email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 31 ยั่วดีนัก(❁´◡`❁)

ชื่อตอน : บทที่ 31 ยั่วดีนัก(❁´◡`❁)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.2k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ต.ค. 2563 20:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 31 ยั่วดีนัก(❁´◡`❁)
แบบอักษร

บทที่ 31

 

ยั่วดีนัก

 

.......มาติน

 

"อื้ม....."

 

เขากำลังเดินอยู่ที่ไหนสักแห่ง ก่อนจะเดินเข้าไปในร้านที่มีขนมหวานเต็มไปหมดเลย ผู้หญิงคนหนึ่งเดินมาตอนรับ แต่ไม่เห็นได้ยินเสียงอะไรเลย 

 

ผมทำท่าพยักหน้าเป็นอันว่าเข้าใจก่อนจะเดินตามผู้หญิงคนนั้นไป เธอตัดเค้กสตอเบอรี่หน้า อร่อยมาให้ ด้วยท่าทางใจดี ก่อนจะเอาน้ำผลไม้มาให้ด้วย บอกว่าเขาท้องอยู่เลยอยากตามใจ

 

ชิ้นแรกผ่านไปชิ้นที่สองผ่านไป เขามีความสุขมากที่ได้กิน ก่อนที่น้ำลายมันจะไหลออกมาไม่รู้ตัว กินเท่าไหร่ก็ไม่อิ่มสักที จู่ๆ บอสก็โผล่มาจากตรงไหนก็ไม่รู้

 

มานั่งดูเขา แถมยังสั่งไอตินมะม่วงมาให้กินด้วย แถมยังให้กินนั่นกินนี้ตามใจเขาทุกอย่างเลย แถมยังเอาของกินมาให้เยอะเลยด้วย เขามองอีกคนด้วยใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม พร้อมกับกับมองบอสด้วยสายตาหยาดเยิ้ม

 

"บอส~ แฮะๆ"

 

"ไอติน...มะ...ม่วง..จุ๊บ.."

 

ผมกินไอติมมะม่วงที่เป็นแท่งก่อนจะเลียมันไปทั่วแต่รู้สึกเหมือนรสชาติมันออกจะแปลกๆไปสักหน่อย แต่จู่ๆ มันก็ดันเข้ามาในปากเขาจน รู้สึกเจ็บ จนเขาเริ่มขมวดคิ้วเป็นปมใหญ่ ก่อนที่มันจะถอนออกแล้วรู้สึกเจ็บจี๊ดๆที่ต้นคอ เขาสะดุ้งแต่ไม่ลืมตาตื่นขึ้นมา เหมือนตามันหนักๆ

 

"โอ้ย!...."

 

ผมร้องสะดุ้งพลางจับไปที่ต้นคอ รู้สึกว่ามันจะเป็นอะไรสักอย่างที่เปียกชุ่มก่อมที่มันจะหยุดลงไป พร้อมกับความรู้สึกแปลกๆอีกครั้ง เหมือนมีอะไรมาป้วนเปี้ยนแถว เนินอกก่อนที่มันจะเลื่อนลงต่ำ แล้วครอบงำมันไว้ 

 

จนรู้สึกได้ถึงความร้อน+ความหวาดเสียว มันเริ่มเอาเข้าออกอย่างช้าๆ เป็นจังหวะ ร่างกายของเขาเริ่มจะทำงานหนัก หัวใจเต้นแรง หอบหายใจแรงขึ้น แถมรู้สึกอยู่ไม่สุขอีกต่างหาก อ่า....นี้มันรู้สึกดีเป็นบ้าเลย

 

"....อื้ออึง"

 

ผมพยายามดันอะไรสักอย่างออกจากตัว ก่อนจะเริ่มรู้สึกเจ็บๆเสียวๆยังไงก็ไม่รู้ ตัวยังรู้สึกวิวๆอย่างบอกไปถูก จู่ๆ ก็เสียวตรงหัวนม แถมยัง รู้สึกแฉะๆ ที่ช่องทางรักอีก มันเสียวจนรู้สึกว่าร่างกายของเขามันเริ่มรุ่มร้อน ต้องการมากขึ้น ตลอดเวลา และเริ่มจะส่ายหัวไปมาเพราะไม่ยอมตื่น

 

"ฮ๊าๆ....."

 

เขาเริ่มหอบหายใจแรงขึ้น พยายามปรับลมหายใจให้สม่ำเสมอ พร้อมกับบิดเร้าด้วยแรงอารมณ์ ทุกอย่างมันไปเร็วมาก ก่อนที่จะหยุดลง เขาหอบพักหายใจหายคออยู่นิดหน่อย นี้เขาฝันรึเปล่าว่ะ ทำไมมันรู้สึกเสียวขนาดนี้

 

เขาหื่นถึงขนาดเอามาฝันเลยรึไงเนี่ย บ้า จริงๆ แต่ทำไมจู่ๆก็รู้สึกอึดอัด เหมือนมีอะไรเข้ามาในตัวเขายังไงอย่างงั้น เหมือนมีบางอย่างพยายามจะเข้ามาในช่องทางรักอันคับแคบก่อนที่เขาจะเริ่มตัวสั่น.... ห่ะ! เดี๋ยวนะ!!

 

"อึก....อะ....อ๊า!!...เฮือก!!"

 

"ตื่น แล้วเหรอ"

 

ตกใจสิครับ รออะไร!! นี้บอสกำลังลักหลับเขา อะไรว่ะเนี่ย!! นี้ทำมาถึงขั้นนี้เลยเหรอ เฮ้ย!! มันไม่ใช่ฝันเหรอว่ะเนี่ย ท่าทางบอสดูน่ากลัวมาก ไม่พอยังหอบหายใจแรงเหมือนจะเริ่มทนไม่ไหวแล้วด้วย!  เอาไงดีว่ะ เขาท้องอยู่นะ! มะ....มันทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอ แล้วลูกล่ะ

 

"ชอบยั่วจัง นะ"

 

"อึก....ฮ๊าๆ พ...พี่อัค ผะ...ผมท้องอยู่นะ"

 

มาตินว่าด้วยน้ำเสียงติดขัด พยายามปรับลมหายใจของตัวเองให้รู้สึกผ่อนคลายลง ก่อนที่ดวงหน้าของเขาจะเริ่มแดงระเรื่อจนล่ามไปถึงหู อัคคีมองมาตินความรู้สึกต้องการมากกว่านี้แทบจะครอบงำจิตใจไปแล้ว ถ้าอีกคนไม่พูดถึงลูก เขาอาจจะทำรุนแรงไปแล้วก็ได้

 

"ฉันถามลุงแล้ว"

 

"ห่ะ?....อึก...ฮ๊าๆ"

 

อัคคีจับอีกฝ่ายขึ้นมาเป็นท่านอนค่อมตัวเขาเอาไว้ทั้งที่ส่วนนั้นยังเชื่อมกันอยู่ ก่อนจะนอนมองดูอีกคน ที่ทำท่าเก้ๆกังๆ ดันตัวของตนเองขึ้น

 

"ทำเอง"

 

"อึก...มะ.....มันลึก! ผะ....ผมทำไม่ได้หรอก"

 

มาตินดันตัวเองขึ้นเพื่อหลบสัมผัสก่อนที่อัคคีจะกดตัวของมาตินจนมิดลำ

 

"อ๊า! ฮึก....พี่~"

 

"ทำเองได้ไหม ฉันขอร้อง ฉันกลัวฉันทำนายกับลูกแรง"

 

"ฮึก....อึก....อื้อ"

 

อัคคีมองมาตินด้วยแววตาที่เต็มไปด้วย ความต้องการ เขาก็ใช่ว่าจะไม่รู้สึกอะไร เพราะตอนนี้เขาเองก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน อาจจะเพราะโดนอีกฝ่ายเร้าโลมมาก่อนแน่เลย ไม่ไหวแล้ว เว้ย!

 

"ระ....รอบเดียวนะครับ"

 

"อืม......"

 

อัคคีว่าก่อนจะปล่อยให้คนที่อยู่ด้านบนเริ่ม ขยับ ร่างบางเริ่มขยับขึ้นลง ช้าๆ เพื่อให้ชินกับมัน ร่างกายทั้งสองคนรุ่มร้อน ความต้องการก็ยิ่งสูงขึ้นด้วยเช่นกัน ทำให้อัคคีเผลอสวนกลับไปบ้าง แต่ก็พยายามระงับอารมณ์ของตนเอง

 

ร่างบางพยายามทำให้เร็วขึ้นเพื่อให้มันเสร็จเร็วๆเพราะอยู่ท่านี้นานๆคงไม่ดีแน่ๆ มันทั้งจุกทั้งเสียวไปหมด ร่างกายแทบจะไม่มีเรี่ยวแรงเอาซะเลย ขาก็สั่นไปหมด พยายามใช้มือเพื่อดันตัวเองขึ้น

 

"อะ.....พี่~ ยะ...อย่าจับ อื้อ อ๊า.."

 

"ฮ๊าๆ....นายลองแอนตัวไปข้างนิดหนึ่งสิ"

 

อัคคีครางต่ำก่อนจะบอกให้ อีกฝ่ายแอนตัวไปข้างหลังเล็กน้อย พร้อมกับจับแท่งไอติมของมาตินเอาไว้ แล้วทำขึ้นทำลงเป็นตังหวะเช่นเดียวกัน

 

มาตินทำตามที่อัคคีบอก รู้สึกเหมือนมันไปโดนจุดสั่นทำให้ต้องครางออกมาเสียงดัง จนอัคคีเริ่มทนไม่ไหวจึงขึ้นค่อมแล้วดันมาตินลง ให้นอนราบกับโซฟา พร้อมกับกระแทกกระทั้นเข้าไปใน ตัวของร่างบาง

 

"อะ...อ๊า...ฮ๊าๆ พี่อัค.."

 

มาตินมองร่างสูงพร้อมกับยกมือขึ้นมาดันหน้าท้องที่มีซิกแพคเรียงรายกันสวยงาม มองด้วยแววตาที่หยาดเยิ้ม น้ำตาซึมอยู่ที่หางตามุมปาก มีน้ำสีใสไหลออกมา จนคนที่ได้มองถึงกับควบคุมตัวเองไม่อยู่

 

"อะอะอะ....บะ....เบาๆ หน่อย...อ๊า!!"

 

ร่างสูงเร่งกระแทกเข้ามาจนเกิดเสียงที่น่าอับอายขึ้นก่อนที่จะปลดปล่อยเข้าไปในตัวของมาติน จนคนใต้ร่างรู้สึกได้ถึงอุ่นๆในท้อง

 

"ฮ๊าๆ.....อะ...พะ...พี่ พอก่อน อ๊า!"

 

อัคคีจับอีกคนพลิกคว่ำก่อนจะใส่เข้ามาอีกครั้งทั้งที่ยังคงมีน้ำเก่าเหลืออยู่จนมาตินต้องร้องห้าม แต่เขาในตอนนี้แทบจะไม่มีสติอีกต่อไปแล้ว เพียงแค่ต้องการ ต้องการมากกว่านี้..

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.......20:46 น. หลังจากเสร็จเรื่องบนเตียงราว 3  ชั่วโมง

 

"ปวดท้องรึเปล่า....เจ็บตรงไหนอีกไหม ปวดหัว ไม่สบายตัว จาม ไอ แล้วยังเจ็บตรงนั้นไหม"

 

มาตินมองคนที่ทำท่าเป็นห่วงเขาจนจับ ตรวจดูทุกส่วนของร่างกาย เรียกได้ว่าทุกซอกทุกมุม ตอนทำไม่เห็นคิดแบบนี้บ้างเลย คิดแต่จะทำอย่างเดียวเลย ดีนะที่เขาไม่สลบไปตั้งแต่ตอนนั้น ไม่งั้น ละเรื่องใหญ่แน่ๆ

 

แต่ที่แน่ๆ เขาไม่เป็นอะไรมาก แค่เจ็บเอวนิดหน่อย แล้วก็เจ็บตรงนั้น ไม่มีอะไรผิดปกตินอกเหนือจากนี้ ยกเว้นเมื่อกี้ที่วิ่งเข้าไปอ้วกในห้องน้ำ ตอนทำกลับบอส ก็แค่สามรอบ เพราะเขาเอารีโหมดฟาดหัวจนเลือดซิบ เขาไม่ได้ตั้งใจนะ เพื่อ ลูกเขาจะไม่ให้เกิดอันตรายเด็ดขาด

 

เพราะบอสรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เขาเลยคว้าของที่อยู่ใกล้ที่สุด มาฟาดเพื่อป้องกันตัว ดีที่ไม่ใช่กระถางดอกไม้ไม่งั้นเขาคงรู้สึกผิดมากกว่านี้ เอ่อ.....ผมไม่ได้ตั้งใจจะฟาดเต็มแรงขนาดนั้นนะ ก็บอสทำแรง เขาเลยฟาดแรงกลับ ขมับบอสเลยมีผ้าปิดแผล เอาไว้ดูแล้วก็น่าสงสาร ดีที่บอสเข้าใจไม่งั้นฆ่าเขาแน่ๆ หรืออาจจะบ่นเฉยๆ

 

"เอ่อ....พี่อัคไม่เป็นอะไรแน่นะ"

 

"ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ ถ้านายไม่หยุดฉัน เราคงเสียเจ้าตัวน้อยไปแล้ว"

 

บอสทำหน้าเศร้าก่อนจะเอามือมาลูบที่ท้อง เขา จนเขาสะดุ้งตัวโหย่งบอสคงไม่ทำอะไรอีก ใช่ไหม อัคคีกอดมาตินเอาไว้พร้อมกับลูบไปมา ถ้าหากมาตินไม่หยุดเขาตอนนั้น เขาอาจจะเผลอทำอะไรรุนแรงไปแล้วก็ได้

 

ตู๊ดดด...ตู๊ดดดด

 

"พี่อัค...."

 

"อืม..."

 

กึก....มาตินมอง ไปที่อัคคีที่เดินไปรับโทรศัพท์ ก่อนจะได้ยินเสียงตะโกนด่าออกมาเสียงดังจนเขาได้ยินทุกคำเลย 

 

"เจ้าอัค!!? ทำไมไม่เข้าประชุมห่ะ!!! คนอื่นเขาถามหาจนปากจะฉากอยู่แล้ว โทรศัพท์ก็มีทำไมไม่รับสาย! มั่วแต่นอนกกเมียที่บ้านนั้นแหละ! ถ้าไม่อยากห่างจากเมียก็แบกมาด้วยเลย เข้าใจไหม!! เจ้าบ้า!!!"

 

"อืม...."

 

"รีบมา!!! ไม่อย่างนั้น ฉันจะพาน้องสะใภ้หนี ออกจากบ้าน อย่าหาว่าไม่เตือน!"

 

ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด แค่นั้น ละครับสายก็ตัดไปทันที บอสวางโทรศัพท์ลง ก่อนจะมองมาทางเขาที่นั่งอยู่บนเตียง ยิ้มแห้งอยู่ ก็นะ...เขาเป็นสาเหตุของการที่ทำให้บอสไปประชุมสาย คงจะโทษคนอื่นไม่ได้แล้ว

 

แล้วบอสจะหันมามองเบาทำไมเนี่ย! บอสคงไม่คิดจะพาเขาไปจริงๆหรอกใช่ไหม  ผมไม่มีแรงจะเดินแล้วนะ! บอสแย่ามาทำตาแบบนั้น

 

"พี่คงไม่คิดจะ- เฮ้ย!! เดี๋ยวดิ บอส! ไม่เอานะ!"

 

และบอสก็อุ้มเขามาประชุมจนได้....

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

ก็บอกแล้ว ไรท์แต่ง nc ไม่ค่อยเป็น มันเลยเป็นแบบไม่อิน5555 ไปละ จุ๊บๆ บายยย(。>‿‿<。 )

 

ไรท์เพิ่งคิดชื่อเรื่องบัดดี้ ได้ แค่ปกยังไม่มา ขอเวลาอีกไม่นาน(๑˃̵ ᴗ ˂̵)و

 

ชื่อเรื่อง....บัดดี้กับนายฤดูหนาวนะคะ  ไรท์อาจจะมาแบบหยุดๆ อัพๆ อะไรแบบนี้ จะได้ทันกันเดี๋ยวไม่รู้เรื่อง

 

รักรี้ดทุกคนนน(*°∀°)=3(❁´◡`❁)

 

ปล.ยังไม่แก้อะไรเลย อาจออกมาไม่ดีหรือไม่ อิน ยังไงก็สามารถคอมเม้นท์บอกไรท์ได้นะคะ ขออภัยด้วยนะ จุ๊บๆ(●♡∀♡)

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว