email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 44

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 178

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 01 มิ.ย. 2563 14:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 44
แบบอักษร

ก้องเกียรติพาพิเชษฐ์ ขี่รถเล่นเอื่อยๆไปเรื่อยๆ บรรยากาศในตอนเย็นของชนบทนั้น ช่างสดชื่นเย็นสบายดีจริงๆในความรู้สึกของพิเชษฐ์ จนกระทั้งผ่านไปทางปั๊มน้ำมันของเส้นรอบเมือง ทั้งสองหนุ่มจึงแวะเข้าไปนั่งคุยต่อ ที่ร้านกาแฟชื่อดังยี่ห้อหนึ่ง ที่เปิดอยู่ในปั๊มน้ำมันแห่งนั้น หลังจากที่สั่งน้ำปั่นไปคนละแก้วแล้ว ก้องเกียรติก็เปรยๆขึ้นว่า

“ที่จริงแล้วอยู่ที่นี่ มันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรนักหรอกนะว่ามั้ย คนที่นี่ก็ล้วนแต่มีอัธยาศัยไมตรีที่ดีต่อกัน ฉันอยู่ที่นี่ฉันก็มีความสุขดี”

“อื่อ..อันนี้ฉันเห็นด้วย บรรยากาศเงียบสงบดี อาจจะเป็นเพราะว่า เป็นเมืองที่ไม่ได้ใหญ่โตอะไรนักก็เป็นได้ ก็เลยไม่ได้คึกคักวุ่นวาย เหมือนเมืองท่องเที่ยวใหญ่ๆที่อื่นเขา แต่ฉันว่า คงจะไม่ได้มีเหตุผลเพียงเท่านี้หรอกกระมัง ที่ทำไห้นายอยากอยู่ที่นี่น่ะจริงมั้ยเพื่อน” พิเชษฐ์วนเข้าเรื่องที่เขาค้างคาในความรู้สึกอยู่ ว่ามันต้องมีดีอะไรสิน่า จี้โดนใจเข้าแบบนี้เพื่อนหนุ่มของเขาก็ออกอาการเขินจนเห็นได้ชัดทีเดียว

“ฮึ้ย!ไอ้อาการแบบนี้มันคือไรว่ะเนี้ย!ไอ้หมวด”

“เฮ้ย!อะไรของแกเนี้ย ฉันเปล่าซะหน่อยนะ”

“เปล่าอะไร หน้าแกอ่ะแดงไปจนถึงใบหูนู้นแล้ว รึแกจะบอกว่าแกอ่ะเมากาแฟปั่นกันล่ะห๊ะ นี่บอกมาเลยนะ มีอะไรดีๆที่นี่ใช่ม๊า บอกมาเร็วๆเลย” เพื่อนรักลุกต่ออย่างคึกคักเต็มที่

“ฮ่าๆๆๆไอ้บ้านี่ เออ..คือ..ฉันได้เจอกับผู้หญิงคนหนึ่งที่นี่น่ะ เธอเป็นแค่เพียง สาวบ้านนอกจนๆคนหนึ่งเท่านั้น แต่ว่าเธอน่ารักมากจริงๆ เป็นคนพูดตรงๆแบบเสียงดังฟังชัดเลยล่ะ แต่บางครั้งก็ดูสุภาพอ่อนโยนมาก แล้วก็ออกต๊องๆหน่อยน่ะฮ่ะๆๆๆ”

“หือ..มีเยอะเลยนะนั่น?”

“ใช่ เธอเป็นคนเยอะมากจริงๆฮ่ะๆๆๆ ที่จริงฉันเองก็อยากจะให้แกได้พบกับเธอสักครั้งเหมือนกันนะ ฉันว่าแกต้องชอบเธอมากแน่ๆเลย”

“หือ..?”

“ก็แกน่ะชอบดูรายการตลกๆทางทีวีใช่ป๊ะ นั่นล่ะอย่างนั้นเลย”

“เอ๋!นี่ๆแกอย่าบอกนะว่า แม่คนน่ารักของนายอ่ะ หน้าตาเหมือนตุ๊กกี้ด้วยเนี้ย!”

“เฮ้ย!ไอ้บ้าไปว่าเค้าฮ่ะๆๆๆ แต่ไม่ใช่ก็ใกล้เคียงน่ะแหละ น่ารักพอกันฮ่ะๆๆๆ” ก้องเกียรติบอก พร้อมกับหัวเราะขบขันไปกับมุขของเพื่อนด้วย พิเชษฐ์เห็นท่าทางที่แสดงออกถึงความสุข ในเวลาที่เพื่อนรักพูดถึงเด็กสาวบ้านนาคนนั้นแล้ว ก็ให้นึกอยากจะเห็นหน้าค่าตาขึ้นมาบ้าง จึงเอ่ยขึ้นว่า

“งั้นก็พามาแนะนำหน่อยดิว่ะ”

“ไว้คราวหน้านะเพื่อน ฉันไม่อยากจะให้เขาต้องเผชิญหน้ากับวิว่ะ เพราะดูท่าทางวิจะ..?”

“ใช่ยัยวิ กำลังคิดที่จะดึงแกกลับ” พิเชษฐ์ต่อคำให้เสร็จสรรพ ทำให้ก้องเกียรติที่เคยงงๆกับท่าทีของวิจิตรา อยู่ก่อนหน้านี้นั้น คลายความสงสัยลงได้ แต่ใจก็ยังอดสงสัยต่อไม่ได้อยู่ดี จึงถามย้ำขึ้นว่า

“ทำไมวะ!ก็ในเมื่อเขาเป็นฝ่ายขอถอยห่างออกไปเองนี่ แล้วทำไมตอนนี้ถึงจะอยากกลับมาอีกล่ะ”

“นี่ไอ้ก้อง พูดก็พูดเถอะนะ คนอย่างวิจิตราน่ะ ใครจะไปทนนางได้ว่ะนอกจากแกอ่ะ ฉันรู้จากยัยปรางมาว่า พอแกย้ายออกมาได้ไม่นานนัก ก็มีหนุ่มๆมาตามรับตามส่งอยู่พักนึงแหละ แต่ไปๆมาๆยังไงไม่รู้นะ จู่ๆก็ชวนฉันกับปรางมาเยี่ยมแกเฉยเลย สงสัยจะไปกันไม่ได้ล่ะมั้ง” พิเชษฐ์เล่าไปตามที่รู้มาจากแฟนสาว

“อ้อ..อย่างนั้นหรือ?”

“อือออออ..รู้อย่างนี้แล้ว แกคิดจะทำไงต่อล่ะ จะคืนดีมั้ย แกเองก็เคยรักเค้ามากนี่นา”

“ไม่รู้สินะ บางทีเราก็มองไม่ออกหรอกว่า อันไหนเพชรแท้ อันไหนเพชรเทียมจริงไหมเพื่อน”

“อือ..โอเคฉันคิดว่า นายน่าจะรู้ดีที่สุดว่า สิ่งไหนดีที่สุดสำหรับนาย เฮ้ย!ก้องไม่ว่าจะเป็นเพชรแท้หรือว่าเพชรเทียม มันก็ไม่สำคัญเท่ากับว่า เพชรเม็ดไหนมันเหมาะกับเราที่สุดหรอกนะเพื่อน”

“ฮึ้ย!ตรรกะอะไรของแกแบบนี้ว่ะเนี้ยงง”                                                       

“ก็ตรรกะของความสุขไงเพื่อน แค่เรามีความสุขในสิ่งที่เราทำ แค่นี้ก็พอแล้ว นอกเสียจากว่า แกจะอยากได้อยากดี อยากมีอยากรวย เหมือนคนธรรมดาคนอื่นๆเขา ถ้าเป็นเช่นนั้น เพียงเท่านี้ก็คงไม่พอหรอกนะจริงมั้ย ชีวิตยังอีกยาวไกลตัดสินใจดีๆก็แล้วกันเน้อ ฮึๆๆ” นั่นสินะชีวิตยังอีกยาวไกลนัก ค่อยๆเป็นค่อยๆไป อย่าใจเร็วด่วนได้จะดีกว่านะ ก้องเกียรติคิดคล้อยตามคำพูดของเพื่อนรัก อย่างเห็นจริงดังว่า..

ความคิดเห็น