email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 11.1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ต.ค. 2563 09:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 11.1
แบบอักษร

ความเดิมตอนที่แล้ว

เสียงนักดนตรีกำลังเป่าแซกโซโฟนด้วยท่วงทำนองแสนเศร้ายิ่งเพิ่มอารมณ์ขมขื่นให้กับคนที่นั่งดื่มอยู่ลำพังที่เคาน์เตอร์จนต้องยกแก้วเครื่องดื่มสีอำพันขึ้นกระดกลงคอจนหมดแก้ว ดวงตาของเขาหม่นหมองกระวนกระวายด้วยความคิดฟุ้งซ่านทั้งที่พยายามจะไม่คิดแล้วแต่ก็ยังห้ามสมองตัวเองไม่ได้ เครื่องดื่มสีอำพันในแก้วเจียระไนที่เพิ่งจะถูกนำวาวางตรงหน้าจึงถูกยกขึ้นกระดกเข้าปากจนหมดไปอีกแก้ว

“ เอามาอีกแก้ว ” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นเป็นรอบที่สามบาร์เทนเดอร์ก็รีบผสมแก้วใหม่ให้เขาทันที

คิรากรไม่สนใจสิ่งรอบตัวเลยแม้แต่น้อยนิดด้วยไม่มีกระจิตกระใจจะมองอะไรทั้งสิ้นจนกระทั่งร่างเล็กอวบ หย่อนตัวลงนั่งที่เก้าอี้ข้างๆ แล้วเอ่ยเสียงใสทักทาย

“ ทำไมมานั่งดื่มอยู่อย่างนี่ละคะ เพิ่งจะออกจากโรงพยาบาลน่าจะนอนพักผ่อนอยู่บ้านมากกว่านะ ”

แก้วเจียระไนที่ถูกแกว่งเพื่อดูน้ำแข็งก้อนกลมๆ ในแก้วลอยไปมาถูกวางลงที่เคาน์เตอร์บาร์แล้วชายหนุ่มจึงหันไปหาต้นเสียง

“ คุณสาว ” สีหน้าของคิรากรแปลกใจไม่น้อยที่เจอสุรนันทน์ที่นี่

“ คุณยังไม่ตอบสาวเลยนะคะว่าทำไมถึงมานั่งดื่มอยู่คนเดียวคะ ” สาวร่างอวบอิ่มยิ้มอย่างเป็นมิตร

“ มันเซ็ง ๆ น่ะครับยังไม่อยากกลับบ้านเลยมานั่งดื่มแก้กลุ้ม ” คิรากรตอบ

สุรนันทน์มองคนที่นั่งกระดกแก้วเหล้าอย่างไม่รับรู้ถึงรสชาติแล้วอดนึกสงสารไม่ได้ เธอพอจะรู้แล้วว่าเรื่องที่ทำให้คิรากรรู้สึกเซ็งได้มันคือเรื่องอะไร เธอจึงเปลี่ยนเรื่องสนทนา

“ คุณกรคงเพิ่งจะเคยมาที่นี่ใช่ไหมคะเพราะสาวไม่เคยเจอคุณเลย ” เธอนั่งลงที่เก้าอี้ข้าง ๆ เขา

“ ไม่บ่อยหรอกครับนานๆ ถึงจะมานั่งดื่มที่นี่ ผมชอบบรรยากาศของร้านนี้ทั้งการตกแต่งและเสียงเพลงนั้นมันช่วยทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลายทุกครั้งที่มานั่งดื่มแล้วคุณสาวล่ะครับมาที่นี่บ่อยเหรอครับ ” เขาถามเธอ พร้อมกับมองไปรอบร้านที่ตกแต่งแบบสบาย ๆ ไม่อึดอัดเหมือนร้านเหล้าทั่วไป

“ สาวมาที่นี่ทุกคืนเลยค่ะ ” เธอตอบ ทำเอาคิรากรมองหน้าเธออย่างไม่อยากจะเชื่อ

“ ทุกคืน? ” หน้าของคิรากรในตอนนี้มีแต่แววความสงสัย

“ ค่ะ เพราะสาวต้องมาดูร้าน ” เธอตอบ

“ คุณสาวเป็นเจ้าของที่นี่เหรอครับ ” สีหน้าของเขายังคงไม่เชื่อ

“ ค่ะ ” สุรนันทน์ตอบพร้อมกับหันไปพูดคุยกับบาร์เทนเดอร์สองสามคำ บาร์เทนเดอร์หนุ่มก็พยักหน้ารับเพียงครู่เดียวเนโกรนีสีแดงสดก็ถูกส่งให้เธอสองแก้ว

“ ลองชิมดูสิคะ บาร์เทนเดอร์ของเราผสมเนโกรนีอร่อยมากคุณกรจะต้องชอบแน่ ๆ ” สุรนันทน์เลื่อนแก้วเจียระไนทรงสีเหลี่ยมไปตรงหน้าคิรากร

คิรากรยิ้มยกแก้วเครื่องดื่มที่มีน้ำสีแดงสดราวสีเลือดนกขึ้นมาพิจารณาดูก่อนจะลองจิบเข้าไปเล็กน้อย สิ่งแรกที่เขาสัมผัสได้คือกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของสมุนไพรที่เตะจมูกและพอเนโกรนีไหลผ่านลิ้นลงไปที่คอเขาก็รู้สึกได้ถึงรสขมที่มีความหวานแทรกอยู่ มันช่างเป็นรสชาติที่ละมุนมากจริงๆ

“ เป็นยังไงบ้างคะ ” สุรนันทน์ถามดวงตาของเธอเป็นประกายใคร่รู้เหมือนเด็ก ๆ

“ ดีครับ ” เขาตอบแล้วก็ยกแก้วขึ้นจิบอีกรอบ

“ ดีจังค่ะที่คุณกรชอบ ” สีหน้าของสุรนันทน์ดูจะพออกพอใจกับคำตอบของชายหนุ่ม

“ ทำไมคุณสาวถึงได้เปิดบาร์ล่ะครับ ทีแรกผมคิดว่าคุณสาวจะทำงานอยู่บริษัทที่ไหนสักแห่งเหมือนสาว ๆ ทั่วไป ”

“ สาวชอบเที่ยวค่ะ ชอบปาร์ตี้กับเพื่อนๆ เมื่อก่อนสาวปาร์ตี้บ่อยมากจนคุณพ่อคุณแม่ประชดด้วยการลงทุนเปิดที่นี่ให้ ท่านบอกว่าถ้าอยากจะปาร์ตี้นักก็เปิดร้านมันซะเองเลยจะได้มีรายได้ด้วยไม่ใช่ไปเสียเงินให้คนอื่นเขาแบบไม่ได้อะไรเลย ” เธอเล่าด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

คิรากรมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อว่าเธอคนนี้คือเพื่อนสนิทของแพรวาที่แสนจะเรียบร้อยราวผ้าพับไว้

“ มองแบบนี้กำลังคิดว่าสาวกับยายแพรเป็นเพื่อนรักกันได้ยังไงใช่ไหมคะ ” เธอถามราวกับอ่านใจของชายตรงหน้าได้

“ คุณสาวรู้ได้ยังไงครับ ” คิรากรมีสีหน้าแปลกใจ

“ ก็สาวกับยายแพรต่างกันจนไม่น่าเชื่อว่าจะคบกันได้ ”

“ ครับ แต่ผมไม่ได้หมายความคุณสาวไม่ดีนะครับอย่าเข้าใจผิด ”

“ ค่ะ สาวเข้าใจเพราะใคร ๆ ก็พูดเหมือนที่คุณพูดนั้นแหละ ขนาดพี่วียังเคยบอกเลยว่าแพรกับสาวอยู่กันคนละขั้วเหมือนแม่เหล็ก ” สุรนันทน์พูดออกมาอย่างไม่ทันคิด มารู้ตัวว่าไม่ควรพูดก็ตอนที่คิรากรยกแก้วเน โกรนีขึ้นดื่มรวดเดียวหมด เธอจึงรีบเปลี่ยนเรื่องพูด

“ คุณกรอยากรู้ไหมคะว่าสาวกับแพรเราคบกันได้ยังไง ”

“ อยากรู้ซีครับ คุณสาวช่วยเราให้ผมฟังได้ไหมครับ ” คิรากรดูจะคลายความทุกข์ในใจลงเพราะกำลังจะได้รู้จักผู้หญิงที่เขารักมากขึ้นผ่านมางเพื่อนรักของเธอ

สุรนันทน์จึงเริ่มเล่าเรื่องราวของพวกเธอตั้งแต่ตอนเจอกันครั้งแรกที่โรงเรียนมัธยมเรื่อยมาจนถึงตอนนี้ น้ำเสียงหวานหูและท่าทางเปิดเผยทั้งดวงตาเป็นประกายสุกใสที่ฉายแววรักใคร่เวลาพูดถึงเพื่อนรักของหญิงสาวทำให้คิรากรนั่งฟังสิ่งที่เธอเล่าได้ย่างไม่รู้เบื่อ ยิ่งสุรนันทน์เล่าไปจิบเครื่องดื่มที่บาร์เทนเดอร์ตั้งใจผสมให้ไปด้วยกราเล่าเรื่องยิ่งมีอรรถรสมากขึ้น พาเอาคนฟังพลอยหัวเราะไปกับเรื่องราวที่เธอตั้งใจถ่ายทอดจนลืมเรื่องความขื่นขมที่เป็นสาเหตุให้ต้องมานั่งดื่มเพื่อลืมมันในคืนนี้

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว