Instagram-icon

อ่านแล้วคอมเม้นท์​ถูกใจด้วยยิ่งดีเลยเห็นเม้​นท์ทีสมองโปรง♡

รักลวง​ ตอนที่5 ช่วยอีกครั้​ง

ชื่อตอน : รักลวง​ ตอนที่5 ช่วยอีกครั้​ง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ต.ค. 2564 13:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักลวง​ ตอนที่5 ช่วยอีกครั้​ง
แบบอักษร

กริ๊งงง​..

 

พึ่งจะนอนไปได้ไม่นานเอง​ นี่ก็เช้าอีกเเล้วซึ่งเช้านี้ฉันต้องไปเรียนด้วยน่ะสิ​ รู้สึกเพลียชะมัดเหลือเเค่ปีเดียวก็จบเเล้วทนๆหน่อยเเล้วกัน​ ว่าเเล้วก็ลุกไปอาบน้ำเเต่งตัวก่อนเดี๋ยว​สาย

วันนี้สอบอีกสายไม่ได้เดี๋ยว​อาจารย์​เพ็ญ​ปิดห้องก่อน

 

พอฉันทำอะไรเรียบร้อยก็รีบออกจากบ้านมาหน้าปากซอย

เเต่​ฉันเห็นรถคันหนึ่งจอดอยู่​ เอ๊ะ! เเล้วฉันจะไปยุ่งอะไรกับเขากันเนี่ย​ เเล้วลุงวินมอเตอร์ไซค์​หายไปไหน​ ลุงคะเดี๋ยว​หนูสาย... เอาไงดี​ จะเดินไปป้ายรถเเม่ก็ไกลเกิน​ อย่าบอกน่ะว่าต้องนั่งรอลุงเเกที่ตรงนี้อ่ะ​ ตายๆสายเเน่นอน​ จะไปทันมั๊ยเนี่ยย

 

จู่ๆประตูรถคันนั้น​ คันที่ฉันจ้องตอนเดินออกมาเปิดออกทำให้ฉันได้เห็นเจ้าของรถที่เป็นผู้ชายก้าวลงมาเเละมันจะบังเอิญ​ไปไหม​ ถ้าฉันจะบอกว่าเป็นเขาคนนั้นคนที่ฉันขอให้เขาช่วยเมื่อคืนไงล่ะว่าเเต่เขามาทำอะไรเเเถวนี้น่ะ..

 

"ไง"​เป็นการทักที่ค่อนข้างกวนอวัยวะช่วงล่างนิดหน่อย

ก็เล่นทำหน้ากวนมาเเต่ไกล

 

"หวัดดี​ นายมาทำอะไรเเถวนี้หรอ" เขาทักมาถ้าไม่ทักกลับเดี๋ยว​ว่าฉันเสียมารยาท​อีก

 

"ก็ไม่อะไรอ่ะ​ ฉันมาหาเธอ"

 

"ห้ะ! มาหาฉัน? มาหาทำไม" เออนั่นดิมาหาทำไมหรือมีอะไรหรอ

 

"เธอจะตกใจทำไม​ ฉันเเค่คิดถึงเฉยๆ" ไอ้บ้า​ มาคิดถึงทำไมไม่ได้รู้จักถึงขั้นสนิท​กันด้วยซ้ำ​ แล้วทำไมฉันต้องรู้สึก​หน้าร้อนๆเนี่ย

 

“บ้าป่ะ​เนี่ยนาย​อะ​ เราพึ่งเจอกันเมื่อคืนเองน่ะ”​

 

" ทำไมฉันต้องสน​ เเค่รู้ว่าคิดถึงพอชอบด้วย เเล้วตอนนี้กำลังจะจีบด้วย" เอาที่สบายใจเลย​ ว่าเเต่ที่ฉันเถียงกับเขาจนลืมเวลาที่ฉันต้องเขาเรียนเเล้ว​ ป่านนี้จะปิดห้องรึยังน่ะ​

 

 

"ดูเธอรีบ ฉันไปส่งได้น่ะขอเเค่เธอบอก" หรือฉันจะขอให้เขาช่วยไปส่งฉันอีกดี​ ตอนนี้คงไม่มีเวลาคิดเเล้วยิ่งคิดยิ่งสายเถอะบ้าบอ

 

“เอ่อออ​ งั้นนายช่วยฉันอีกทีน่ะ​ ช่วยไปส่งฉันที่มหาลัยได้ไหม พอดีวันนี้ฉันมีสอบแต่รถไม่มี”​

 

“น่ะ​ๆเห็นเเก่ที่ฉันเป็นเพื่อน​มนุษย์​ด้วยกันก็ได้”​เอ้า! ฉันงัดมาเเล้วน่ะต้องได้ผลสิ

 

“ได้! เเต่ฉันมีข้อแลกเปลี่ยน”​อะไรอีกเนี่ย​ สายเเล้ว

 

“อะไรว่ามาเลย”​

 

“ไหนเธอลองอ้อนฉันสิ​ เรียกฉันว่าพี่ดูแล้วเธอเป็นน้องฉันหลายปีอยู่จะมาเรียกนายๆเเบบนี้คงจะไม่ใช่”​เอาไงดี​ ฉันไม่เคยอ้อนใครนอกจากเจนนี่กับเเซนดี้เลยน่ะ​ เเต่ตอนนี้เลือกไม่ได้

คงต้องทำจริงๆเเล้วเเหละ​ เอาก็เอา..

 

“อ๋อ​ ฉันลืมไปฉันชื่อเซนน่ะ”​ฉันที่กำลังพูดโดนตัดบทเฉย

 

“เอ่ออ พี่เซนคะ​ ช่วยไปส่งข้าวหน่อยได้มั๊ยค่ะ​ พอดีข้าวรีบมาก​ น่ะๆนะพี่เซน”​เเถมตาปริบ​ๆด้วยเเล้วนะ​ ยอมเถอะ

 

“ครับเดี๋ยว​พี่ไปส่ง​ก็ได้​”​ปากนี่พูดเหมือนเป็นคนดีน่ะเเต่สายตาคือฉันชนะเธอ​ แล้วเขาก็ก้าวไปที่รถเเล้วเปิดประตูขึ้นไป

 

ฉันจะรอช้าอยู่ทำไมก็ตามเลยสิค่ะ​ คุ้มอยู่ค่ารถฟรี

ใช้เวลาไม่นานก็ถึงมหาลัยในเวลาที่รวดเร็วทันใจ​

 

ฉันบอกขอบคุณ​เเล้วลงจากรถรีบวิ่งไปห้องสอบ​ ถึงหน้าห้องก็หอบเเบบลืมหายใจ​ เห้อออ​ ยังดีที่ห้องยังไม่ปิด

 

“ขออนุญาต​ค่ะ​ อาจารย์”​

 

“ทำไมเธอสาย​ ชลินดา”​ อย่าทำหน้าสิอาจารย์​หนูกลัว

 

“พอดีรถที่หนูมาเสียกลางทางเเล้วรถก็ติดด้วยค่ะ”​เเถได้เเถสุด

 

“คราวหน้าอย่ามีอย่างนี้อีก มาเอาข้อสอบเเล้วรีบไปหาที่นั่งทำได้เเล้ว”​

 

“ค่ะๆขอบคุณ​ค่ะอาจารย์”​ ฉันก็รีบเอาข้อสอบเเล้วรีบเดินไปหาที่นั่งของฉัน​ ก็นั่งข้างๆเพื่อนรักทั้งสองนั่นเเหละ

 

กระเทยเเซนเพื่อนรักหน้านี่อยากรู้​จริงๆเรื่อง​ที่ทำไมฉันถึงมาสายทั้งที่วันนี้เป็นวันสอบเเท้ๆ​ อ้าปากจะถามฉันเเต่ไกลเชียว

คงจะอยากรู้มากจริงๆเเหละ​ ส่วนเจนนี่ก็คงอยากรู้เหมือนกัน​เเต่ไม่เท่าแซนดี้

 

“ยังไงๆ​ชะนีทำไมวันนี้ถึงมาสายได้ยะ”​ยังไม่ทันได้นั่งเลย

 

“เออนั่นสิ​ ทำไมมาสายอะวันนี้”​เจนนี่ถามต่อ

 

“โอเคๆเดี๋ยว​ฉันบอกเหตุผล​น่ะ​ เเต่ตอนนี้สอบก่อนดีกว่า

อาจารย์​เพ็ญ​กำลังมองเราอยู่น่ะ”​เล่นจ้องซะขนาดนั้นหนูไม่กล้าพูดต่อเเล้วค่ะ

 

“เออว่ะ​ งั้นเสร็จ​ก่อนแล้วกัน”​เเซนดี้พูดขึ้น​ฉันกับเจนนี่เลยพยักหน้า​เเล้วก็ทำข้อสอบทันที

 

 

“โอ้ยยยย​ เทยปวดหมอง​ยากชิบหาย”​สอบเสร็จได้ข่าวว่าเเกหลับนะ​ หลับรอพวกฉันสองคนนั่นเเหละ

 

 

“ตอนนี้ไม่มีอะไรแล้ว​ ไหนเล่ามา​ ทำไมมาสาย”​

 

“นั่นดิ​ มีปัญหา​อะไรหรือเปล่า​ ”​

 

“ไม่ได้มีปัญหา​หาอะไรหรอก​ ​ พอดีวันนี้วินมอเตอร์ไซค์​ที่ฉันมาตลอดเเกไม่อยู่ฉันก็เลยรอลุงเเกอยู่นานคิดว่าเเกคงจะมาเเต่เเกก็ไม่มา​ เสียเวลาหารถด้วยก็เลยสาย

เเบบนี้เเหละ​”​ทั้งสองก็พยักหน้า​เข้าใจ​ไม่มีอะไรถามต่ออีก

เเต่ฉันไม่ได้บอกหรอกน่ะว่าใครเป็นคนมาส่งไม่งั้นคงถามอีกยาวไม่ใช่อะไรฉันหาอะไรมาเเถไม่ได้​ คราวหน้าคงไม่เจอกันอีกมั้ง​ ส่วนที่เขาพูดก่อนหน้านี้ฉันว่าเเค่พูดเล่นๆมั้ง​ ถึงเขาจะไม่จริงจังเเต่ทำไมฉันรู้สึกแปลกๆทั้งๆที่พึ่งเเค่รู้จักกันไม่กี่นาทีด้วยซ้ำ​ รู้สึกใจง่าย​ ถ้ามาเจอกันแบบนี้บ่อยๆฉันคงไม่พ้นชอบเขาเเน่เลย...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

____________________

พี่เซนค่ะรีบทำคะเเนนเชียว​ ระวัง​หลงรักเหยื่อ​นะคะ

น้อง! อย่าไปชอบพี่มันเชียวล่ะ​

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว