email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 6.2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ธ.ค. 2563 17:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 6.2
แบบอักษร

 

กองถ่ายทำไวรัลคลิปโปรโมตโรงแรมทองธาราหาดแม่พิมมาถึงโรงแรมตรงตามเวลานัดหมายทุกคนดูพร้อมที่จะลงมือทำงานอย่างกระตือรือร้นด้วยไม่มีงานใหญ่แบบนี้เข้ามาที่บริษัทนานมากแล้ว จึงทำให้ใช้เวลาเพียงไม่ถึงชั่วโมงก็เซ็ตฉากแสงและอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่ต้องใช้ในการถ่ายทำเสร็จเรียบร้อย

คิรากรและแพรวาเดินมาพร้อมกับเรืองยศผู้จัดการของที่นี่ ทั้งสามคนดูจะมีสีหน้าพอใจไม่น้อยที่เห็นทุกคนเตรียมพร้อมทำงาน

“ เป็นยังไงกรทีมงานของฉัน” ณดารีบเดินมาเอาหน้าทันทีที่เห็นคิรากรเดินตรงมาหาเธอและก็ไม่ลืมที่จะปลายตาไปมองแพรวาอย่างเหยียด ๆ

“ ดี เราจะเริ่มถ่ายทำกันเลย ” คิรากรถาม

“ แพรขอบรีฟงานกับทุกคนก่อนนะคะ เสร็จแล้วก็เริ่มถ่ายทำได้เลย ” แพรวาเดินถือเอกสารตรงเข้าไปในกองถ่ายแล้วพูดคุยกับผู้กำกับและทีมงานที่มีส่วนเกี่ยวข้องทั้งหมดร่วมทั้งปวีณ์ที่รับหน้าที่เป็นช่างภาพด้วยเพราะเขาต้องถ่ายรูปโรงแรมและสถานที่ท่องเที่ยวใกล้เคียงของทางโรงแรมเมื่อพูดคุยจนเข้าใจกันดีแล้วการถ่ายทำก็เริ่มขึ้น

“ ณดา ทำไมเธอไม่เข้าไปดูลูกน้องของเธอทำงานบ้างล่ะ เอาแต่นั่งหลบอยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์ตรงริมสระว่ายน้ำอยู่ได้ ” คิรากรถาม

ณดามองออกไปยังริมหาดทรายที่กำลังถ่ายทำวีดีโอโปรโมทโรงแรมอยู่ก็ทำหน้าเหยเก “ ไม่เอาหรอกแดดร้อนจะตายขืนออกไปผิวฉันก็เสียหมดพอดี ” ณดาจับแว่นกันแดดสายตาภายใต้กรอบแว่นสีดำจับจ้องปวีณ์ที่เอาแต่มองแพรวาแล้วก็ลุกพรวดจะเดินออกไปจากเคาน์เตอร์บาร์

“ แล้วนั้นจะไปไหน ” คิรากรถาม

“ ฉันจะออกไปดูเขาทำงานกันอย่างที่เธอบอกไง ” พูดจบร่างอวบอัดก็เดินจ้ำลงไปที่หาดทรายอย่างไม่เกรงกลัวแสงแดดในยามบ่ายว่าจะทำร้ายผิวขาวของเธอเพียงใด

การถ่ายทำดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ โดยมีแพรวาและผู้ช่วยของเธอที่เพิ่งจะมาถึงควบคุมดูแลอย่างละเอียดถี่ถ้วนทุกขั้นตอนแต่ก็ไม่ได้เข้าไปก้าวก่ายทีมงานให้อึดอัดการทำงานจึงราบรื่น

“ คุณแพรครับ ” เสียงหวานทุ้มของคิรากรดังขึ้นก่อนเจ้าตัวจะลดกายลงนั่งข้าง ๆ แพรวา

“ พี่แพรคะ ลูกหยีขอตัวไปดูเขาจัดฉากทางนู่นก่อนนะคะ ” ลูกหยียิ้มให้คิรากรและลุกเดินออกไปอย่างรู้งาน คินากรจึงยิ้มและพยักหน้าให้

“ แดดเริ่มแรงมากแล้วผมว่าคุณแพรเข้าไปพักข้างในก่อนดีไหมครับ ” คิรากรเอาผ้าเช็ดหน้ามาซับเหงื่อให้แพรวา ทีแรกเธอตกใจจะผละออกแต่พอนึกได้ว่าเธอตอบตกลงจะคบหากับคิรากรแล้วก็ไม่ควรจะปฏิเสธความหวังดีของเขาเธอจึงยอมให้คิรากรซับหน้าให้เธอ

“ ขอบคุณค่ะ ” แพรวายิ้มแล้วหันกลับไปสนใจจอมอนิเตอร์ดูการถ่ายทำต่อ

คิรากรมองแพรวาด้วยความชื่นชมและรักใคร่อย่างเปิดเผย คนรอบข้างจึงดูออกว่าทั้งสองคนจะต้องกำลังคบหาดูใจกันอยู่อย่างแน่นอน

ปวีณ์เองก็มองทั้งสองคนด้วยสายตาที่ลุกโชนด้วยแรงหึงหวงจนเหมือนมีดวงไฟลูกโตอยู่ในตาทั้งสองข้าง ทำให้คนที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ เข้าหน้าเขาไม่ติดเพราะไม่ว่าจะช่วยหยิบจับอะไรก็จะถูกเอ็ดตะโรด้วยความฉุนเฉียวแม้แต่กับณดาก็ไม่นกเว้น

“ ณดา! ผมบอกคุณหลายครั้งแล้วนะว่าเวลาผมทำงานอย่าเข้ามายุ่ง ” สีหน้าและดวงตาของปวีณ์น่ากลัวจนณดาไม่กล้าพูดอะไร

“ ฌดาขอโทษค่ะ ” เธอจำใจต้องหลีกออกไปให้ห่างจากปวีณ์

“ คุณกลับเข้าไปในกองถ่ายไป ” ปวีณ์บอกณดาอย่างไม่ใยดี จนคนถูกไล่น้ำตาปรอย

โอเคคัต!

เสียงผู้กำกับดังขึ้นเป็นสัญญาณว่างานในวันนี้เสร็จสิ้นลงด้วยดี เหลืออีกแค่ฉากเดียวคือฉากพระอาทิตย์ตกดินที่ต้องรอเวลาอีกราวสองชั่วโมง คิรากรจึงให้พนักงานของโรงแรมนำเอาอาหารและเครื่องดื่มมาเลี้ยงเจ้าหน้าที่ในกองถ่ายทุกคนจึงพากันไปที่ห้องอาหาร

“ แพร ” เสียงห้วนๆ ของปวีณ์เรียกแพรวาที่เดินเคียงไปกับคิรากรทั้งสองคนจึงหยุดเดินแล้วหันกลับมาตามเสียง

ปวีณ์สาวเท้ารวดเร็วมาหยุดตรงหน้าคนทั้งสอง เขามองแต่แพรวาไม่สนใจคิรากรที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เธอเลยสักนิด

“ คุณวีมีอะไรหรือเปล่าคะ ” แพรวาใช้น้ำเสียงเป็นทางการดูห่างเหินจนปวีณ์รู้สึกได้

เขามองหน้าเธอดวงตาซ่อนแววอาวรณ์ได้อย่างมิดชิดแล้วพูดขึ้น “ วันพรุ่งนี้เราจะออกไปถ่ายรูปที่เกาะกันกี่โมง ”

“ แปดโมงเช้าค่ะ ” แพรวาตอบ

“ แปดโมง ” ปวีณ์ทวนคำ

“ คุณปวีณ์มีอะไรอีกไหมคะ แพรต้องไปคุยกับผู้กำกับเรื่องฉากสุดท้ายของวันนี้ ” แพรวามองปวีณ์ด้วยสายตาว่างเปล่า จนปวีณ์ที่มองตาเธออยู่รู้สึกเหมือนเขากำลังมองเข้าไปในห้องที่ดำมืดจนไม่สามารถเห็นอะไรในใจของเธอได้เลย

“ ไม่มีแล้ว ” ปวีณ์ยิ้มเจื่อนถอยหลังออกมาแล้วเดินกลับไปยังชายหาด แพรวามองตามแผ่นหลังของปวีณ์จนเขาเดินไกลออกไปแล้วถอนหายใจ คิรากรขยับเข้ามาใกล้เธอสอดมือเข้าประสานกับมือของแพรวาเอาไว้เธอสะดุ้งนิดนึงเกือบจะดึงมือออก แต่พอนึกขึ้นได้ว่าเธอตกลงคบกับคิรากรแล้วเธอจึงปล่อยให้เขาจับมือของเธอเดินไปห้องอาหาร

เสียงเพลงปนเสียงพูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนานดังมาจากทางหาดส่วนตัวของเจ้าของโรงแรมที่กำลังมีงานปาร์ตี้บาบีคิวริมหาด เพื่อเป็นการขอบคุณทีมงานกองถ่ายที่ทำงานออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม

“ ขอบคุณทุกคนมากเลยนะครับที่ทำงานกันอย่างตั้งใจ ผมประทับใจในทีมเวิร์คของพวกคุณจริง ๆ ” คิรากรพูดชมทีมงานทุกคน

“ ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ คุณคิรากรมันเป็นหน้าที่ของพวกเราอยู่แล้ว ” ผู้กำกับซึ่งเป็นหัวหน้าทีมพูดขึ้น

“ คืนนี้กินกันให้เต็มที่เลยนะครับ อาหารและเครื่องดื่มของเรามีไม่อั้น ” คิรากรพูดพลางมองหาแพรวาที่ไม่ได้อยู่ตรงบริเวณงานเลี้ยง

“ ท่านรองฯ มองหาพี่แพรเหรอคะ ” ลูกหยีมองตามคิรากรที่หันซ้ายทีขวาที

“ คุณแพรไม่ได้ออกมาเหรอครับ ” คิรากรถาม

“ เดี๋ยวก็มาค่ะ พี่แพรคุยโทรศัพท์อยู่ในห้องค่ะ ” ลูกหยีตอบ

“ อ้อ ” คิรากรพยักหน้ารับรู้

ประตูบานเลื่อนที่เปิดออกไปที่ระเบียงในห้องของแพรวาถูกปิดเอาไว้เพราะเธอไม่ต้องการได้ยินเสียงอึกทึกที่ดังมาจากด้านนอก

‘ แกว่าอะไรนะแพร! ’ เสียงปลายสายดังขึ้นอย่างตกใจ

‘ ทำไมแกจะต้องเสียงดังด้วยยายสาว หูฉันแทบจะแตก ’

‘ ก็ฉันตกใจนี่ เมื่อกี้แกว่าอะไรนะ ’ สุรนันทน์เสียงเบาลงแต่ก็ยังเต็มไปด้วยความตระหนกสงสัย

‘ ฉันบอกว่าฉันตกลงคบกับคุณกรแล้ว ’ แพรวาน้ำเสียงเรียบ ๆ

‘ แกไปตกลงกับเขาได้ยังไงแล้วพี่วีล่ะ พี่วีรู้เรื่องนี้หรือยัง ’

‘ ทำไมเขาจะต้องมารู้เรื่องส่วนตัวของฉันด้วย ที่เรื่องของเขากับคุณณดาฉันยังไม่อยากรู้เลย ’ แพรวาสะบัดหางเสียงอย่างไม่พอใจ

‘ เฮ้อ! ’ สุรนันทน์ถอนหายใจ

‘ คุณกรเขาเป็นคนดีนะสาว ดีมากด้วยฉันเชื่อว่าเขาจะทำให้ฉันลืมเรื่องที่ผ่านมาได้ ’ น้ำเสียงของเธอเหนื่อยอ่อน

‘ ถ้าแกตัดสินใจแล้วฉันก็เอาใจช่วยนะ ฉันขอให้ความรักครั้งใหม่ของแกมีแต่ความสุขและก็ขอให้คุณกรเป็นคนดีจริง ๆ อย่างที่แกคิดแล้วกัน ’

‘ ขอบใจนะสาว ’ แพรวายิ้มแต่ก็ไม่เต็มปากนัก เธอกดวางโทรศัพท์นั่งคิดอะไรอีกครู่หนึ่งจึงลุกเดินออกจากห้องไป

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว