email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3.2 ภารกิจของสายลับ (2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 3.2 ภารกิจของสายลับ (2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ม.ค. 2564 18:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3.2 ภารกิจของสายลับ (2)
แบบอักษร

เจียงหยางเหลือบมองไปทางตำรวจสายลับที่ยอดเยี่ยมที่สุดใต้บังคับบัญชาของตน ความเย็นชา ความสุขุม และความแข็งแกร่ง จนกระทั่งตอนนี้ก็ยังไม่มีภารกิจไหนที่เขาทำไม่สำเร็จ บางครั้งเจียงหยางก็ไม่เข้าใจว่าทำไมคนที่มีฝีมือยอดเยี่ยมขนาดนี้ถึงยอมเป็นแค่นายตำรวจตัวเล็ก ๆ อยู่แบบนี้ อีกทั้งยังเลือกที่จะเป็นสายลับ อาชีพที่เสี่ยงอันตรายที่สุดในสายงานของตำรวจอีกด้วย  

และที่สำคัญ ดูเหมือนว่าไอ้หนุ่มนี่จะไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินเสียด้วยสิ 

น่าแปลกจริงๆ 

เมื่อสังเกตได้ว่าหัวหน้าของตนเงียบไปสักพัก และไม่ได้พูดสิ่งใดต่ออีก เฉินอันหลานจึงเงยหน้ามองเขาด้วยสายตาที่เฉยชาเช่นเดิม 

เจียงหยางที่เห็นท่าทางเช่นนั้นก็พลันอึ้งงันไป เขาเริ่มรู้สึกเหมือนคนมีชนักติดหลังทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรผิด ผู้เป็นหัวหน้าตัดสินใจกระแอมไอแห้ง ๆ ออกมาหนึ่งครั้งเพื่ออำพลางความคิดภายในใจของตนเอง ก่อนจะวาดรอยยิ้มออกมาและสนทนากับเฉินอันหลานต่อ 

“จากข้อมูลที่ได้รับมาจากเบื้องบน ดูเหมือนว่าพรุ่งนี้จะมีเรือโดยสารหรูลำหนึ่งเข้ามาเทียบท่าเรือมารีย่า ซึ่งในนั้นบรรจุยาเสพติดชนิดใหม่ที่หนักเกือบ 3 ตันเอาไว้ เบื้องบนกลัวว่ายาเสพติดชนิดนี้จะเข้าสู่ตัวเมืองแล้วสร้างความเสียหายอย่างร้ายแรง ดังนั้นจึงออกคำสั่งลงมาให้ไปสกัดจับยึดของกลางที่ท่าเรือ ป้องกันยาเสพติดเข้าสู่ตัวเมือง” 

“ข่าวนี้เชื่อถือได้แค่ไหน?” 

“ใครจะไปรู้ล่ะ เพราะงั้นถึงได้ตัดสินใจส่งสายลับยอดฝีมือไปลองหยั่งเชิงก่อนไง และสายลับที่ว่านั่น ฉันคิดถึงนายเป็นคนแรกเลยนะ” 

“แต่ผมยื่นใบลาพักร้อนไปแล้ว” 

“ฉันรู้ แต่ภารกิจนี้ไม่มีนายไม่ได้ไง นี่อันหลาน นายลองคิดดู ยาเสพติดตั้งสามตันเชียวนะ ไม่ใช่สามกิโล นี่มันสามตัน! ถ้ายานรกนั่นหลุดเข้าไปในเมืองได้เมื่อไหร่ จะมีคนอีกกี่คนที่ต้องทนทุกข์ทรมานเพราะมัน!” 

เฉินอันหลานนิ่งเงียบ เขากำลังจมอยู่ในห้วงความคิดของตน 

และดูเหมือนจะเป็นโชคดีของเจียงหยาง เพราะทุกครั้งที่เกิดความเงียบขึ้นเช่นนี้ นั่นหมายถึงการโน้มน้าวของเขากำลังจะสำเร็จ  

เมื่อเห็นดังนั้นเจียงหยางจึงไม่รอช้าที่จะสุมไฟเข้าไปอีก 

“อันหลาน นายเป็นความภาคภูมิใจของเราชาวตำรวจนะ ภารกิจนี้จำเป็นต้องมีนาย จริงสิ นายยังจำฟิลิปได้ไหม คนที่ฝึกฝนในโรงเรียนตำรวจมาพร้อมกับนายคนนั้น คนที่เครื่องวัดระดับบอกว่าเขาเป็นอัลฟ่าที่แข็งแกร่งที่สุดในชั้นเรียนน่ะ แล้วจากนั้นเป็นไง ลูกน้องของนายก็พ่ายแพ้ให้กับเขา นายจะยอมพ่ายแพ้ให้กับอัลฟ่าที่แข็งแกร่งที่สุดในกรมตำรวจคนนั้นอีก....” 

“หลังจากภารกิจเสร็จสิ้น ผมต้องได้พักผ่อน” 

“ไม่มีปัญหา!” 

เมื่อรับภารกิจแล้ว เฉินอันหลานก็วางแก้วไวน์ลง จากนั้นก็ลุกขึ้นแล้วเดินไปยังประตูห้องทันที 

“เดินทางปลอดภัย” 

เจียงหยางส่งเสียงดังไล่หลังตามมา จากนั้นก็โน้มตัวไปหยิบแก้วไวน์ที่เฉินอันหลานวางไว้บนโต๊ะขึ้นมาไว้ในมือ 

“คุณรู้ไหมว่านี่คือโรงแรมของใคร?” 

“อ่า...? ไม่รู้สิ ฉันเห็นว่าโรงแรมนี้มันหรูหราดี ก็เลยเดินเข้ามาดูสักหน่อย” 

“งั้นเหรอ” 

“แน่นอน อันหลาน นายมีเรื่องอะไรก็ไปทำก่อนเถอะ ฉันจะพักอยู่ที่นี่อีกสักหน่อย” 

“อย่าลืมจ่ายค่าห้องและไวน์โรงแรมด้วยละ” 

จบประโยคนั้นเฉินอันหลานก็เปิดประตูออกไปโดยไม่หันกลับมามองอีก 

เจียงหยางที่กำลังยกแก้วไวน์ขึ้นจรดริมฝีปากพลันต้องชะงักไปเมื่อได้ฟังประโยคนั้น หลังจากนิ่งค้างไปได้ไม่กี่วินาที เขาก็กุลีกุจอตามเฉินอันหลานออกไปอย่างรีบร้อน 

“ปัง——” 

ประตูห้องพักถูกปิดอย่างแรง 

เจียงหยางรู้สึกคล้ายตัวเบาขึ้นมาในทันที ก่อนที่ร่างนั้นจะทรุดลงไปกับพื้นข้างประตูราคาแพงระยับนั่น 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว