Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Shot 14 : น้องเป็นเมียผม!

ชื่อตอน : Shot 14 : น้องเป็นเมียผม!

คำค้น : มิวกลัฟ มิว กลัฟ หวานใจมิวกลัฟ yaoi

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.5k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2564 21:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Shot 14 : น้องเป็นเมียผม!
แบบอักษร

Shot 14 : น้องเป็นเมียผม! 

  

Sweetheart Pub 

 

“ที่นี่หรอคะพี่มิว” มินนี่มองดูบรรยากาศรอบๆร้านอย่างนึกแปลกใจกับสไตล์ที่ไม่น่าจะตรงกับไทป์ของมิว 

 

“มินนี่ไม่ชอบหรอครับ” มิวแสร้งถาม 

 

“ไม่ใช่ค่ะ มินนี่ก็แค่แปลกใจ ไม่คิดว่าพี่มิวจะชอบสไตล์นี้” มินนี่พูดตามที่คิด 

 

“เปลี่ยนบรรยากาศดูบ้างครับ ไปแต่ที่เดิมๆบรรยากาศเดิมๆ พี่กลัวมินนี่จะเบื่อ” มิวแสร้งพูดเอาใจมินนี่ 

 

“ขอบคุณค่ะพี่มิว” มินนี่ยิ้มหวานให้มิวอย่างนึกหลงตัวเอง 

 

“แล้วเป็นยังไงบ้างครับ ชอบมั้ย” มิวถามพลางมองไปรอบๆร้าน 

 

“ชอบค่ะ บรรยากาศดี ให้ความรู้สึกหวานแต่ก็แอบแพง ดูน้อยแต่มากในความรู้สึกค่ะ” มินนี่พูดตามที่รู้สึก 

 

“พี่ดีใจนะครับที่มินนี่ชอบ” มิวพูดพลางยิ้มให้มินนี่ 

 

“สวัสดีครับคุณลูกค้า ไม่ทราบว่าจองไว้หรือเปล่าครับ” พนักงานต้อนรับของร้านสอบถามเมื่อเห็นลูกค้าเดินเข้ามา 

 

“ไม่ได้จองครับ” มิวพูด 

 

“มา 2 ท่านนะครับคุณลูกค้า” พนักงานคนเดิมถาม 

 

“ครับ” มิวพูด 

 

“ไม่ทราบว่าต้องการโซนไหนดีครับคุณลูกค้า” พนักงานคนเดิมถามอีกครั้ง 

 

“เอ่อ...” มิวมองไปด้านในร้านอย่างหาเป้าหมาย 

 

“ขอโทษคุณลูกค้าด้วยนะครับที่ไม่ได้แนะนำ ทางร้านของเรามี 3 โซนให้คุณลูกค้าได้เลือกครับ โซนดินเนอร์สำหรับทานอาหาร โซนนั่งดื่มแบบชิลๆหรือจะเป็นโซนนั่งกินและดื่มพร้อมกับฟังเพลงสบายๆแบบไม่จำกัดเวลาและเป็นส่วนตัวครับคุณลูกค้า” พนักงานคนเดิมขอโทษพลางแนะนำแต่ละโซนของร้านให้ฟัง 

 

“แบบสุดท้ายแล้วกันครับ” มิวพูด เพราะดูจากที่ต๋องลงรูปแล้วน่าจะเป็นคล้ายห้องที่ค่อนข้างจะส่วนตัว 

 

“ครับ เดี๋ยวผมให้เด็กพาไปนะครับ” พนักงานคนเดิมพูดพลางเรียกพนักงานในโซนสุดท้ายมาเพื่อพาลูกค้าไปยังโซนที่ต้องการ 

 

โซนที่มิวเลือกเป็นโซนที่ค่อนข้างส่วนตัวคล้ายว่าจะเป็นห้องเสียมากกว่า 

 

ในขณะที่เดินตามพนักงานของทางร้านไป มิวได้แต่นึกในใจว่าเขาจะเจอต๋องกับกลัฟได้อย่างไร เพราะโซนนี้ใช้ไฟสลัว ซึ่งเขาไม่สามารถมองเห็นคนที่อยู่ในห้องได้เลยหากไม่หันไปมองตรงๆ 

 

และในจังหวะนั้นเอง 

 

“เจ้ามิว” ต๋องเอ่ยทักเมื่อบังเอิญจะลุกไปเข้าห้องน้ำพอดี 

 

“พี่ต๋อง” มิวหันไปทักอย่างนึกดีใจกับความบังเอิญนี้ เขาได้แต่นึกขอบคุณพระเจ้าอยู่ในใจ 

 

“ฮั่นแน่ พามินนี่มาเดทหรอเรา” ต้องเอ่ยแซว 

 

“เปล่าครับพี่ ผมพามินนี่มาดินเนอร์ครับ เห็นบรรยากาศร้านน่ารักดีเลยลองมาดูครับ” มิวพูดพลางแสร้งมองไปในมุมที่ต๋องเดินออกมา 

 

“อ้อ” ต๋องพยักหน้ารับ 

 

“แล้วนี่พี่ต๋องมากับใครครับเนี่ย คนพิเศษหรือเปล่าน้า” มิวแสร้งถามเหมือนจะแซวทั้งๆที่รู้อยู่ในใจและตามมา 

 

“ไม่ต้องมาแซวพี่เลย” ต๋องพูด 

 

“ขอโทษนะครับคุณลูกค้า รบกวนรอสัก 10 นาทีได้มั้ยครับ พอดีว่าทางร้านกำลังทำความสะอาดห้องอยู่น่ะครับ” พนักงานเอ่ยขอโทษในความผิดพลาดและทำให้ลูกค้าต้องรอ 

 

“แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกล่ะคะว่าห้องเต็ม” มินนี่แอบวีนเบาๆ 

 

“ขอโทษครับคุณลูกค้า” พนักงานยิ้มเจื่อนอย่างรู้สึกผิด 

 

“ใจเย็นครับมินนี่” มิวแตะแขนมินนี่เพื่อให้เธอใจเย็นลงส่วนเขานั้นแอบยิ้มในใจที่อะไรๆก็ช่างเข้าข้างเขาเสียเหลือเกิน 

 

“เอางี้ นั่งห้องเดียวกับพี่มั้ยล่ะ” ต๋องเสนอ 

 

“จะไม่เป็นการรบกวนพี่ต๋องหรอคะ เห็นว่ามากับคนพิเศษ” มินนี่พูดขึ้นอย่างนึกเกรงใจ 

 

“ก็ดีเหมือนกันนะครับ ผมอยากเห็นคนพิเศษของพี่เหมือนกัน” มิวรีบพูดอย่างกลัวพี่ชายจะเปลี่ยนใจ 

 

“เจ้ามิว หัดเกรงใจพี่เหมือนน้องมินนี่บ้างก็ได้นะ” ต๋องเอ็ดพลางกลั้วหัวเราะแบบไม่จริงจัง 

 

“ก็อยากรู้ว่าพิเศษแค่ไหน เห็นพี่ควงอาทิตย์เดียวก็เลิกแล้ว” มิวพูดตามจริง 

 

“น้อยๆหน่อย...น้อง รับออเดอร์เพิ่มด้วยนะ” ต๋องพูดก่อนจะหันไปบอกพนักงาน 

 

“ครับ” พนักงานรับคำ 

 

“เดี๋ยวพี่ไปเข้าห้องน้ำก่อน” พูดจบต๋องก็เดินออกไปทันที 

 

เมื่อพนักงานพามิวและมินนี่เข้ามายังห้องอาหาร 

 

“อ้าว น้องกลัฟ” มินนี่เอ่ยอย่างคาดไม่ถึงว่าคนพิเศษของต๋องจะเป็นคนรู้จักอย่างกลัฟ 

 

“คุณมินนี่” กลัฟพึมพำพลางมองมินนี่และมิวอย่างนึกแปลกใจเช่นกัน 

 

“พี่มิวดูคนพิเศษของพี่ต๋องสิคะ” มินนี่พูดอย่างตื่นเต้น 

 

“คิดว่าใคร” มิวมองกลัฟพลางยกยิ้มมุมปาก 

 

“รบกวนด้วยนะคะน้องกลัฟพอดีว่าโต๊ะเต็มอ่ะค่ะ แต่โชคดีบังเอิญเจอพี่ต๋องเข้า” มินนี่พูดอย่างคิดว่ามันคือเรื่องบังเอิญจริงๆ 

 

“ครับ” กลัฟพูดอย่างนึกเอะใจพลางหันไปมองมิวเล็กน้อย 

 

“เมนูครับคุณลูกค้า” พนักงานยื่นเมนูให้ผู้มาใหม่ 

 

“ทานอะไรดีครับมินนี่ วันนี้พี่ให้มินนี่เลือกเลย” มิวพูดอย่างคนเอาใจ 

 

“แล้วพี่มิวจะทานกับมินนี่ได้หรอคะ” มินนี่แสร้งถาม 

 

“จริงๆพี่ไม่ได้อยากทานอาหารนะครับ พี่อยากทานอย่างอื่นมากกว่า” มิวแสร้งมองมินนี่ด้วยสายตาแทะโลม 

 

“พี่มิววว น้องกลัฟก็อยู่นะคะ” มินนี่ตีแขนมิวอย่างคนเขินอาย 

 

“ไม่เป็นไรครับพี่มินนี่ ว่าแต่ถ้าอยากกินกันขนาดนี้ไม่ไปโซนสำหรับทานอาหารล่ะครับ กินข้าวเสร็จแล้วจะได้ไปกินกันต่อเลย” กลัฟพูดพลางปรายตามองไปทางมิว 

 

“เอ่อ...” มินนี่เลิ่กลั่กเล็กน้อย 

 

“ระวังคำพูดหน่อยกลัฟ คุณมินนี่เค้าจะเสียหาย” มิวเอ็ด 

 

ในขณะนั้น ต๋องที่ออกไปเข้าห้องน้ำก็เดินเข้ามาพอดี 

 

“เจ้ามิว เมนูแนะนำไม่ต้องนะพี่สั่งมาแล้ว” ต๋องพูดเมื่อเห็นมิวและมินนี่กำลังเปิดดูเมนูอาหาร 

 

“ครับพี่ งั้นเอาแค่นี้ก่อนครับ” มิวหันไปพูดกับพนักงาน 

 

“รอสักครู่นะครับ” พนักงานรับออเดอร์ก่อนจะเดินออกไป 

 

“น้องกลัฟคะ” ต๋องเรียกกลัฟโดยที่ซ่อนบางอย่างไว้ด้านหลัง 

 

“ครับ” กลัฟหันไปหาต๋อง 

 

“สำหรับคุณคนสวยค่ะ” ต๋องยื่นดอกกุหลาบขาวในมือให้กลัฟ 

 

“ขอบคุณนะครับ ว่าแต่เนื่องในโอกาสอะไรครับ” กลัฟรับดอกไม้จากต๋องพลางยิ้มหวานให้ 

 

“ขอบคุณที่ออกมาทานข้าวกับพี่ค่ะ” ต๋องพูดพลางนั่งลงข้างกลัฟ 

 

“เกินไปหรือเปล่าคะพี่ต๋อง มินนี่คิดว่าขอเป็นแฟนซะอีก” มินนี่เอ่ยแซวอย่างนึกอิจฉาเล็กน้อย 

 

“ก็อยากจะขอเหมือนกันนะครับมินนี่ แต่กลัวเจ้าตัวจะปฏิเสธ” ต๋องได้ทีจึงแสร้งพูดเปรยๆ 

 

“แล้วลองขอดูหรือยังล่ะครับ” กลัฟถาม 

 

“เร็วไปหรือเปล่าครับพี่ เพิ่งเจอกันแค่ไม่กี่ครั้ง เดี๋ยวก็ไปเร็วมาเร็วเหมือนคนก่อนๆอีกหรอกครับ” มิวพูดขัดอย่างไม่พอใจ 

 

“เจ้ามิว!...น้องกลัฟอย่าไปฟังเจ้ามิวมากนะคะ” ต๋องเอ็ดมิว 

 

“แต่ถึงยังไงพี่ต๋องก็โดนปฏิเสธอยู่ดีแหล่ะ” มิวพูด 

 

“เอ้า เป็นพี่น้องกันจริงป่ะเนี่ย จะไม่ให้กำลังใจพี่หน่อยหรอห๊ะ” ต๋องพูด 

 

“กลัฟมีแฟนแล้ว” มิวพูดด้วยน้ำเสียงติดตวัด 

 

“ห๊ะ! จริงหรอคะน้องกลัฟ” ต๋องถามขึ้นอย่างตกใจ 

 

“ผมยังไม่มีแฟนครับ” กลัฟปฏิเสธ 

 

“แล้วไอ้เด็กหน้าหล่อที่มันหอมแก้มเราล่ะ แถมยังเรียกเราว่าเมียอีก” มิวถามประหนึ่งว่าอยากรู้เสียเอง 

 

“นั่นเพื่อนผมครับ” กลัฟแย้ง 

 

“เพื่อนที่ไหนเค้าหอมแก้มกัน” มิวถามอย่างไม่พอใจ 

 

“ก็เพื่อนผมนี่แหล่ะ” กลัฟตอบ 

 

“เหอะ เซ็กส์เฟรนด์หรือไง” มิวพูดประชด 

 

“พี่มิว!” กลัฟแว๊ดใส่มิว 

 

“อ่ะๆ ใจเย็นๆ พี่เชื่อน้องกลัฟนะคะ พี่ถามคำเดียวเลยว่าน้องกลัฟมีแฟนหรือยังคะ” ต๋องถาม 

 

“ไม่มีครับ” กลัฟตอบพลางปรายตามองมิว 

 

“ผมเตือนด้วยความหวังดีนะครับพี่ต๋อง” มิวยังกัดไม่เลิก 

 

“เฮ้อ พี่ต๋องกลัฟไปเข้าห้องน้ำนะครับ” กลัฟพูดอย่างนึกรำคาญ 

 

“ให้พี่ไปเป็นเพื่อนมั้ยคะ” ต๋องถาม 

 

“ไม่ต้องกลัวใครจะไปฉุดหรอกครับพี่ กลัวจะไปฉุดคนอื่นมากกว่า” มิวแขวะ 

 

“พี่มิว!” มินนี่ตีแขนมิวอย่างนึกเอ็ด 

 

“ตามนั้นครับ” กลัฟพูดก่อนจะลุกออกไปจากโต๊ะ 

... 

.. 

. 

ห้องน้ำ 

 

ในขณะที่กลัฟกำลังล้างมืออยู่นั้น กลัฟรู้สึกเหมือนมีคนยืนอยู่ข้างหลังเขาจึงเงยหน้ามองเข้าไปในกระจกเงา 

 

“อ่อย” มิวพูด 

 

“เรื่องของผม” กลัฟพูดพลางสลัดมือเล็กน้อยก่อนจะเดินหนีมิว 

 

มิวคว้าแขนกลัฟแล้วดึงเข้าหาตัว 

 

“จะเอาให้ได้เลยใช่ป่ะ” มิวเค้นเสียงพูดพลางบีบแขนกลัฟ 

 

“พูดอะไรของพี่” กลัฟถามอย่างไม่เข้าใจ 

 

“ก็พี่ต๋องไง” มิวพูด 

 

“ครับ หล่อ รวย นิสัยดี สุภาพ ใครไม่เอาก็โง่แล้วป่ะ” กลัฟพูดประชดใส่ 

 

“อย่ามาประชด” มิวพูดดักอย่างรู้ทัน 

 

“ประชดอะไร เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า” กลัฟพูด 

 

“เราไม่พอใจที่เห็นพี่สนิทกับมินนี่ ก็เลยควงคนอื่นประชดพี่” มิวพูด 

 

“แล้วทำไมผมต้องไม่พอใจ” กลัฟแสร้งถาม 

 

“ก็เราชอบพี่ไง” มิวพูด 

 

“...” กลัฟนิ่ง ไม่คิดว่ามิวจะพูดคำนี้ออกมา 

 

“เถียงสิว่าไม่จริง” มิวเห็นกลัฟนิ่งจึงพูดขึ้น 

 

“เหอะ หลงตัวเอง...พี่นั่นแหล่ะที่ตามผมมา” กลัฟแค่นหัวเราะก่อนจะพูดขึ้น 

 

“...ใครตาม” มิวนิ่งเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้นพลางปล่อยแขนกลัฟ 

 

“เรื่องบังเอิญมันมีอยู่จริงงั้นหรอ คิดว่าผมจะเชื่อหรือไง” กลัฟพูด 

 

“ใครกันแน่ที่หลงตัวเอง พี่จะตามเรามาทำไม” มิวยังคงเถียง 

 

“โอเค๊...บังเอิญก็บังเอิญ แล้วนี่บังเอิญปวดพร้อมผมหรอครับ” กลัฟถามขึ้นคล้ายจะยอมแต่ก็ไม่ยอม 

 

“อืม” มิวพยักหน้ารับพลางเดินหนีเข้าห้องน้ำไป 

 

“เหอะ” กลัฟแค่นหัวเราะก่อนจะเดินกลับไปที่โต๊ะอาหาร 

... 

.. 

. 

โต๊ะอาหาร 

 

เมื่อเวลาผ่านไปสักพัก อาหารที่สั่งก็ทยอยมาเสิร์ฟจนครบ และพวกเขาทั้งสี่คนก็ได้ร่วมรับประทานอาหารด้วยกัน 

 

“หึหึ กินเลอะเป็นเด็ก พี่เช็ดให้นะคะ” ต๋องเช็ดปากให้กลัฟอย่างนึกเอ็นดู 

 

“ขอบคุณครับ” กลัฟยิ้มหวานให้ต๋อง 

 

“มินนี่ทานเมนูนี้สิครับ อร่อยมากเลยนะ” ด้วยความหมั่นไส้มิวตักอาหารใส่จานให้กับมินนี่ 

 

“ขอบคุณค่ะพี่มิว” มินนี่เอ่ยขอบคุณอย่างจริงใจด้วยคิดว่ามิวช่างเอาใจใส่เธอเสียจริง 

 

“ท่าทางจะหวานนะครับน้องมินนี่ น้ำปลาเติมหน่อยมั้ยครับ” ต๋องเอ่ยแซว 

 

“ไม่แซวสิคะพี่ต๋อง แต่ยังไงก็หวานสู้พี่ต๋องไม่ได้หรอกค่ะ” มินนี่พูดอย่างนึกเขินพลางแซวกลับ 

 

“ไม่ได้หรอกครับมินนี่ อยากจะจีบให้ติดไวๆ สวยขนาดนี้คนมาขายขนมจีบเยอะแน่ๆเลย...ใช่มั้ยคะ” ต๋องพูดก่อนจะหันไปถามกลัฟแบบไม่ได้ต้องการคำตอบ 

 

“สวยอะไรกันล่ะครับ กลัฟออกจะหล่อ” กลัฟแสร้งพูดพลางเรียกตัวเองว่ากลัฟจนมิวถึงกับตวัดสายตามองด้วยความไม่พอใจ 

 

“นั่นสิครับ อย่างมินนี่สิถึงจะเรียกว่าสวย” มิวพูดพลางหันไปยิ้มให้มินนี่ 

 

“พี่มิวอ่ะ” มินนี่แสดงท่าทีเขินอาย 

 

“อิ่มแล้วหรอคะ เอาอะไรเพิ่มมั้ยคะ” ต๋องหันไปถามเมื่อเห็นกลัฟวางช้อน 

 

“พอแล้วครับ” กลัฟยิ้มให้ต๋อง 

 

“เฮ้อออ...” ต้องถอนหายใจยาว 

 

“เป็นอะไรคะพี่ต๋อง” มินนี่เอ่ยถาม 

 

“หัวใจพี่ทำงานหนักมากเลย อยากจะรวบหัวรวบหางซะตอนนี้เลย” ต๋องพูดพลางมองกลัฟอย่างขอความเห็นใจ 

 

“คิกๆ น้องกลัฟอย่าใจแข็งมากนะคะเห็นใจคนจีบบ้าง” มินนี่เอ่ยแซวกลัฟ 

 

“ครับ” กลัฟพูดพลางลูบแขนตัวเอง 

 

“หนาวหรอคะ” ต๋องถามเมื่อสังเกตเห็น 

 

“นิดนึงครับ” กลัฟพูด 

 

“เค้าบอกว่า...กอดกันทำให้อุ่นนะคะ” ต๋องพูดอย่างนึกหยั่งเชิง 

 

“จริงหรอครับ” กลัฟพูดพลางขยับเข้าหาต๋องจนนั่งชิดกัน 

 

ต๋องเห็นกลัฟเปิดทางให้ เขาจึงตีเนียนอ้อมมือไปด้านหลังแล้วโอบเอวกลัฟ 

 

กลัฟปรายตามองมือต๋องที่โอบเอวตนเล็กน้อยก่อนจะแสร้งทิ้งตัวซบไหล่ต๋อง 

 

“พี่มิวคะ มินนี่ว่าเราไม่น่ามานั่งกับพี่ต๋องเลย” มินนี่มองอย่างนึกอิจฉา 

 

มิวขบกรามดังกรอดพลางกำหมัดแน่นเมื่อเห็นกลัฟอ้อนต๋อง 

 

“มินนี่ครับ อย่าดื่มเยอะนะครับเดี๋ยวปวดหัวอีก” มิวแสร้งพูดอย่างคนใส่ใจพลางจับมือมินนี่ที่กำลังยกแก้วสีอำพันขึ้นมาดื่ม 

 

กลัฟมองมิวที่ดูแลเทคแคร์มินนี่เป็นอย่างดีด้วยความหมั่นไส้ 

 

“พี่ต๋องครับ” กลัฟช้อนตามองต๋อง 

 

“ว่าไงคะ” ต๋องถาม 

 

“กลัฟง่วงไปส่งกลัฟหน่อยนะครับ” กลัฟพูดด้วยช่องเสียงที่เปลี่ยนไปพลางลุกขึ้นยืน 

 

“ห้องพี่หรือห้องเราดีคะ” ต๋องพูดทีเล่นทีจริงพลางลุกขึ้นเช่นกัน 

 

“ห้อง...” ในขณะที่กลัฟกำลังจะพูดนั้น 

 

“กลัฟ!” มิวตวาดพลางลุกขึ้นกระชากแขนกลัฟที่กำลังควงต๋องอยู่จนเซมาปะทะกับอกหนา 

 

“อ๊ะ” กลัฟร้องอย่างคนตกใจที่อยู่ๆก็โดนกระชากจนตัวปลิว 

 

“เจ้ามิวทำอะไร ปล่อยน้อง” ต๋องพูดขึ้นอย่างนึกตกใจกับท่าทางของมิว 

 

“ปล่อยให้ไปกับพี่หรือไง...น้องเป็นเมียผม!” มิวตวาดพลางจ้องมองกลัฟด้วยสายตาดุ 

... 

.. 

. 

...โปรดติดตามตอนต่อไป... 

โอ๊ะโอ! ว่าแล้วเชียวว่าพี่มิวต้องเป็นฝ่ายโดนยั่วจนทนไม่ไหว 

ขอบคุณสำหรับการรอคอยและขอบคุณที่อ่านนะคะ ช่วงนี้เนื่องจากปลดล็อคดาวน์แล้ว เค้าเลยได้กลับไปทำมาหากินตามปกติ จึงเรียนมาเพื่อทราบว่าเค้าอาจจะมาอัพช้าหน่อยนะคะ แต่จะพยายามมานะคะ 

...จากตอนที่แล้ว... 

คุณ [ple] : ฮ่าๆๆ สงสารมินนี่เหมือนกันนะ นางไม่ทันพี่มิว เหมือนจะร้ายแต่นางเป็นคนดีนะคะ 

คุณ [nuypat] : สิ่งที่คนเขียนดีใจคือคนอ่านอ่านแล้วติดใจนี่แหล่ะค่ะ ขอบคุณมากๆนะคะแล้วก็ตั้งใจทำงานนะคะ พี่มิวเจ้าเล่ห์จริงอันนี้คอนเฟิร์ม ฮ่าๆๆ 

คุณ [PP] : กลัฟสวยมากจริงๆค่ะ สวยจนพี่มิวต้องยอม ฮ่าๆๆ 

คุณ [Packyy] : ณ จุดนี้พี่มิวต้องโดนบ้างละ ขอบคุณที่อ่านเช่นกันนะคะ อิอิ 

คุณ [Ginny] : ฟอร์มเยอะ อยากให้น้องเข้าหาล่ะดูออกแต่ขอโทษน้องสวยเลือกได้ ฮ่าๆๆ 

คุณ [nippychen] : ฮ่าๆๆ ไม่ธรรมดาจริงๆ แต่บอกเลยว่าเค้าก็ทันในช่วงที่เพลงนี้และคุณไชยากำลังดังมากๆ อิอิ 

คุณ [SUPACHARAPA] : ช่วงนี้อาจจะนานหน่อยนะคะ ขออภัยจริงๆ 

คุณ [fongnoon] : เมื่อวานว่าจะมาต่อค่ะ แต่ไม่ไหวสลบก่อน ช่วงนี้อาจจะช้าหน่อยนะคะ ยังไงก็รอนิดนึงนะคะ  

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนท์นะคะ เรายินดีรับฟังข้อติชมหรือจะชวนคุยก็ได้นะคะ อิอิ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว