Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : วันแรก..

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 152

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ย. 2563 20:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
วันแรก..
แบบอักษร

เปิดเทอมวันแรก.. 

ปัทมายืนติดกระดุมเสื้อนักเรียนหน้ากระจก​ สายตาเหลือบมองนาฬิกาติดผนังห้อง​ แต่งตัวเสร็จ.. สาวน้อยเธอก็ลงไปนั่งกินข้าวที่ได้ถูกจัดเตรียมไว้ เธอมองจานข้าวอีกสองชุดที่ถูกใช้งานไป 

"เอ่อ..ลุงศักดิ์ไปทำงานแล้วหรอคะ"สาวน้อยปัทมาถาม  

"ค่ะ.. ไปได้สักพักแล้วค่ะ" สาวใช้กำลังตักข้าวตอบชัดถ้อยคำ​  

"แล้วพี่สิงห์ล่ะคะ?" 

"คุณสิงห์รอคุณบัวอยู่ค่ะ"สาวใช้ตอบ  

"รออยู่หรอคะ" 

"ค่ะ..เอ่ออ คุณบัวรีบทานข้าวเถอะนะคะ..ทานเสร็จแล้วไปที่หน้าตึกได้เลยค่ะ รถตู้สีดำจอดรออยู่"แล้วสาวใช้ก็เดินออกจากห้องทานข้าวไป 

"ค่ะ"ปัทมารับคำมาอย่างงงๆ ทำไมต้องรีบอ่ะยังไม่เจ็ดโมงเลย ตอนเธออยู่ที่บ้านขนาดออกจากไปเจ็ดโมงห้าสิบ..ยังไปทันเข้าแถวหน้าเสาธงเลย 

..ไหนพี่สิงห์บอกว่ารอ แล้วอยู่ไหน 

กินข้าวเสร็จปัทมาลุกจากเก้าอี้ หยิบกระเป๋านักเรียนแล้วเดินออกมาที่หน้าตึก สาวน้อยเดินตรงไปยังรถตู้สีดำคันงามที่เปิดประตูรอ​ ปัทมาเดินขึ้นรถ.. 

"ช้า" เมื่อได้ยินแบบเสียงนั้นมาจากที่นั่งเบาะท้ายสุด ปัทมาหันควับตามเสียงนั้นไปทันที.. 

"พี่สิงห์ บัวไม่คิดว่าพี่สิงห์จะ.."ยังไม่ที่ปัทมาจะทันอธิบายอะไร 

"คงชินกับการใช้ชีวิตเดิมๆ,,"เสียงชายหนุ่มยังพูดต่อ จ้องเธอเขม็ง 

".." 

"จำไว้ด้วยที่นี่กรุงเทพฯ..ไม่ใช่โรงเรียนแถวบ้าน" 

"ขอโทษค่ะพี่สิงห์" 

"วันนี้เปิดเรียนวันแรก ทำไมฉันต้องมาไปโรงเรียนสายเพราะเธอด้วยเนี่ย"เค้าพูด..ปัทมาก้มหน้างุดๆ เถียงไม่ออก  

เวลาผ่านไปจนใกล้แปดโมง.. 

"จอดตรงนี้ล่ะ"สิงหนาทบอกคนขับให้จอดริมฟุตบาทก่อนถึงหน้าโรงเรียน  

"ครับคุณสิงห์" 

"เธอลงไปก่อน"ปัทมาหันกลับมามองหน้าเค้า 

"ฉันไม่อยากเดินเข้าโรงเรียนพร้อมเธอ"หนุ่มน้อยพูด.. 

"ฉันไม่อยากให้ใครรู้ว่าเรามาด้วยกัน"สิงห์พูดจบ ทำเอาหน้าสาวน้อยเจื่อนไป  

"ลงเร็วๆดิ ฉันจะรีบไปโรงเรียนจะแปดโมงแล้ว"ปัทมายิ้มให้เค้า 

"เออ..แล้วตอนเย็นรอแถวๆนี้ล่ะ เดี๋ยวรถมารับ" 

"ค่ะพี่สิงห์"ปัทมาเดินลงมาแล้ว.. มองรถตู้สีดำที่เคลื่อนผ่านไป  

แล้วอีกกี่นาทีหนอกว่าเธอจะเดินไปถึงโรงเรียน.. 

""""" 

พักเที่ยง.. 

จากเมื่อเช้าเข้าโรงเรียนสายไปห้านาที เที่ยงนี้เลยถูกครูเวรทำโทษ ให้มาเก็บขยะข้างสนามบาส ..ประเดิมการมาโรงเรียนวันแรกของปัทมา 

"หิวจัง รีบๆเก็บนะบัว จะได้ไปกินข้าวเหมือนคนอื่นเค้าซะที เฮ้ออ..ถ้าพี่สิงห์ให้ขึ้นรถตู้มาด้วยนะ ..เราคงไม่ต้องมาเดินเก็บขยะแบบนี้หรอก"ปัทมาลูบท้องเบาๆ หากได้ยินเสียงลูกบาสกระทบกับพื้นสนาม เสียงฝีเท้าของคนที่กำลังวิ่งชู้ทวิ่งเลี้ยงลูกบาสอยู่ แล้วก็ชู้ทลูกบาสลงห่วง 

สวบ!! 

..ไม่กี่อึดใจปัทมาก็ได้ยินเสียงกรี้ดดังสนั่นตามมา.. ทำให้เธอที่กำลังก้มเก็บขยะต้องหันตามไปมอง 

"กรี้ดดดดดดดด..พี่สิงห์เก่งจังเลย รักพี่สิงห์ที่สุดเลยอ่ะ"สาวน่ารักในชุดมัธยมต้นมัธยมปลายพากันกำลังส่งเสียงร้องเชียร์ ฝากกำลังใจไปให้คนที่แอบปลิ้ม 

"จริง พี่สิงห์เก่งที่สุดในกลุ่มละ"สาวน้อยอีกคนพูดอย่างมั่นใจ 

"เนี่ย..ทั้งหล่อ ทั้งเรียนเก่ง แถมเล่นกีฬาก็เลิศเพอเฟคสุดๆอ่ะ" 

"ข่าวว่าบ้านพี่สิงห์รวยมากกกกกกก" 

"อีกปีเดียวพี่สิงห์ก็จะเรียนจบแล้วอ่า" 

"เฮ้อ..ใครจะได้หัวใจพี่สิงห์ไปครองน้าเนี่ย" 

"ฉันนี่ไง..ฉันจะเป็นคนคว้าหัวใจพี่สิงห์มาครอง อิอิ" 

"เว่อร์และๆเบาได้เบานะแก ถามพี่สิงห์ก่อนมั้ยว่าพี่สิงห์จะเลือกใคร ระหว่างฉันกับแก" 

"ฉันสิ" 

"ฉันต่างหาก" 

"ฉันต่างหากเล่า ฮ่าๆๆ"เสียงใสๆแย่งกันพูดจอแจ.. ปัทมาได้ยินทุกคำพูด อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา 

"แฟนคลับพี่สิงห์หรอเนี่ย..ถึงว่าไม่ยอมให้เราเข้าใกล้เลย ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง ฮอตจริงไรจริง"เป็นจังหวะเดียวกับสิงหนาทหันมามองเธอพอดี ปัทมาส่งยิ้มเตรียมจะโบกมือให้..หากแต่อีกฝ่ายทำสีหน้าเฉยก่อนจะหันไปเล่นบาสต่อ ปัทมาค่อยๆหุบยิ้ม.. แล้วเดินออกจากข้างสนามบาสไป 

โรงอาหาร.. 

สาวบัวถือจานข้าวและแก้วน้ำดื่ม เลือกหาที่นั่ง.. เห็นโต๊ะยาวตัวสุดท้ายมีที่ว่างอีกหลายที่ เธอเดินไปนั่ง ลงมือกินข้าวตุ้ยๆด้วยความหิว,, หากต้องหยุดชะงัก เมื่อเห็นคนคุ้นเคยเดินถือจานข้าวตรงมากับเพื่อนๆที่เล่นบาสเมื่อครู่อีกหลายคน โต๊ะเดียวกับที่เธอนั่ง ยังว่างอยู่ ปัทมาก้มหน้าก้มตารีบตักข้าวใส่ปาก แม้เสียงในโรงเอาหารจะจ๊อกแจ๊กจอแจขนาดไหน แต่เธอกลับได้ยินเสียงคำสนทนาของชายหนุ่มกลุ่มนี้..ชัดเจน 

"ไปนั่งตรงอื่นดีกว่ามั้ย"เสียงคุ้นเคยดังก้องในหูเธอ 

"ไอ้บ้าสิงห์..มึงแหกตาดู ตรงไหนมีที่ว่างบ้างวะ" 

"เออ..นั่นดิ มีตรงไหนว่างวะ..ไม่มีตรงไหนว่างเลยมึง" 

"รึมึงกลัวน้องเค้าจะกัดวะ"เสียงใครคนนีงในกลุ่มพูดออกมา ปัทมาที่กำลังจะตักข้าวเข้าปากถึงกับชะงัก หันไปมอง..สบตากับคนที่ไล่เธอลงจากรถตู้เมื่อเช้าพอดี ปัทมายิ้มให้นิดๆ..แต่ไม่ได้รับรอยยิ้มพี่สิงห์กลับมา 

"ไม่ได้กลัว..แค่ไม่อยากนั่งตรงนี้"สิงหนาทพูดจบ.. ปัทมายกน้ำดื่มรวบช้อนส้อม ถือจานข้าวเดินออกจากตรงนั้น.. สาวน้อยได้ยินเสียงคุยไล่หลังมา 

"เอ้ยๆ..เห็นมั้ยวะน้องเค้ากลัวมึงจะแดกหัวเค้ารีบอิ่มเดินไปนู้นแล้วไอ้สิงห์ น้องเค้าอิ่มแล้วหรอวะมึง" 

"นั่นดิ..น้องเค้ากินอิ่มรึยังหน่ะ" 

"เค้ากลัวมึงแน่นอน..ไอ้สิงห์" 

"เออ..กลัวไม่กลัวก็ช่างดิ รีบๆกิน ใกล้จะเข้าเรียนอยู่และ"ปัทมาได้ยินคำพูดทุกคำชัดแจ๋ว สาวน้อยยิ้มบางๆช่างเถอะเพื่อความสบายใจทั้งของเธอและพี่สิงห์ ทำตามที่พี่สิงห์บอก ทำเป็นไม่รู้จักกันมันคงจะดีที่สุดแล้วมั้ง.. 

เย็นวันนั้น.. 

บนรถตู้สีดำคันงาม.. 

คนขับรถกดวางสายโทรศัพท์ แล้วหันมาทางปัทมา.. 

"คุณสิงห์โทรมาครับ บอกจะกลับเองครับ ให้ผมพาคุณบัวกลับได้เลยไม่ต้องรอ" 

"อ๋อค่ะ.." เมื่อมาถึงบ้านปัทมาก็รีบเดินขึ้นห้องนอนของเธอ.. เปิดดูตำราเรียนใหม่ ..การบ้านยังไม่มีเพิ่งวันแรก จัดเก็บกระเป๋าก่อนจะหยิบผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องไป ไม่นานนักสาวน้อยก็เดินออกมา พอดีกับเสียงโทรศัพท์เธอดัง 

ปัทมากดรับสาย.. 

"พ่อ.." 

(เป็นไงบ้างลูก..ดีมั้ยวันนี้เปิดเรียนวันแรก) 

"ก็ดีค่ะพ่อ..แต่วันนี้ยังไม่ค่อยได้เรียนอะไรมากค่ะ พูดคุยทำความรู้จักกัน"ปัทมาบอกกับปราชญ์พ่อของเธอ 

"แล้วลุงศักดิ์กับเจ้าสิงห์ล่ะ" 

"ลุงศักดิ์กับพี่สิงห์ดูแลบัวอย่างดีค่ะพ่อ..มีรถรับส่งเช้าเย็น"จะให้เล่าเหตุการณ์ที่เกิดกับเธอในวันนี้ได้อย่างไร.. 

"ก็ดีแล้วพ่อจะได้เบาใจ พ่อเป็นห่วงนะ พ่อรักลูกด้วย มีอะไรไม่สบายใจบอกพ่อได้นะบัว"ขอบตาแดงเรื่อ.. 

"สบายมากค่ะพ่อ ไม่มีอะไรน่าเป็นหว่ง" 

"ได้ยินแบบนี้พ่อก็สบายใจ" 

".." 

"บัวเงียบไปเป็นอะไรรึเปล่าลูก??"ปลายสายเรียกเธอให้ตื่นจากพวังค์ 

"เปล่าค่ะ..บัวจะแต่งตัวแล้วพ่อ แค่นี้ก่อนนะคะ"ปัทมาวางสายโดยไม่รอให้พ่อพูดจบ ขืนพูดต่อได้น้ำตาแตกแน่  

'เธอต้องทนให้ได้เด้อบัว..ตัดสินใจไปแล้ว อย่าทำให้พ่อกับลุงศักดิ์ไม่สบายใจเพราะเรื่องไม่เป็นเรื่องเลย' 

ก๊อกๆ 

"คุณบัวคะอาหารเย็นพร้อมแล้วค่ะ"บัวได้ยินจึงแต่งตัวเสร็จ แล้วเดินออกจากห้องไป 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว