facebook-icon

แฟนเพจ เวย์นิส/นิยายรักอีโรติก

เสือสิ้นลาย -02- ผู้หญิงน่ารำคาญ

ชื่อตอน : เสือสิ้นลาย -02- ผู้หญิงน่ารำคาญ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 90k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มิ.ย. 2563 06:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 1,100
× 0
× 0
แชร์ :
เสือสิ้นลาย -02- ผู้หญิงน่ารำคาญ
แบบอักษร

EP 02

 

"ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าฉันไม่ชอบมาเที่ยวผับ" เม็ดทรายมองค้อนเพื่อนสนิทที่นั่งทำท่าทางเหนียมอายอยู่ข้างๆ ชายหนุ่มรุ่นพี่เจ้าของใบหน้าหล่อเหลา ก่อนจะเดินจูงมือลินินเข้าไปหย่อนสะโพกนั่งลงข้างๆ เหนืออย่างเลี่ยงไม่ได้ เว้นระยะห่างพอประมาณ

 

"ฉันกับยัยนินไม่ดื่มนะ"

 

"ดื่มนิดหน่อยไม่เห็นเป็นอะไรเลย แกกับยัยนินต้องหัดเข้าสังคมบ้างนะ"

 

"ฉันว่าสังคมของแกกับสังคมของฉันมันต่างกันนะ" เม็ดทรายตอกกลับอย่างไม่สบอารมณ์นัก เรียกความสนใจจากทุกคนในโต๊ะให้หันมามองเธอเป็นตาเดียว

 

"อย่าทะเลาะกันสิ ให้ยัยฝนกินเหล้าไป แล้วเราสองคนกินน้ำอัดลมก็ได้" ลินินเอ่ยแทรกขึ้นก่อนที่เพื่อนทั้งสองคนจะได้ต่อปากต่อคำกันมากกว่านี้ คำพูดของเธอทำเอาสามหนุ่มที่นั่งมองอยู่ขมวดคิ้วยุ่ง โดยเฉพาะเพลิงที่รู้สึกขัดหูขัดตากับท่าทางใสซื่อของเธอ

 

"พูดอะไรของแกยัยนิน นี่มันผับนะไม่ใช่ร้านน้ำชา" ปลายฝนแหวใส่เพื่อนสนิท

 

"ฉันไม่ชอบกินเหล้าเหมือนยัยทราย ขอนั่งเป็นเพื่อนแกเฉยๆ ก็แล้วกัน"

 

"ลองนิดลองหน่อยไม่เมาหรอกน่า"

 

"เคยลองแล้ว แต่ฉันไม่ชอบ ขอเป็นน้ำอัดลมก็แล้วกัน"

 

"นี่มันผับนะยัยนิน มาผับก็ต้องกินเหล้าสิ เอาเหล้าปั่นไหม เหล้าปั่นไม่เมาหรอก"

 

"เพื่อนไม่อยากกินจะบังคับทำไม" เป็นอิฐที่พูดขึ้นด้วยความรำคาญ ทำให้ปลายฝนและลินินเงียบไป

 

"ปวดฉี่อะ ไปเข้าห้องน้ำเป็นเพื่อนหน่อย" เม็ดทรายหันไปกระซิบบอกลินินเบาๆ หลังจากนั่งร่วมโต๊ะกับสามหนุ่มรุ่นพี่มาได้พักใหญ่

 

"ฉันไปห้องน้ำแป๊บนึงนะ เดี๋ยวมา" ลินินหันไปบอกปลายฝนที่เริ่มเมามายไม่ได้สติ ก่อนจะเดินจูงมือเม็ดทรายออกมา โดยมีสายตาของสามหนุ่มมองตามไป

 

"ฉันไม่ค่อยชอบพี่เพลิงอะไรนั่นเลยแฮะ ดูเหมือนเสือผู้หญิงยังไงก็ไม่รู้" เม็ดทรายระบายความในใจให้เพื่อนรักฟังเมื่อเดินมาถึงห้องน้ำผู้หญิง เธอสังเกตเห็นว่าสายตาที่เพลิงมองปลายฝนมันไม่ใช่สายตาของผู้ชายที่มองหญิงสาวที่ตัวเองสนใจเลย

 

"แกคิดมากเกินไปรึเปล่า"

 

"ดูก็รู้ว่าเขาเป็นเสือผู้หญิง ยัยฝนก็คงเป็นแค่ของเล่นของเขาเท่านั้นแหละ ยัยนั่นก็ดูจะเต็มใจซะเหลือเกิน"

 

"พี่เขาอาจจะสนใจยัยฝนจริงๆ ก็ได้นะ"

 

"บางทีแกก็โลกสวยเกินไปนะ" เม็ดทรายกลอกตาไปมาอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป ลินินส่ายหน้าน้อยๆ กับความคิดของเพื่อนรัก

 

"ยัยฝนเหมือนจะเมาแล้ว ฉันกลับไปดูยัยฝนแป๊บนะ แกเดินกลับโต๊ะคนเดียวได้ไหม"

 

"เออๆ ระวังตัวด้วยนะ"

 

ลินินหันหลังเดินออกมาจากห้องน้ำเมื่อเม็ดทรายตะโกนตอบกลับมา แต่ในจังหวะที่กำลังจะเดินกลับไปที่โต๊ะก็บังเอิญหันไปเห็นผู้ชายคนหนึ่งยืนสูบบุหรี่อยู่ตรงโซนสูบบุหรี่ข้างห้องน้ำผู้ชายพอดี เธอมองเขาอย่างชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปคุยด้วย

 

"พี่เพลิงคะ"

 

"..." เจ้าของชื่อพ่นควันบุหรี่ขาวคลุ้งออกจากปาก พร้อมกับหันไปมองหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มที่เดินเข้ามายืนข้างๆ อย่างประหม่า "มีอะไร"

 

"พี่เพลิงเป็นแฟนกับยัยฝนจริงๆ เหรอคะ" ลินินตัดสินใจถามออกไปในที่สุด

 

"..." เพลิงขมวดคิ้วยุ่งกับคำถามของหญิงสาว ก่อนจะหันไปสบตากันตรงๆ ทำเอาลินินแทบกลั้นหายใจเมื่อโดนพ่นควันบุหรี่ใส่หน้า "ที่บ้านไม่สอนเหรอว่าอย่าเสือกเรื่องของคนอื่นให้มากนัก"

 

"นะ..หนูแค่เป็นห่วงเพื่อน ไม่อยากเห็นยัยฝนเสียใจค่ะ"

 

"ถ้ารักเพื่อนขนาดนั้นมาอ้าขาให้ฉันแทนเพื่อนของเธอเลยดีไหมล่ะ"

 

"..." ลินินเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นในตอนที่ใบหน้าคมคายโน้มลงมาใกล้ๆ จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจเจือกลิ่นบุหรี่ของอีกฝ่าย หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวจนแทบผิดจังหวะกับการกระทำหยาบคายของชายหนุ่มที่เพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก

 

"เป็นห่วงเพื่อนกับอยากได้ผู้ชายของเพื่อนมันต่างกันนะ บางทีเธอควรแยกให้ออก"

 

"หนูเป็นห่วงเพื่อนค่ะ ไม่ได้อยากได้ผู้ชายของเพื่อน"

 

"เลิกพล่ามได้ไหมวะ น่ารำคาญ" เพลิงเบือนหน้าหนี แล้วอัดควันบุหรี่เข้าปาก เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ปลายฝนเดินมาหาพอดี

 

"พี่เพลิงคะ ฝนอยากกลับบ้านแล้ว ไปส่งฝนหน่อยได้ไหมคะ" ปลายฝนเลิกคิ้วมองเพื่อนสนิทและเพลิงอย่างสงสัยเมื่อเห็นทั้งสองคนอยู่ด้วยกัน แต่เมื่อเห็นสีหน้าหงุดหงิดของเพลิงจึงไม่ได้ถามเซ้าซี้

 

"ตอนมาก็ขับรถมาเองไม่ใช่รึไง" เพลิงหันกลับไปถาม ถึงแม้ปลายฝนจะเป็นผู้หญิงที่เขากำลังเล่นด้วย แต่ก็ไม่มีความจำเป็นที่เขาต้องดูแลเธอขนาดนั้น

 

"มายืนทำอะไรกันอยู่ตรงนี้" เสียงของเม็ดทรายดังถามขึ้น ทำให้ทั้งสามคนหันกลับไปมองเธอเป็นตาเดียว

 

"ยัยฝนอยากกลับบ้านแล้ว เรากลับกันเลยไหม" ลินินเป็นเจ้าของคำตอบนั้น

 

"ดูเหมือนยัยฝนจะเมาแล้ว งั้นพวกเราขอตัวกลับเลยนะคะ" เม็ดทรายเดินเข้าไปประคองเพื่อนไว้ แต่ปลายฝนก็พยายามเบี่ยงตัวหลบ

 

"พวกแกสองคนกลับไปก่อนเลย เดี๋ยวฉันกลับเอง"

 

"กลับด้วยกันเนี่ยแหละ ไม่ต้องไปรบกวนพี่เพลิงหรอก" ไม่รอให้ปลายฝนได้ปฏิเสธเป็นครั้งที่สองเม็ดทรายก็ลากเธอออกมาจากตรงนั้นทันที ลินินมองตามไปพลางกะพริบตาปริบๆ ก่อนจะรีบหยิบเงินในกระเป๋าสะพายข้างออกมายื่นให้เพลิง

 

"นี่ค่าเครื่องดื่มของพวกเราค่ะ"

 

"..." เพลิงละสายตาจากหญิงสาวสองคนที่เพิ่งเดินออกไป แล้วดึงความสนใจกลับมาที่เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้ม ดวงตาคมกริบเหลือบมองเงินจำนวนหนึ่งที่หญิงสาวยื่นมาให้เพียงนิด ก่อนจะเลื่อนสายตาขึ้นมามองเธอ "เก็บเศษเงินของเธอไว้ซื้อขนมกินเถอะ"

 

"หนูโตแล้วค่ะ ไม่ต้องกินขนมก็ได้"

 

"..." คนโดนยอกย้อนดันลิ้นกับกระพุ้งแก้มอย่างหงุดหงิด ก่อนจะทิ้งบุหรี่ลงบนพื้นแล้วใช้เท้าเหยียบมันจนดับ เขาเดินหนีออกมาโดยไม่รับเงินที่อีกคนยื่นมาให้

 

"..." คนตัวเล็กทำหน้าเศร้าเมื่อโดนชายหนุ่มเมินใส่ เธอไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดอะไร เพราะดูเหมือนเพลิงจะเหม็นขี้หน้าเธอตั้งแต่วินาทีแรกที่เจอกัน ลินินเก็บความสงสัยไว้ในใจ แล้วรีบเดินตามเพื่อนทั้งสองคนไป

 

"พอแล้ว ไม่ต้องประคองฉันแล้ว" ปลายฝนสะบัดตัวออกจากการเกาะกุมของเพื่อนสนิทเมื่อเดินมาถึงโรงจอดรถแล้ว ท่าทางเมามายเมื่อสักครู่หายไปเป็นปลิดทิ้ง

 

"นี่แกแกล้งเมาเหรอ"

 

"ก็เออสิ เหล้าแค่แก้วสองแก้วทำอะไรฉันไม่ได้หรอก แกกับยัยนินนี่ทำเสียเรื่องจริงๆ เลย"

 

"แกอยากไปกับพี่เพลิงอะไรนั่นมากรึไง อยากมากถึงขนาดต้องแกล้งเมาเลยเหรอ"

 

"แกคิดว่าแค่คุยกันเฉยๆ ก็จะได้ขึ้นเตียงกับพี่เพลิงเหรอ ถึงเขาจะเป็นเสือผู้หญิงแต่ก็ไม่ได้ลากผู้หญิงทุกคนขึ้นเตียงด้วยนะ"

 

"แกอยากขึ้นเตียงกับเขาขนาดนั้นเลยรึไง"

 

"เฮ้อ~ ถ้าฉันรู้ว่าพวกแกจะทำพังคงไปดูหนังรอบดึกกับพี่พลแล้ว" ปลายฝนทำหน้าเซ็ง ก่อนจะเดินกระทืบเท้าปึงปังไปที่รถยนต์ของตัวเอง

 

"ยัยบ้านี่! เชื่อเขาเลย"

 

"อ้าว ยัยฝนล่ะ" ลินินที่เดินตามหลังออกมาเป็นคนสุดท้ายเอ่ยถามพลางกวาดตามองรอบๆ เมื่อเห็นเม็ดทรายยืนอยู่ในโรงจอดรถคนเดียว

 

"ไม่ต้องห่วงมันหรอก มันดูแลตัวเองได้"

 

"แต่ยัยฝนเมานะ กลับเองได้เหรอ"

 

"เมากับผีน่ะสิ! มันเมาอ่อยผู้ชายไม่รู้รึไง"

 

"อ่อยพี่เพลิงเหรอ? งั้นก็หมายความว่ายัยฝนกับพี่เพลิงยังไม่มีอะไรกันใช่ไหม"

 

"คงงั้นมั้ง ฉันขี้เกียจจะสนใจเรื่องของยัยฝนแล้ว มีแต่เรื่องบ้าบออะไรไม่รู้ เรากลับบ้านกันดีกว่า"

 

"..." ลินินพยักหน้ารับแม้จะไม่ค่อยเข้าใจนัก แล้วเดินตามเม็ดทรายไปที่รถยนต์ของเธอซึ่งจอดรถไม่ไกล

 

"ทำไมหน้าบึ้งกลับมาวะ ทะเลาะกับผู้หญิงมารึไง" เหนือมองสีหน้าเคร่งขรึมของเพลิงแล้วอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม

 

"เจอผู้หญิงน่ารำคาญนิดหน่อย" เพลิงตอบอย่างขอไปที แล้วหยิบเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มากระดกเข้าปากอึกใหญ่ ไม่ได้สะทกสะท้านกับรสขมบาดคอของมันเลย

 

 

 

---------------------------------------

พี่เพลิงไม่ปลื้มเด็กใสซื่อ แต่ว่าที่เมียของพี่เพลิงก็เป็นเด็กใสซื่อนะ 55555555555555

ไปคอมเมนต์เล่นกันในกลุ่มนะคะทุกคน อย่าลืมกดถูกใจให้เวย์บ้างน้าาา

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว