอาไว้จะผละออกพร้อมกับพรมจูบไปทั้วท้องน้อย ร่างกายผมที่สั่นระริกในตอนแรกเริ่มสั่นเข้าไปใหญ่เมื่อมีนิ้วที่สองรุกล้ำเข้ามาอีกครั้งพร้อมกับชักเข้าออกเป็นจังหวะ

 

นิ้วนั้นดันเข้ามาจนสุดก่อนที่จะคว้านหาจุดกระเซ้าจนเจอ จากนั้นก็กดมันย้ำๆ จนผมเริ่มจะทนไม่ไหว และอยากปลดปล่อยมันออกมา แต่จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างดันเข้ามาแทนนิ้วและแช่ทิ้งไว้แบบนั้น

 

"อื้อ! ...อ๊า! ..ฮ๊าๆ ...หะ...เห"

 

"หื้ม? ..ตื่นแล้วเหรอ"

 

"อึก...เฮือก! ...นี้มันอะไร? "

 

บัดดี้สะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกับเห็นคนตัวโตกำลังนอนราบอยู่ข้างใต้ ขาทั้งสองของผมพาดบ่าเอาไว้ ใบหน้าหล่ออยู่ใกล้จุดอันตรายที่กลางลำตัว ผมใบหน้าขึ้นสีขึ้นมาทันทีก่อนจะทำท่าเหมือนจะลุกขึ้น แต่เหมันต์เหมือนจะรู้ทันเลยใช้ริมฝีปากกดจูบลงไปที่ตัวของตนของเขา จนทำเอาเรี่ยวแรงเมื่อกี้หายวับไปทันที สัมผัสอ่อนนุ่มจูบเน้นไปที่แก่นกายที่ชูชันเต็มที่ ก่อนจะค่อยๆ แลบลิ้นออกมาเลียราวกับเป็นแท่งไอตินแสนหอมหวาน

 

"อะ...ฮ๊า~...ไม่ไหว"

 

"อย่าเพิ่งสิ"

 

"อื้อ~...นะ ...นั้นอะไร"

 

เหมันต์ผละหน้าออกเมื่อเห็นว่าผมเริ่มไม่ไหวคล้ายกับกำลังกลั่นแกล้งให้อดกลั่น ก่อนที่จะลุกขึ้นแล้วเดินไปที่ข้างเตียง ผมลุกขึ้นนั่งช้าๆ ก่อนจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่างนิ่มๆ ผมกับรู้สึกอึดอัดตั้งแต่เมื่อกี้

 

"หะ...หางเหรอ? ...ชุดนี้มัน...."

 

"ใช่...ชุดเมด"

 

"นะ...นายให้ฉันใส่ทำไม...อึก"

 

บัดดี้มองชุดของตนเองที่ใส่ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ก่อนจะพบว่ามันคือชุดเมดสุดเซ็กซี่ที่ตรงกลางที่รู้ระบายอากาศ บนหัวก็มีอะไรไม่รู้ใส่อยู่ ตรงขาเป็นถุงเท้ายาวถึงหน้าขา และตอนนี้สิ่งที่ผมไม่ชอบมากที่สุดก็คือหาง เพราะมันต้องเอาเข้าไปตรงนั้นของผม ทำเอารู้สึกอึดอัดไปหมดอยากปลดปล่อยเร็วๆ แต่พ่อคุณเขาดูจะอารมณ์ดีที่ได้เห็นผมอยู่ในชุดนี้แฮะ

 

"ชอบไหม..."

 

"ไม่รู้...อึก..อื้อ"

 

"แต่ฉันชอบมากเลย...นายดูเร่าร้อนจนฉัน ทนไม่ไหวแล้ว....เรียกฉันว่า'นายท่าน'หน่อยได้ไหม"

 

".....ไม่!...อ๊า! ฮึก..."

 

เหมันต์ทำหน้าตาเจ้าเล่ห์ขึ้นมาทันทีที่ผมปฏิเสธไป มือหนาเขามาคว้าตัวบางเอาไว้พร้อมกับจับส่วนแท่งเอ็นเป็นตัวประกัน ผมพยายามดันอีกฝ่ายให้ออกจากตัว ก่อนที่มืออีกข้างของอีกฝ่ายจะสอดลงล่างจนผมต้องยกตัวขึ้น คนตัวโตจับเข้าที่ต้นหางแล้วดันเข้าๆออกๆ  ร่างกายของบัดดี้สั่นเทาตามแรง แขนทั้งสองโอบกอดเหมันต์เอาไว้ถึงแม้จะอยากจับมือเหมันต์ให้เร่งความเร็วขึ้น เพราะเริ่มรู้สึกไม่ไหวแล้ว แต่อีกฝ่ายคล้ายกับกำลังแกล้ง จับมือผมไปไว้ข้างหลังแล้วทำช้าๆ

 

"ระ...เร็วหน่อย...ขอล่ะ"

 

"พูดก่อน"

 

"ฮึก...นายท่าน...ได้โปรด อ๊า~"

 

"หึ..."

 

เหมันต์แสยะยิ้มเมื่อได้ยินแบบนั้นก่อนจะจัดให้ตามคำขอของเมดชายผู้เซ็กซี่ บัดดี้ครางเสียงแหบพร่ากอดคอเหมันต์ในท่าคุกเข่า พร้อมกับจิกไปที่แผ่นหลังของคนตัวโต ตอนนี้เหมันต์อยู่ในชุดกางเกงขายาวเพียงตัวเดียว แก่นกายกลางลำตัวของอีกฝ่ายกำลังชูชันขึ้นมาอย่างเด่นชัด จนมันทิ่มที่ขาเรียวขาวของบัดดี้ที่อยู่ในชุดเมด

 

เหมันต์เร่งความเร็วจนในที่สุดบัดดี้ก็ปลดปล่อยออกมา น้ำสีขาวขุ่นรดไปที่หน้าท้องของเหมันต์ที่มีกล้ามเนื้อขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ทำเอา ภาพที่อยู่ตรงหน้าดูยั่วยวนขึ้นมาอยู่ไม่น้อย

 

"อ๊า!....ฮ๊าๆ....อึก...เอาออกได้รึยัง"

 

"อืม....มาลองอันนี้กันหน่อย"

 

"ห่ะ?...อื้อ!...อ๊า~...มัน...อื้ม"

 

เหมันต์ถอดหางจิ้กจอกออกก่อนจะใส่แท่งยาวๆเข้ามาแทน มันคืออะไรไม่รู้แต่ที่ผมรู้คือมันรู้สึกแปลกๆ จะว่ารู้สึกดีก็ไม่ใช่ จะว่ารู้สึกไม่ชอบก็ไม่เชิง ผมล้มตัวนอนราบปล่อยให้คนเป็นพี่เริ่มทำตามใจชอบบนร่างกายของตนเอง ร่างกายไม่รักดีเริ่มทำเหมือนคนเสพติด รู้สึกเคลิบเคลิ้มไม่ได้รู้สึกเจ็บหรือรู้สึกไม่ดี

 

เหมันต์มองบัดดี้ที่ทำท่าเหม่อลอยคล้ายคนกำลังรู้สึกเคลิบเคลิ้มไปกับการใช้อุปกรณ์ทางเพศ แต่แทนที่จะรู้สึกดีไปด้วยกับรู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก มือหนาลูบไล้ไปบนร่างกายของบัดดี้พร้อมกับปรนนิบัติภรรยาของตนเอง ก่อนจะเริ่มรู้สึกทนไม่ไหวกับท่าทางของบัดดี้

 

"ฮ๊า~..อื้อ..."

 

"จิ๊!"

 

"อ๊า!...อึก...เดี๋ยวสิ! อื้อ!"

 

เหมันต์โยนอุปกรณ์ที่ตัวเองซื้อมาอย่างไม่พอใจก่อนจะรูดซิปกางเกงออกแล้วใส่ความเป็นชายของตนเองเข้าไปในตัวของบัดดี้รวดเดียวทำเอาบัดดี้สะดุ้งโหย่งพร้อมกับผลักดันตัวของอีกฝ่ายออกไปตามสัญชาตญาณ  รู้สึกจุกๆเพราะสิ่งที่เข้ามาในตัวของตนเองมันใหญ่กว่าอันเมื่อกี้อีก 

 

"ชอบมันมากกว่าของฉันรึไง"

 

"มะ...ไม่ใช่...อ๊า!...อั่ก!..จะ..ใจเย็นๆ..ฮึก..อึก!"

 

บัดดี้ว่าออกมาเป็นคำๆ เพราะตอนนี้เหมือนกับว่าอีกคนกำลังหงุดหงิดอะไรบางอย่าง แล้วกระแทกเข้ามาอย่างแรงจนทำเอาสะอึก ผมเริ่มถอยห่างจากแก่นกายยักษ์นั้นก่อนที่เหมันต์จะดึงเข้ามาเหมือนเดิม ผมเงยหน้าขึ้นรู้สึกเสียวๆจุกๆจนแทบทนไม่ไหว

 

"ชอบอันไหนมากกว่ากันละ"

 

"ขะ...ของนาย..อะ!..."

 

"เรียกใหม่.."

 

"ฮึก!...อะ!...ฮ๊า...ของนายทะ...ท่าน"

 

ผมตอบคำถามของอีกฝ่ายที่จงใจกระแทกเข้ามาแรงๆ ก่อนที่อีกฝ่ายจะทำท่าพึ่งพอใจกับสิ่งที่ผมเพิ่งเรียกไป ก่อนจะเปลี่ยนท่าให้ผมนอนคว่ำแล้วค่อยๆทำช้าๆไม่รุนแรงเหมือนเมื่อกี้ เหมันต์กระแทกเข้ามาถี่ๆ พร้อมกับโน้มตัวลงมาจูบบนแผ่นหลังของผม แล้วจากนั้นก็เริ่มสอดมือเข้าไปจับตรงกลางลำตัว

 

บัดดี้กำหมอนเอาไว้แน่นระบายความหวาดเสียว ก่อนเหมันต์จะเร่งจังหวะขึ้นอีกครั้งและเริ่มจะแรงขึ้นเรื่อยๆจนผมแทบจะไม่ไหวอีกต่อไป ผมปลดปล่อยออกมาเป็นรอบที่สอง ก่อนที่เหมันต์เองจะกระตุกเกรงปล่อยน้ำรักเข้ามาในตัวผมจนหมด

 

"อ๊า!...นาย!...อึก.."

 

"พอดีฉันลืมหยิบถุงยาง"

 

"เจ้าบ้าเหมันต์!!....อ๊า!!..ฮึก...ไม่นะ~"

 

"เรียกว่าอะไรนะ"

 

เหมันต์จับบัดดี้พลิกให้หันมาก่อนจะอุ้มขึ้นมาเป็นท่านั่ง ทำให้ตัวตนของอีกฝ่ายอยู่ลึกเข้าไปอีก ผมพยายามดันอีกฝ่ายให้ออกจากตัว แต่แรกอันน้อยนิดไม่เอื้ออำนวยเพราะคนตัวโตกอดรั้งเอาไว้แน่น ผมที่อยู่ในชุดเมดรู้สึกวูบวาบ ในท้องรู้สึกอุ่นๆ เพราะมีใครบางคนปล่อยเข้ามา

 

"อึก...."

 

เพียะ!...."เรียกใหม่...ไม่งั้นไม่พาไปฉีดยาคุม"

 

"ว่าไงนะ!...อ๊า!!..ซี๊ดด..."

 

บัดดี้ร้องซี๊ดขึ้นมาราวกับกินของเผ็ดเมื่อโดนใครบางคนทำโทษโดยการตีไปที่แก้มก้นขาวเนียนที่อยู่ใต้ผ้าบาง ทำเอารู้สึกเจ็บๆแสบๆคันๆ แต่ก็รู้สึกเสียวแบบแปลกๆ นี้ผมจะกลายเป็นคนซาดิสไปซะแล้วเหรอ 

 

"นะ...นายท่าน..อ๊า~เบาๆ"

 

"ดีมาก...."

 

"อึก...ฝากไว้ก่อนเถอะ...อ๊า!! อึก..อื้อ~"

 

"พูดอะไร"

 

เหมันต์ที่ได้ยินเมื่อกี้ก็เร่งความเร็วขึ้นอีกครั้งจนบัดดี้ไม่ทันได้ตั้งตัว ทำเอารู้สึกจุกๆจนต้องทุบไหล่ไปหนึ่งที ค่ำคืนนี้แสนจะยาวนาน เมื่อตอนนี้ผมได้กลายเป็นทาสของใครบางคนอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว  รอดูเถอะว่าพรุ่งนี้ใครกันแน่จะเป็นทาส

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

....วันต่อมา

 

"ขอโทษ..."

 

"ไหนความจริงใจ"

 

"จุ๊บ...ยกโทษให้ฉันเถอะนะ"

 

บัดดี้กอดอกนั่งมองคนที่จูบเท้าตนเป็นรอบที่ร้อย ผมบอกแล้วไงว่าใครกันแน่ที่เป็นทาส ถึงร่างกายตอนนี้จะถูกจัดหนักไปหน่อยแทบลุกจากเตียงไม่ได้เลยก็เถอะ เพราะชุดเมดบ้านั้นแท้ๆเลย! 

 

"หิวแล้ว...ไปทำกับข้าวให้กินหน่อย"

 

"ครับ...เมีย"

 

"เรียกเจ้านายเหมือนที่นายให้ฉันเรียกสิ"

 

"........"

 

"อึก....ก็ได้ๆ...ไม่เรียกก็ไม่เรียกสิ! จะเข้ามาใกล้ทำไม!"

 

บัดดี้ทำหน้าหวาดระแวงเล็กน้อยเพราะเห็นว่าเหมันต์กำลังโน้มตัวลงมาใกล้ ดวงตาฉายแววแปลกๆจนรู้สึกหวั่นๆ อันนี้มันเป็นคำต้องห้ามหรือไง ทำไมทีตัวเองยังชอบให้คนอื่นเรียกเลย น่าหงุดหงิดชะมัด!

 

"หึ....จะให้เรียกว่าเมดที่รักก็ได้นะ"

 

"ไม่เว้ย!...รีบๆไปเลย ฉันหิวแล้ว...ถ้าลูกอยู่ด้วยฉันคงฟ้องลูกไปแล้ว"

 

"ครับเมีย~"

 

เหมันต์ยิ้มกริ่มก่อนจะเดินตัวลอยออกไปอย่างอารมณ์ดี ผมได้แต่นั่งอยู่บนโซฟามองดูคนที่เหมือนจะอารมณ์กว่าทุกวันอย่างน่าโมโหเล็กน้อย วันนี้ผมไม่อยากเดินเยอะเท่าไหร่เพราะปวดเอวสุดๆไปเลย ดีที่ไม่มีไข้ไม่มีอะไรแทรกซ้อน เมื่อเช้าก็ไปฉีดยาคุมฉุกเฉินแล้ว ตอนนี้เลยไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง

 

เมื่อคืนนี้อีกฝ่ายทำได้เจ็บแสบมาก วันนี้ผมจะเอาคืนเป็นเท่าตัวเลยถึงจะไม่ได้ผลกับอีกฝ่ายเท่าไหร่ก็เถอะ แต่ก็นะถ้าอีกฝ่ายไม่ยอมทำตามก็คงไม่พ้นได้นอนนอกห้อง หรือไม่ก็ไม่ยอมให้แตะเนื้อต้องตัวอีกเลย เป็นเวลา 1 เดือน ถือว่าเป็นบทลงโทษของคุณพ่อบ้านเขา

 

อย่างที่บอกนั้นแหละครับ ถ้าไม่นับเรื่องหื่นๆอีกฝ่ายก็ถือว่าเป็นคนที่ดีคนหนึ่งเลยทีเดียว ผมยอมรับนะว่าผมได้ฝากชีวิตของผมเอาไว้ให้คนๆนี้ไปแล้ว และหากว่าเขาทรยศผมเข้าสักวัน ในโลกนี้ก็ยังคงมีลูกที่คอยเป็นอีกครึ่งชีวิตให้กับผม ผมจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องลูกๆ และต้องให้ลูกๆยอมรับความจริงให้ได้ 

 

อย่างน้อยตอนนี้ผมก็ไม่ได้อยู่คนเดียวอีกต่อไปแล้ว คงต้องขอบคุณเขาที่ไม่ทำให้ผมอยู่อย่างโดดเดี่ยวและอ้างว้างอีกต่อไป

 

........

 

นายท่าน~~(≧∇≦)/

 

ไปแย้ว! ราตรีสวัสดิ์ทุกคน˙˚ʚ(´◡`)ɞ˚˙

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว