email-icon facebook-icon Instagram-icon

เรื่องที่10ของไรท์นะคะฝากกดไลค์ กดติดตาม กดคอมเม้นเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์ตัวน้อยๆคนนี้ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ🙏🏻❤️😘😘😘

ตอนที่4(ตรวจภายใน?)

ชื่อตอน : ตอนที่4(ตรวจภายใน?)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.9k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ค. 2563 14:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่4(ตรวจภายใน?)
แบบอักษร

 

โรงพยาบาลQ

16:30น.

เจ้าหญิง อัยย์ญาดา...

“รอพี่อยู่ตรงนี้นะครับ ห้ามไปไหนนะ”พี่ชายเอ่ยขึ้นพร้อมกับปล่อยมือให้ฉันนั่งลงบนโซฟาราคาแพงตรงหน้าทางเดิน

“ค่ะ^_^”ฉันเอ่ยตอบพี่ชายไปพลางนั่งลง พี่ชายก็ยื่นมือมาขยี้ผมฉันเล่น

“น่ารักที่สุด เดี๋ยวพี่มานะครับ^_^”พี่ชายเอ่ยบอกฉัน ฉันก็พยักหน้ารับคำเขา และพี่ชายก็ค่อยๆเดินหายไปตามทางเดิน ฉันก็ทอดสายตามองไปรอบๆโรงพยาบาลที่เวลานี้ค่อนข้างจะเงียบเพราะหมดเวลาทำการของโรงพยาบาลนี้แล้วและชั้นนี้คงจะเป็นชั้นพักผ่อนส่วนตัวของพวกแพทย์ใหญ่ๆเก่งๆแหละมั่งเพราะบนนี้ไม่มีคนไข้เดินผ่านไปผ่านมาเลย

“เงียบจัง”ฉันพูดขึ้นและกรอกสายตามองไปอย่างหวาดระแวงเพราะที่นี้เป็นสถานที่โรงพยาบาลที่มีคนป่วยนับพันเข้ามารับการรักษาและใครจะหายหรือจะมาจบชีวิตลงที่นี้ซึ่งตรงนี้ทั้งฉันและคนอื่นๆไม่สามารถรู้ได้

“คนไข้ครับ”เสียงนุ่มทุ้มละมุนของผู้ชายดังขึ้นทำให้ฉันตกใจสะดุ้งรีบขยับตัวหนีและหันไปมองเขาทันที

“คะคุณหมอมีอะไรเหรอคะ?”ฉันที่หันไปก็พบกับผู้ชายในชุดกาวน์สีขาวสะอาดหน้าตาดูดีและดูภูมิฐานและที่สำคัญเขาหล่อจัง

“ขอโทษนะครับ ยินดีที่จะตรวจภายในไหมครับ?”คุณหมอเอ่ยขึ้น ทำให้ฉันเบิกตาโตขึ้นรีบหุบขาตัวเองทันที

“เจ้าหญิงไม่ได้เป็นอะไรนะคะคุณหมอ เจ้าหญิงแค่มารอพี่ชาย”ฉันบอกคุณหมอไปอย่างไวด้วยน้ำเสียงร้อนรนทำให้คุณหมอยิ้มขำกับท่าทางของฉัน

พรึบ

“ลองตรวจสักนิดไม่เป็นไรหรอกครับ ผมยินดีตรวจให้ฟรี^_^”คุณหมอเอื้อมมือมายันกับพนังโซฟาที่ฉันนั่งและโน้มตัวเข้ามาหาฉันทำให้ใบหน้าของเราสองคนอยู่ใกล้กันจนฉันได้กลิ่นลมหายใจหอมๆของเขา หัวใจของฉันเต้นระรัวเร็วอย่างบ้าคลั่งเหมือนหัวใจกำลังจะหลุดออกมา

“แต่ว่า”ฉันพูดขึ้นด้วยนำ้เสียงติดขัดทำให้คุณหมอยื่นใบหน้าขาวๆของเขาเข้ามาใกล้ฉันมากกว่าเดิม ทำให้ฉันหลับตาปี๋จิกเล็บเเน่นด้วยความตื่นเต้น

“ลองสักนิดเถอะครับไม่เสียหายอะไร”เขากระซิบเสียงแหบพร่าที่ข้างหูฉัน

“เด็กๆรุ่นหนูเขาก็มาตรวจกันเยอะแยะไป”คุณหมอยังคงพูดต่อทำให้ฉันใจดีสู้เสือเอื้อมมือทั้งสองข้างไปดันหน้าอกของคุณหมอให้ออกไปห่างจากฉัน และก็เป็นผลคุณหมอยอมถอยห่างออกไปจากฉัน เขายืนตัวตรงเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงสีดำผ้าเนื้อดีและมองจ้องมาที่ฉัน

“วันนี้โปรโมชั่นเลยนะ ตรวจฟรี^_^”คุณหมอเอ่ยขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มพิฆาตใจนั่นยิ่งทำให้ใจดวงน้อยๆของฉันเต้นรัวเร็วมากขึ้นกว่าเดิม

“คนไข้เป็นโรคหัวใจเหรอครับ?”คุณหมอชำเลืองสายตามองตำ่ลงมาที่หน้าอกของฉันที่ตอนนี้ฉันยื่นมือมากุมหน้าอกข้างซ้ายของตัวเองอยู่

“ป่ะป่าวค่ะ”ฉันเงยหน้าขึ้นไปตอบคุณหมอ เขาก็ยิ้มมุมปากให้ฉันและผายมือเชื้อเชิญให้ฉันเดินตามเขาไป

“ลองไปคุยกันที่ห้องตรวจดีกว่าครับ”

“แต่ว่า”ฉันกำลังจะเอ่ยปฏิเสธคุณหมอแต่ดูเหมือนเขาจะไม่มีทางยอมแน่ๆฉันเลยต้องจำใจลุกขึ้นยืนและเดินตามเขาไป ฉันแอบลอบมองแผ่นหลังกว้างไหล่กว้างของเขา

“คุณหมอแทน สวัสดีค่ะ^_^”

“สวัสดีครับ^_^”

ตลอดทางเดินต่างมีพยาบาลสาวพากันหยุดยืนและยกมือไหว้สวัสดีคุณหมอตลอดทาง ดูเหมือนคุณหมอเขาจะชื่อคุณหมอแทนนะ ชื่อเพราะจัง^_^

“เชิญครับ^_^”คุณหมอเอ่ยขึ้นเมื่อเราสองคนมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าบานประตูสีขาวฉันก็มองหน้าเขาและทำตาปริบๆที่ตอนนี้คุณหมอเปิดประตูให้ฉันและเอ่ยให้ฉันเข้า

“ค่ะ”ฉันพยักหน้าเข้าใจและยอมเดินเข้าไปในห้อง ก็พบว่าห้องนี้เป็นห้องสำหรับตรวจภายในจริงๆด้วยและดูเหมือนเมื่อกี้จะมีป้ายบอกว่าแผนกสูตินารีเวชด้วยนะ

“ถอดกางเกงชั้นในด้วยครับ”คุณหมอเอ่ยขึ้นเมื่อฉันยังคงมองสำรวจไปรอบๆห้องเครื่องมือที่นี้ทันสมัยมากพอๆกับที่โรงพยาบาลของคุณพ่อของฉันเลยและดูเหมือนที่โรงพยาบาลนี้จะเป็นคู่แข่งของโรงพยาบาลคุณพ่อฉันน่ะ ฉันเคยได้ยินเกี่ยวกับเรื่องธุรกิจโรงพยาบาลที่คุณพ่อกับคุณแม่คุยกันเมื่อหลายวันก่อน

“คะ?”ฉันหันไปเอ่ยถามคุณหมอด้วยความไม่เข้าใจ คุณหมอก็ค่อยๆเดินเข้ามาหาฉัน

“ก็คุณคนไข้สนใจตรวจภายในกับผมไม่ใช่เหรอครับ ถ้าจะตรวจก็กรุณาถอดกางเกงชั้นในออกด้วยครับ^_^”คุณหมอเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงนุ่มนวลและแววตาที่หวานหยดย้อยของเขากำลังทำให้หัวใจของฉันอ่อนระทวย

“จะดีเหรอคะ น้องหญิง”ฉันเอ่ยขึ้นเบาๆใบหน้าของฉันร้อนผ่าวขึ้นมา คุณหมอก็หันมามองหน้าฉัน

“หรือว่าอยากจะให้ผมถอดให้^_^”คุณหมอเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงทะเล้นและเเววตาที่จ้องมองไปยังเบื้องล่างของฉัน

“ไม่เป็นไรค่ะ น้องหญิงถอดเองได้”ฉันตอบคุณหมอไปและยืนรอให้เขาหันไปทางอื่น แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ยอมหันไปเลยเพราะเขาเอาแต่จ้องมองฉัน

“คุณหมอช่วยหันไปทางอื่นก่อนได้ไหมคะ?”

“อ๋อ ได้ครับไม่มีปัญหา^_^”คุณหมอเอ่ยขึ้นและเขาก็รีบหันหลังให้ฉันเดินไปเตรียมอุปกรณ์มาตรวจภายในของฉัน ฉันก็ค่อยๆเอื้อมมือไปจับขอบกางเกงชั้นในและค่อยๆถอดกางเกงชั้นในออกจากของสงวนของฉัน ซึ่งฉันเองก็ยังไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่

“เสร็จแล้วขึ้นเตียงนอนเลยครับ”คุณหมอเอ่ยขึ้น ทำให้ฉันรีบเก็บแพนตี้ตัวจิ๋วสีขาวของฉันใส่กระเป๋ากระโปรงนักเรียนทันที

“ค่ะ”ฉันตอบเขาไปและค่อยๆเดินไปยังเตียงนอนของคนไข้และค่อยๆขึ้นไปนั่งและล้มตัวลงนอนบนที่นอน คุณหมอค่อยๆเดินมาหาฉัน

“ยกขาขึ้นครับ”คุณหมอหยุดยืนตรงปลายเตียงและเอ่ยขึ้น ฉันก็ค่อยๆยกขาขึ้นตามคำสั่งของเขา

“อ้าครับ”คุณหมอเอ่ยขึ้นอีกฉันก็ยันขาขึ้นและค่อยๆอ้าขาทั้งสองข้างออกจากกัน เขาเป็นคุณหมอเขาคงไม่คิดที่จะลวนลามฉันหรอกนะ เพราะคุณแม่มักจะบอกฉันว่าพวกคุณหมอมีจรรยาบรรณ และคุณหมอคนนี้ก็เป็นนายแพทย์

นายแพทย์ ธนาธิป กิจโภชัย

หัวหน้าแผนกสูตินารีเวช

“อย่าเกร็งนะครับ”คุณหมอเอ่ยขึ้นทำให้ฉันละสายตาจากโต๊ะทำงานที่มีป้ายชื่อของแพทย์เจ้าของโต๊ะถูกวางอยู่

“ค่ะ”ฉันเอ่ยขึ้นเอามือทั้งสองข้างมาวางบนหน้าท้องของตัวเองและค่อยๆผ่อนลมหายใจเข้าออกอย่างช้าๆ

“อ๊ะ!”ฉันร้องขึ้นด้วยความตกใจที่อยู่ดีๆสัมผัสอบอุ่นของอะไรสักอย่างสัมผัสลงมาบนกลีบกุหลาบของฉันอย่างแผ่วเบาแต่ฉันไม่เคยมาแก้ผ้าต่อหน้าใครเลย ฉันเคยไปตรวจภายในแต่คุณแม่เป็นคนตรวจให้เพราะเวลาฉันมีประจำเดือนที่ไรมักจะปวดท้องจนไปเรียนไม่ไหวทุกทีเลย

“ขอโทษครับ”คุณหมอเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงรู้สึกผิด

“ไม่เป็นไรค่ะ”ฉันตอบคุณหมอไป

“ผมขออนุญาตทำต่อนะครับ”

“ค่ะ”

“เคยไปตรวจภายในที่ไหนมาก่อนรึป่าวครับ?”

