email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 19.1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ม.ค. 2564 19:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 19.1
แบบอักษร

คืนที่หนึ่ง

เสียงฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีดังออกมาจากในห้องน้ำผสมเสียงน้ำจากฝักบัวดังอยู่ซู่ซ่า ไอน้ำขึ้นกรุ่นจับขอบกระจกจนหยดลงมาเป็นเม็ดพราวอยู่บนกระจกส่องหน้า ปวีณ์ใช้มือใหญ่ปาดไอน้ำที่กระจกออกพอให้มองเห็นรอยยิ้มกว้างที่ฉายชัดเต็มหน้าดวงตาทั้งคู่เป็นประกายวาววามในใจของชายหนุ่มเต้นตึก ตึก... เมื่อนึกถึงความสุขที่กำลังจะได้รับในคืนนี้

“ รู้สึกเหมือนกำลังจะได้เข้าหออีกครั้งเลยว่ะ ” ปวีณ์คว้าผ้าเช็ดตัวมานุ่งไว้เพียงผืนเดียวแล้วเดินออกมาจากในห้องน้ำเวลาเดียวกันแพรวาเองก็เปิดประตูเข้ามาในห้องพอดี

สองคนสบตากันพาให้วาบหวามหัวใจกันไปทั้งคู่ แพรวารู้สึกทั้งอายทั้งเขินกับสายตาของปวีณ์ที่กำลังโลมเล้าเธออย่างเปิดเผย

“ ดื่มน้ำพอแล้วเหรอ ” ปวีณ์ถามแต่สายตาของเขายังคงมองแพรวาอย่างรักใคร่ลึกซึ้ง

“ ค่ะ ” แพรวาก้มหน้าหลบตาปวีณ์

“ จะอาบน้ำใช่ไหม ” เขาถามต่อแพรวาพยักหน้าเดินเลี่ยงไปอีกทาง มือใหญ่คว้าต้นแขนกลมกลึงของแพรวาเอาไว้แล้วขยับกายเข้าใกล้ก้มหน้าลงกระซิบข้างหูของแพรวา

“ รีบอาบน้ำนะ พี่รออยู่ ”

เสียงของปวีณ์ทำเอาแพรวาร้อนวูบวาบไปทั่วสรรพางค์ร่าง ดวงหน้าของหญิงสาวแดงระเรื่อราวตำลึงสุก

“ ปล่อยแพรเถอะค่ะ แพรจะได้ไปอาบน้ำ ” หญิงสาวก้มหน้างุดเดินเข้าห้องน้ำไปอย่างรวดเร็ว ปวีณ์จึงผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าขึ้นไปนั่งเอนหลังบนเตียงรอแพรวาที่กำลังอาบน้ำอยู่อย่างอารมณ์ดี

แพรวายืนหายใจเข้าออก เข้าออกคล้ายกำลังพยายามสงบสติอารมณ์อย่างยากลำบากเพราะภายในหัวของเธอมันจินตนาการอะไร ๆ กระเจิดกระเจิงจนห้ามเอาไว้ไม่อยู่แล้ว

“ เป็นอะไรไปแพรวา นี่เธอจะตื่นเต้นอะไรขนาดนั้น ”มือเล็กสองข้างกุมอกด้านซ้ายที่หัวใจกำลังเต้นโครมคราม พอตั้งสติได้หญิงสาวก็เริมอาบน้ำชำระล้างร่างกายจนหอมกรุ่นไปทั้งตัว

แพรวามองซ้ายมองขวาเพื่อหาเสื้อคลุมแต่ก็เจอเพียงผ้าขนหนูสีขาววางเคียงอยู่กับชุดนอนเนื้อผ้าบางเบาที่ปวีณ์เตรียมเอาไว้ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มเล็กๆมองดูสิ่งของที่ปวีณ์จัดเตรียมไว้ให้

“ มีมุมแบบนี้กับเขาด้วยเรอะ ” พูดจบแพรวาก็หยิบชุดนอนขึ้นมาสวมใส่พร้อมแล้วจึงออกไปจากห้องน้ำ

“ ง่วงหรือยังครับ ” เสียงอบอุ่นเอ่ยถามขึ้นทันทีที่เห็นร่างแบบบางก้าวเท้าผ่านประตูห้องน้ำ

“ นิดหน่อยค่ะ แล้วพี่วีล่ะคะง่วงหรือยัง ” แพรวาถามกลับพร้อมกับเดินไปลดตัวลงนั่งที่ข้างเตียง

สายตาคมกริบแฝงประกายร้อนแรงมองร่างแบบบางที่นั่งอยู่ข้าง ๆ จนคนถูกมองรู้สึกราวกับถูกประกายไฟในดวงตาของชายหนุ่มหลอมละลายจนอ่อนยวบยาบหมดเรี่ยวแรง

ปวีณ์ขยับตัวเข้าใกล้แพรวาจนสามารถใช้สองแขนรัดรึงร่างแบบบางเข้ามากอดเอาไว้ซุกหน้าลงกับซอกคอขาวที่หอมกรุ่น

“ พี่คิดถึงแพร อยากกอดแพรเอาไว้แบบนี้ตลอดไปจริง ๆ นะ ” เสียงทุ้มอบอุ่นของปวีณ์ทำเอาคนในอ้อมกอดน้ำตารื้นอย่างไม่รู้ตัว

