ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บท 1 สำส่อน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 35.6k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ส.ค. 2563 11:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บท 1 สำส่อน
แบบอักษร

วันต่อมา...

 

ใบข้าวนั่งเรียนออนไลน์ผ่านคอมพิวเตอร์พกพา ภายในห้องส่วนตัวที่แอนลีนจัดให้อย่างดี ดวงตากลมโอบล้อมด้วยแพขนตาสวยกำลังกวาดไล่เนื้อหาในหน้าจอโทรศัพท์พลางๆระหว่างฟังบรรยายอย่างตั้งใจ

 

ครั้นถึงเวลาเลิกคลาสออนไลน์ เด็กสาวก็ปิดหน้าโน๊ตบุ๊ค ปีนลงจากเตียงแล้วเดินออกจากห้องหามื้อเที่ยงทานตามปกติ

 

บรรยากาศภายในบ้านเงียบสงบจนเธอชินชา ใบข้าวกวาดมองรอบๆบ้านเพื่อความมั่นใจว่าไลออนไม่ได้อยู่บริเวณนั้น ก่อนจะก้าวเท้าจากบันไดขั้นสุดท้ายลงพื้นบ้าน

 

เด็กสาวเดินกรีดกรายมุ่งหน้าไปยังห้องครัวอย่างเร่งรีบ เธอรู้สึกหวาดกลัวไลออนเพราะเขาชอบทำตัวลุ่มล่ามกับเธอบ่อยครั้ง เคยมีถึงเนื้อถึงตัวมากสุดคือบีบเค้นหน้าอกและบดจูบรุนแรงจนมุมปากเกิดบาดแผล

 

เหตุการณ์ครั้งนั้นมันทำให้เธอไม่กล้าเข้าใกล้เขาอีก เเละอีกข้อหนึ่งที่ทำให้ต้องเลี่ยงเจอหน้า เพราะหากเมื่อไหร่เผลอทำตัวให้เขาไม่พอใจก็มักจะถูกกลั่นแกล้งสารพัด

 

ใบข้าวชะโงกหน้าเข้าไปในห้องครัวจนมั่นใจว่าไม่มีคนอยู่ จึงมุ่งหน้าไปยังตู้เย็นเพื่อหาวัตถุดิบขึ้นมาปรุงอาหาร เด็กสาวหยิบเนื้อหมูและไข่สองฟองออกมาวางไว้ที่เคาน์เตอร์ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบกระทะ

 

"ทำเผื่อด้วย"

 

เสียงเรียบของใครบางคนดังขึ้นที่หน้าประตู หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบจนเกือบลืมหายใจไปชั่วขณะ สมองสั่งการให้เธอรีบหันหน้าไปเผชิญกับเจ้าของเสียง เพราะการมองไม่เห็นเขายิ่งอันตรายกว่าสองเท่า

 

"..." เด็กสาววางกระทะลงบนเคาน์เตอร์ มือเล็กเริ่มสั่นเทาอย่างเห็นได้ชัด

 

"หึ" เขาแสยะยิ้มก่อนจะย่างสามขุม เข้ามาไล่ต้อนเด็กสาว เมื่อบุคคลอันตรายยืนอยู่ตรงหน้า สมองสั่งให้ร่างกายเธอก้าวถอยหลังตามสัญชาตญาณ

 

"...!" สะโพกมนชนกับขอบเคาน์เตอร์เมื่อถึงทางตัน มือเล็กลนลานจับขอบเคาน์เตอร์เอาไว้แน่น ดวงตากลมสั่นระริกเมื่อเขาเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ

 

"กลัวฉันขนาดนั้น?" ใบหน้าเขากลับมาเย็นชาอีกครั้ง ดวงตาคมไร้ความรู้สึกแสดงให้เห็น มือหนายื่นเข้าไปบีบคางมนแต่โดนมือเล็กปัดป่ายออกตามสัญชาตญาณของเด็กสาว

 

"อย่ามายุ่งกับหนู" เด็กสาวรู้ทันทีว่าเขาเข้ามาด้วยสายตาไม่เป็นมิตรตั้งแต่แรก

 

"ฉันไม่ยุ่งกับเด็กใจแตกหรอก" เขาเหน็บแนมเสียงเรียบ ปลายสายตาเย็นชาหนีเมื่อได้พูดในสิ่งที่ต้องการออกไป คำดูถูกทำให้สัญชาตญาณโต้ตอบทำงานอัตโนมัติ

 

"ก็ดีกว่าคนสำส่อนแบบคุณแล้วกัน" ไม่รู้ผีห่าตนไหนเข้าสิง ทำให้เธอกล้าโต้แย้งถ้อยคำรุนแรงออกไป คนตัวโตนิ่งเงียบไปสักพัก ก่อนจะตวัดสายตาเชือดเฉือนจ้องหน้าเด็กสาว

 

"หึ รู้จักฉันดีขนาดไหนกัน ...สาวน้อย" ใช่! เธอยังไม่รู้จักเขาดีพอ รู้เพียงว่าเศษเสี้ยวหนึ่งเขาคือบุคคลอันตราย และมันก็มีความอันตรายที่น่ากลัวกว่านี้อีกหลายเท่าภายในตัวเขา ที่ถูกซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้าเจ้าเล่ห์

 

"..." หัวใจดวงน้อยเต้นแรงไม่เป็นส่ำ ยิ่งตอนเขากระตุกยิ้มมุมปากยิ่งดูน่ากลัวแบบสยดสยอง ไรขนอ่อนลูกชูชันทันทีที่เห็นราวกลับรอยยิ้มนั้นเคลือบยาพิษ

 

"หึ"

 

"ยะ...อย่าเข้ามานะ" ใบข้าวห้ามตะกุกตะกักเมื่อเขาเข้ามาประชิดตัว หน้าท้องแบนราบชนกับหัวเข็มขัดหนังราคาแพง ยิ่งเธอดีดดิ้นเขายิ่งบดเบียดตัวให้เธอจนมุมแทบไม่สามารถขยับได้ เขากระชากท้ายทอยจนใบข้าวเบ้หน้าเชิดขึ้นด้วยความเจ็บ

 

"อื้อ!" ไลออนประกบปากรุนแรง ฟันคมกระแทกเข้าริมฝีปากอวบอิ่มอย่างจังส่งผลให้เกิดบาดแผล ใบข้าวตาโตดีดดิ้นด้วยความเจ็บ แต่ถูกมือหนาอีกข้างบีบคางเอาไว้แน่น หยดน้ำตาไหลรินไม่ได้ช่วยให้เขาเห็นใจ

 

เขาออกแรงกระชากท้ายทอยเล็กน้อยให้เธอเผลอเปิดปากร้อง ก่อนจะสอดแทรกเรียวลิ้นสากเข้าไปควานหาความหวาน พลางดูดเลือดมุมปากเด็กสาวตวัดเลียจนกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วโพรงปาก

 

ตูบ ตูบ

 

กำปั้นน้อยฟาดลงที่หน้าอกแกร่งเต็มแรง ทว่าไม่สามารถทำให้คนตัวโตหยุดการกระทำ มือหนาละจากคางมนเคลื่อนลงบีบเค้นหน้าอกรุนแรงเหมือนเขากำลังโกรธเคืองก้อนเนื้อนุ่มในมือ เขาสัมผัสเธออย่างป่าเถื่อนราวกับว่าเธอโชกโชนเรื่องอย่างว่า

 

"ทำอะไร" เสียงเยือกเย็นของใครบางคนทำให้ไลออนคลายมือผละตัวออก ราวกับสวรรค์มาโปรดเมื่อคนคนนั้นคือเลโอ

 

ใบข้าวไม่รอช้าวิ่งไปหลบแผ่นหลังกว้างที่มั่นใจว่ามันปลอดภัยกว่า เลโอเหลือบมองอาการเสียขวัญเด็กสาวด้านหลังเพียงนิด ก่อนตวัดสายตาเย็นชากลับมองหน้าแฝดพี่

 

ไลออนใช้ลิ้นดันกระพุงแก้ม ยกมือเช็ดมุมปากราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขามองแววตาไร้ความรู้สึกแฝดน้อง ก่อนจะเค้นเสียงหัวเราะต่ำในลำคอ

 

"เขาทำอะไร" เลโอหันกลับมาถามใบข้าวเสียงเรียบ ประโยคคำถามนั้นไม่มีความรู้สึกผ่านน้ำเสียง

 

"ไม่ได้ทำอะไรค่ะ" ใบข้าวโกหกคำโตทั้งที่คนถามก็เห็นเต็มตา เธอไม่อยากให้มันกลายเป็นเรื่องใหญ่ เพราะถ้าเรื่องนี้ถึงหูแอนลีนทุกอย่างจะไม่จบเพียงเท่านี้ ซึ่งเลโอและไลออนต่างรู้ดีว่ามารดาเป็นคนเด็ดขาดขนาดไหน

 

"ทำธุระต่อเถอะ" เขาบอกเด็กสาวเพียงเท่านี้ ก่อนจะหันกลับไปหาคนเป็นพี่ "มีเรื่องจะคุยด้วย"

 

"เรื่องอะไร"

 

"เรื่องปู่ ออกไปคุยข้างนอกหน่อยไหม"

 

ไลออนไม่พูดอะไรเพียงแต่เดินผ่านหน้าเด็กสาวและแฝดน้องออกไป โดยมีเลโอเดินตามหลังไปติดๆ

 

"เฮ้อ..." เด็กสาวพ่นลมหายใจอย่างโล่งอก มือเล็กยังคงสั่นเทาจากอาการเสียขวัญอยู่เล็กน้อย ดวงตากลมมองตามแผ่นหลังเลโอจนเขาเดินพ้นกรอบประตู

 

แฝดพี่น้องคู่นี้เรื่องผู้หญิงช่างต่างกันราวฟ้ากับเหว เลโอรักเดียวใจเดียว ส่วนอีกคนโชกโชนเรื่องอย่างว่า เด็กสาวรีบไปล้างปากรู้สึกสะอิดสะเอียนร่างกายของเขาเต็มทน ยิ่งเขาทำแบบนี้เธอยิ่งรู้สึกรังเกียจเข้าไปใหญ่

 

________________________________

เลโอ come back เอ้ย!!! ไม่ใช่ เรื่องนี้เป็นเรื่องของไลออนนะฮะ

ที่สำคัญมันจะมีอยู่ฉากหนึ่ง เรื่องภวังค์ เลโอขนานนามว่าแฝดพี่เลวกว่า 5555 เพราะฉะนั้นไม่ต้องห่วงเรื่องความเลวของไลออน

ความคิดเห็น