email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ๔๑

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 24 เม.ย. 2563 02:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
๔๑
แบบอักษร

กุหลาบหลงไฟ🔥

 

EP. 41

 

ผ่านวันร้ายๆไปอีกหนึ่งวันมันก็ทำให้ฉันสบายใจขึ้นเพราะฉันมีเสี่ยฟรานซ์อยู่ตรงนี้ ฉันรู้สึกปลอดภัยแล้วยังไงเสี่ยฟรานซ์ก็ต้องพาฉันผ่านเรื่องต่างๆ ไปได้แน่นอน แล้ววันนี้ฉันแพ้ท้องหนักมากเสี่ยฟรานซ์ต้องคอยดูแลอยู่ตลอด

 

เสี่ยฟรานซ์ : ไหวหรือเปล่า เดี๋ยวทำอะไรให้ทานนะ

 

เรา : หยุด! หยุดเลยมานั่ง

 

เสี่ยฟรานซ์ : ทำไม ไม่ไว้ใจกันเหรอ? ฉันเก่งขึ้นแล้วนะ

 

เรา : ไม่ต้องเลยฉันทำเองได้ ไม่เป็นอะไรแล้ว

 

เสี่ยฟรานซ์ : พาลูกไปพักผ่อนเลยอย่ามาดื้อ!

 

เสี่ยฟรานซ์พาฉันมานั่งลงบนเตียงแล้วเจ้าตัวก็เดินเข้าครัวไปฉันรับรู้ได้ดีว่าอาหารมื้อนี้มันคงเป็นมื้อที่ฉันต้องจำไปตลอดชีวิตแน่ๆ

 

อร่อยเหรอ? ไม่จ้ะ! ไหม้เกรียม!

 

ฉันนอนเล่นโทรศัพท์รอเสี่ยฟรานซ์แล้วสายจากแขก็โทรเข้ามา แขไม่รู้ว่าฉันหนีมากับเสี่ยฟรานซ์เพราะเหตุการณ์ตอนนั้นมันขุนละมุนมาก และฉันก็ไม่ได้อยากทำให้นางเป็นห่วงฉันมากด้วย

 

" ฮัลโหลมึงอยู่ที่ไหน! มึงโอเคดีใช่มั้ย? "

 

เรา : อืม กูอยู่พังงากับเสี่ยฟรานซ์

 

" โห้ย! ค่อยโล่งใจหน่อยกูตามหามึงแทบบ้า นึกว่าปลิวไปลมซะแล้ว "

 

เรา : ขอโทษนะมึง แล้วแม่แววเป็นไงบ้างวะ

 

" ยังโดนอีคุณนายบ้านเสี่ยฟรานซ์ตามมาโวยวายอยู่เลย นี่จะแจ้งตำรวจจับข้อหาค้าบริการด้วยนะมึง "

 

เรา : ให้มันแจ้งไปเถอะ กูจะได้แจ้งกลับ

 

" ปังไม่หยุดจ้า! แล้วมึงจะกลับมาตอนไหน "

 

เรา : ไม่รู้อะ ขอให้ทุกอย่างมันดีขึ้นก่อน

 

" กูเป็นห่วงมึงกับหลานมาก แล้วก็กลัวปู่เสี่ยฟรานซ์ด้วย "

 

เรา : กูไม่เป็นไร แต่แค่นี้ก่อนนะมึง

 

ฉันวางสายแล้วเดินไปหาเสี่ยฟรานซ์ในครัวทุกอย่างเสร็จหมดแล้วฉันดีใจมากที่มันเป็นข้าวต้มอย่างน้อยมันก็ไม่ได้เป็นอาหารที่ฉันต้องจดจำไปตลอดชีวิต เหมือนที่เสี่ยฟรานซ์ทำให้ฉันครั้งแรก

 

เสี่ยฟรานซ์ : อร่อยมั้ย?

 

เรา : ก็เฉยๆอะ เหมือนทุกครั้งที่เสี่ยทำ

 

เสี่ยฟรานซ์ : คิดว่าจะได้คำตอบที่ดีกว่านี้

 

เรา : ทำไม อยากให้พูดว่าอะไรเหรอ?

 

เสี่ยฟรานซ์ : ก็ใช่ แต่ถ้าไม่พูดก็ไม่เป็นไร

 

เรา : อ้อนวอนสิ

 

เสี่ยฟรานซ์วางช้อนลงแล้วมองหน้าฉันตอนแรกฉันก็แค่จะพูดเล่นๆ แล้วไม่คิดว่าเสี่ยจะทำจริงด้วยเสี่ยฟรานซ์เปลี่ยนฝั่งมานั่งข้างฉันแล้วทำหน้าตาอ้อนใส่

 

มันไม่ชินเลยสักนิด!

 

เสี่ยฟรานซ์ : พูดนะครับอยากฟังมากๆเลย~

 

เรา : ไม่พูด

 

ฟ้อด~

ไม่ทันที่ฉันจะได้ตั้งตัวเสี่ยฟรานซ์แล้วเข้าหอมแก้มฉันแล้วยังมีหน้ามายิ้มทะเล้นใส่อีก

 

เสี่ยฟรานซ์ : อยากให้เนตรดาวชมฉันบ้าง อย่างน้อยฉันก็ตั้งใจทำเลยนะ

 

เรา : อ้อนอีก😁

 

ฟ้อด~

 

เสี่ยฟรานซ์ : ถ้ายังไม่พูดให้พอใจจะหอมให้แก้มช้ำเลยนะ

 

เรา : เอาสิ ถ้าไม่เมื่อย

 

เสี่ยฟรานซ์ : นั่งหอมแบบนี้ก็เมื่อยน่ะสิ ต้องไปหอมบนเตียง

 

1 ไลค์ 1 คอมเม้นท์ 1 แชร์ = กำลังใจ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว