ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ ทุกคนคือความสุขของเราสัญญาว่าจะเขียนให้ดี แล้วน้อมรับทุกคำติชมของทุกคนนะคะ(แต่อย่าเเรงมาก555) เม้นกันเยอะๆนะคะ

ชื่อตอน : 44คิดทบทวน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ย. 2563 12:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
44คิดทบทวน
แบบอักษร

เคเลนที่ยิ่งเห็นสภาพร่างกายและจิตใจของคนตรงหน้าเขาก็ยิ่งต้องจำใจที่จะบอกเรื่องนี้ให้กับผู้เป็นเพื่อนทราบเพราะถ้าปล่อยให้หญิงสาวรับชะตากรรม​ตัวคนเดียวมันคงไม่ดีต่อเธอและลูกในท้องแน่

 

"แต่ในสถานการณ์​แบบนี้ผมอยากให้คุณคิดทบทวนอีกสักครั้งว่าใจของคุณต้องการสิ่งไหน​เพื่อทบทวนเรื่องราวต่างๆที่ใจของคุณต้องการ​ ผมคงไม่อาจทนปิดเรื่องนี้ได้กับเพื่อนผมหรอกเพราะผมทราบดีว่าการมารู้ทีหลังว่าตัวเองมีครอบครัวเมื่อสายเป็นเช่นไร"

เคเลนเอ่ยเตือนสติคนตรงหน้าอีกครั้ง​เพียงหวังดึงสติเธอไม่ให้ความน้อยเนื้อต่ำใจมาเป็นอารมณ์​ตัดสินปัญหาทุกอย่าง

ร่างบางหยุดสะอื้นไห้ฟังคนตรงหน้าพูด​ ซึ่งมันก็จริงเธอไม่ควรมัวเเต่ร้องไห้กับสิ่งนี้คนเดียวเธอควรต้องทำอะไรสักอย่างเพียงทำให้คำว่าครอบครัวกับลูกน้อยที่จะลืมตาดูโลก

“แต่ถ้าสิ่งที่พิมพ์ทำมันกลับกลายเป็นทำให้ชีวิตของเขาทรมานพิมพ์ก็คงไม่อยากจะเสี่ยงค่ะ เพราะคนอย่างซูตานคงไม่นิ่งนอนใจเป็นแน่”

หญิงสาวพร่ำบอกกับคนตรงหน้าแม้เธอจะคิดถึงอลันขนาดไหนแต่ถ้าให้เลือกกลับไปเผชิญหน้าคนที่เป็นดั่งพ่อของสามี ใจเเกร่งเธอก็สั่นไหวด้วยความกลัว โดยเฉพาะคำพูดโหดเหี้ยมที่เธอได้ยินมันยิ่งทำให้เธอกลัว

“แต่ถ้าครั้งนี้คุณพิมพ์ลองสู้อีกสักครั้งมันอาจจะเป็นครั้งที่ดีก็ได้นะครับ ผมเชื่อว่าคนอย่างไอ้อลันมันไม่ปล่อยคุณให้อยู่ในอันตรายเป็นแน่”

 

“แล้วถ้าพิมพ์กลับไปพิมพ์จะต้องอยู่ในฐานะอะไรหรอคะ คนอาศัย หรือเมียน้อย คุณอลันเขามีครอบครัวที่ดีแล้วพิมพ์ไม่อยากเข้าไปเป็นคนที่ทำลายชีวิตคู่ของเขาหรอกค่ะ”

หญิงสาวตัดพ้อออกมาด้วยใจนึก เขามีครอบครัวอยู่แล้วเหตุอันใดที่ต้องให้คนอย่างเธอเข้าไปทำลายชีวิตเขาด้วยไหนจะพ่อของเขาอีกที่ดูก็รู้ว่าคงต้องจัดการเธอเข้าสักวัน

“อย่าพึ่งเอาความน้อยอกน้อยใจมาเป็นเครื่องตัดสินอนาคตสิครับ ต่อให้คุณไม่ทำตามใจตัวเองแต่ก็ช่วยทำตามหน้าแม่ที่ดีด้วยเถอะครับคงไม่มีใครอยากเกิดมาโดยไม่เห็นหน้าพ่อหรอกอจริงไหมแล้วไหนจะค่าเลี้ยงดูอีกผมคิดว่าทางที่ดีคุณควรบอกเรื่องนี้ให้ไอ้อลันทราบเถอะครับ”

เคเลนเริ่มมีสีหน้าจริงจังอีกครั้งเมื่อเห็นท่าทีอีกคนยังนิ่งเงียบเหมือนกับเธอไม่ได้สนใจคำพูดของเขาสักเท่าไหร่ซึ่งมันยิ่งทำให้เขาเริ่มหมดความอดทน

“ฮึก...ขอฉันคิดทบทวนอีกสักครั้งก่อนได้ไหมคะ ตอนนี้ฉันคงยังไม่พร้อมที่จะตัดสินใจอะไร”

ร่างบางกล่าวขึ้นพร้อมเอื้อมมือไปจับผ้าห่มตวัดขึ้นปกคลุมกายเอาไว้ร่างกายของเธอเริ่มหนาวสั่นจากเครื่องปรับอากาศภายในห้องจนเเทบจะไม่ได้สนใจชายหนุ่มที่ยืนข้างเตียง

“งั้นเชิญคุณพักผ่อนเถอะครับ เรื่องที่เหลือผมขอจัดการเองเพราะต่อให้คุณไม่่อยากบอกเเพื่อนผม ผมก็ต้องเป็นคนบอกเพราะผมไม่อยากให้เพื่อนผมมาเสียใจทีหลัง ขอบคุณนะครับที่ให้ความร่วมมือหวังว่าหลังจากนี้คุณจะใช้หัวใจมากกว่าการใช้อารมณ์ในการตัดสินนะครับ”

เคเลนกล่าวทิ้งท้ายก่อนจะเริ่มก้าวอย่างกระชับกระเชงออกจากห้องไป

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว