email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 4.2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ย. 2563 21:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 4.2
แบบอักษร

 

หัวหน้าแผนกและผู้จัดการฝ่ายต่างทยอยกันเข้าห้องประชุมเพราะใกล้ถึงเวลาประชุมแล้วพนักงานแผนกประชาสัมพันธ์ที่จะต้องดูแลเรื่องงานครั้งนี้โดยตรงก็เข้าห้องประชุมกันครบทุกคนรวมทั้งแพรวาด้วย เหลือก็เพียงบริษัทเอาท์ซอร์ซที่ทองธาราจ้างให้ทำเว็บไซต์ให้ที่ยังมาไม่ถึง

ลูกหยีพนักงานคนหนึ่งของแผนกประชาสัมพันธ์จัดการแจกเอกสารให้กับผู้เข้าร่วมประชุมทุกคนจนครบถ้วนและเอาเอกสารที่จะส่งมอบให้กับบริษัททำเว็บไซต์วางไว้ตรงตำแหน่งที่พวกเขาจะเข้ามานั่งซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับที่นั่งของแผนกประชาสัมพันธ์เพื่อสะดวกแก่การพูดคุยและสรุปงาน

เสียงเลขานุการของคิรากรเปิดประตูห้องประชุมเข้ามาพร้อมกับชายหญิงอีกสองคนที่เดินตามเข้ามาติดๆ ทุกสายตาในห้องประชุมจึงมองไปที่ทั้งสองคนเป็นตาเดียว

“ พี่วี ” แพรวาดวงตาเบิกกว้างหัวใจเต้นตึก ๆ เธอจำต้องพยายามควบคุมตัวเองแต่พอเห็นผู้หญิงอีกคนที่เดินเคียงข้างปวีณ์เข้ามาหัวใจของเธอก็วูบหล่นจนเกือบจะควบคุมไม่ได้ดวงตาของแพรวาสั่นไหวชั่วแวบเดียวก็กลับมาเป็นปรกติ

ส่วนปวีณ์ที่รู้อยู่แล้วว่าเขาจะต้องทำงานให้กับใครเขาจึงควบคุมตัวเองได้ดีกว่าแต่สิ่งที่ทำให้ปวีณ์รู้สึกไม่พอใจก็คือการแต่งตัวของอดีตภรรยา ด้วยแพรวาใส่เดรสสั้นรัดรูปร่างจนเห็นสัดส่วนของเธอโดยไม่ต้องจินตนาการถึงจะสวมทับด้วยเสื้อสูทก็เถอะและยังจะทรงผมบ๊อบสั้นที่เธอเพิ่งจะตัดใหม่มันทำให้เธอดูสวยสดใสขึ้นก็จริงอยู่แต่เขาชอบผมยาวของเธอมากกว่า ดวงตาของปวีณ์จึงซ่อนความหึงหวงไม่พอใจเอาไว้ไม่ได้เลย

“ วีคะ เราเข้าไปนั่งเถอะค่ะ ” ณดาสอดเรียวแขนกลมกลึงของเธอเข้าไปเกาะเกี่ยวแขนล่ำของปวีณ์พาเขาเดินเข้าไปนั่งตรงเก้าอี้ที่วางอยู่

ปวีณ์ขยับแขนออกเดินตรงไปนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามแพรวาอย่างตั้งใจ เขายิ้มบางเอ่ยทักทายแพรวา “ สวัสดีครับคุณแพรวา ”

แพรวายืดตัวตรงยิ้มเยือกเย็นทักทายกลับประสานสายตากับปวีณ์ “ สวัสดีค่ะคุณปวีณ์ ”

พรประทีปสะกิดแขนลูกหยีที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เธอสองคนมองหน้ากันแล้วทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกรู้สึกถึงความยากลำบากในหนทางการทำงานร่วมกันของทั้งสองคน

“ สวัสดีค่ะน้องแพรวา ไม่ได้เจอกันตั้งนานสวยขึ้นนะคะ ” ณดาทำเป็นทักทายแพรวาอย่างเป็นมิตรแต่สายตาของเธอเยาะเย้ยแพรวาจนพรประทีปและลูกหยียังรู้สึกได้

“ สวัสดีค่ะ คุณณดาเองก็ดูไม่เปลี่ยนไปเลยนะคะ ” แพรวายังยิ้มเยือกเย็นควบคุมตัวเองได้เป็นอย่างดี

ณดากัดฟันกรอดคำว่า ‘ ไม่เปลี่ยนไปเลยของแพรวาหมายถึงอะไร ’ ยิ่งสายตานิ่งเฉยอ่านยากนั้นอีกที่ทำให้ณดาเดาความหมายของคำพูดนั้นไม่ถูกเลย

“ มากันครบแล้วผมจะเริ่มประชุมเลยนะครับจะได้ไม่เสียเวลา ” คิรากรพูดขึ้นพร้อมพยักหน้าให้ผู้ช่วยของเขาเปิดจอโปรเจคเตอร์ ทุกคนจึงมุ่งความสนใจไปที่ท่านรองประธานของบริษัท

การประชุมดำเนินไปเรื่อย ๆ ทุกคนตั้งใจฟังสิ่งที่คิรากรกำลังพูดยกเว้นปวีณ์ที่ดูไม่ค่อยจะมีสมาธินัก เขาคอยชายตามองแพรวาเป็นระยะๆ แต่แพรวาไม่สนใจยิ่งทำให้ปวีณ์หัวร้อนหน้าร้อนวูบวาบไปหมด ยิ่งเวลาที่เขาเห็นสายตาของแพรวาที่เอาแต่มองคิรากรไม่รู้เพราะเธอกำลังจดจ่ออยู่กับงานหรือมองเพราะความรู้สึกอย่างอื่นกันแน่มันทำให้ปวีณ์ไม่แทบจะหมดความอดทนอยู่รอมร่อ

“ ผมจะให้คุณแพรวาเป็นคนอธิบายแคมเปญของงานในครั้งนี้ให้ทุกคนได้ฟังกันนะครับ ”

คิรากรหันมามองแพรวาด้วยสายตาที่จุดฉนวนระเบิดในอกของปวีณ์จนเขารู้สึกถึงแรงปะทุมหาศาลที่มันอัดแน่นอยู่ข้างใน

แพรวาลุกขึ้นจากเก้าอี้ของเธอเดินสง่างามตรงไปที่ด้านหน้าของห้องประชุมเธอดูมั่นใจในทุกท่าทางที่แสดงออก น้ำเสียงที่ใช้ในการอธิบายฟังดูนุ่มนวลมีจังหวะจนคนฟังแทบจะเคลิ้มไปกับความอ่อนหวานของเส้นเสียง ปวีณไม่เคยเห็นเวลาที่แพรวาทำงานเขาแทบจะไม่เชื่อสายตาตัวเอง เพราะที่เขาจำได้คือแพรวาผู้หญิงที่อ่อนแอแก้ไขปัญหาเองไม่ได้ ผู้หญิงที่ชอบทำตัวเหมือนเด็กๆ เวลาที่อยากจะอ้อนขออะไรสักอย่าง ผู้หญิงที่ลืมแม้กระทั่งเติมน้ำมันรถจนรถดับกลางทาง แต่ตอนนี้ภาพพวกนั้นถูกแทนที่ด้วยภาพของผู้หญิงเก่งคนหนึ่งทำให้เขาตกหลุมรักเธออีกครั้ง

“ วีคะ! ” ณดาทำเสียงกระเง้ากระงอดไม่พอใจ

“ อะไรครับ? ” ปากตอบแต่สายตายังคงมองแต่คนที่อยู่หน้าห้อง

“ ณดาไปห้องน้ำนะคะ ” ณดาทนนั่งดูสายตาชื่นชมลึกซึ้งของปวีณ์ที่มองอดีตภรรยาไม่ได้แล้วขืนให้เธอนั่งอยู่ตรงนี้อีกแค่นาทีเดียวเธอจะต้องอกแตกตายแน่ ๆ เธอจึงต้องลุกขึ้นไปสงบจิตสงบใจเสียแล้วค่อยกลับมาเผชิญหน้ากับอดีตภรรยาของผู้ชายที่เธอจะไม่ยอมให้หลุดมือไปอีก

“ ก็ไปสิครับ ” ปวีณ์ไม่ได้สนใจ ณดาจึงลุกขึ้นสะบัดหน้าเดินฉับๆ ออกไป

แพรวามองตามไปแวบหนึ่งก็ละวายตากลับมาสบตากับปวีณ์พอดี ดวงตาที่เป็นประกายระยิบระยับกลับมาเป็นปรกติราวกับไม่ได้มีความรู้สึกอะไรเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ปวีณ์เสมองไปทางอื่นแพรวาหางตากระตุกเล็กน้อย

“ แคมเปญนี้เราจะเริ่มกันในอีกหนึ่งสัปดาห์ข้างหน้า ค่ะและหลังจากนั้นอีกหนึ่งสัปดาห์ถึงจะมีงานแกรนด์โอเพนนิ่ง ” แพรวาพูดจบก็ค้อมศีรษะแล้วเดินกลับมาที่เก้าอี้เธอตวัดหางตาผ่านปวีณ์อย่างไม่พอใจ

“ มืออาชีพหน่อยสิ เราต้องทำงานด้วยกันอีกนานนะ พี่หวังว่าแพรคงจะแยกแยะได้ว่าควรทำตัวยังไง ” ปวีณ์ยิ้มหยัน

“ แพรมีสปิริตพอค่ะ ” เธอพูดรอดไรฟันที่ขบกันแน่น

“ ก็ดี ” ปวีณ์ยักไหล่เอนตัวพิงพนักเก้าอี้

พรประทีปมองอดีตคู่สามีภรรยาสลับกันแล้วถอนหายใจ

“ พี่พรคะ ลูกหยีว่าเราคงปล่อยให้พี่แพรติดต่องานกับคุณปวีณ์และคุณณดาตามลำพังไม่ได้นะคะ ” ลูกหยีพูดอย่างเป็นกังวล

“ พี่เห็นด้วย ” พรประทีปยังคงมองทั้งสองคนสลับกันไปมาพลางคิดว่าจะจัดการยังไงให้งานออกมาราบรื่นที่สุดและไม่ให้เกิดปัญหา

“ พี่พร ” ลูกหยีสะกิดพรประทีปอีกครั้งแล้วบุ้ยปากไปทางร่างอวบอัดที่เดินกลับเข้ามา

“ นี่ก็อีกคน ” พรประทีปอยากจะเอาหัวโคกโต๊ะให้รู้แล้วรู้รอด

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว