ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่6 [จูบปิดปาก] 40% อัพแล้ว

ชื่อตอน : บทที่6 [จูบปิดปาก] 40% อัพแล้ว

คำค้น : มีเด็ก ตบจูบ มาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ย. 2563 11:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่6 [จูบปิดปาก] 40% อัพแล้ว
แบบอักษร

 

บทที่6 

[จูบปิดปาก] 

 

       บ้านสองชั้นกลางเก่ากลางใหม่ตั้งอยู่บริเวณย่านชานเมืองของนิวยอร์ก ก่อนหน้านี้ถูกปล่อยทิ้งร้างเอาไว้จนกระทั่งเมื่อสัปดาห์ก่อน เจ้าของคนใหม่ได้ย้ายเข้ามาอยู่ ภายนอกยังคงถูกปล่อยไว้ในสภาพเดิม ทว่าภายในมีการปรับปรุง ซ่อมแซมให้พออยู่ได้ แต่ถึงกระนั้นเพื่อนบ้านก็ยังไม่ได้เห็นหน้าเห็นตาผู้อาศัยชัดเจนมากนัก อาจเพราะเจ้าของบ้านมีนิสัยเก็บตัวและมักออกไปข้างนอกเฉพาะตอนกลางคืนเท่านั้น 

       แม้เวลาจะล่วงเลยเข้าสู่เช้าวันใหม่ ทว่าชั้นล่างยังคงเปิดไฟอยู่ ร่างสูงโปร่งนั่งจิบเหล้าอยู่ตรงโซฟาตัวเก่า กำลังรอใครบางคน จนกระทั่งประตูบ้านถูกเปิดเข้ามา ก็เห็นลูกน้องคนสนิทอย่างฮาซาน ที่เขาเคยช่วยชีวิตเอาไว้จากกลุ่มอัธนพาลเมื่อปีก่อน และปัจจุบันกลายเป็นลูกน้องที่สามารถเชื่อใจพร้อมตายแทนกันได้ 

       “นี่เอกสาร ข้อมูลที่นายอยากได้” ฮาซานยื่นซองสีน้ำตาลให้ หลังจากไม่กี่เดือนก่อนได้รับภารกิจใหม่ในการตามหาใครบางคน  

       “ดีมาก... ครอบครัวบราวน์เป็นยังไงบ้าง”  

       “ทุกคนสบายดีครับ คนของเราจับตาดูอยู่ตลอด” 

       “ดี แม้เวลาจะผ่านไปสองปีกว่าก็จริง แต่ฉันยังไม่อยากให้ใครในครอบครัวนี้ออกไปเผ่นพ่านถ้าไม่จำเป็นและถ้าอยากได้เงินเพิ่มเท่าไหร่ก็ให้ไป” ชายร่างสูงยังคงสั่งการต่อ 

       “ครับนาย” 

       ฮาซานโค้งรับก่อนจะเดินออกไปด้านนอกด้วยรู้ว่าผู้เป็นนายอยากอาศัยอยู่เพียงลำพังเพื่อไม่ให้ผิดสังเกต ดังนั้นลูกน้องคนอื่นจะพักอาศัยที่อื่นแต่ไม่ไกลจากสถานที่แห่งนี้ 

       เมื่อได้อยู่ตามลำพัง ร่างสูงปาแก้วเหล้าในมือลงพื้นจนแตกกระจาย ใบหน้าที่มีบาดแผลกระตุกยิ้ม ลุกขึ้นเดินไปยังชั้นสองของบ้าน เข้ามายังห้องนอน ก่อนจะเปิดซองเอกสาร ภาพถ่ายจากกล้องวงจรปิดเผยให้เห็นคนที่ตามหา เขาหัวเราะเสียงดังอย่างบ้าคลั่งแล้วโยนเอกสารลงพื้น เดินเข้าห้องน้ำ ถอดเสื้อคลุมออก เวลานั้นเขาก็เห็นรอยบาดแผล เมื่อหันหลังก็พบกระจกอีกบานที่สะท้อนให้เห็นภาพแผ่นหลังอันแสนน่าเกลียดน่ากลัว ชื่อของใครบางคนสลักติดบนหลัง คนที่ฝากรอยแผลนี้ไว้และเขาไม่เคยลืมเลือน 

       “ฉันมาแล้วเฮกเตอร์... หมดเวลาหลบซ่อนสักที อลาโนคนนี้จะไม่ปล่อยให้แกได้หายใจอีกต่อไป!” 

       เขาขบกรามแน่น หลังจากอลาโนรอดพ้นความตายได้รับการช่วยเหลือจากครอบครัวบราวน์ เขาก็ดิ้นรนหลบหนีไปยังเม็กซิโก เผื่อว่าข่าวการมีชีวิตของเขาจะล่วงรู้ไปยังแบล็กฟอร์ด แต่ทุกอย่างก็เงียบ เขาคิดว่าเฮกเตอร์และทางการคงยังไม่รู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่ แต่ถึงกระนั้น หูตาพวกนี้อย่างกับสัปปะรด เขาประมาทไม่ได้ จึงเปลี่ยนแปลงตัวตนเอาไว้ก่อนเพื่อความปลอดภัยและหากเจอกันอีกครั้งหนึ่ง เขาเชื่อว่าเฮกเตอร์ไม่มีทางจำเขาได้แน่! เวลาหลายปีที่ผ่านมา เขาซ่องสุมกำลังและวางแผนที่จะเอาคืน จนตอนนี้เขาพร้อมแล้ว อลาโน คนนี้กลับมาเพื่อทำลาย เฮกเตอร์ แบล็กฟอร์ด และการมานิวยอร์กครั้งนี้ เสมือนการยิงปืนนัดเดียวได้นกถึงสองตัว! 

 

       ส่วนอีกด้านหนึ่งนั้นแม้จะเป็นเวลาดึกแล้วทว่าพริสายังคงนอนไม่หลับ เธอนอนมองลูกสาวตัวน้อยที่กำลังหลับสบาย บทสนทนากับนางพยาบาลที่สนิทสนมกันทำให้เธอเป็นกังวล เดนเซลไม่อยู่แคลิฟอเนียแล้วจะไปอยู่ที่ไหน จะรู้หรือเปล่าว่าเธอกำลังอยู่นิวยอร์ก ด้วยรู้ดีว่าผู้ชายคนนี้เส้นสายเยอะแค่ไหน รวมถึงพวกตำรวจก็ยังเข้าข้าง ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่พาตัวเองและอาทิตยาหนีมาหรอก 

       เธอถอนหายใจพรูพยายามปัดความกลัวและความกังวลทั้งหมดออกไป ก่อนที่เรื่องของเฮกเตอร์จะเข้ามาแทนที่ความคิดเหล่านี้ เมื่อนึกถึงอาทิตยาปล่อยระเบิดบนตักก็หลุดหัวเราะเบาๆ ยิ่งเห็นสีหน้าช็อกราวกับโดนแช่แข็งก็ต้องกัดริมฝีปากกลั้นเสียง บางทีเขาก็มีมุมตลกเหมือนกัน แต่สิ่งหนึ่งที่พริสารู้ดี เฮกเตอร์ไม่ใช่คนเลวร้ายและต่อให้เขาเกลียดเด็กก็ไม่มีวันทำร้ายอาทิตยาแน่นอน อีกไม่นานเขาต้องเปลี่ยนความคิด ว่าเด็กน่ารัก บริสุทธิ์ ไร้เดียงสาแค่ไหน 

       พริสารู้ดีว่าเหตุการณ์ในอดีตเปลี่ยนแปลงเฮกเตอร์ให้มีพฤติกรรมแบบนี้ แม้ไม่รู้ตื้นลึกหนาบางว่าหนักหนาแค่ไหนนอกจากข่าวที่มีให้อ่านแต่มันคงมากพอ ระหว่างที่คิดอะไรเพลินๆ ก็เกิดคอแห้งขึ้นมาซะอย่างนั้น เมื่อมองตรงโต๊ะเล็กหัวเตียงก็นึกขึ้นมาได้ว่าลืมเหยือกน้ำไว้ที่ครัว เธอกลอกตาเล็กน้อยตัดสินใจที่จะลงไปเอา ก่อนจัดเตียงด้วยการเอาหมอนกั้นให้แน่ใจว่าอาทิตยาจะไม่กลิ้งตกลงมาเสียก่อนและรีบออกจากห้อง ตรงไปยังลิฟต์ทันที    

       เมื่อลิฟต์เคลื่อนตัวและมันควรหยุดที่ชั้นแรก แต่กลับหยุดที่ชั้นสองเสียก่อน เธอคิดว่าอาจมีคนเข้ามาแต่แล้วก็พบความว่างเปล่า คิ้วเรียวสวยขมวดแทบชนกันคิดว่าคงมีคนเผลอกดไว้แน่ ระหว่างที่ประตูกำลังปิด พริสาได้ยินเสียงคนคุยกันดังเล็ดรอด เป็นเสียงตะโกนของเฮกเตอร์ ด้วยความอยากรู้อยากเห็นจึงรีบกดเปิด ชะโงกหน้าออกไปดู พบทางเดินที่ว่างเปล่ากับแสงไฟสลัว บางทีเธอก็คิดว่าคฤหาสน์ผีสิง เสียงของเขายังดังต่อเนื่อง พลางคิดว่าผู้ชายคนนี้พูดธรรมดาเหมือนคนปกติไม่เป็นหรืออย่างไร แต่ถึงกระนั้นเธอก็ทำใจกล้าเดินตามเสียงจนกระทั่งมาถึงห้องหนึ่งติดกับระเบียงที่เคยถูกใช้เป็นสนามแข่งขันหมากรุก ห้องนี้เป็นบาร์ส่วนตัวของเขานั่นเอง ประตูถูกเปิดเอาไว้ ทำให้พริสามองเห็นคาร์เตอร์กับลูอิสกำลังยืนอยู่โดยมีร่างสูงกำลังนั่งฟัง 

       “หลังมีเบาะแสว่าอลาโนกลับมาอเมริกาแล้วแต่ไม่มีใครเจอตัว หากเราตามต่อไปอาจคว้าน้ำเหลวเหมือนเมื่อสองปีก่อนดังนั้นผมเลยเลือกที่จะย้อนกลับไปวันที่เราพามันออกมาจากคุกและคิดว่ามันถูกถ่วงน้ำจนตายแล้ว แต่มันก็รอดมาได้เพราะมีคนช่วย หากเราหาตัวคนนั้นพบ เราต้องรู้แน่ว่าเกิดอะไรขึ้นและมันเปลี่ยนแปลงหรือปลอมตัวเป็นใคร” คาร์เตอร์อธิบายให้ผู้เป็นนายฟังอย่างใจเย็นแม้เพิ่งโดนตวาดมาก็ตาม ก่อนหน้านี้เพราะเห็นภาพจากกล้องวงจรปิดว่าอลาโนได้หลบหนีไปยังเม็กซิโก จึงเอาแต่ตามล่าตรงนั้นเลยลืมที่จะย้อนกลับไปดูวันเกิดเหตุว่าใครกันที่ช่วยชีวิตศัตรูรายนี้ 

       “แล้วยังไง ได้เรื่องอะไรบ้าง” เฮกเตอร์ถามเสียงเข้ม 

        “จากจุดเกิดเหตุถัดไปไม่กี่ร้อยไมล์ เราเจอหมู่บ้านใกล้เคียง ผมลองสอบถามข้อมูล ไม่มีใครเคยเห็นอลาโนมาก่อน จนกระทั่งเราพบว่ามีครอบครัวหนึ่งย้ายออกไปในช่วงเวลานั้น สืบต่อพบว่าเป็นครอบครัวบราวน์ มีสมาชิกสามคน คือโจนส์ แอนนา คู่สามีภรรยา และลูกสาวอย่างโจลีน่า ที่ให้เหตุผลว่าจะย้ายกลับบ้านเกิดที่ดิทรอย แต่เมื่อลูกน้องของเราตามไป ก็พบว่าทั้งสามคนไม่เคยมาที่นี่อีกเลยนับตั้งแต่ย้ายมานิวยอร์ก ตอนนี้คนของเรากำลังหาตัวและหาเบาะแสเพิ่มเติมที่อาจเชื่อมโยงกับอลาโน” ลูอิสให้ข้อมูลตามที่สืบมาอย่างละเอียดและแน่นอนว่าลูกน้องของเขาก็ทำงานได้รวดเร็ว 

       “พวกนี้ต้องช่วยอลาโนไว้แน่” เขาขบกรามแน่น 

       “เป็นไปได้ครับและมันอาจฆ่าครอบครัวนี้ปิดปากแล้ว” คาร์เตอร์ออกความเห็น 

       “หรือไม่ก็เก็บตัวพวกนี้เอาไว้ เพราะคือกุญแจสำคัญที่จะทำให้เรารู้ว่ามันยังมีชีวิตอยู่ แต่ไม่ว่ายังไง ตามหาครอบครัวนี้ให้พบ ต่อให้ตายแล้วฉันก็อยากจะเห็นศพ” หลังจากรู้ตัวว่าพลาด อลาโนหนีไปได้ เขาก็ไม่กระโตกกระตาก รวมถึงทางเจ้าหน้าที่ เก็บเงียบ เสมือนว่ามันตายไปแล้ว สืบอย่างเงียบๆ ลับๆ แต่อลาโนก็ฉลาดมากพอที่จะไม่ประมาท นั่นทำให้เขายังหาตัวไม่พบ      

       “ได้ครับ” ลูอิสรับคำ 

       หลังจากพูดคุยกันต่อเล็กน้อยบอดี้การ์ดหนุ่มขอตัวไปทำงานนั่นทำให้พริสารีบหลบทันที คิ้วสวยขมวดแทบชนกันอีกหนเมื่อได้ยินชื่ออลาโน เกรย์แฮม ตามข่าวเคยบอกว่าเขาถูกจับกุมอยู่ หากเป็นแบบนั้นทำไมเฮกเตอร์ต้องตามหาด้วย ดูเหมือนว่ามีเงื่อนงำบางอย่างที่ไม่เป็นไปตามข่าวสินะ  

 

ตัวเองค้า เย็นนี้เราไม่มาน้า... วันนี้อัพตอนเดียวจ้า  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว