ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทนำ [วันแรกก็แจ็กพ็อต] 120% อัพแล้ว

ชื่อตอน : บทนำ [วันแรกก็แจ็กพ็อต] 120% อัพแล้ว

คำค้น : มีเด็ก ตบจูบ มาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 935

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มี.ค. 2564 17:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ [วันแรกก็แจ็กพ็อต] 120% อัพแล้ว
แบบอักษร

หนึ่งชั่วโมงถัดมาเฮกเตอร์สวมเสื้อเชิ้ตสีดำสนิทปลดกระดุมสองเม็ดสวมสูทสีเดียวกันทับและกางเกงสแล็กสีดำ มือข้างขวามีไม้เท้าคู่ใจที่ตรงหัวเป็นเสือสีทองช่วยพยุง เนื่องจากขาข้างขวาเคยบาดเจ็บจากการถูกลอบสังหาร และไม่ได้ใส่ใจจะทำกายภาพบำบัดอย่างจริงจังจึงทำให้ไม่สามารถเดินลงน้ำหนักมากนัก ทว่าดูเหมือนเจ้าของจะไม่ได้สนใจ และไม่มีใครบังคับให้เขาทำในสิ่งที่ไม่อยากทำได้  

       คาดิลแลกกว่าสามคันจอดรออยู่แล้ว โดยมีบอดี้การ์ดเปิดประตูให้ เขาสอดตัวเข้าไปด้านในแต่ยังมิวายมองผู้ช่วยส่วนตัวที่ยืนกับกลุ่มแม่บ้านเพื่อรอส่ง เธอยังจ้องมองมาด้วยสายตาที่ไม่มีความเกรงกลัวแม้แต่น้อย นั่นทำให้ความหงุดหงิดทวีคูณได้แต่กัดฟันพูด 

       “คอยดูเถอะ กลับมาจะเล่นงานให้หนัก” 

       คาร์เตอร์กับลูอิสคนสนิทลอบมองหน้ากันพลางสงสารผู้หญิงคนนี้จับหัวใจ กระตุกต่อมใครไม่ว่าดันกระตุกต่อมซาตานที่ร้ายกาจยิ่งกว่าปีศาจเสียอีก จากนั้นรถก็เคลื่อนตัวออกไป 

       หญิงสาวมองเห็นรถที่เคลื่อนตัวออกไปไกลก็ถอนหายใจโล่งอก “แต่งสีดำทั้งชุดอย่างกับซาตานแน่ะ” 

       “ชู่ว... อย่าพูดให้ได้ยินเชียวนะคะ” โซอี้กำชับ 

       “เขาไม่ได้ยินหรอกค่ะ ไปไกลแล้ว” 

       “ถึงอย่างนั้นก็เถอะ... มาค่ะ ฉันจะพาคุณไปทัวร์รอบบ้าน ทำความรู้จักสถานที่ต่างๆ และอธิบายกฎทั้งหมดให้ฟังอย่างละเอียดอีกที” โซอี้ที่เป็นหัวหน้าแม่บ้านก็รับหน้าที่สอนผู้หญิงคนนี้ 

       “ตกลงค่ะ” 

       รถเคลื่อนผ่านสวนใกล้กับตึกด้านหลัง เฮกเตอร์เปิดกระจกรถสูดอากาศบริสุทธิ์อยู่จึงได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง เหมือนเป็นเสียงเด็กหัวเราะคิ้วเข้มขมวดแทบชนกัน ก่อนจะเอ่ยถามคาร์เตอร์ที่นั่งดูเอกสารข้างหน้า  

       “นายได้ยินเสียงอะไรไหม” 

       คาร์เตอร์กลืนน้ำลายเพราะเขาเองก็ได้ยิน เป็นเสียงของแม่หนูน้อยซันนี่ อาทิตยา สงสัยอันยาน่าจะพาลงมาเล่นที่สวนแถวนี้พอกวาดตามองซ้ายขวาไม่เห็นก็โล่งใจแสร้งตีหน้านิ่ง 

       “เสียงอะไรครับ” 

       “เหมือนเสียงเด็ก... ไม่มีใครพาเด็กมาใช่ไหม” เขาถามเสียงเข้ม 

       “ไม่มีนี่ครับ เจ้านายอาจจะหูฝาด” 

       “ก็ดี... ฉันล่ะไม่ชอบพวกเด็ก แค่คิดก็สยอง เสียงของเด็กทำให้ฉันประสาทเสีย แค่ต้องรับมือกับลูกไอ้แฮร์ริสก็จะบ้าตายแล้ว” เฮกเตอร์กำลังพูดถึงหลานสามคน อย่าง นารา นที คู่แฝดชายหญิง และปิดท้ายด้วย แฮร์รี่ ทั้งหมดเป็นลูกของแฮร์ริสแบล็กฟอร์ด น้องชายที่หันหลังให้กับตระกูลและเริ่มต้นชีวิตใหม่กับภรรยาอย่าง นรียา เปิดโรงเรียนที่ประเทศไทยแต่จะกลับมาอเมริกาเมื่อเด็กทั้งหมดปิดเทอม ตัวป่วนชั้นยอดคงหนีไม่พ้น นารา เด็กผู้หญิงที่แสบเสียจนเขาได้ยินเสียงก็ต้องรีบกินยาไมเกรน 

       “เอ่อ ครับ” คาร์เตอร์รับคำมองหน้าลูอิสอีกรอบ หากเฮกเตอร์รู้ว่ามีเด็กอยู่ในบ้าน ไม่รู้เลยว่าใครจะชะตาขาดก่อนกัน ระหว่างเขา หรือ เด็กคนนั้น 

       คาดิลแลกเคลื่อนตัวออกจากคฤหาสน์หลังงามมุ่งหน้าสู่สนามบิน เพื่อนั่งเครื่องบินส่วนตัวเดินทางไปยังวอชิงตัน ดีซี เนื่องจากตระกูลแบล็กฟอร์ด คือตระกูลมหาอำนาจ ค้าขายอาวุธให้แก่รัฐบาลรวมถึงประเทศพันธมิตร มีอำนาจมากพอ ดังนั้นหากจะมีการตัดสินใจอะไรสักอย่างที่สำคัญ ไม่ว่าจะสัญญาหรือข้อกฎหมายเกี่ยวกับการซื้อขายอาวุธแบล็กฟอร์ดต้องมีส่วนร่วมด้วยเสมอ!น 

               

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว