ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บท 3 สำออย (เนื้อหารุนแรง)

ชื่อตอน : บท 3 สำออย (เนื้อหารุนแรง)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 26k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ย. 2563 06:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บท 3 สำออย (เนื้อหารุนแรง)
แบบอักษร

เพล้ง!

 

เสียงทุบกระจกรถทำให้โชเฟอร์หื่นกามสะบัดหน้าไปยังต้นเสียงด้วยอารมณ์หงุดหงิด ชายฉกรรจ์ชุดดำจำนวนหนึ่งยืนรายล้อมรอบรถ และดูเหมือนแววตาแข็งกร้าวของใครอีกคนกำลังจ้องมาที่เขาเขม็ง

 

"ลากคอมันลงมา!"

 

เสียงประกาศกร้าวท่ามกลางเเสงไฟสลัว บวกกับเสียงชักปืนทำให้โชเฟอร์หื่นกามลนลานแทบไปไม่เป็น รู้ตัวอีกทีประตูรถก็ถูกเปิด ก่อนมือปริศนาของใครบางคนจะกระชากคอเขาลงจากรถ ทำให้ตัวเด็กสาวพ้นเป็นอิสระรีบตะเกียกตะกายดันตัวลุกขึ้นนั่งสายตาสั่นระริก

 

"โอ้ยยย... ห้ะ!" เสียงโอดโอยเพียงไม่นานดูเหมือน ชายคนนั้นจะมีสีหน้าซีดเผือด ไฟหน้ารถสาดมากระทบใบหน้าจนเห็นได้ชัดว่าเขากลัวคนตรงหน้าราวกับเห็นผี

 

ใบข้าวเนื้อตัวสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัว มือเล็กเอื้อมไปหยิบกระเป๋าสะพายข้างด้านหน้ารถหลังเริ่มได้สติ ในขณะที่มือเล็กอีกข้างกำเสื้อยึดที่ขาดลิ่วปกปิดหน้าอกเอาไว้แน่น

 

เด็กสาวไม่รอช้ารีบก้าวขาสั่นเทาลงจากรถ เพราะเธอยังไม่แน่ใจว่าคนที่เข้ามาขัดจังหวะเป็นใคร เผลอๆอาจจะเป็นอันตรายต่อเธอเช่นกัน

 

หมับ!

 

"...!" ไม่ทันที่ขาอีกข้างจะก้าวลงพื้น หัวใจดวงน้อยก็แทบหยุดเต้นเมื่อถูกรั้งด้วยฝ่ามือหยาบกร้านของใครคนหนึ่ง เธอค่อยๆหันมองหน้าเจ้าของฝ่ามือด้วยใจที่เต้นเเรง ก่อนจะพบว่าเขาคือเฟิร์สคลาส มือขวาคนสนิทของไลออน

 

"ปลอดภัยแล้วครับ" น้ำเสียงเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยอ่อนโยนทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาในระดับหนึ่ง แต่อาการมือสั่นเทายังมีให้เห็นเเละยังคงกำเสื้อเอาไว้แน่น

 

"มะ...มาได้ไง ฮึก" จู่ๆน้ำตาก็ไหลนองอีกครั้ง นึกอยากขอบคุณเป็นร้อยเป็นพันครั้งที่พวกเขาเข้ามาช่วยเหลือเอาไว้ทัน

 

"อร๊ากกก!" เสียงร้องโอดโอยก็ทำให้เธอสะดุ้งมองไปยังต้นเสียงอีกครั้ง เท้าเล็กทําหน้าที่เดินออกไปดูให้ชัดเต็มตา

 

เป็นจังหวะเดียวกับที่ไลออนหันหน้ากลับมา สายตาทั้งคู่เผลอสบตากันสักพัก ก่อนเขาจะเลื่อนสายตากลับไปมองชายตรงหน้าที่กำลังลนลานคลานเข้ามากราบแทบเท้า

 

"ปะ..ปล่อยผมไปเถอะ" เธอเห็นมือโชเฟอร์หื่นกามอาบไปด้วยน้ำสีเข้มแม้มันจะอยู่ในเงาสลัวแต่เธอก็มองเห็นได้ชัดว่ามันคือเลือด ดวงตากลมตวัดจ้องเสี้ยวหน้าคมไร้ความรู้สึกของไลออน รู้สึกกลัวใจผู้ชายคนนี้อย่างบอกไม่ถูก

 

นี่เขากำลังคิดจะทำอะไร? ทำไมไม่รีบนำชายคนนี้ไปส่งตำรวจ?

 

"โอ้ย!" เสียงร้องเจ็บปวดเมื่อรองเท้าหนังราคาแพงกดขยี้ฝ่ามือลงกับพื้นถนนหยาบ

 

"มือไหน ...ที่ใช้ตบหน้าเธอ" ไร้ความรู้สึกผ่านน้ำเสียง

 

ดวงตาคมจ้องมองชายตรงหน้าแววตาเย็นชา เสียงร้องโอดโอยไม่ได้ช่วยให้เขาใจอ่อนลง เขาต้องการเพียงคำตอบไม่ใช่เสียงร้องขอชีวิตที่ฟังเเล้วน่าสมเพช

 

ในขณะที่ใบข้าวยืนมองภาพตรงหน้าตัวแข็งทื่อ ไลออนเห็นรอยแดงบนใบหน้าทั้งที่จุดที่เธอยืนมันสลัวจนเกือบมืดอย่างนั้นหรือ?

 

ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจพอๆกับโชเฟอร์หื่นกามที่กำลังมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยอาการสั่นผวา ในตอนที่เขาดึงมีดพกสั้นออกลูบคมมีดในมือเล่นจนเรียวนิ้วบาดลึกลงด้วยคมมีดของตัวเขาเอง

 

"เห็นเลือดตัวเองเเล้วรู้ดีนะ" น้ำเสียงเยือกเย็นจนคนฟังเสียวสันหลัง เขากระตุกยิ้มมุมปากก่อนรอยยิ้มชั่วร้ายจะหายไปบนใบหน้าเย็นชา "แต่การได้เห็นเลือดคนอื่น ....จะรู้สึกดีกว่า"

 

"ขึ้นรถเถอะครับ" เสียงทุ่มของเฟิร์สคลาสช่วยรั้งสติเด็กสาวให้กลับมา ใบข้าวพยักหน้าแล้วรีบเบือนสายตาหนี คำพูดของไลออนยังวนเวียนอยู่ในหัวของเธอ

 

"ปืนเก็บเสียงลืมพกมาด้วยสิ" ในขณะที่มาเฟียหนุ่มกำลังมองสีหน้าทรมานอีกคนสายตาเย็นชา

 

สมองสั่งการให้เด็กสาวรีบก้าวเท้าออกจากจุดนั้นโดยเร็ว เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เขาโน้มตัวรั้งคอเสื้อชายตรงหน้าขึ้นมาด้วยมือแข็งแรงเพียงข้างเดียว

 

"เฮือก!" เสียงเฮือกหายใจสุดท้ายดังต่อจากเสียงเชือดบางสิ่งบางอย่าง ใบข้าวหันกลับไปมองยังต้นเสียงทั้งที่สมองพร่ำบอกตัวเองว่าห้ามหันกลับไป

 

ภาพไลออนเชือดลำคอหนาโชเฟอร์หื่นกาม หยดเลือดพุ่งกระเซ็นเปรอะเปื้อนใบหน้าคม ก่อนเขาจะคลายมือออกจากลำคอเหลือบมองเลือดเปื้อนมือราวกับไม่รู้สึกผิด ร่างไร้วิญญาณล้มฟุบลงกับพื้นถนนในขณะที่ดวงทั้งสองข้างมองมาที่ใบข้าว... ใช่! เขาตายตาไม่หลับ

 

"กรี๊ดดดด" ภาพติดตาสยดสยองทำให้เด็กสาวกรีดร้องราวกับคนสติหลุด ก่อนความรู้สึกทั้งหมดทั้งมวลจะชาไปทั้งตัวแล้ววูบดับไป

 

คฤหาสน์แจ็คสัน

 

"ใบข้าวเป็นยังไงบ้าง" แอนลีนแทบพุ่งหาลูกชายเมื่อเห็นไลออนเดินออกมาจากห้องนอนของเด็กสาว หลังได้รู้ว่าใบข้าวยังไม่กลับบ้าน เพราะเกรงว่าเด็กสาวจะได้รับอันตรายจึงรีบโทรบอกลูกชายคนโตให้รีบวนรถออกตามหา ส่วนเธอเองเพิ่งกลับมาจากประชุมใหญ่ต่างจังหวัด

 

"ยังไม่ได้สติ"

 

"ช่วยทันอยู่ใช่ไหม" ประโยคคำถามเต็มไปด้วยความหวัง ใบหน้าของแอนลีนเจื่อนลงอย่างเห็นได้ชัด มือเหี่ยวย่นคลายจากท่อนแขนแกร่งเมื่ออีกฝ่ายส่ายหน้าเบาๆเป็นการปฏิเสธ

 

"ล้อเล่น" มาเฟียหนุ่มเฉลยหน้าตาย ทำเอาคนเป็นแม่โกรธหน้าแดงหน้าดำ

 

เพี๊ยะ!

 

"...!" เขาสะดุ้งเล็กน้อย แต่ยอมรับว่าฝ่ามือของคนเป็นแม่หนักยิ่งกว่าอะไร เพียงแต่เขาเลือกเก็บอาการไว้ไม่แสดงออกมา

 

"มันใช่เวลาล้อเล่นไหม! แล้วทำไมน้องถึงสลบ"

 

"สำออย"

 

"ไลออน!" แอนลีนทำเสียงดุใส่ ถึงเธอจะชินชากับลูกชายคนโตที่มักต่อว่าเด็กสาว แต่ก็อดไม่ได้ที่จะกำชับให้เขาปฏิบัติกับเด็กสาวเหมือนน้องคนหนึ่ง หรือไม่ก็ทำตัวเฉยชาไม่สนใจเลยเหมือนเลโอก็ยังดี

 

"ก็แค่เห็นตอนฆ่าคน เลยสลบ" เขาตอบเสียงเรียบราวกลับมันเป็นเรื่องปกติ

 

"ว่าไงนะ!" แอนลีนร้องเสียงหลง ไม่นึกว่าไลออนจะกล้าทำเรื่องโหดเหี้ยมต่อหน้าเด็กสาว

 

"เสียงดังไปม๊า" ชายหนุ่มมองหน้าคู่สนทนาสายตาตำหนิเล็กน้อย

 

"ไลออน! แกจะบ้าหรือไงไปทำแบบนั้นให้น้องเห็น ใบข้าวโตมาในครอบครัวมาเฟียก็จริง แต่เธอเป็นลูกสาวคนเล็กและก็คนเดียว น้องถูกเลี้ยงแบบลูกคุณหนูทั่วไป...เข้าใจไหม"

 

"แล้ว?"

 

แอนลีนกุมขมับเมื่อลูกชายคนโตไม่สะทกสะท้านกับคำที่เธอตำหนิว่า มิหนำซ้ำยังสบตาคนเป็นแม่ราวกับตนนั้นไม่มีความผิด ...และไม่รู้สึกผิดแต่อย่างใด

 

"โอ้ย.... ไอ้เจ้าลูกบ้า ได้ป๊าแกไม่มีผิดเลย ทำอะไรทำไมถึงไม่นึกถึงจิตใจคนอื่นเขาบ้าง ถ้าตื่นขึ้นมาน้องสติหลุดกลายเป็นแบบอื่นจะทำยังไง" แอนลีนพ่นน้ำเสียงผ่านประโยค เธอเป็นห่วงและกังวลที่สุดเห็นทีคงจะเป็นเด็กสาว ผู้ไม่เคยพบเจอเรื่องโหดเหี้ยมแบบนี้

 

"ช่วยทันก็บุญแล้ว" ไลออนส่ายหน้าเอือมระอากับคนเป็นแม่ ก่อนจะเดินผ่านหน้าแอนลีนออกไปหน้าตาเฉย คำพูดที่เธอพ่นกรอกหูไม่ได้ช่วยให้เขาคิดได้สักนิด

 

"ป๊าแกคลอดแกเองสินะ เลวทั้งพ่อทั้งลูก"

 

แอนลีนพ่นลมหายใจอย่างปลงตก ทั้งแฝดพี่แฝดน้องก็คงเสพติดโชว์ความโหดเหี้ยมกับผู้หญิงพอๆกัน แต่โชคดีที่ซีรีย์สามารถรับมือกับเลโอได้ แต่ไลออนนี่สิที่เธอต้องกุมขมับ ใครกันจะรับมือกับเขาไหว

_____________________________

เทียร์ไหวค่ะม๊า 55555

ถ้าถามว่าว่างหรอ ถึงได้ลง 2 เรื่องพร้อมกันวันนี้

ตอบเลยว่าไม่ครับ! แต่อยากแต่งลงเฉยๆ เวลาฝืนร่างกายตัวเองมันทรมานดี เราต้องโรคจิตตามตัวละครเอกถึงจะถ่ายทอดออกมาได้ 55555

ความคิดเห็น