ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ช้าช้าอย่าแซงเต่า

ชื่อตอน : ช้าช้าอย่าแซงเต่า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.พ. 2563 00:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ช้าช้าอย่าแซงเต่า
แบบอักษร

ผมจูงมือเอวาเดินเข้ามาภายในโรงพยาบาลมุ่งตรงไปแผนกสูตินารีเวช

“เป็นอะไรมาค่ะวันนี้” พยาบาลสาวถามฉันกับพี่ทิม

“คือว่าวันนี้รู้สึกเวียนหัว หน้ามืดยังไงไม่รู้ค่ะ”

“ถ้านั้นเชิญคุณผู้หญิงชั่งน้ำหนักวัดความดันค่ะ”

เมื่อฉันให้ข้อมูลพยาบาลหมดแล้วเธอก็ยื่นถ้วยพลาสติกมาให้ฉัน

“นี่คะถ้วยเก็บฉี่ เสร็จแล้วก็ไปวางบนถาดหน้าห้องน้ำได้เลยนะคะเดียวจะมีพยาบาลไปตรวจ”

“ค่ะ”

“เชิญคะ ห้องน้ำอยู่ทางโน้น”

“พี่ทิมรอแปบนะหนูไปฉี่”

“อือ ไปเถอะ”

ผมนั่งรอคิวตรวจอยู่สักพัก ไม่นานพยาบาลก็เรียกเข้าห้องตรวจ

“ไปด้วยกันพี่ทิม”

ผมกับเอวาลุกจากเก้าอี้เดินเข้าไปในห้องตรวจ

“สวัสดีครับคุณหมอ”

“สวัสดีค่ะคุณหมอ”

“วันนี้มีอาการอย่างไรบ้างครับ”

“เวียนหัว หน้ามืดนะคะ”

“เดียวมองขออ่านแฟ้มก่อนนะ”

จากนั้นหมอหนุ่มก็ก้มหน้าอ่านแฟ้มผลตรวจฉี่ครู่เดียวก็เงยหน้าขึ้นยิ้มแย้มอย่างเป็นมิตร

“ประจำเดือนคุณมาปกติหรือป่าวครับ”

“เดือนที่แล้วกระปริบกระปอยคะแต่เดือนนี้ยังไม่มา”

“อืม..ถ้านั้นหมอขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ คุณกำลังตั้งครรภ์”

“จริงเหรอค่ะคุณหมอ”

ผมดีใจอย่างแทบกระจูบปากหมอด้วยความตื่นเต้นทำตัวไม่ถูกรู้สึกร่างกายมันสั่นไปหมดหัวใจเต้นถี่

“ขอบคุณมากนะครับ”

“ขอบคุณผมทำไมครับผมไม่ได้ช่วยคุณทำสักหน่อย”

“เล่นมุกนะครับ”

“อ่ะหมอล้อเล่น”

“ถ้านั้นคุณแม่ขึ้นนอนบนเตียงได้เลยครับ หมอจะตรวจอายุครรภ์”

“ค่ะ”

ฉันขึ้นนั่งบนเตียงนอนราบลงไปจากนั้นพยาบาลก็มาเปิดหน้าท้องของฉันโดยมีผ้าปิดจิมิไว้

คุณหมอบีบเจลใสบนหัวตรวจอัลตราซาวด์จากนั้นก็มาวนที่หน้าท้องของฉัน

“อายุครรภ์ก็ประมาณสองสัปดาห์นะครับ เสร็จแล้วครับลงมาได้เลย”

ฉันลงมานั่งที่เก้าอี้เหมือนเดิม

“จะฝากครรภ์เลยไหมครับ”

“ฝากเลยครับหมอ”

“โอเค ถ้านั้นหมดจะจ่ายยาบำรุงให้ไปทานที่บ้านนะครับโดยเฉพาะโฟเลทต้องทานให้หมดนะครับ”

“ค่ะ”

เมื่อตรวจเสร็จเรียบร้อยแล้วพวกเราทั้งสองก็รอเรียกรับยาไม่นานเภสัชกรสาวก็เรียกให้เอวาไปรับยาที่หน้าเคาเตอร์

“นี้โฟเลทนะคะทานให้หมดนะ มันมีประโยชน์กับทารกน้อยในครรภ์ค่ะ”

“ค่ะ ขอบคุณคะเสร็จเรียบร้อยแล้วใช่ไหมค่ะ”

“คะ เสร็จเรียบร้อยแล้วคะกลับบ้านได้”

หลังจากตรวจเสร็จเรียบร้อยแล้วผมก็รีบเข้าไปประคองเอวากลัวว่าเธอจะลื่นหกล้ม

“น่าหมั่นไส้ตอนขามาไม่เห็นประคองอย่างนี้เลยพอขากลับประคองเชียวนะ”

“อืม..ก็พี่กลัวหนูจะหกล้มนิ”

“เอ่อ พี่ทิมเห็นมะหนูพูดไม่มีผิดว่าเอาลูกคนอื่นมาเลี้ยงไม่นานตัวอิจฉาก็มาเกิด”

“เอ่อจริงด้วยวะแต่ทำไมของเราไม่แฝดเหมือนของทามมันอ่ะ”

“พี่ก็ลองไปถามพี่ทามดูสิว่าเวลานอนกันเค้าเอากันท่าไหนบ้าง”

“ทะลึ่ง หรือว่าเราแอบติดกล้องวงจรปิดในห้องทาม”

“โอ๊ย!โรคจิต แต่ก็ดีเหมือนกันนะ ฮ่าฮ่า”

“เดินช้าๆนะไม่ต้องรีบ”

“โอ๊ย!พี่ทิมถ้าเดินอยู่แบบนี้พรุ่งนี้ก็ยังไม่ได้ออกจากโรงพยาบาล “

หลังจากเถียงกันมาสักพักเราก็เดินมาที่รถ พี่ทิมเปิดประตูรถให้ฉัน

“เชิญขึ้นรถครับที่รัก โอะๆระวังหน่อย”

“แหม่ เหลือเกิ๊น”

“คนเค้าเป็นห่วงนิ”

“ก็ให้มันพอๆดีสิ”

เมื่อขึ้นรถเสร็จเรียบร้อยแล้วพี่ทิมก็ขับรถออกจากโรงพยาบาล

“ขับเร็วกว่านี้ได้อีกไหมพี่ทิม”

“ไม่ได้อันตราย”

“แต่หนูว่าถ้าพี่ขับแบบนี้ หนูเดินกลับบ้านดีกว่า พี่ดูสิอาจุงม่ายังเดินเร็วกว่ารถพี่อีก”

“ปลอดภัยไว้ก่อน เชฟตี้นะเชฟตี้เข้าใจไหม”

“เอ่อ ไม่เข้าใจ”

“เอ่อถ้านั้นหนูจะไม่พูดแล้ว ขอนอนก่อนถ้าพรุ่งนี้ถึงบ้านค่อยปลุกหนูแล้วกัน”

-------------------------------------------------------------------------------------

 

ความคิดเห็น