email-icon facebook-icon

สวัสดีค่าาาาาาาาาาาา ยินดีต้อนรับเข้าสู่หน้าเพจของแพรสีนิลนักเขียนมือใหม่ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนค่ะ ❤️

บังเอิญรัก - ตอนที่ 5 ทาบทามให้ลูกชาย

ชื่อตอน : บังเอิญรัก - ตอนที่ 5 ทาบทามให้ลูกชาย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 19k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ต.ค. 2563 21:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บังเอิญรัก - ตอนที่ 5 ทาบทามให้ลูกชาย
แบบอักษร

ตอนที่ 5 ทาบทามให้ลูกชาย 

1 อาทิตย์ถัดมา @โรงพยาบาล 

หลังจากเหตุการณ์วันนั้น นิลก็ไม่กลับไปนอนที่คอนโดอีกเลย  เธอใช้วิธีขับรถไปกลับระหว่างบ้านกับโรงพยาบาลแทน ถึงแม้จะต้องเหน็ดเหนื่อยกับระยะทางและการจราจรที่แสนติดขัด แต่มันก็ทำให้เธอรู้สึกสบายใจมากกว่า 

ชีวิตของเธอกลับมาดำเนินอย่างราบเรียบ สงบสุขดังเดิม เธอไม่ได้พบกับคชาอีกเลย อีกฝ่ายเงียบหายไปราวกับไม่เคยปรากฏตัว พร้อม ๆ กับสต๊อกเกอร์คนนั้นก็เงียบหายไปเช่นกัน  

ก้อกก้อกก้อก 

“ขออนุญาตค่ะ” 

นิลเคาะประตูห้องพัก VIP ตามมารยาท ก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนบานประตูออกกว้าง เดินเข้าไปทักทายคนไข้พร้อมรอยยิ้มหวาน ข้างกายคือหมอเกมส์ รุ่นพี่ Resident ที่กำลังต่อเฉพาะทาง และตามด้วยทีมน้อง ๆ นักศึกษาแพทย์ที่มาราวน์คนไข้ด้วยกัน 

“เป็นยังไงบ้างคะ รู้สึกดีขึ้นบ้างไหมคะ วันนี้ทานยาครบตามที่หมอสั่งไหมเอ่ย” 

“ดีขึ้นแล้วครับคุณหมอ แต่ผมขอลดยาลงหน่อยไม่ได้หรอ กินแต่ละทีแทบจะอิ่มแทนข้าวเลยครับ” 

“แต่ถ้าลดยาแล้วอาการไม่ดีขึ้น แบบนี้คนไข้คนไข้ก็ต้องมาหาหมอบ่อย ๆ นะคะ” 

สีหน้าของคนไข้เศร้าสลดลงทันทีที่ฟังจบ นิลหัวเราะเบา ๆ อย่างนึกเอ็นดูกับคำขอ  

“ทุกอย่างถือว่าดีขึ้นมากเลยนะครับ ทั้งระดับน้ำตาล และระดับความดัน หมอขอดูอาการอีกระยะ ถ้าทุกอย่างคงที ก็จะได้กลับบ้านเร็ว ๆ นี้นะครับ” 

นิลก้มหน้าอ่านผลการเปลี่ยนแปลงจากการปรับยาใหม่ของคนไข้แล้วคลี่ยิ้มหวาน ดีใจที่คนไข้อาการดีขึ้นและกำลังจะได้กลับไปใช้ชีวิตปกติข้างนอกอีกรายแล้ว 

“ขอบคุณครับหมอ ต้องขอบคุณคุณหมอคนสวยด้วยนะครับ ที่ช่วยดูแลผมเป็นอย่างดี ว่าแต่...ขอถามได้ไหมครับ  คุณหมออายุเท่าไหร่แล้วครับ” 

“คะ? เอ่อออ อายุ 27 แล้วค่ะ” 

“แล้ว....คุณหมอมีแฟนหรือยังครับ” 

หมอสาวมีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายมาออกขึ้นมาทันที ที่ผ่านมาคนไข้วัยพ่อรายนี้จะไม่เคยมีท่าทีคุกคาม หรือพยายามจีบเธอแบบคนอื่น ๆ เลย แต่มาวันนี้กลับรุกหนัก เอ่ยถามนู้นนี่จนน่าสงสัย 

หมอเกมส์ชำเลืองตามองสีหน้าของรุ่นน้องแล้วขำพรืด ก่อนจะยกมือขึ้นป้องปาก หันไปตอบคำถามแทนหมอสาวด้วยน้ำเสียงกลั้นหัวเราะ 

“ไม่มีครับ  แต่ผมว่า...อย่าจีบเธอเลยครับ เลี้ยงเปลืองข้าวมากครับ” 

“พี่เกมส์!!” 

เสียงหวานร้องเรียกเสียงเข้ม เอื้อมมือไปหยิกเข้าสีข้างของรุ่นพี่ปรามให้หยุดพูด พร้อมกับทำหน้ามุ่ยใส่อย่างแง่งอน  

กัดเธออีกแล้วนะ! คิดผิดหรือคิดถูกกันแน่เนี้ย ที่มาสนิทด้วยเนี้ย 

“ฮ่า ๆ ผมชอบคุณหมอมากเลย จะรังเกียจไหมครับ ถ้าผมอยากจะขอทาบทามคุณหมอให้ลูกชายของผม” 

“คะ? เอ่ออ ... ลูก ลูกชายหรอคะ?” 

“ครับ ปีนี้น่าจะอายุ 29 ย่าง 30 ได้แล้ว ถึงหน้าตาจะหล่อสู้ผมไม่ได้ แต่ก็ควงออกงานได้อย่างไม่อายใครนะครับ” 

นิลถึงกับหลุดขำพรืดอย่างกลั้นไม่ไหว กับประโยคล่าสุดของคนไข้ ปลื้มใจนิด ๆ ที่มีคนเอ็นดูเธอถึงเพียงนี้ นี่ถ้าเธอได้พ่อสามีอารมณ์ดีแบบนี้ ชีวิตก็คงจะมีสีสันน่าดู 

“ฮ่า ๆ อันนี้แหย่กันเล่นใช่ไหมคะ” 

“ผมพูดจริง ๆ นะครับ ถ้าคุณหมอไม่รังเกียจ ผมอยากจะลองให้ลองคุยกับลูกชายผมดู มันรักใครรักจริงมากเลยนะ” 

“ขอบคุณมากนะคะที่เอ็นดู แต่หมอยังไม่อยากมีแฟนหรอกค่ะ ทุกวันนี้แค่เวลาจะนอนยังแทบไม่มีเลยค่ะ คงแบ่งเวลาไปดูแลใครไม่ได้” 

“ถ้าคุณหมอเจอลูกชายของผม คุณหมอจะต้องถอนคำพูดแน่นอน!"   

น้ำเสียงหนักแน่นจริงจังของคนไข้ ทำเอาเธอคล้อยตามจนแอบรู้สึกอยากเจอลูกชายคนที่เขากล่าวถึงขึ้นมา กล้าพรีเซนต์กันขนาดนี้ ก็คงจะนิสัยดีและหล่อเอาเรื่องอยู่เหมือนกันแหละมั้ง 

"คืนนี้น่าจะมานอนเฝ้าผม ยังไงก็ลองแวะมาเจอหน่อยนะครับ” 

“ค่ะ ถ้ามีโอกาสเจอกันจริง ๆ จะลองคุยดูนะคะ” 

นิลคลี่ยิ้มละมุน ตอบแบบแบ่งรับแบ่งสู้ไปก่อน เพราะเธอคงไม่มีเวลามารออยู่เจอลูกชายของคนไข้ทั้งวัน หากคนมันจะคู่กัน เดี๋ยวก็คงได้เจอกันอยู่ดี  

“งั้นหมอขอตัวก่อนนะครับ รักษาสุขภาพด้วยครับ” 

“หายไวไวนะคะ” 

นิลชูสองนิ้วให้กำลังใจพร้อมรอยยิ้มหวาน  แล้วเดินตามหลังรุ่นพี่เพื่อไปตรวจคนไข้ที่เตียงอื่น ๆ ต่อ กว่าจะครบทั้งหมดก็เล่นเอาเธอขาสั่นเลยทีเดียว  

โครกคราก โครกคราก 

เสียงท้องร้องคำรามดังลั่น ดึงความสนใจจากบรรดาหมอและพยาบาลให้หันมามองเธอเป็นตาเดียว  

นิลยิ้มเจื่อน วางมือเล็กทาบลงบนพุงน้อย ๆ ของตัวเอง ก้มหน้าเดินหนีสายตาคนอื่น ๆ ด้วยความอับอาย จะร้องประท้วงก็ไม่แปลกหรอกเพราะวันนี้เธอเพิ่งได้ทานข้าวไปแค่มื้อเดียวเอง  

“เอ๊ะ! นี่เสียงกระเพาะรั่ว รึเสียงฟ้าร้องกันแน่นะ” 

เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยถามพลางใช้ไหล่กระแซะรุ่นน้องอย่างหยอกเย้า ทำหน้าล้อเลียนอย่างยียวนกวนประสาท  

เพี๊ยะ!! เพี๊ยะ!! 

“ไอ้พี่เกมส์!! ปากคอเราะร้ายใส่น้องตลอด อยากโดนทุบหรอ!?” 

นิลฟาดฝ่ามือเข้าตามตัวรุ่นพี่ไปหลายป๊าบด้วยความหมั่นไส้ และด่าทางสายตาเป็นของแถม  

“โอ๊ย! ยัยน้องเนรคุณ! พี่อุตส่าห์ช่วยให้เรารอดพ้นจากการจับคู่ดูตัวมาหมาด ๆ เลยนะ ทำไมถึงไม่สำนึกเลยเนี้ย!” 

หมอเกมส์เบี่ยงตัวหลบเป็นพัลวัน โอดครวญพูดทวงบุญคุณ อาศัยจังหวะที่รุ่นน้องชะงักมือเพราะสำนึกผิด ขยิบตาหยอกแล้วเดินหนีไปพร้อมเสียงหัวเราะยียวน 

“หึ! วันไหนที่พี่มีเมีย นิลจะเผาพี่ให้ดำเป็นตกตะโก้จนหาซากไม่เจอเลย คอยดู!” 

นิลตะโกนคาดโทษไล่หลัง แยกเขี้ยวขู่ฟ่อ ๆ เมื่อคนเกรียนเหลียวหลังกลับมาแลบลิ้นให้หนึ่งทีเป็นการเยาะเย้ย 

สักวันนิลจะเอาคืน! 

  

@หลายชั่วโมงถัดมา 

ร่างบางเดินเอื่อยเชื่อยเข้ามาในร้านกาแฟใต้ตึก สั่งเมนูประจำตัวแล้วถอยออกไปจับจองที่นั่งที่ยังว่างอยู่ภายในร้าน  

วันนี้ต้องไปเข้าเวรที่วอร์ดด้วย แค่ชาเขียวแก้วเดียวจะเอาอยู่ไหมนะ? 

 ปากเล็กอ้างับหลอดน้ำ ขบกัดอย่างลืมตัวขณะใช้ความคิด นึกทบทวนถึงข้อเสนอที่คนไข้พูดไว้เรื่องทาบทามตัวเธอให้ลูกชาย แถมยังชวนให้เธอแวะไปหาคืนนี้อีกด้วย 

"ถ้าพ่อกับแม่ยังอยู่ ป่านนี้ก็คงอายุพอ ๆ กับคุณลุงคนนั้นแน่เลย" 

นิลคลี่ยิ้มบาง ๆ เมื่อเผลอนึกถึงเรื่องราวในอดีต ถึงแม้เธอจะต้องสูญเสียทั้งพ่อและแม่ไปในอุบัติเหตุรถคว่ำตั้งแต่อายุได้ 11 ขวบ แต่ก็ต้องขอบคุณโชคชะตาที่ไม่ใจร้ายกับเธอจนเกินไป  

คุณลุงวิสุทธิ์ที่มีศักดิ์เป็นลุงแท้ ๆ ของเธอจึงรับเธอมาอุปการะ ส่งเสียเธอให้ได้มีโอกาสร่ำเรียนในสิ่งที่ใฝ่ฝัน ดังนั้นตั้งแต่เล็กจนโต เธอจึงทุ่มความสนใจไปที่การเรียนตลอด เพราะไม่อยากให้คุณลุงต้องผิดหวัง  

“ว่าแต่เอาไงดี ... ไป? ไม่ไป? ไป? ไม่ไป? ยังไงดี?” 

ฟอดดดด 

“อื้อ!!” 

จมูกโด่งฝังเข้าที่แก้มนุ่มหนัก ๆ ทำเอาหมอสาวสะดุ้งโหยงหลุดออกจากห้วงความคิด ทำแก้วน้ำหลุดมือหล่นลงบนโต๊ะเสียงดัง 

มือเล็กตะปบกุมแก้มตัวเองข้างที่ถูกสัมผัส ตวัดสายตาขุ่นเคืองไปมองหน้าคนที่เอาเปรียบเธอ  

การหันไปอย่างกะทันหัน ทำให้ริมฝีปากหนาหยักแตะลงบนริมฝีปากอิ่มของเธอเบา ๆ  

จุ๊บ! 

สัมผัสวาบหวามทำให้หมอสาวชะงักนิ่งงันไปชั่วขณะ แววตาวูบไหวจ้องมองใบหน้าคมคายของผู้มาใหม่นิ่งนาน ใจดวงน้อยพาลเต้นแรงขึ้นอย่างไม่ทราบสาเหตุ  เมื่อคนที่หายหน้าไปนานเป็นอาทิตย์ จู่ๆ ก็โผล่มาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยแบบนี้ 

คิ้วเรียวมุ่นเข้าหากันเมื่อสายตาปะทะเข้ากับรอยฟกช้ำจาง ๆ บริเวณมุมปาก บ่งบอกได้ว่าเขาได้รอยแผลนี้มาหลายวันแล้ว 

ที่ไม่เจอกัน เพราะหายไปมีเรื่องมาหรอ? 

คชากระตุกยิ้มมุมปาก กดปลายจมูกโด่งถูไถจมูกโด่งรั้นของเธอเบา ๆ อย่างหยอกเย้า เอ่ยแซวหมอสาวที่ตกใจจนตาค้าง 

“เฮ้! ยัยหมอผี! เป็นอะไรไปอ่ะ หรือว่า....ถอดจิตออกจากร่างไปเที่ยวเล่นอยู่” 

“แค่ก ๆ เล่นบ้านนายสิ! ถอยออกไปห่าง ๆ ฉันเลย” 

นิลสำลักน้ำลายตัวเองไอค่อกแค่ก  เธอกางฝ่ามือครอบลงบนหน้าใบคมคายแล้วผลักออกห่างอย่างแรง กวาดสายตามองไปรอบ ๆ ตัว เมื่อเห็นว่าไม่มีใครเห็นเหตุการณ์เมื่อครู่จึงถอนหายใจโล่งอก 

“ทำไม? กลัวจะตกหลุมรักฉันหรอ” 

“เหอะ! หลงตัวเอง!” 

นิลหยิบทิชชูขึ้นมาทำความสะอาดริมฝีปากตัวเองที่ถูกล่วงเกิน พูดกระแทกเสียงใส่คชาที่ทำหน้ายียวน คว้าแก้วน้ำขึ้นมาดูดต่อแล้วเบือนหน้าหนีไปทางอื่น  

“ทานข้าวเย็นหรือยัง” 

“ถามทำไมยะ หิวหรอ? เอาไว้พรุ่งนี้จะทำบุญตักบาตร แล้วเดี๋ยวกรวดน้ำไปให้นะ!” 

คชาหัวเราะหึหึ ทรุดตัวลงนั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกันกับหมอสาว จ้องมองริมฝีปากอวบอิ่มด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ 

“อืม หิว! อยากกินผัดไทกุ้งสดแบบวันนั้นอีก” 

พลันภาพเหตุการณ์ในวันนั้นก็ผุดขึ้นมาในหัว เกิดความรู้สึกร้อนวูบวาบในตำแหน่งที่เคยโดนสัมผัสขึ้นมาทันที  

“ไอ้....!!” 

นิลขบริมฝีปากล่างของตัวเองอย่างเผลอไผล แก้มนวลเห่อร้อน แดงก่ำลามไปจนถึงใบหูอย่างน่าเอ็นดู 

“เธอล่ะ....อยากกินอีกไหม?” 

คชาขยับกายเข้าเบียดร่างนุ่มมากขึ้น โน้มตัวเข้าไปใกล้ ๆ กระซิบถามเสียงกระเส่า แววตาฉายความต้องการออกมาอย่างชัดเจน 

“ถ้านายหิวมากนัก! นู้นค่ะ ที่ศาลหน้าโรงพยาบาลมีน้ำแดง! หลบไปฉันจะไปขึ้นเวรแล้ว” 

“หึหึ” 

นี่เธอมองเขาเป็นผีจริง ๆ ใช่ไหม? 

คชาอมยิ้ม ส่ายหัวไปมากับคำกระแนะกระแหนที่ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดเลยสักนิด แล้วยอมเบี่ยงตัวหลบให้ตามคำขอ  

นิลผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เตะเข้าที่หน้าแข้งคนกวนโอ๊ยแรงพอสมควร มองใบหน้าเจ็บปวดของเขาแล้วยิ้มเยาะสะใจ  

“โทษที ช่วงนี้แข้งขาไม่ค่อยดี มันเลยกระตุกบ่อย ๆ!” 

เธอยักไหล่ ไม่สะทกสะท้านกับสายตาดุดันที่ส่งมาคาดโทษแล้วเลิกคิ้วใส่อย่างท้าทาย ก่อนจะเดินนวยนาดกลับไปทำหน้าที่ของตนต่ออย่างอารมณ์ดี 

ถ้าหากยังปากเสียแล้วคิดจะเอาเปรียบเธอไม่หยุดอีก รอบหน้าเธอจะเปลี่ยนเป็นเตะก้านคอแทน!! 

 

 

*********** 

แทะเล็มวันละนิดจิตแจ่มใส 5555555  

ความคิดเห็น