ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บท 5 เด็กใจเเตก

ชื่อตอน : บท 5 เด็กใจเเตก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.9k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มิ.ย. 2563 22:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บท 5 เด็กใจเเตก
แบบอักษร

เวลาต่อมา...

 

"เรากลับบ้านกันเลยไหม" ซีรีย์เอ่ยถามใบข้าวหลังจากทานอาหารเสร็จสรรพ ทำให้คนถูกถามเงยหน้าขึ้นสบตาก่อนจะนั่งครุ่นคิดเล็กน้อย

 

"เอ่อ... ข้าวว่าจะกลับไปนอนที่บ้านคุณอาค่ะ" คำตอบของเด็กสาวทำเอาสองสามีภรรยาขมวดคิ้วพร้อมกันด้วยความงุนงง

 

ใบข้าวยิ้มบางๆหลังเห็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยคำถามของเลโอกับซีรีย์ ตอนแรกเธอตั้งใจว่าจะไปค้างคืนที่นั่น เพราะก่อนหน้านี้คิดว่าตนยังรู้สึกเสียขวัญอยู่กับเหตุการณ์เมื่อคืน อีกความคิดหนึ่งคือเกรงใจไม่อยากไปขัดจังหวะครอบครัว

 

"ข้าวไม่กลัวแล้วค่ะ" ยอมรับว่าเมื่อคืนขวัญทั้งหมดกกระเจิงหนีหาย แต่ตอนนี้เธอดีขึ้นแล้ว ไม่ได้อ่อนแอเสียจนต้องให้คนคอยอยู่ด้วยตลอดเวลา

 

"งั้นไปเดินห้างกันไหม ผ่อนคลายนานๆทีจะได้ออกมาข้างนอก" โชคดีที่วันนี้มารุตและนิดารับสองแฝดไปดูแลให้หนึ่งวัน ทำให้ซีรีย์มีเวลาส่วนตัวแทบทั้งวันโดยไม่ต้องห่วงพะวงหน้าหลังเหมือนทุกวัน

 

"ค่ะ" เด็กสาวรับคำโดยไม่คิดอะไรมาก ใบข้าวหยัดกายลุกขึ้นยืน หลังเห็นซีรีย์ลุกขึ้นแล้วเกี่ยวสายกระเป๋าสะพายข้างขึ้นคล้องไหล่มน

 

"ไปกัน" ซีรีย์คว้ามือเล็กของเด็กสาว ทำให้ใบข้าวกุลีกุจอคว้ากระเป๋าสะพายข้าง แล้วเดินตามแรงรั้งของอีกคน

 

คงเหลือไว้เพียงสองหนุ่ม ที่เอาแต่นั่งเงียบฟังบทสนทนาเมื่อครู่ ก่อนทั้งสองสาวจะเดินพ้นกรอบประตูออกไปในที่สุด

 

"เลิกเเกล้งน้องได้แล้ว" เลโอพูดขึ้นทำลายความเงียบ ในขณะที่ไลออนนิ่งเงียบไม่พูดอะไร

 

"..."

 

"เดี๋ยวน้องก็กลับบ้าน ต่างคนต่างอยู่แล้ว"

 

"ฉันคงต้องกลับบ้านก่อน" ไลออนพูดตัดบทเสียงเรียบเพราะไม่อยากสนทนาเรื่องนี้

 

"ไม่รั้งอยู่แล้ว" สิ้นประโยคหมอหนุ่มก็หยัดกายลุกขึ้น เดินไปคว้าแฟ้มเอกสารบนโต๊ะมาไว้ในมือ ทำให้แฝดพี่ลุกขึ้นเดินออกจากห้องไปก่อน เขามองตามแผ่นหลังกว้างแฝดพี่สายตาเย็นชา

 

 

ผ่านไปหลายชั่วโมง...

 

คฤหาสน์แจ็คสัน

 

ไลออนนั่งไขว่ห้างจิบไวน์อยู่ข้างสระน้ำ สายตาคมมองลึกเข้าไปในน้ำสีใสภายในสระ ตั้งแต่กลับมาไทยก็ไม่เคยมีสักครั้งที่เขาจะพูดดีๆกับเด็กสาว แต่นั่นก็ไม่สามารถทำให้เขารู้สึกละอายใจได้

 

"เฮ้อออ..." เสียงพ่นลมหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายกับความคิดตัวเอง มือหนาเอื้อมไปคว้าบุหรี่ขึ้นมาจุด ก่อนจะอัดควันเข้าปอดเพื่อความผ่อนคลาย ควันบุหรี่สีขาวคลุ้งออกจากริมฝีปากหยักได้รูปครั้งแรก

 

เขาตวัดขายาวกลับ วางเท้าลงบนพื้นในระดับเดียวกัน แล้วดันตัวลุกขึ้นยืน ตั้งท่าจะสูบบุหรี่หมายกลับเข้าไปในบ้าน

 

ด้านใบข้าวถือหนังสืออ่านมาตามทาง ตั้งท่าจะไปนั่งเล่นข้างริมสระน้ำ สายตายังจดจ้องอยู่กับตัวหนังสือ จนไม่ทันระวังว่ามีใครกำลังเดินสวนมาบริเวณขอบสระ

 

ตูบ!

 

ตู้ม! เสียงชนเข้าที่แผงอกกว้างอย่างจัง ตามด้วยเสียงคนตัวเล็กพลัดตกลงไปในสระน้ำในที่สุด ไลออนชะงักเล็กน้อยเมื่อพบว่าเป็นใบข้าวตกลงไปในน้ำพร้อมกับหนังสือเล่มหนาของเธอ

 

"ช่วยด้วย!" เด็กสาวตะเกียกตะกายดีดตัวให้พ้นผิวน้ำ เรี่ยวแรงทั้งหมดทั้งมวลถูกนำออกมาใช้จนเธอเริ่มรู้สึกเหนื่อย

 

"เล่นละครเก่ง" ไลออนส่ายหน้าเเล้วเดินหนี เมื่อครู่นี้มันเป็นแค่อุบัติเหตุเขาไม่ได้ตั้งใจที่เดินชนคนตัวเล็กเสียด้วยซ้ำ

 

"ชะ..." ประโยคที่กำลังจะเอื้อนเอ่ยออกมาหายไปพร้อมๆกับร่างของเด็กสาว

 

ฝีเท้าหนักชะลอแล้วหยุดลงในที่สุดเมื่อเสียงฝ่ามือเล็กตีพื้นน้ำเงียบไป มาเฟียหนุ่มรีบหันกลับไปมองหาร่างเด็กสาว ไร้การแหวกว่ายเหมือนที่เขาคิดอย่างสิ้นเชิง

 

ตู้ม!

 

เสียงไลออนกระโดดลงไปในน้ำ ภาพเด็กสาวหลับตานิ่ง ค่อยๆดิ่งลงนอนบนพื้นใต้น้ำไร้การทรงตัว ไลออนรีบว่ายเข้าคว้าเอวคอดกิ่ว แล้วดีดตัวขึ้นพ้นผิวน้ำพร้อมกับร่างหมดสติของคนตัวเล็ก ก่อนจะรีบนำเธอขึ้นไปบนฝั่ง

 

"เธอ!" ฝ่ามือหนาตีแก้มนุ่มเพื่อเรียกสติเด็กสาว เมื่อไม่เห็นปฏิกิริยาโต้ตอบเขาจึงตัดสินใจประกบริมฝีปาก เป่าเอาอากาศเข้าไปในโพรงปากเด็กสาว และปั๊มหัวใจในเวลาต่อมา ทำสลับกันอยู่นานนับนาที

 

"แค่กๆ" เด็กสาวสำลักน้ำออกพลางพลิกตัวตะแคงข้าง รีบกอบโกยอากาศเข้าไปในปอดแทน หัวใจดวงน้อยเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ ร่างกายของเธอชาไปหมดราวกับเมื่อครู่นี้ถูกใครบางคนกระชากวิญญาณไป

 

เสียงพ่นลมหายใจพรืดยาว ก่อนเขาจะดันตัวลุกขึ้นยืน มองเด็กสาวที่กำลังดันตัวลุกขึ้นนั่ง ด้วยสายตาไร้ความรู้สึกอีกครั้ง

 

"สำออย"

 

เด็กสาวตวัดดวงตากลมขึ้นมองเจ้าของคำพูดเหน็บแนม เธอไม่ได้โต้ตอบกลับเพราะเขาคือคนช่วยชีวิตเธอเป็นครั้งที่สอง ใบข้าวเลื่อนสายตามองหาหนังสือเมื่อนึกขึ้นได้

 

"หนังสือล่ะ" เด็กสาวพึมพำถามตัวเองเสียงแผ่ว ดวงตากลมเหลือบมองเห็นหนังสือจมอยู่ในน้ำ ก่อนเสียงฝีเท้าหนักคู่หนึ่งกำลังเดินมุ่งหน้ามาทางเธอ

 

"เกิดอะไรขึ้นครับ ทำไมคุณข้าวตัวเปียกไปหมดแบบนี้ล่ะ" เสียงเฟิร์สคลาสดึงความสนใจให้ใบข้าวเอี้ยวหน้ากลับไปหาต้นเสียง ในความคิดตอนนี้เธออาจจำต้องขอความช่วยเหลือจากคนตรงหน้า

 

"ช่วยเอาหนังสือให้ข้าวหน่อยได้ไหมคะ" เด็กสาวมองผู้มาใหม่สายตาอ้อนวอน

 

"หนังสือ?" เฟิร์สคลาสทวนสิ่งที่เด็กสาวตรงหน้าขอร้องพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย

 

"ค่ะ"

 

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายพยักหน้ายืนยัน เขาจำยอมถอดเสื้อสูทตามด้วยเนคไทและเสื้อเชิ้ตออก หน้าท้องแกร่งของลูกน้องคนสนิทอวดมัดกล้ามเรียงสวย

 

"เด็กใจเเตก" ไลออนพูดเหน็บ ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในบ้านโดยมีสายตาทั้งสองคู่มองตามแผ่นหลังกว้างเป็นสายตาเดียวกัน

 

"อะไรของเขา" เด็กสาวพึมพำกับตัวเอง ก่อนเฟิร์สคลาสจะลงไปนำหนังสือในสระน้ำขึ้นมาให้กับเธอ และอาสานำไปผึ่งแดดให้

 

"ขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะครับ เดี๋ยวจะไม่สบาย"

 

"ค่ะ ขอบคุณนะคะ" เด็กสาวพนมมือไหว้ทำให้เฟิร์สคลาสลนลานยกมือรับ พลางยิ้มเก้อเพราะเขาไม่ชินกับการถูกเด็กผู้หญิงไหว้ ก่อนทั้งสองจะแยกออกจากกันในที่สุด

________________________________

ถ้าเฮียไลออนเบื่อน้องใบข้าว หันมาหาน้องข้าวกล่องได้เสมอนะคะ😆

*มาให้แล้วน้าาา อ่านหนังสือสอบ ก.พ. กันเถอะ มัวแต่แต่งนิยายไม่ได้อ่านหนังสือกันพอดี 5555

เจอคำผิดตรงไหนสามารถ comment แจ้งได้ทันทีนะคะ

ความคิดเห็น