“ แพรก็คิดถึงพี่วีค่ะ ” แพรวากระซิบตอบเสียงเครือ สองแขนกอดปวีณ์แน่น เขาคลายวงแขนผละตัวออกเพื่อที่จะได้มองหน้าแพรวาให้ชัดเจนเต็มตา สองตาสบประสานกันดั่งมีแรงดึงดูดพาเอาสองร่างเข้ามาแนบชิดกันจนไม่มีช่องว่าง ปวีณ์มอบจูบที่แสนหวานและดูดดื่มให้กับแพรวาจนหญิงสาวหายใจแทบไม่ทัน แพรวาปล่อยตัวปล่อยใจไปกับรสจูบที่วาบหวามจนไม่รู้เลยว่าชุดนอนเนื้อบางเบาของเธอหลุดออกจากร่างหายไปทางไหนแล้ว มารู้สึกตัวอีกทีเมื่อมือใหญ่กอบกุมอกนุ่มพลางใช้ปลายนิ้วสะกิดยอดอกสีหวาน หญิงสาวสะดุ้งเฮือกผงะตัวออกแต่ก็ถูกรั้งด้วยแขนแกร่งอีกข้าง ริมฝีปากอุ่นยังไล้ลงมาตามคอขาวสูดกลิ่นหอมอ่อน ๆ ละเรื่อยมาจนถึงเนินอกนุ่มแล้วจึงครอบครองยอดของมันจนเต็มปากดูดดื่มเนินเนื้อคู่สลับไปมาด้วยความนุ่มนวล ทุกครั้งที่ลิ้นร้อนสัมผัสยอดอกแพรวาก็สะท้านไหวทุกครั้งภายในร่างกายของเธอร้อนรุ่มราวกับจะระเบิดออกมา ร่างบางบิดเร่าแอ่นเอวรับสัมผัสของมือใหญ่ที่คลึงเคล้นส่วนกลางลำตัวจนหญิงสาวสะเทิ้นสะท้านไปทั้งสรรพางค์กาย ร่างกายของแพรวาพร้อมรับส่วนแข็งขึงที่กำลังเติบโตของปวีณ์อย่างรู้งาน สองร่างสอดประสานโหมจังหวะรักร้อนแรงเข้าหากันด้วยความโหยหาลึกซึ้ง บทรักของปวีณ์หนักหน่วงแต่ก็อ่อนหวานเพราะเขาอยากทะนุถนอมหญิงสาวที่เขารัก ปวีณ์สัมผัสแพรวาราวกับเธอคือสิ่งสูงค่าที่เขาจะไม่ยอมให้ใครมาแย่งไปได้อีกแล้ว เวลาผ่านไปแค่ไหนสองคนไม่สนใจเพราะเวลานี้ไม่มีอะไรจะมาแยกปวีณ์และแพรวาออกจากกันได้ จังหวะรักเร่าร้อนสลับอ่อนหวานนุ่มนวลที่ทั้งคู่ช่วยกันโหมพัดราวคลื่นทะเลคลั่งดำเนินต่อไปจนสองคนหมดแรงถึงได้พากันนอนหอบหายใจแรงด้วยเหน็ดเหนื่อยจากบทรักที่เพิ่งจะผ่านไป แพรวานอนอยู่บนตัวของปวีณ์ทั้งตัวมือใหญ่ของเขายังคงลูบไล้ไปตามเนื้อนุ่มที่มีเหงื่อซึมจนชื้นไปทั้งตัว

“ แพร ” ปวีณ์พูดแล้วใช้มือเชยคางแพรวาขึ้นมาสบตาเขา

แพรวาช้อนตาขึ้นมองปวีณ์ “ คะ ” เธอขานรับ

“ พี่ว่า พี่จะให้ช่างมาทาสีบ้านเราใหม่และก็แต่งห้องเพิ่มอีกห้อง ”

แพรวาขมวดคิ้วสงสัย “ แต่งห้องเพิ่ม? ”

“ ครับ แต่งห้องเพิ่ม ” ปวีณ์ยิ้มกว้าง

“ พี่วีจะทำห้องล้างรูปเหรอคะ ”

“ ไม่ใช่พี่จะทำห้องของลูกเราต่างหาก เมื่อกี้พี่ตั้งใจทำมากเลยนะ คราวนี้แพรต้องได้เป็นแม่คนแน่ ๆ ” พูดพลางกูจูบชงที่หน้าผากมน

“ พี่วี! ” แพรวาทุบอกปวีณ์แล้วซบหน้าลงบนอกของเขา สองแขนแกร่งกระชับร่างแบบบางอย่างทะนุถนอม

“ พี่พูดจริง ๆ นะแพร พี่อยากมีลูกแล้วและก็อยากมีหลาย ๆ คนด้วยแพรต้องช่วยพี่นะ ”

“ เพ้อเจ้อ ไม่คุยด้วยแล้วแพรง่วง ” แพรวาขยับตัวลงจากตัวปวีณ์

ปวีณ์สอดแขนเข้าไปใต้ร่างของแพรวาแล้วรั้งเธอเข้ามากอดเอาไว้ “ ในที่สุดพี่ก็ได้กอดแพรแบบนี้ทั้งคืน ฝันดีนะครับ ” พูดจบเขาก็จูบที่ผมของเธออย่างรักใคร่

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว