ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เล่ม 1 บทที่ 4 พลังของภูต (1)

ชื่อตอน : เล่ม 1 บทที่ 4 พลังของภูต (1)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ญี่ปุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 162

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ต.ค. 2563 17:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เล่ม 1 บทที่ 4 พลังของภูต (1)
แบบอักษร

บทที่ 4 พลังของภูต 

 

ชีวิตในป่าเริ่มต้นขึ้นพร้อมกับเวลารุ่งสาง 

รูริโผล่ออกจากบ้านตั้งแต่เช้าตรู่ เธอสูดลมหายใจลึก รับเอาอากาศบริสุทธิ์ของป่าเข้ามาเต็มปอด 

“สดชื่นจังเลย” 

‘จังเลย’ 

‘เลย’ 

รอบๆ ตัวคือบรรดาภูตที่ยืดตัวเลียนแบบเธอ 

หลายวันนับแต่เธอมาอยู่กับเชลซี แม้จะเหงาอยู่บ้างที่กลับไปไม่ได้แล้ว หากทุกวันก็ผ่านไปอย่างปลอดโปร่งและสงบสุขเมื่อไม่ต้องมีอาซาฮิมาตามรังควาน 

บ้านหลังใหญ่นี้มีหลายห้องจนไม่น่าเชื่อว่ามีผู้อาศัยคนเดียวมาโดยตลอด เธอได้รับห้องหนึ่งเป็นห้องส่วนตัว และทุกวันก็เต็มไปด้วยเรื่องชวนแปลกใจ 

แรกสุดที่หญิงสาวตั้งมั่นเต็มที่ว่าจะเรียนรู้เรื่องของโลกนี้กับเวทมนตร์เพื่อการแก้แค้น แต่วิธีที่เชลซีสอนก็เรียบง่ายเสียทำเอาเธอถึงกับงงไปวูบใหญ่ว่า “เท่านี้เองเหรอ” 

วิธียืมพลังของภูตที่ทำกันโดยทั่วไปนั้น โดยพื้นฐานแล้วคือการคิดสิ่งที่อยากทำไว้ในหัว แล้วอธิษฐานขอให้ภูตช่วย 

ง่ายดายเสียจนเธอเคว้ง แต่หากพลังเวทไม่พอหรือคลื่นไม่ตรงกัน สิ่งที่วาดภาพในใจก็อาจจะไม่บังเกิดผลเป็นเวทมนตร์เลยก็ได้ 

เป็นต้นว่าอยากจะเรียกน้ำมาใช้ซักผ้า ถ้าคุณลักษณ์ไม่รับกับภูตน้ำ ก็จะยืมพลังของภูตน้ำไม่ได้ หรือถ้าปริมาณพลังเวทไม่พอ น้ำที่เรียกได้ก็อาจจะน้อยเกินไป 

ถึงปริมาณพลังเวทจะน้อยไปหน่อย แต่ถ้าคลื่นเข้ากับภูตได้ดีก็จะพอชดเชยกันได้ จะบอกว่าการจะใช้เวทมนตร์ได้ดีแค่ไหนนั้น ขึ้นอยู่กับคลื่นที่ภูตชมชอบก็ไม่ได้พูดเกินไปเลย 

ซึ่งในข้อนี้ มีเชลซีรับรองให้แล้วว่าเธอมีคลื่นที่ภูตชอบ เพียงอธิษฐานขอ ภูตจะรีบแย่งกันช่วยด้วยซ้ำ กลับกันว่าได้ผลมากเกินไปจนโดนเชลซีดุเอา คราวนี้ก็ต้องกำชับให้ควบคุมปริมาณพลังเวทแทน 

โดยสรุปแล้วก็คือต้องใช้ให้ชิน หัดใช้เวทมนตร์ที่ไม่เป็นพิษเป็นภัยทุกวันให้ถนัดเสียก่อน 

ที่เธอใช้ประจำจึงเป็นเวทน้ำที่จำเป็นต่อชีวิตประจำวัน และถึงควบคุมพลาดสักหน่อยก็ไม่มีอันตรายเท่าไหร่ เธอเคยจะจุดไฟในเตาแล้วเกือบทำไฟไหม้บ้าน เชลซีจึงสั่งห้ามใช้เวทไฟไปอีกพักใหญ่ 

รูริจากที่เคยงงๆ ว่าพลังเวทคืออะไร เมื่อได้ใช้เองไปเรื่อยๆ ก็รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างที่ไหลออกจากตัวเองไปเล็กน้อยตอนใช้เวทมนตร์ จึงเข้าใจได้ว่าพลังเวทคงเป็นเช่นนี้เอง 

พอรู้ว่ามันไม่ใช่สิ่งที่เกินความคาดคิด ก็เข้าใจตามมาว่าทำอย่างไรถึงจะยั้งมันไว้ได้ แม้จะมีผิดพลาดอยู่บ้าง แต่เธอก็เริ่มควบคุมพลังได้ทีละนิด 

แล้วชีวิตประจำวันก็เปลี่ยนไปผิดหูผิดตา 

ไม่ใช่แค่ในป่า หากโลกนี้ไม่มีทั้งไฟฟ้า น้ำประปาหรือแก๊ส 

ซักผ้าต้องทำด้วยมือ หุงอาหารก็ใช้เตาไฟ แสงสว่างคือตะเกียง เทียบแล้วก็คงราวๆ ยุโรปยุคกลางได้ 

รูริที่ชินกับความสะดวกสบายมาก่อนก็คิดอยู่ว่าตัวเองอาจจะทนไม่ได้ แต่โลกนี้มีเวทมนตร์อยู่ 

การทำความสะอาด ซักผ้า และทำอาหารที่เธอเสนอตัวรับผิดชอบเพื่อแลกเปลี่ยนกับการขออาศัยอยู่ 

เวลาทำความสะอาดก็ใช้ลมพัดขยะมารวมเป็นกองเดียว ถ้าควบคุมพลังได้จนได้รับอนุญาตเมื่อไหร่ ก็ใช้เวทไฟเผาทิ้งได้ 

สำหรับซักผ้านั้นมีเวทชำระล้าง ซึ่งไม่จำเป็นต้องตากผ้าให้แห้งด้วยซ้ำ เมื่อใช้น้ำล้างสิ่งสกปรกออกไปแล้ว จะไม่เหลือแม้แต่หยดน้ำอยู่บนผ้าเลย 

เธออยากเรียนรู้เวทที่ใช้กับเสื้อผ้าและร่างกายให้มากกว่านี้ เพราะตอนหลงป่านั้นต้องทรมานกับเหงื่อและคราบไคลมาตลอด 

กลายเป็นว่าเธอดีใจที่เผลอๆ เวทมนตร์ยังจะสะดวกสบายกว่าโลกเดิมเสียอีก หากฟังว่าความจริงมนุษย์เป็นเผ่าที่มีพลังเวทน้อยที่สุด คนที่ไม่มีพลังเวทเลยก็มีจำนวนไม่น้อย จึงเป็นการยากที่จะพึ่งเวทมนตร์ในชีวิตประจำวัน ทั้งการทำความสะอาดและซักผ้าต่างก็ต้องใช้แรงคนล้วนๆ 

นอกจากเรื่องเวทมนตร์แล้ว บรรดาภูตก็พากันเอาใจรูริด้วยการเก็บลูกไม้ผลไม้ในป่ามาให้มากมาย การหาของกินสำหรับเธอจึงเป็นเรื่องง่าย ถึงเชลซีจะทำหน้าระอาใส่ก็ตาม 

และเหตุผลที่เธอตื่นมาแต่เช้านี้ ก็เพื่ออาบน้ำนั่นเอง! 

ถึงใช้เวทชำระล้างแล้วไม่มีความจำเป็นต้องอาบน้ำก็จริง แต่เกิดเป็นคนญี่ปุ่นก็อยากจะแช่น้ำร้อนๆ ในอ่างอยู่ดี 

เวทชำระล้างถือเป็นเวทที่ค่อนข้างง่าย ใช้พลังเวทน้อยและถ้าพอมีคลื่นที่เหมาะสมกับธาตุน้ำอยู่บ้าง คนส่วนใหญ่ก็ใช้กันได้ทั้งนั้น อาณาจักรมังกรจึงไม่มีวัฒนธรรมแช่อ่างอาบน้ำ (คนที่ใช้เวทมนตร์นี้ไม่ได้ก็จะเช็ดตัวหรือตักน้ำราดตัว แต่ไม่มีการแช่น้ำ) เธอเกลี้ยกล่อมเชลซีเป็นการใหญ่โตว่าอ่างอาบน้ำนั้นดีเลิศประเสริฐศรีแค่ไหน จนอีกฝ่ายรำคาญ ยอมอนุญาตให้สร้างห้องอาบน้ำที่ด้านหลังบ้านได้ 

“เอาละ มาเริ่มกันเลยดีกว่า!” 

‘เริ่มอะไรเหรอ’ 

‘เห็นบอกว่าห้องอาบน้ำไง’ 

‘ห้องอาบน้ำคืออะไรล่ะ’ 

‘ไม่รู้สิ’ 

เธอพยายามวาดภาพในหัวเป็นบ้านไม้ซุงหลังเล็กๆ กับอ่างอาบน้ำให้ละเอียดที่สุดเท่าที่จะทำได้ 

ในไม่ช้า ลำไม้หลายต้นก็แทรกตัวงอกขึ้นมาจากผิวดิน 

พวกมันขยายกิ่งก้านราวกับมีความคิดเป็นของตัวเอง ก่อนจะจับกันเป็นรูปร่าง กลายเป็นบ้านไม้ซุงดังที่เธอตั้งใจไว้ 

หญิงสาวยกมือไชโยกับผลงานที่ออกมาสมความคาดหวัง 

“สำเร็จ เวทมนตร์นี่มันดีจริงๆ! ทุกคนเก่งมากเลย” 

‘ชมเราด้วยละ’ 

‘เราเก่งมาก’ 

ฟังคำชมแล้ว พวกภูตก็พากันบินวนไปมาอย่างดีอกดีใจ ภาพนั้นช่างน่าเอ็นดูจนเธอพลอยยิ้มไปด้วย 

เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็จะเจอที่เปลี่ยนเสื้อก่อน ด้านในเข้าไปอีกคืออ่างน้ำกว้างขวางทำจากไม้อย่างดี ราวกับออนเซ็นส่วนตัวในโรงแรมหรูเลยทีเดียว 

เติมน้ำร้อนลงไปก็พร้อมใช้อาบได้ทุกเมื่อ 

จึงช่วยไม่ได้เลยที่เธอจะตื่นเต้น 

“ไม่ได้แช่น้ำร้อนมานานเลยนะเนี่ย อาบน้ำกันเถอะ!!” 

เธอรีบเติมน้ำร้อนด้วยเวทมนตร์ ถอดเสื้อผ้าแล้วกระโดดลงอ่าง น้ำอุ่นๆ ที่โอบอุ้มร่างกายไว้อย่างอ่อนโยนนั้นทำให้เธอถึงเคลิบเคลิ้ม 

เห็นรูริเป็นเช่นนั้นแล้ว พวกภูตก็พลอยสนใจขึ้นมา เลยลงมาลอยคออยู่ในอ่างน้ำด้วย 

“สบายอะไรอย่างนี้” 

 

**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ readawrite 

https://bit.ly/368lZi2 

ความคิดเห็น