“เคยค่ะแต่คุณแม่เป็นคนตรวจให้ค่ะ”

“แพทย์หญิงเวียงพิงค์ใช่ไหมครับคุณแม่ของคุณ?”คุณหมอเอ่ยถามฉันขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ธรรมดาแต่ฟังดูแปลกๆยังไงชอบกล

“ใช่ค่ะ ไม่ทราบว่าคุณหมอรู้จักคุณแม่ของน้องหญิงด้วยเหรอคะ?”

“ไม่รู้จักเป็นการส่วนตัวหรอกครับ แต่คุณแม่ของคุณเป็นคุณหมอที่เก่งมากผมเลยรู้จักและชื่นชม”เสียงคุณหมอตอบฉันมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

“อ๋อค่ะ”

“ไม่ทราบว่าคุณมีแฟนรึยังครับ?”คุณหมอที่เงียบไปนานก็เอ่ยขึ้นมา

“ยังค่ะ”ฉันตอบคุณหมอไปตามความจริง คุณหมอก็พยักหน้า และเขาก็ค่อยๆหันไปให้ความสนใจกับความเป็นสาวของฉันต่อ ฉันก็นอนเม้นริมฝีปากแน่น

“อื้ออออ”ฉันเผลอร้องเสียงน่าอายออกมาเมื่อคุณหมอใช้ปลายนิ้วเรียวขาวของเขาลูบไล้ไปกับกลีบกุหลาบของฉัน

“อดทนนิดนึงนะครับผมขอดูตรงนี้สักครู่”คุณหมอเงยหน้ามามองหน้าฉันพร้อมกับเอ่ยขึ้น ฉันที่ทำอะไรไม่ถูกได้แต่กัดริมฝีปากแน่นใบหน้าร้อนผ่าว

“เสร็จแล้วครับ”เสียงนุ่มทุ้มละมุนเอ่ยขึ้นทำให้ฉันถอนหายใจออกมาอย่างแรงและรู้สึกผ่อนคลายอย่างไวบอกไม่ถูก

“ค่ะ”

“คนไข้ไม่มีอะไรผิดปกตินะครับแต่นี่นามบัตรของผม ผมให้คุณ”เขาเอ่ยขึ้นเมื่อฉันยันตัวลุกขึ้นนั่งบนที่นอนแล้ว ฉันก็มองหน้าเขาสลับกับนามบัตรที่มีชื่อจริงเบอร์โทรของเขาอยู่ แต่เมื่อกี้เขายังไม่ได้ใส่เครื่องตรวจเข้าไปในตัวของฉันเลยนะ

“เอาไว้โทรมาปรึกษาผมเรื่องการปวดท้องประจำเดือนของคุณ^_^”คุณหมอเอ่ยขึ้นพร้อมกับยักคิ้วข้างหนึ่งให้ฉัน ฉันจึงยื่นมือไปรับนามบัตรมาจากเขา

“คุณหมอรู้ได้ยังไงคะว่าน้องหญิงชอบปวดท้องประจำเดือน?”ฉันเอ่ยถามคุณหมอไปด้วยความสงสัยว่าเขารู้ได้ยังไง

“มันเป็นธรรมชาติครับ^_^”เขาตอบฉันมาและเก็บอุปกรณ์เครื่องมือของเขาเก็บอย่างเรียบร้อยภาพตรงนี้ทำให้ฉันละสายตาจากเขาไปไม่ได้จริงๆ

“ผมชื่อแทนนะครับยินดีที่ได้รู้จัก เรียกผมว่าหมอแทนเฉยๆก็ได้ครับ”เขาหันมาบอกฉันพลางยื่นมือมาตรงหน้าฉัน

“ค่ะยินดีที่ได้รู้จัก น้องหญิงชื่อเจ้าหญิงค่ะคุณหมอเรียกว่าน้องหญิงเฉยๆก็ได้เหมือนกันค่ะ^_^”ฉันยื่นมือไปจับกับคุณหมอและเอ่ยบอกเขา เขาก็ยิ้มให้ฉันและพยักหน้าเข้าใจ

“ชื่อหวานจัง คนก็น่าจะหวานนะครับ”คุณหมอเอ่ยขึ้นแววตาของเขาเปล่งประกายแวววาว ใจของฉันเต้นแรงขึ้นมาอีกแล้ว

“รีบใส่กางเกงชั้นในเถอะครับน้องหญิง ป่านนี้พี่ชายของน้องหญิงน่าจะคุยกับศาสตราจารย์เสร็จแล้วละครับ”คุณหมอแทนเอ่ยบอกฉัน จริงสิฉันลืมพี่ชายไปเลย พี่ชายสั่งให้ฉันนั่งรอเข้าห้ามไปไหนนี่หน่า

“อ๋อ ผมลืมขอโทษครับ”คุณหมอเอ่ยขึ้นเมืื่อฉันมองหน้าเขา เขาก็รู้และหันหลังให้ฉันทันที ฉันไม่รอช้ารีบหยิบแพนตี้ตัวจิ๋วมาจากกระเป๋ากระโปรงและรีบใส่กลับเข้าไปปกปิดของสงวนของฉันทันที

“เดี๋ยวผมเดินไปส่งนะครับ”คุณหมอเอ่ยขึ้นเมื่อเขาเห็นว่าฉันทำธุระของตัวเองเสร็จแล้ว

“ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะ”ฉันโบกไม้โบกมือบอกคุณหมอว่าไม่เป็นไร ถ้าเกิดว่าพี่ชายเห็นคุณหมอเดินไปส่งฉันมีหวังพี่ชายเอาเรื่องคุณหมอแทนแน่ๆ

“ครับงั้นไว้วันหลังเราไปทานข้าวกันได้ไหมครับ?”คุณหมอแทนเอ่ยขึ้นพร้อมกับยิ้มให้ฉัน

“น้องหญิงคงไปกับคุณหมอไม่ได้หรอกคะพี่ชายกับคุณพ่อไม่มีทางอนุญาตแน่นอนค่ะ”ฉันตอบคะณหมอไปตามความจริง เขาก็ยกยิ้มมองหน้าฉัน

“ครับผมเข้าใจครับงั้นไม่เป็นไร^_^”

“ค่ะ น้องหญิงขอตัวก่อนนะคะคุณหมอแทน”

“ครับ ไว้เจอกันใหม่นะครับน้องหญิง^_^”

“ค่ะ^_^”ฉันก้มหัวให้คุณหมอแทนและค่อยๆเดินหลีกเขาออกมาจากห้องของเขาและรีบเดินไปยังที่พี่ชายบอกให้ฉันรอเขา

“เฮ้อโล่งอกไปทีพี่ชายยังไม่มา”ฉันพูดขึ้นและหย่อนก้นนั่งลงบนโซฟาที่เดิมอย่างเหนื่อยเพราะฉันกึ่งวิ่งกึ่งเดินมา

“คุณหมอแทนธนาธิป กิจโภชัย คุณหมอแทนน่ารักจัง^_^”ฉันพูดขึ้นเมื่ออ่านนามบัตรที่คุณหมอให้ฉันมา ใจของฉันก็เต้นระรัวไม่เป็นสำ่

“เอาอีกแล้้วนะเจ้าหัวใจ”ฉันพูดขึ้นและยื่นมือมากุมหน้าอกข้างซ้ายของตัวเองที่ตอนนี้หัวใจของฉันกำลังเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งเมื่อนึกถึงรอยยิ้มของคุณหมอแทน

ตอนที่4มาแล้วนะคะ

พี่แทนของเรารุกน้องหนักมาก

นี่พี่แทนเริ่มแผนแล้วใช่ไหมคะ

สงสารเจ้าหญิงที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยแต่กลับต้องมาโดนพี่แทนทำร้าย

1คอมเม้นของรีดเดอร์

เท่ากับ1ร้อยล้านกำลังใจของไรท์

ขอบคุณค่ะ🙏🏻😘❤️❤️😘😘

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว