email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 41 ถุงหลากสี (NC)

ชื่อตอน : ตอนที่ 41 ถุงหลากสี (NC)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.3k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ค. 2564 21:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 41 ถุงหลากสี (NC)
แบบอักษร

 

 

“พี่ภีมเอาของวามานี่นะ!!”

พัชระแย่งเอายาคุมแผงใหม่ในมือหญิงสาวมาถือไว้กับตัว

“ไฟแดงหมดแล้วใช่มั้ยวาถึงได้กินยา”

“เอาคืนมาาา”

วารินทร์ไม่ตอบคำถามเขา ตั้งหน้าตั้งตายื้อแย่งของจากมือ

“ไม่ต้องกินแล้วพี่ไม่ให้กิน”

แล้วเขาก็บิดแผงยาลงในอ่างล้างจานจนเม็ดยาหลุดออกละลายไปกับน้ำที่เปียกนองอยู่ในนั้น

“วายังมีอีกหลายแผงค่ะ จะซื้อใหม่ก็ได้ พี่ภีมอยากจะทิ้งสักกี่อันก็ตามสบาย”

วารินทร์เดินไปหยิบยาแผงใหม่ออกจากกระเป๋าที่วางไว้ในห้องรับแขก พัชระมองเห็นด้วยหางตาก็รู้ว่ามันมีมากกว่าสามแผง

“พี่ดีใจนะที่เห็นวาวางแผนครอบครัวดีแบบนี้ ถ้าพี่พาไปขังที่เกาะสักสามเดือนวาก็คงไม่ท้อง”

ชายหนุ่มเดินเข้าไปกอดเอวเธอจากทางด้านหลังเมื่อเห็นว่าเธอยังไม่สนใจเขาแล้วเอาแต่แกะเม็ดยาในมือ

“อื้อ วาจะกินยาพี่ภีมปล่อยก่อน”

“ไม่ให้กิน”

“ไม่อยากท้อง” วารินทร์เถียงทันควันเมื่อชายหนุ่มพูด

“ไม่อยากก็ไม่อยาก เดี๋ยวพี่ใส่ถุงยางเอง พี่ไม่อยากให้วากินยาอีกแล้ว ยาทุกชนิดมีผลต่อสุขภาพในระยะยาวนะ”

วารินทร์เริ่มอ่อนลง เมื่อเขาเอาคางเกยบ่าเธอแล้วให้เหตุผล

“พี่ภีมจะคุมเองแน่นะ”

“ครับ เชื่อใจพี่สิ จะว่าไปก็ดีเหมือนกันนะพี่จะได้ทำรักวาทุกวันไม่ต้องแบ่งให้ลูก”

“ปกติก็ทำทุกวันอยู่แล้วนี่คะ”

วารินทร์ทำหน้างอ พัชระก็รีบง้อค่อย ๆ เอามือสากข้างหนึ่งล้วงเข้าไปในเสื้อยืดตัวหลวมแล้ว สอดแทรกผ่านบราเซียเข้าไปเขี่ยยอดจุกป้านเบา ๆ

“อื้อ”

แล้วก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อถูกมือใหญ่ตะปบเข้าที่กลางกายสาวแล้วใช้สองนิ้วบีบแน่นบนกลีบเนื้ออูมที่ยังซ่อนอยู่ใต้ร่มผ้า

“อาาา คิดถึงจังเลยไม่ได้เจอกันตั้งสามวันแน่ะ”

“อื้อออ พี่ภีมทะลึ่ง”

วารินทร์ว่าเข้าให้เมื่อชายหนุ่มปลดกางเกงของเธอลงจนเหลือแต่ชั้นในลูกไม้ตัวจิ๋ว

“พี่อยากฉลองถุงยางใหม่ มีหลายแบบเลยเดี๋ยวพี่ให้วาเลือกชอบกลิ่นไหนแบบเรียบหรือขรุขระ ใส่แล้วอึดได้นาน ๆ ก็มีนะ”

“ไม่เอา”

แบบเขายังไม่เรียกอึดอีกเหรอ ถ้าอึดกว่านี้เธอคงต้องคลานแทนเดินแน่

“อ้าว ถ้าไม่ให้พี่ใส่เดี๋ยวท้องนะ” คนหน้ามึนกำลังตู่หาประโยชน์ให้ตัวเอง

“ไม่ใช่อย่างนั้นพี่ภีมบ้า”

หญิงสาวอดอมยิ้มเขินอายไม่ได้ พยายามจะแกะแขนล่ำสันออกจากเอว

“อะ ๆ พี่ยอมแล้วเดี๋ยวพี่เลือกให้”

แล้วชายหนุ่มก็เอาเท้าเขี่ยถุงร้านสะดวกซื้อออกจากใต้โซฟา เอาเท้าหนีบถุงขึ้นมาใส่มือ หญิงสาวตาโตเมื่อเห็นกล่องสี่เหลี่ยมสารพัดสีอยู่ในนั้นนับสิบกล่อง

“ทำไมเยอะแบบนี้ พี่ภีมซื้อมาเผื่อใช้ทั้งเดือนเหรอคะ”

วารินทร์เงยหน้าถามคนที่ยังกอดเธอแน่น

“ไม่เกินห้าวันรับรองหมด”

“คนบ้าา นี่ใจคอจะไม่ไปทำงานเลยรึไง” เธอเห็นเขาหยุดงานตั้งแต่เมื่อวานแล้ว

“ให้ไอ้เหนือมันทำบ้าง พี่จะพักร้อนยาว”

พัชระก็พูดไปอย่างนั้น ถึงตัวไม่ไปแต่ก็ยังคงทำงานอยู่ที่บ้าน เขาไม่ใช่คนไม่เอาไหนที่จะทิ้งงาน ไว้ค่อยรอหยุดยาว ๆ ทีเดียวตอนเธอคลอดลูกก็แล้วกัน

“พี่เอากล่องนี้นะขรุขระดี วาน่าจะชอบ”

“หึ ไม่ชอบสักอัน ว้ายยย”

วารินทร์ร้องเมื่อชายหนุ่มยกเธอขึ้นไปนั่งคุกเข่าหันหลังบนโซฟานุ่ม จากนั้นชั้นในลายลูกไม้ก็ถูกรูดออกมาขมวดค้างที่หน้าขา เอานิ้วแหย่สำรวจความชื้นที่กายสาวเล็กน้อย

“เอาเข้าเลยนะ”

“ใส่รึยังพี่ภีมห้ามขี้โกงนะ”

“อ่ะนี่ซอง”

ชายหนุ่มยื่นซองสีดำที่ถูกฉีกออกแล้วไปข้างหน้าให้หญิงสาวดูเพื่อความสบายใจ

“อร๊ายยย”

“อ่าาาาา”

หญิงสาวที่กำลังจดจ่อกับซองในมือก็แทบหายใจหายคอไม่ทัน เมื่อช่องทางรักคับแน่นถูกแท่งเนื้อใหญ่ดันเข้าไปเบียดจนสุดทางรักแบบไม่ให้สัญญาณ

เสียงเนื้อกระทบกันดังต่อเนื่อง พร้อมกับหญิงสาวที่แอ่นสะโพกรอรับการบดเบียด มือสองข้างเกร็งจิกกับพนักพิงโซฟาไว้

“เสียวมากมั้ย”

“อื้มม”

“บอกพี่ก่อนเร็ว ถ้าไม่บอกพี่หยุดทำนะ” ชายหนุ่มกระเซ้าแหย่ แล้วแกล้งหยุดชะงัก

“อื้อออ เสียว”

“มากมั้ย”

“อื้อออ พี่ภีม”

“บอกพี่ก่อน พี่อยากได้กำลังใจ”

“เสียวมากค่ะ อื้ออออ”

ชายหนุ่มค่อยขยับตัวเข้าออก ให้ความขรุขระด้านในไถครูดกับผิวเนื้ออ่อน

“ชอบแบบนี้มั้ย”

“ชอบค่ะ” เธอรีบบอกเขาไม่กล้าอิดออด

“อาาาา ดีมากเดี๋ยวพี่จะบริการให้ถึงใจเลย”

เขากระแทกสะโพกเล็กที่แอ่นสู้ไม่ยั้ง จนหญิงสาวถึงกับครางสนั่นห้อง ยิ่งเธอร้องปานทรมานเขาก็ยิ่งกระหน่ำแรงจนน้ำรักต้องฉีดพุ่งเข้าเต็มถุง ชายหนุ่มดึงออกมาโชว์ผลงาน

“ยี่ห้อนี้ดีจริง ๆ”

วารินทร์หันกลับไปมองก็ได้แต่ส่ายหัว ใจเธอยังขยับเต้นรัวราวคนเพิ่งแข่งวิ่ง แต่พอขยับขาจะหมุนตัวลงจากโซฟา กลับถูกจับพลิกให้นอนหงาย

“จะไปไหนยังไม่หมดกล่องเลย”

“อื้อ วาเหนื่อยไม่เอาแล้ว”

“นอนเฉย ๆ เหนื่อยตรงไหนกัน หืม”

ว่าแล้วก็รูดผ้าลูกไม้ชิ้นบางที่คาอยู่ตรงหน้าขาออกจนพ้นปลายเท้าแล้วแทรกตัวเข้าที่หว่างขาทำท่าจะปฏิบัติการต่อ

“พี่ภีมอย่าลืม”

เธอทักท้วงเมื่อเห็นเขายังไม่ได้หยิบเครื่องป้องกัน

“ไม่ลืมครับ”

ชายหนุ่มก้มหยิบซองที่สองออกมา เขาแกะมันออกจากซองแล้วจัดการห่อหุ้มตัวตนอย่างไว ส่วนหญิงสาวนอนมองตาแป๋วนี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นผู้ชายใส่ถุงยางชัด ๆ เพราะทุกครั้งที่นอนกับพัชระตั้งแต่สมัยไหนเขาก็แทบไม่เคยใช้มัน

“จ้องแบบนี้อยากโดนแล้วใช่มั้ย”

“บ้า”

“เป็นเมียคนบ้าต้องโดนวันละสิบที”

“ตายพอดี อื้อออ พี่ภีม”

ชายหนุ่มดันแท่งเนื้อจนสุดเขาไม่ได้แค่ขู่ เพราะกว่าที่เธอจะได้ลุกจากโซฟาก็ต้องยอมตามใจคนบ้าไปจนถุงยางหมดเกือบสองกล่อง แถมยังไม่พอแค่นั้นชายหนุ่มเดินตามเธอเข้าไปในห้องน้ำและหลังจากอาบน้ำด้วยกันวารินทร์ก็ไม่ได้นอนอีกเลยทั้งคืน

ผ่านไปอีกเกือบสองสัปดาห์ที่วารินทร์แทบจะใช้ชีวิตเป็นแม่บ้านให้เขา กลางวันเสิร์ฟของคาว กลางคืนเสิร์ฟของหวาน หรือถ้าวันที่เขาอยู่บ้านก็จะขอเธอกินทั้งคาวหวานสลับกัน

วารินทร์ไม่ได้รับอนุญาตให้ไปไหนลำพังทุกที่ที่ไปจะต้องมีเขาติดตามไปด้วย บางครั้งก็พาไปเดินห้างทั้งโอบเอวหอมแก้มต่อหน้าใคร ๆ

พัชระมักจับจูงเธอเวลาเดินมันทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นนัก แต่ที่จะทำเอาร่างกายไม่ไหวก็คงไม่พ้นเรื่องบนเตียงที่เขาไม่เคยปล่อยให้เธอนอนว่างสักคืน แม้กระทั่งเช้ามืดวันนี้

“อือออ”

วารินทร์หลับตาสนิทเพราะยังไม่ถึงเวลาตื่น แต่ร่างกายเหมือนกำลังถูกรุกรานจนกายสาวแฉะชื้นไปทั่ว

พยายามลืมตาแต่หนังตาก็หนักจนยกไม่ขึ้น หรี่ตาได้เล็กน้อยมองผ่านหน้าท้องแบนราบเห็นเป็นเงาดำตะคุ่มอยู่ที่หว่างขา ขยับมือลงไปจับก็คลำเจอเส้นผมของชายหนุ่มที่กำลังแยกขาเธอตั้งฉากแล้วซุกไซร้ดูดเลียอย่างเมามัน

“อือ พี่ภีมวาจะนอน”

“ก็นอนไปเดี๋ยวพี่ทำให้เอง”

ที่เขาเลือกเวลานี้เพราะคิดว่าเธอคงลุกไม่ไหว และที่ต้องลงลิ้นนำทางก็เพราะกลัวคนหลับจะไม่มีน้ำช่วย ลิ้นสากเริ่มแหย่ลึกลงในกายสาวทำเอาคนใกล้หลับถึงสวรรค์อีกครั้งด้วยความสุขแบบสะลึมสะลือ

จากนั้นชายหนุ่มก็นั่งคุกเข่าเอามือสาวรูดลำเอ็นใหญ่ไปหลายทีจนคิดว่าใกล้จะได้เวลาก็เอาไปจรดจ่อที่ปากถ้ำ แล้วค่อย ๆ กดทีละน้อยจนมิด เขาไม่รู้ว่าจะได้ผลมั้ย แต่นี่เป็นแค่แผนสองกันเหนียว จะว่าไปแผนแรกของเขาก็สำเร็จด้วยดีทุกคืน ที่เหลือก็รอโชคชะตาเป็นใจให้เขาได้ลูกสาวเพิ่มขึ้นอีกสักคน

ขยับสาวสะโพกเข้าออกอีกไม่กี่ครั้งน้ำรักก็ฉีดพุ่งเข้าสู่กายสาวพร้อมกับหน้าท้องแบนกระตุกรัดสู้ท่อนเนื้อของเขารีดเอาไปทุกหยาดหยด หากแต่หญิงสาวก็ไม่ได้ลืมตาขึ้นมามองว่าเขาทำตามสัญญาหรือไม่

กระดาษทิชชูใกล้มือถูกหยิบขึ้นมาเช็ดทำลายหลักฐาน และอีกหลายแผ่นยังถูกนำมาวางรอง แล้วเขาก็นั่งมองดูลูกหลานหลายล้านตัวค่อย ๆ ทยอยไหลออกมาตามธรรมชาติอย่างหมายมั่นปั้นมือว่าคงจะมีอีกหลายล้านตัวที่วิ่งเข้าไปถึงเส้นชัย

ในเมื่อไม่อาจใช้วิธีรุนแรงกับเธอได้ก็ต้องเอาวิธีละมุนละไมแบบนี้ช่วยเค้นความจริง ถ้าเธอตั้งท้องอีกรอบก็คงไม่พ้นต้องยอมให้พอตเตอร์เป็นลูกของเขาแน่นอน

 

วารินทร์ตื่นนอนขึ้นมาพร้อมกับอาการเวียนหัว พอจะลุกขึ้นอาบน้ำกลับเซถลาเอาแขนไปฟาดเข้ากับโคมไฟหัวเตียง

“วาเป็นอะไรรึเปล่า”

พัชระสะดุ้งตื่นเมื่อได้ยินของหล่นลงพื้น เห็นวารินทร์เอนตัวคล้ายจะเป็นลมเขาก็รีบลุกถลาเข้าไปประคองเธอ

“ไม่รู้เหมือนค่ะ เป็นแบบนี้มาสองสามวันแล้ว”

ชายหนุ่มใจเต้นระทึก จากวันที่ลักหลับเธอก็ผ่านมาครบสามสัปดาห์พอดี ไม่อยากจะคิดไปล่วงหน้า ว่าเขาทำสำเร็จแล้วจริง ๆ

“ไปหาหมอกันนะเดี๋ยวพี่พาไปเอง”

อยากจะตรวจให้รู้เรื่องกันไปข้างนึงว่าใช่อย่างที่คิดรึเปล่า

“แต่วาอยากนอนค่ะ น่าจะนอนไม่พอ”

“งั้นถ้าพรุ่งนี้ไม่หายต้องไปหาหมอกับพี่นะ”

“ค่อยว่ากันอีกทีนะคะ”

พัชระกำลังจะล้มตัวนอนต่อพร้อมคนในอ้อมแขน แต่หญิงสาวร้องถาม

“พี่ภีมไม่ไปทำงานเหรอคะ”

“ไม่ล่ะพี่จะอยู่เป็นเพื่อนวา”

พูดจบก็กอดกระชับคนไม่สบายไว้แน่นแล้วหลับตานอนต่ออย่างสบายใจ

 

ความคิดเห็น