facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

หนี้รัก 4 : ทดลองสินค้า NC20+

ชื่อตอน : หนี้รัก 4 : ทดลองสินค้า NC20+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 42.4k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ม.ค. 2564 22:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หนี้รัก 4 : ทดลองสินค้า NC20+
แบบอักษร

 

 

สายตาดูถูกที่มองมาทำให้ยี่หวารู้สึกรังเกียจตัวเอง.. เธอตอนนี้ที่เป็นได้แค่สินค้า 

             “ผมอาจจะเป็นแค่ไอ้คนทรยศของคุณ แต่ผมขอร้องนะครับ น้องสาวผมเธอไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเลย”

             “พี่แม็กซ์ น้องไม่เป็นไรนะ” ยี่หวาจับแขนพี่ชายแล้วส่ายหน้าพร้อมกับยิ้มให้

             “ดูน้องสาวมึงก็อยากขายตัวอยู่หนิ”

             “...”

คำพูดที่ทำให้ยี่หวาพูดไม่ออก

             “มึงไปได้แล้ว ถ้าไม่มีเงินมาคืนก็อย่าเสนอหน้ามาที่นี่อีก”

             “แต่น้องผมต้องปลอดภัย” แม็กซ์ขัดขึ้น

             “มึงมีสิทธิ์ต่อรองตั้งแต่เมื่อไหร่” ภาคินมองตรงไปข้างหน้าด้วยสายตาที่แสนน่ากลัว

แม็กซ์ยกมือขึ้นมาพนมตรงอก

             “ถือว่าเป็นคำขอร้องนะครับ” สายตาที่สั่นไหวและน้ำตาที่เอ่อคลอ มากพอว่านั่นคือคำขอร้องของหมาจนตรอก

             “ไปได้แล้ว” ภาวินบอกเสียงเข้ม

แม็กซ์หันมาหาน้องสาวแล้วกอดเอาไว้แน่น

             “อย่าลืมที่พี่บอกนะ”

             “ค่ะ” เพราะทุกอย่างได้พูดกันไว้หมดแล้ว ยี่หวาไม่อยากมาเสียน้ำตาให้ภาคินมองว่าเป็นละครน้ำเน่าบทนึง มันเปลี่ยนอะไรไม่ได้แล้ว.. เข้าถ้ำเสือแล้วเธอแค่ทำเพื่อให้ทุกคนรอด

 

ทั้งห้องเหลือแค่ภาคินและยี่หวา

             “มาแล้วก็ทำงานสิ มันจะคุ้มกับที่พี่เธอขายมาขัดดอกรึเปล่า” ทุกคำมีแต่ความดูถูก

ยี่หวาตัวสั่นยามที่เดินเข้าไปหา น้ำตาที่กักเก็บเอาไว้ยังคงกลั้นอย่างสุดความสามารถ

ภาคินเลื่อนเก้าอี้ออกห่างโต๊ะเล็กน้อยให้ยี่หวาได้จัดการทำหน้าที่ได้อย่างสะดวก แต่สาวน้อยกลับยืนจับมือตัวเองแน่นพร้อมกับปากที่เม้มเอาไว้

             “ไปเรียกพี่เธอมารับผิดชอบดีมั๊ย ดูท่าจะไม่คุ้ม” ภาคินพูดเสียงเรียบบแต่กลับน่ากลัวทำให้ยี่หวารีบขยับไปคุกเข่าทันที

             “อึก.. จะให้หนูทำอะไรบ้างคะ” เธอช้อนตาขึ้นอย่างอย่างกล้าๆกลัวๆ

             “ทำแบบที่ผู้หญิงแบบเธอเค้าทำไง” มุมปากที่ยกขึ้นอย่างเย้ยหยัน

ผู้หญิงที่ยอมเอาตัวเข้าแลกกับเงินไม่มีตรงไหนที่จะน่าสงสาร ไม่ได้โดนบังคับมาอีกต่างหาก เต็มใจเสียด้วยซ้ำ

 

ยี่หวาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เรื่องแบบนี้เธอไม่เคยเลยเพราะแม้แต่แฟนก็ไม่เคยมีด้วยซ้ำ ในชีวิตของเธอมีแต่เพื่อน การเรียนและครอบครัวเท่านั้น มือเล็กสั่นเทายื่นไปยังเข็มขัดแบรนด์ดัง ค่อยๆถอดสลักมันออก จนไปถึงซิบล็อคของกางเกง

ภาคินมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่เฉยชา

             “อ๊ะ..” ยี่หวาร้องด้วยความเจ็บและมากกว่านั้นคือตกใจเมือผมนิ่มของเธอโดนอีกคนจิกเข้าที่ท้ายทอยอย่างเร็ว

             “ฉันไม่มีเวลามานั่งเล่นกับเธอนะ” ตาคมกริบกวาดมองไปทั่วใบหน้าที่เรียกได้ว่าจิ้มลิ้มและสุดท้ายก็จดจ้องอยู่ที่ดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อนที่กำลังสั่นไหว

             “น..หนูขอโทษค่ะ” ยี่หวาว่าเสียงสั่นและรีบทำให้ไวกว่าเดิม มือหนาวางลงบนพนักพิงเก้าอี้เช่นเคยแล้วมองทุกอย่างตรงหน้าด้วยสายตาเรียบเฉย

มือเธอยังสั่นและสั่นมากกว่าเดิมเมื่อเห็นแท่งร้อนที่เห็นเส้นเอ็นเด่นชัด เป็นครั้งแรกที่ยี่หวาได้เห็นของจริง หัวบานหยักสีแดงเข้ม มันดูน่ากลัวในความรู้สึกแรกของเธอ

             “อย่าทำไร้เดียงสาทั้งที่รู้ว่าเข้ามาที่นี่เธอต้องทำอะไร” ภาคินเกลียดการแสดงของพวกผู้หญิงพวกนี้

             “..” ยี่หวาไม่ได้พูดอะไรเพราะอาจจะเป็นการแก้ตัว เธอไม่เคยดูแม้แต่หนังอย่างว่าด้วยซ้ำ แต่เพราะเคยเรียนและทฤษฎีที่มีอยู่บ้างทำให้เธอรู้ว่าต้องทำยังไง ไม่รู้ว่ามันถูกหรือผิดแต่ก็ค่อยๆชักรูดจนแท่งที่ไม่ได้แข็งตัวในทีแรกตอนนี้ชี้โด่พร้อมกับความร้อนที่สัมผัสได้

             “...” ภาคินมองการกระทำด้วยอารมณ์ที่ค่อยๆสูงขึ้นนิด รู้สึกแปลกตัวเองเหมือนกันที่เห็นตากลมๆที่แสดงออกมาว่าไร้เดียงสานั้นทำให้มีอารมณ์ขึ้นมา

             “มีปัญญาทำได้แค่นี้?” ภาคินถามออกมานั่นทำให้ยี่หวาค่อยๆใช้ปลายลิ้นลองตวัดลงบนรอยแยก รสชาติเฝื่อนๆอย่างที่ไม่เคยลิ้มรสมาก่อน เธออยากอ๊วกออกมา มันแย่ไปหมดเลยและที่เด่นชัดคือความรู้สึกที่พังไปหมด

เธอค่อยๆตวัดลงอย่างระวังทั้งที่น้ำตากำลังไหล ก่อนจะค่อยๆส่งความแข็งขืนที่ขยายใหญ่เข้าปาก

             “อืม..” เสียงครางพอใจดังขึ้นให้ยี่หวาไม่เกร็งมากไปกว่านี้ เธอขยับเข้าออกช้าๆ ฟันซี่สวยที่ครูดกับเอ็นนูนทำให้ภาคินถึงกับกัดกรามแน่น

             “ไม่ได้เรื่อง”

             “อึก..” เสียงเข้มที่เอ่ยออกมาทำให้ยี่หวาชะงัก

             “ถ้าฟันเธอโดนอีกครั้ง รู้นะว่าจะเกิดอะไร” เสียงเข้มเอ่ยออก ยี่หวากระพริบตาปริบก่อนจะพยายามไม่ให้ฟันของเธอครูดไปกับสิ่งที่อยู่ในปาก

อ่อก อ่อก อ่อก เสียงกระแทกเข้าในลำคอพร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยอารมณ์ของภาคิน มือหนารวบผมที่ท้ายทอบสวยแล้วอักแท่งร้อนเข้าใส่จนยี่หวาน้ำตาไหล

             “อ่อก อ่อก แค่กๆ อื้อ” ยี่หวาพยายามอย่างที่สุดที่จะอดทน

ปึก ปึก ปึก

             “อ่อก อ่อก”

             “ซี๊ดด อ๊าาาส์~~” น้ำขาขุ่นฉีดพ่นเข้าในโพรงปากเล็กจนคนตัวเล็กสำลัก

             “แค่กๆๆๆ” น้ำตาที่ไหลพร้อมกับดวงตาที่แดงก่ำ ยี่หวาปล่อยแท่งร้อนนั่นออก

             “อย่าให้ฉันเลอะ”

             “แค่กๆๆ” ยี่หวาพยักหน้าและกำลังมองหาทิชชู่

             “ใช้ลิ้นของเธอ” และคำสั่งที่ดังขึ้นทำให้ยี่หวาช้อนตาแดงๆของเธอไปมอง และได้รับแค่ความเฉยชากลับมาเช่นเคย ยี่หวาก้มลงไปทำความสะอาดคราบขาวขุ่นตรงหน้าจนหมดจด

             “หึ”

 

ภาคินลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วจัดการกับกางเกงของตัวเอง ยี่หวาเช็ดน้ำตาของตัวเองและบังคับไม่ให้สั่นเพราะความรู้สึกมากมายที่กำลังอัดแน่น

             “เข้ามา!” เสียงเข้มของภาคินเรียกลูกน้องที่อยู่หน้าห้อง ประตูเปิดออกพร้อมกับปราโมทย์และคนใช้สาวอีกคน

             “ให้อยู่ห้องฟ้า” ภาคินบอกลูกน้องแค่นั้นก็เดินออกจากห้องทำงานไป

 

             “ไปค่ะ ฉันจะพาไปห้องพักของคุณ” เสียงของแม่บ้านที่ได้มาดูแลยี่หวาตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป

เป็นของเล่นของเจ้าของบ้านที่มูลค่าค่อนข้างสูงมากเลยทีเดียว

 

 

 

.

.

.

.

.

// ยี่หวาของแม่

ความคิดเห็น