facebook-icon

ชีวิตที่เคยสงบสุขของผมกำลังจะหายไป เมื่อผมต้องหมั้นกับอดีตเดือนมหาลัยผู้แสนเย็นชา ไม่สนโลก เพียงเพราะความต้องการของพ่อแม่ และที่สำคัญเพื่อปากท้องของตัวผมเองด้วย ~_~

ตอนที่ 34 : เล่นใหญ่

ชื่อตอน : ตอนที่ 34 : เล่นใหญ่

คำค้น : #อ้อยเก่ง #ง้อเก่ง #เล่นใหญ่ #พี่บลู #น้องเบ็น #วิศวะ #เกียร์

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 43.2k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 10 เม.ย. 2563 20:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 34 : เล่นใหญ่
แบบอักษร

#บลู  

 

      ตอนนี้ผมยังนั่งดูเมียกระดกเหล้าอยู่หน้าเวที เห็นแล้วกูเครียดเลย 

 

      “ทำใจนะมึง มีเมียน่ารัก” ไอห่าเชนแม่งก็ชมเมียกูจัง

   

      “นี่มึงคิดอะไรกับเมียกูเปล่าวะเนี่ย”

 

      “ถ้าไม่ใช่เมียมึงนะ กูเสียบไปแล้ว” เสียบพ่อง

 

      “สัส! เมียกู” แม่งชอบทำให้ผมโมโห

 

      “กูล้อเล่นไอฟาย เมียเพื่อน” ดีที่มึงรู้นะไอเชน 

 

      “o|o” ผมยกนิ้วกลางให้ไอเชน 

   

     “ไปเอาเมียกลับได้แล้วไป” ถ้ากูไปแล้วเมียไปกลับด้วยนี่ ...หน้าแตกเลยนะ

 

      “เออกูไปหาเมียก่อนนะ ค่าเหล้าเดี๋ยวโอนให้” ตอนนี้ต้องรีบพาเมียกลับให้เร็วที่สุด นี่ก็ดึกมากแล้ว วันนี้เมียทำไมคอแข็งเป็นพิเศษ 

 

       .........

 

       ........

 

       ........

   

      ตอนนี้ผมเดินมาหาไอเบ็นหน้าเวที เสียงเพลงก็ดังฉิบหาย .....

 

      “สวัสดีครับพี่บลู/ดีครับ/ดีครับพี่/......” เพื่อนๆของไอเบ็นทักทายผม แต่ดูเมียกูสิครับ เมิน...

 

      “เบ็นครับ กลับกันเถอะดึกแล้ว” ผมพูดออกไป ไอเบ็น มันจะยอมฟังหรือเปล่านะ 

 

       “ไม่กลับ พี่อยากกลับก็กลับเองสิ ผมจะให้เพื่อนไปส่ง” นั้นไงดื้อแล้ว

 

       “ไอเบ็นกลับเถอะ เมียกูง่วงแล้ว” เพื่อนไอเบ็นเมียน่าจะง่วงจริง 

 

      “..........”

 

      “กลับเถอะมึงดึกแล้ว เดี๋ยวขับรถกลับอีก” น้องแทนพูดขึ้นอีกคน 

 

     “เออ! กลับก็กลับ ยุ่งจริงๆ” มันน่าจับล่ามโซ่ไว้ที่ห้องจริงๆ

 

     “พี่เป็นห่วงเบ็นหนิครับ” ง้อเมียเท่าไหร่ก็ไม่ยอมหายโกรธสักที

 

     “ก็จะกลับแล้วนี่ไงหละพี่ พี่จะเอาอะไรอีก” พูดแล้วเดินออกมาเลย ดูเถอะครับ ดูมันทำ

 

      “เบ็นครับ อย่าพูดกับพี่แบบนี้สิครับ พี่รู้ว่าพี่ทำผิดตอนนี้พี่สำนึกผิดแล้วครับ” กูสำนึกแล้วจริงๆครับเมีย 

 

      “..........” 

 

     “อืม)) กลับห้องได้แล้ว เบ็นง่วง” ก็ยังดีที่มันยอมฟังผมบ้าง 

 

     ..........

 

     ..........

 

     .........

 

     ตลอดทางไม่มีการพูดคุยใดๆเกิดขึ้นเลย ไอเบ็นเงียบใส่ผมอย่างเดียว.....อึดอัดฉิบหาย ผมต้องหาวิธีง้อเมียให้สำเร็จให้ได้........

 

      “ปั้ง)))” ถึงหอปับ รถจอดสนิทปุ๊บ ไอเบ็นก็เดินลงจากรถทันที จับปล้ำแม่งเลยดีไหม

 

      ผมรีบเดินตามไอเบ็นทันที เดินก็เร็ว.....พอเข้าห้องได้ก็รีบคว้าผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำทันที ผมนี่นั่งหน้าย่นเลย

 

      .......

 

      .......

 

      .......

 

      "แกร็ก)))"

 

      ออกมาละครับ หลังจากเข้าไปอาบน้ำนานพอสมควรเลย 

 

      “ไปอาบน้ำสิพี่ จะนั่งให้น้ำมันลอยมาหาหรือไง?” กวนตีนเก่ง

  

      “ครับๆ พี่จะไปเดี๋ยวนี้เลยครับ” เมียสั่งแล้วครับ ไม่ทำนี่มีหวังโดนหนักกว่าเดิม

 

       ผมอาบน้ำไปด้วย แล้วก็คิดแผนง้อเมียไปด้วยแล้วตอนนี้ผมคิดออกแล้ว ว่าจะง้อเมียยังไงดี

 

      ........

   

      ........

 

      ........

   

       "แกร็ก)))"

 

       พอผมเดินออกจากห้องน้ำมา ไอเบ็นก็นอนแล้วครับ ยังดีที่มันเปิดไฟหัวนอนไว้ให้ผม

 

       ผมรีบจัดการแต่งตัวให้เรียบร้อย เดินไปปิดไฟบนหัวนอน แล้วก็รีบกระโดดขึ้นเตียงกอดเมีย 

 

       “หมับ))) ฟอด))) ฝันดีนะครับที่รักของพี่” ผมกอดไอเบ็นจากด้านหลัง แล้วหอมหัวไปทีหนึ่ง ไอเบ็นก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไรอย่างน้อยก็ได้กอดเมียนอนหละวะ 

 

        *****************************

#เบ็น  

 

       ผมอาจจะดูเล่นตัวมากไปนะครับ แต่ผมแค่อยากให้พี่มันรู้ไว้เฉยๆว่าอย่าคิดที่จะทำอีก ถ้าให้พี่มันง้อได้ง่ายๆเดี๋ยวมันจะเคยตัว

   

       เช้านี้ผมตื่นก่อนไอพี่บลู ผมเลยอาบน้ำแต่งตัวมาเรียนโดยไม่บอกพี่มัน 

 

      [คณะวิศวกรรมศาสตร์ [ไฟฟ้า] 

 

      “มาเช้านะมึงวันนี้อะ” 

 

      “กูก็มาของกูปกติอยู่แล้วเปล่าวะไอบาส” ถามอะไร

 

       “แกล้งผัวอีกหละสิมึงอะ” ไอเบทแม่งเป็นหมอดูน่าจะรุ่ง 

 

      “กูหมั่นไส้!” ผมตอบเพื่อนออกไป 

 

      “ระวังเถอะแกล้งผัวมากๆ” แล้วจะทำไมครับ

 

      “เรื่องของกู!” ผมตอบไอเต้ออกไป

 

      “ครับๆคุณเบ็น” ยอมถอยทัพกันแล้วครับ

 

      “กินข้าวมายัง? ถ้ายังก็ไปกินก่อนเลย จะได้ขึ้นไปเรียน วันนี้ห้ามสายแม้แต่วินาทีเดียว” อันที่จริงทุกวิชาครับที่สายไม่ได้

 

       “กูไม่หิว ขึ้นไปเรียนเลยก็ได้” ผมไม่อยากนั่งข้างล่างนานเดี๋ยวอีพี่บลูตามมาอีก 

 

       “เออๆไปกันเถอะ” หลังจากนั้นพวกผมก็ย้ายตูดมาห้องเรียนกัน วันนี้เราเรียนกับห้องอื่นด้วย คนเลยดูค่อนข้างเยอะ 

 

       ..........

 

       ..........

 

       ..........

 

       [ห้องเรียน 

 

       ตอนนี้อาจารย์เริ่มสอนแล้วครับ ผมก็ต้องจดตามเลยหละครับ เดี๋ยวไม่มีอ่านสอบ

 

       “ไอเบ็น!” ไอแทนจะเรียกเสียงดังทำหอกอะไรของมัน เดี๋ยวอาจารย์ได้ด่าอีก

 

        “อะไรของมึง?” นี่ผมอุตส่าห์ไม่ชวนพวกมันคุยแล้วนะ

 

       “ไม่มีอะไร เห็นมึงทำหน้ายุ่งๆเลยเรียก” โอ้ยไอ...ไอเห็บหมาเอ้ย เจ็บหัวกับเพื่อนของตัวเอง 

 

       “อย่าบังอาจเรียกกูอีกนะมึง” ผมหันไปทำหน้าขู่ไอแทน 

 

       นั่งเรียนต่อครับ เมื่อไหร่จะหมดคาบสักทีเบ็น อยากพักสมองแล้ว 

 

      ..........

 

      ..........

 

      ..........

 

          “น่ารักฉิบหาย”  

 

      “ขาวฉิบหาย”  

 

          “ผู้ชายอะไรวะขาวฉิบ”  

     

       “ชอบก็จีบมึง”  

 

            “เหมือนจะมีผัวแล้วหวะ”  

 

       “แล้วไงวะถ้ากูจะเอา”  

 

      เออ เอาเข้าไปครับ นี่กูเป็นผู้ชายนะครับ พวกมึงจะมาพูดกับกูแบบนี้ไม่ได้  

 

      “เสน่ห์แรงจริงๆเพื่อนกู” ไอบาส  

 

      “แรงพ่อง!” ไม่ได้โดนผมด่าสักวันไอห่าพวกนี้มันน่าจะชักตาย!  

 

       “รุนแรง รุนแรงตลอด” พอด่าก็ว่าผมรุนแรง ใครใช้ให้พวกมันมากวนตีนผม  

 

       “หุบปาก” ผมไม่สนใจแม่งละ ประสาทแดก 

 

       ......... 

 

       ......... 

 

       ......... 

 

      “นักศึกษาคะ วันนี้อาจารย์ขอพักไว้ตรงนี้ก่อนนะคะ เพราะมีบางคนเริ่มไม่ใช่คนแล้ว ไปได้คะ” ไม่วายเหน็บนักศึกษานะอาจารย์  

 

      “ไอเบ็น พวกกูไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ เจอกันหน้าคณะ” ไอพวกนี้ทำไมมันรีบแปลกๆ ไปห้องน้ำทำไมให้ผมไปรอที่หน้าคณะ  

 

      “รีบแปลกๆนะพวกมึง”  

 

       “เออหนะ ไปรอที่หน้าคณะก่อน” เออไปก็ได้วะไอห่าพวกนี้หนิ พวกมันมีแผนอะไรหรือเปล่าวะ  

 

      ผมเลยเดินไปรอเพื่อนที่หน้าคณะ ถ้าพวกมันทิ้งผมนะ ผมเอาพวกมันตายแน่  

 

       ........ 

 

       ........ 

 

       ........ 

 

      “O_O”  

 

       “เชี่ย!”  

 

       “กรี๊ด)))) อ้ายยยย”  

 

         “มึงเค้าง้อกันน่ารักจัง”  

 

      “โอ้ยมีผัว...เอ้ยแฟนน่ารัก”  

 

           “ต้องถ่ายรูปเลย”  

 

      “เรือยังไม่ล่มจ้า” 

   

          “#พี่บลู #น้องเบ็นจ้า”  

 

      “รักคู่นี้กรี๊ด)))))”  

 

         “กรี๊ด))) โคตรน่ารักอะแก”  

 

       “ฟินอะแกน่ารักมาก”  

 

           “ใครชอบพี่บลูมีหน้าสั่นจ้า”  

 

       โอ้ยกูอยากจะบ้าตาย ไอพี่บลูมึงจะเล่นใหญ่ไปแล้ว นะเนี่ยคนมองกูเต็มเลย อยากมุดดินหนี  

 

       “เบ็นครับ” เรียกกูทำไมวะ ไม่ต้องเรียกกูก็เห็นพี่มึงแล้ว  

 

       “ดี”  

 

       “กัน” 

     

       “นะ”  

 

       “ครับ”  

 

       “ขอ” 

 

       “โทษ”  

 

       “พี่”  

 

       “รัก”  

 

       “เมีย”  

 

       “นะ” 

   

       “ครับ”  

 

        พี่มึงไม่อายใครหรือยังไงกันวะ อยากจะบ้าตาย พี่มันเล่นเขียนป้ายใหญ่ฉิบหาย ประเด็นคือเขียนทีละคำด้วย แถมรอบตัวพี่มันยังมีดอกกุหลาบเต็มเลย.....มีคำว่า... 

 

        “พี่ขอโทษ”  

 

       ใหญ่ พี่มึงเล่นใหญ่จริง กูอายคนทั้งคณะไม่พอนะ ตอนนี้น่าจะรู้กันทั้งมหาลัยละหละ มีคนยกโทรศัพท์ขึ้นมา ทั้งถ่ายรูป ทั้งถ่ายวีดีโอ  

 

       ผมว่าเรื่องนี้ไอเพื่อนเวร!!ทั้งหลายของผมต้องมีส่วนร่วมด้วยช่วยพี่มันแน่นอน ไอพวกเลว อย่าให้เจอนะ  

 

      “เบ็นหายโกรธพี่นะครับ” เออไม่ต้องตะโกนโว้ย กูหายแล้ว หายตั้งแต่พี่มึงกล้ามายืนทำอะไรแบบนี้หน้าคณะแล้ว ไอบ้าเอ้ย  

 

      “อืม พอแล้ว กูอายเค้าพี่” ผมตะโกนบอกพี่มันออกไป ถ้ากูอยู่ที่นี่นานอีกนิดกูได้มุดลงดินแถวนี้แหละครับ เขินก็เขิน  

 

      “เย้ๆ เมียหายโกรธแล้วโว้ย!”  

 

      “@[email protected]" 

 

      หนักกว่าเดิมอีกพี่มัน ตะโกนหาพระแสงอะไรของพี่มันเนี่ย 

 

      “หมับ)) ไปพี่ สั่งคนมาทำความสะอาดด้วยนะ ไม่งั้นคนทำความสะอาดได้เอามีดลอยมาใส่หัวพี่” ผมรีบเดินเข้าไปจับมือไอพี่บลูแล้วพูดบอก  

 

      “หมับ)) ขอบคุณนะที่หายโกรธพี่” หมดกัน จบ จบกันชีวิตกู เตรียมตัวเตรียมใจดังได้เลยกู กอดกูหน้าคณะเลย.....หมดคำจะพูด  

    

      “พอละมั้งกูว่า” เพื่อนของพี่มันแซวพี่มัน มากันได้ไงวะ นี่มันทำงานกันเป็นขบวนการเลยนะเนี่ย  

 

       “ทำไม? อิจฉากูหรอ?” เออยังจะไปเถียงกับเพื่อนอีกนะไอพี่บลู กูรู้แล้วว่าพี่มึงเป็นคนชัดเจน ชัดจนกูอยากจะเอาปีบมาคุมหัวแล้วตอนนี้ 

 

       “ครับคุณบลู ดีกันแล้วพวกกูหัวเน่าเลยนะมึง”  

 

       “พวกมึงเพื่อน! นี่เมีย” เต็มปากเต็มคำ ไอพี่บลูมึงไม่อาย แต่กูอายโว้ย 

 

       “ครับๆ รู้ครับว่าน้องเบ็นอะเมียมึง” ย้ำกันเข้าไป  

 

       “คืนนี้ต้องฉลองไหม?” ไอเพื่อนตัวดีของผมโผล่หัวออกมาละครับ 

 

        “ไม่ฉลองโว้ย คืนนี้กูจะอยู่กับเมีย”  

 

        “ครับๆ ดีกันแล้วพวกกูก็หมา” เพื่อนไอพี่บลูนี่ก็ขยี้จังวะ  

 

       “เป็นเมียกูไหมหละ กูต้องสน?” ไอพี่บลูแม่งก็ไม่สนห่าอะไรเลย 

 

       “สัส! ไปอ้อยกันไกลๆกูเลยไป พากันไปห้องเลยไหมถ้าจะขนาดนี้” ยัง ยังขยี้ต่อ   

 

       “กูจะอ้อยให้พวกมึงอิจฉาเลยหละ ต่อไปนี้กูจะอ้อยเมียยิ่งกว่านี้อีก พวกมึงเตรียมตัวอิจฉาได้เลย” มั่นหน้ามั่นโหนกมากไอพี่บลู  

 

       “ครับๆ น้ำตาลไม่ต้องแดกละมั้งต่อไปนี้”  

 

        “ไม่จำเป็น เพราะกูจะเป็นน้ำตาลให้เมียกูเอง” โอ้ยพอเถอะ กูจะละลายตรงนี้แหละ หน้าคณะนะพี่มึง ไม่ใช่หน้าห้อง //~_~\\ 

 

       “โอ้ย! ไปอ้อยไกลๆพวกกูได้แล้วสัส เปิดห้องเลยไหมหละ”...... 

 

       “เปิดทำไม ห้องพวกกูก็มี” ไอพี่บลูมึงหยุดเถอะแล้วไปได้แล้ว กูอยู่ไม่ไหวแล้ว  

 

       “พี่ไปเถอะ ไม่ไหวแล้ว อายคนอื่นเค้าหมดแล้ว" ผมบอกไอพี่บลูออกไป  

 

       “ครับๆ ไปกันดีกว่า ปล่อยให้ไอพวกขึ้อิจฉามันอยู่เก็บดอกไม้ไป” พี่มึงสมควรไปนานแล้ว  

 

       “พวกมึงเก็บให้กูด้วย ไปแล้ว” ไอพี่บลูมันสั่งเพื่อนของมันให้เก็บดอกไม้ให้ ฮ่าาา สุดจริงๆพี่มัน  

 

       “ไอบลู ไอสัส! ดีกันแล้วทิ้งภาระไว้ให้พวกกูเลยนะ” เพื่อนพี่มันตะโกนตามหลังมา 

 

       พี่มันหาได้สนใจไม่ จับมือกูเดินไม่อายคนที่เดินผ่านไปผ่านมาเลย วันนี้พี่มึงเล่นใหญ่มาก เอากูแทบละลาย   

 

        ......... 

 

        ........ 

 

        ........ 

 

        ไอพี่บลูมันพาผมกลับห้องเลยครับ สุดไหมหละ? ข้าวเที่ยงคงไม่ต้องแดก  

 

       “พี่ไม่หิวข้าวหรอ? กลับมาห้องทำไมเนี่ย” ผมเริ่มกลัวพี่มันละ  

 

      “พี่หิวอย่างอื่นมากกว่าครับ” เริ่มรู้สึกไม่ปลอดภัยแล้วกู  

 

       “พี่หิวอะไร?” อยากตบปากตัวเองจริงๆถามพี่มันอีกทำไม  

 

       “ไม่รู้จริงหรอครับ” โอ้ย! พี่มึงจะเอาหน้าเข้ามาใกล้กูทำไม  

 

       “พี่...พี่หิวอะไร...เรา...เราไปหาอะไรกินกันเถอะ” ขืนอยู่ในห้องต่อกูได้โดนกินแน่”  

 

      “พี่ไม่อยากไปกินที่อื่น....พี่...อยาก...กินที่ห้อง” เอาแล้วกูงานเข้าแล้วไอเบ็นเอ้ย........ 

 

       “ถอยออกไปเลยนะพี่ ผมหิวข้าว” หนี หนีก่อนเลยกู 

 

      “กินพี่อร่อยกว่านะ” โอ้ย! ทำไมพี่มันเป็นคนแบบนี้.....

 

       “หมับ)) จุ๊บ))) ....อือ....อี่))) อึง))) ...อ่อย))) อ่อ.....” กูตาย ตายแน่ๆ ไม่รอดแน่ๆ ........

 

           ********************************

         **เป็นไงหละเบ็น แกล้งพี่เค้าดีนักโดนจัดหนักแน่งานนี้ คนพี่ก็เล่นใหญ่นะเนี่ย ใครอยากมาเป็นมือที่สามนี่ได้หน้าสั่นกันเป็นแถบๆเค้ามีตัวจริงแล้ว**  

 ปล. ถ้าชอบวิธีการง้อของพี่บลูก็อย่าลืมกดถูกใจ คอมเม้นบอกไรท์กันด้วยนะจ้า ^^ กำลังใจจากทุกคน มีผมต่อใจดวงน้อยๆของไรท์มากๆจ้า ^^  

    

     

 

   

      

 

     

 

   

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว